Lahat ng Kabanata ng วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: Kabanata 1 - Kabanata 10

บทที่ 1 จินก็ยกยิ้มมุมปากอย่างที่ชอบทำ ยิ้มที่ไม่เคยเผยฟัน แต่โคตรมีเสน่ห์จนสาวๆ ในห้องที่หันมามอง เห็นแล้วกลืนน้ำลายกันเป็นแถบ จินทิ้งตัวลงนั่งข้างทิศเหนือ มือข้างหนึ่งเปิดคอม มืออีกข้างยกขึ้นลูบหลังคอเหมือนกำลังเช็กว่ารอยยังชัดอยู่ไหม “ช่วงนี้มึงเอาถี่เกินไปรึเปล่าวะ” เป็นไตเติล เพื่อนอีกคนในแก

บทที่ 3 “อีเหี้ยมันปฏิเสธกูอะ!!” เสียงขวัญเอยดังขึ้น มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเล็กน้อย ใบหน้าที่เมื่อกี้ยังยิ้มเขิน ๆ ตอนนี้เปลี่ยนเป็นแดงก่ำทั้งเพราะความเสียใจและความอาย “ไหนพวกมึงบอกว่ามันชอบกูไง!!” “พวกกูจะไปรู้ใจมันได้ยังไง ก็กูเห็นมันตอบแชตแค่มึงคนเดียวจริง ๆ ทั้งห้องไม่เห็นมันตอบใครเลยนอกจากมึ

บทที่ 5 “ก็แค่เปรียบเทียบเฉย ๆ” เส้นด้ายยิ้มแหย ๆ แล้วขยับเก้าอี้เข้าใกล้แล้วก้มลงกระซิบ “แบบ...ถ้าจินมันชอบคนสวย...กูว่าไม่น่าใช่แหละ...เพราะพี่จ๊ะจ๋าไม่สวย” “....” “แล้วแฟนเก่าทุกคนของมันก็ไม่ได้สวยเวอร์เลย ก็แค่ผิวขาวตาโต ไม่จัดว่าสวย แต่ก็พอใช้ได้ ไม่ได้ว้าวขนาดนั้นแต่ที่แน่ ๆ เลยนะ มันชอบผู้

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น ก็ไม่ได้แปลว่าเธอจะรอดพ้นจากคำนินทา พวกผู้หญิงบางกลุ่มในห้อง ที่ชอบจับผิดคนอื่นเป็นทุนเดิม มักเอาเธอไปพูดลับหลังอยู่บ่อย ๆ ว่าเธอ แรดเงียบ ทำเป็นไม่คุยกับผู้ชายในโรงเรียนก็จริง แต่จริง ๆ แล้วมีแฟนอยู่อีกโรงเรียน แถมอยู่กันคนละจังหวัดอีกต่างหาก ฟังดูเกินจริง แต่เมื่อคำพูดถูกเล่าซ

บทที่ 7 “เพราะเจอตัวจริงไง…” เส้นด้ายเอ่ย “พอได้เจอตัวจริงเท่านั้นแหละ ชอบเลย ตกหลุมรักเลยแหละ สวยเกินปก ผู้ชายทุกคนที่เคยคุยกับมัน พอเจอตัวจริงคือคลั่งเลยอ่ะ คลั่งแบบจะเป็นจะตาย คลั่งแบบอยากจีบจริงจัง แต่ใดๆ คือรูปในเฟซมันอ่ะ ถ่ายอะไรก็ไม่รู้ ถ่ายรูปไม่สวยเลย ตัวจริงโคตรสวย แต่ถ่ายรูปอย่างแย่ ผู้ช