ฉันเกิดใหม่เป็นเด็กถูกทอดทิ้งยุค 70 のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

“พี่สะใภ้” หรูจื่อค้อมศีรษะทักทายหล่อนออกมาอย่างสุภาพ ส่วนเจ้าตัวเล็กก็ส่งเสียงเรียกเขาอย่างอ่อนนุ่ม“พ่อบุญธรรม น้องล่ะ”หรูจื่อยกมือขึ้นสัมผัสผมของเขา “เอาไว้วันหน้า พ่อบุญธรรมจะพาน้อง ๆ มาหาต้าโถวดีไหม”“อืม พ่อบุญธรรมห้ามลืม”“ไม่ลืมหรอก”สองสามีภรรยายกยิ้มให้กันเมื่อได้ยินที่คนทั้งคู่พูด “น้องห

“พี่ใหญ่ ไม่ต้องคิดมากนะครับ เรื่องนี้ผมจัดการเอง ว่าแต่เรื่องโกดังล่ะพี่หาได้หรือเปล่า” คำพูดของน้องชายบุญธรรมทำให้ดวงตาของเจียงหย่งเฉียงมองเขาอย่างสงสัย ทว่าเจ้าตัวก็ไม่ได้ถามสิ่งใดออกมาในเมื่อเขาตั้งใจเอาไว้แล้วว่าต่อไปนี้ชายหนุ่มตรงหน้าคือน้องชายย่อมต้องเป็นเช่นนั้น เขาซึ่งเป็นเพียงเด็กถูกเก็บม

“ป้า” ดวงตาของเกาเสวี่ยถิงกับเจียงหย่งเฉียงมองแปรงสีฟันและยาสีฟันหลอดใหญ่ด้วยความตกใจ“ป้ารับไม่ได้หรอก” เกาเสวี่ยถิงรีบบอกปัด“รับไปเถอะครับ ที่บ้านของเรายังมีอีกมาก” หรูจื่อรู้ดีว่าของพวกนี้ย่อมต้องมาจากอ้ายอ้ายที่กำลังเลียอมยิ้มอย่างไม่รู้ไม่ชี้พูดขึ้น“แต่น้องหรู ของพวกนี้ราคาไม่ถูกเลยนะ” เกาเสว

“เหวอ!” โจรทั้งสามส่งเสียงร้องออกมาพร้อมกัน ฉางซูเหิงเดาะกระบองลงในมือของตนอีกข้างคล้ายกับพวกอันธพาลไม่ผิดเพี้ยนส่วนหรูจื่อกับซ่งเจียหาวก็กำลังย่างสามขุมเดินเข้ามาหาโจรเคราะห์ร้ายทั้งสามด้วยแววตาน่ากลัว“ละ...ลูกพี่ เอ่อ...สหายเองก็ต้องการมาปล้นเรือเหมือนกันใช่ไหม” ชายหน้าบากถามเสียงสั่นเมื่อเห็นท่

หรูจื่อทำเพียงพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปดูลูกสาวที่นอนอยู่ในมุ้งพร้อมกับรอยยิ้มบางเบา“สหายหรู คุณจัดการโจรพวกนี้ยังไงทำไมพวกมันถึงสลบไม่รู้ตัวแบบนี้” เหอเสี่ยวหมิงถามพลางนำไฟฉายส่องไปที่ใบหน้าของโจรสามคนที่รู้สึกคุ้นตา“พวกเราตีมันด้วยกระบองครับ” ฉางซูเหิงไม่ได้บอกรายละเอียดทั้งหมดก่อนจะยกกระบองในมือข