All Chapters of Undress Me, Uncle Troy: Chapter 241 - Chapter 244

Maaga kaming nakapwesto sa hideout.Lahat naka-ready.Mga screen naka-on. Mga system naka-standby. Ang clone ng Aether Grid ay naka-live feed na, tahimik pero buhay na buhay sa bawat galaw ng data.Hindi ito simpleng meeting.Ito ang unang pagkakataon na ang isang buong rehiyon—isang buong kontinente—ay kusang lalapit para humingi ng sistema namin.Hindi dahil sa utos. Kundi dahil sa resulta.“Connection in ten seconds,” sabi ni Ethan habang mabilis ang galaw ng mga daliri sa keyboard.Tahimik ang lahat.Si Samantha nasa likod ko, nakatingin sa main screen. Si Alessia nasa kanan ko, tahimik pero alerto. Ang buong team ay nakaposisyon—hindi para makinig lang, kundi para magbasa ng bawat galaw.“Three… two… one…”At nagbukas ang screen.Lumabas ang conference panel. Maraming mukha. Iba-iba ang posisyon. Pero malinaw—mga taong sanay sa kontrol.Mga kinatawan ng European government.Hindi sila nagsayang ng oras.“Mr. Arizcon,” bungad ng isang lalaking nasa gitna ng panel.Malinis ang tono

Paglapag ng eroplano ay hindi agad nawala ang pakiramdam na may mali sa hangin. Hindi ito dahil sa pagod. Hindi rin dahil sa haba ng biyahe. Kundi dahil ramdam ko agad na iba ang mundo na ito.Pagbukas pa lang ng pinto ng eroplano ay sumalubong ang malamig na hangin ng Berlin. Tahimik. Malinis. At higit sa lahat— kontrolado.Hindi kami sabay na bumaba ni Lara.Nauna ako.Ilang segundo ang pagitan bago siya sumunod.Sakto lang para magmukhang hindi kami magkakilala. Hindi na kailangan ng usapan para doon. Naiintindihan na namin iyon bago pa man kami umalis ng Pilipinas.Pagpasok ko sa terminal ay diretso ang galaw ko.Walang lingon. Walang pause. Normal na pasahero.Sa gilid ng paningin ko ay nakita ko si Lara—pero hindi siya lumalapit. Hindi rin siya tumitingin sa akin. Para lang siyang isa sa maraming dumating ns pasahero.Tama.Ganoon dapat.Paglabas ko ng terminal ay nandoon na ang sasalubong sa akin. Isang lalaki. Maayos ang postura. Tahimik. Hindi siya gumagalaw nang walang dahil