جميع فصول : الفصل -الفصل 210

หลังจากปีใหม่ผ่านพ้นไปเพียงสองวัน เฉินกังก็ได้พาหมอชราทั้งสองมาดูสถานที่ที่เขาเตรียมไว้ซึ่งเป็นบริเวณห้องโถงหลักของบ้านตนเองนั่นแหละไม่ใช่ที่ไหนไกล เนื่องจากหลานชายวัยเจ็ดปีหมาด ๆ ของเขาจะได้เรียนด้วยเมื่อชายชราทั้งสองรวมทั้งจินหลาง เทียนอี้ และเด็กบ้านจ้าวทั้งหกมาถึง โดยมีไป๋หู่ ต้าหู่ช่วยลากเลื่อ

“เจ้าอัปลักษณ์เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม” กระจกเทพที่รับรู้คลื่นอารมณ์ของเด็กหญิงเอ่ยถามน้ำเสียงวิตก“คือ...ข้า” ฉินเซียวรู้สึกว่าลำคอแห้งผาก ปวดหัวเอ่ยตะกุกตะกัก“เสี่ยวเซียวลูกเป็นอะไรหรือไม่แม่ปลุกเจ้าตั้งนาน เมื่อเห็นเจ้ากระสับกระส่ายใจคอแม่ไม่ดีนักแม่ก็เลยให้พ่อไปตามท่านอาจารย์ของเจ้ามา” หนิงเซียนเอ่ย

หลังมื้อเช้าของเด็กหญิงตัวเล็กของบ้านนางจึงได้เอ่ยชวนคนในบ้านช่วยกันทำสมุนไพรบำรุงผิวหน้าจากดอกบัวหิมะแต่นางลืมไปถึงบรรจุภัณฑ์จึงได้เอ่ยถามบิดาที่นั่งอยู่ด้วยกัน“ท่านพ่อเจ้าคะ ท่านสามารถทำตลับไม้แบบนี้ได้หรือไม่” ฉินเซียวได้ส่งรูปภาพตลับไม้ที่ตนวาดให้บิดาดูเพราะนางต้องการนำมาใส่สมุนไพรบำรุงผิวหน้า

เมื่อเสี่ยวเป่าได้ยินคำถามมันจึงวิ่งนำหน้าเด็กทั้งสามไปยังหลังโรงครัวที่ผู้เป็นนายตัวน้อยกำลังทำอะไรบางอย่างอยู่“น้องเล็กเจ้ากำลังทำสิ่งใด” ซานหนิวเดินไปหาเด็กหญิงพลางมองสิ่งที่น้องน้อยกำลังทำด้วยความใคร่รู้“ทำน้ำด่างเจ้าค่ะ ข้าจะเอามาใช้ทำสบู่อีกที” คนเป็นน้องละสายตาจากสิ่งที่ทำหันมาตอบคนเป็นพี่

“เจ้าไปพักก่อนเถอะ” หนิงเซียนนำผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้บุตรสาวกล่าวอย่างอ่อนโยน“เจ้าค่ะ” ฉินเซียวไม่ดื้อดึงเนื่องจากทุกขั้นตอนที่ควรทำก็เสร็จเรียบร้อยหมดแล้ว“พวกเจ้าเองก็ออกไปกับน้องเถอะ ตรงนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของแม่กับป้าของเจ้าเอง” หนิงเซียนเมื่อเห็นลูกสาวเดินออกไปแล้วนางจึงได้หันมาบอกบุตรชายรว