Undress Me, Uncle Troy의 모든 챕터: 챕터 191 - 챕터 200

Hindi kami tumigil.Kung may nakatagong main chamber, mahahanap namin iyon. Kung may mas malalim na layer, bubunutin namin iyon. Kung may panibagong panlilinlang, babasagin namin iyon.Tatlong araw.Tatlong magkasunod na araw na halos hindi kami natulog. Tatlong araw na paulit-ulit naming binabalikan ang blueprint ng pasilidad. Tatlong araw na inuulit ang thermal scan. Tatlong araw na kinakaliskis ang bawat linya ng code na maaaring magturo sa amin sa tunay na core.Sa labas ng hideout, lumalala ang sitwasyon. Trending pa rin ang pangalan ko.Wanted si Astra Vale.May checkpoint sa ilang distrito. May surveillance sweep. May reward announcement pa raw para sa impormasyon kung nasaan ako.“Lumalaki ang pressure,” sabi ni Rafael habang binabasa ang feed sa secondary screen. “May joint task force na.”“Hayaan mo silang maghanap,” sagot ko.Hindi ako lalabas. Hindi ako gagalaw hangga’t hindi malinaw ang buong larawan.Sa loob, mas mabigat ang laban.“Thermal anomaly pa rin sa lower sublev

Tahimik ang gabi.Hindi iyong tipong payapa—kundi iyong klase ng katahimikan na parang may nagbabantay sa bawat paghinga.Mula sa distansya, tanaw ang mansyon na minana ni Troy kay Papa Apollo. Malawak ang bakuran, maayos ang damuhan, nakapwesto ang mga ilaw sa gilid ng driveway na nagbibigay ng malamig at puting liwanag. Sa unang tingin, isa lamang itong marangyang tahanan na nawalan ng sigla matapos ang balitang diumano’y pagpapakamatay ng nag-iisang tagapagmana.Ngunit alam ko ang totoo.Sa ilalim ng marmol na sahig at mahahabang pasilyo, may lihim na tumitibok.At ngayong gabi, ako ang papasok.Nakasuot ako ng heat-masking suit, manipis ngunit layered sa loob. Hindi ito para magmukhang sundalo. Hindi ito para magmukhang bayani. Ito ay para hindi ako makita ng mga sensor na nakatago sa paligid.Mula sa hilagang bahagi ng property, dahan-dahan akong gumapang sa tabi ng lumang drainage canal. Halos natatakpan na ito ng ligaw na damo at maliliit na palumpong. Sa papel, hindi na ito ak

Bumukas ang pinto.Hindi ako agad gumalaw.Ang dilim sa likod nito ay hindi simpleng kawalan ng ilaw. Isa itong lalim na tila may sariling bigat—parang may presensyang hindi ko maipaliwanag. Ilang segundo akong nakatayo roon, nakikinig sa anumang galaw na maaaring magpahiwatig ng bitag.“Emie?” mahinang tawag ni Rafael sa earpiece.“Nagbukas ang pinto,” sagot ko.“May nakita ka ba?”“Wala pa.”Huminga ako nang mabagal. Kung may naghihintay sa loob, malamang ay alam na nilang narito ako. Kung automated naman ang pagbukas, maaaring may detection system na naka-trigger sa presensya ko.Hindi ko alam kung alin ang mas mapanganib.Dahan-dahan akong tumawid sa threshold.Ang hangin sa loob ay mas malamig kaysa sa corridor. Hindi natural na lamig—kundi controlled. Air-conditioned, filtered. May mahinang ugong ng malalayong makina.Sa likod ko, kusang nagsara ang pinto.Hindi malakas ang tunog, ngunit sapat para ipaalala sa akin na wala nang atrasan.“Status?” tanong ni Charm.“Nasa loob na a

Nakaharap pa ako sa metal door.Hindi ako agad umalis.Hinihintay kong marinig ang huling mekanikal na pag-lock mula sa loob. Ilang segundo. Isang mahinang click. Pagkatapos ay ang mabigat na pag-seal ng electromagnetic latch.“TJ?” mahina kong tawag, kahit alam kong hindi ko siya maririnig sa kabilang panig kung sakaling sasagot siya.Isang sandali ng katahimikan.Pagkatapos ay narinig ko ang pangalawang lock na kusa niyang in-activate.Mahusay.Sumunod siya sa sinabi ko.Pinikit ko ang mga mata ko sandali.'Babalikan kita.'Pero hindi muna ngayon. Hindi hangga’t hindi ko nalalaman kung ano ang papel ni Kuya Harold sa lahat ng ito.Umakyat ako sa hagdan pabalik sa basement corridor. Mas mabilis ang mga hakbang ko ngayon, ngunit kontrolado pa rin. Hindi ako puwedeng magpakita ng pagmamadali. Hindi pa tapos ang panganib.Sa ibabaw ko ay ang mansyon. Sa loob nito ay ang alaala ni Papa Apollo.At sa labas nito—Ako.Isang babaeng pinaghahanap.Isang pangalang naka-broadcast sa balita.Is

Tahimik ang buong sala matapos bumagsak sa hangin ang tanong ko.“Ngayon, kuya,” sabi ko, ramdam ko ang bahagyang pagnginig ng boses ko kahit pilit ko iyong tinatago, “sabihin mo sa akin kung bakit nasa main chamber ang anak ko.”Parang may humigop ng lahat ng tunog sa paligid. Ang tikatik ng orasan sa dingding lang ang maririnig. Masyadong maliwanag ang ilaw sa kisame; pakiramdam ko inuusig ako ng liwanag na iyon, pinipilit akong makita ang bawat galaw, bawat paghinga.Nakita ko ang pag-aalinlangan sa mukha ni Kuya Harold. Hindi iyon simpleng kaba. Para iyong taong matagal nang may dalang lihim at ngayon lang napipilitang buksan. Si Mama Estella, nasa gilid ng sofa, hawak ang panyo. Nanginginig ang mga daliri niya habang pinupunasan ang mga mata.Huminga nang malalim si Kuya Harold bago nagsalita.“Bago pa man mamatay si Tito Apollo,” panimula niya, “bago ka pa inaresto at inakusahang ikaw ang pumatay sa kanya, kinausap niya ako.”Napatigil ako.Ang pangalan ni Papa Apollo ay parang