All Chapters of โรงเตี๊ยมร้อนรัก: Chapter 11 - Chapter 20

ยามจื่อ ขณะที่จิ่นเหิงนอนหลับอยู่บนเตียง เขาสัมผัสได้ว่ามีคนกำลังจ้องมองตนเองอยู่ เขาจึงลืมตาขึ้นมาก็พบกับสตรีที่เขากำลังเฝ้าฝันถึง ซือซือยืนอยู่ปลายเตียงที่จิ่นเหิงนอนหลับอยู่ นางสวมใส่อาภรณ์สีขาว ปล่อยผมสีดำขลับยาวสยายปลิวตามแรงลมที่พัดมาทางหน้าต่าง ใบหน้าของนางงดงามราวกับนางฟ้า ยิ่งดวงตาฉ่ำน้ำของนางยามมองจิ่นเหิงนั้นชวนให้เขาหลงใหล เมื่นางยกยิ้มน้อยๆ ริมฝีปากบางสีชมพูมันวาวนั้นช่างน่าลิ้มลองจิ่นเหิงจึงลุกขึ้นนั่ง แล้วยื่นมือออกไปหมายจะจับนาง เพื่อพิสูจน์ว่านี่เป็นความฝันหรือความจริงเมื่อจิ่นเหิงยื่นมือมาเพื่อสัมผัสนาง ซือซือจึงเดินเข้ามาหาเขา แล้วนั่งลงข้างเตียง ก่อนจะยกมือของจิ่นเหิงมาลูบสัมผัสกับใบหน้าอันงดงามนี้"เป็นเจ้าจริงๆ ด้วย นี่ข้าฝันไปหรือเรื่องจริงกันหรือนี่" เขาลูบแก้มนุ่มนวลเนียน ก่อนจะตัดสินใจใช้สองมือของเขาประคองใบหน้างดงามนี้มาใกล้ๆ และจูบริมฝีปากบางอย่างช้าๆ ซือซือเองก็ไม่ขัดขืน ท่านแม่บอกกล่าวแล้วว่าให้นางเรียนรู้ด้วยตนเอง นางจึงปล่อยให้จิ่นเหิงกระทำตามอำเภอใจ เพราะนี่เป็นการเรียนรู้ครั้งแรกของนางทางด้านจิ่นเหิงเมื่อเห็นว่านางไม่ขัดขืน จึงจับไหล่ของนางพลิกกา

ตอนที่ 13 ทาสรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ 2 (จบ)ชงหยวนใช้ลิ้นร้อนเลียซอกคอของนาง ก่อนจะขบเม้มจนเกิดรอยแดงสีกุหลาบ เขาค่อยๆ เอนหลังนางออกไปเล็กน้อย เพื่อจะซุกหน้าดอมดมทรวงอกอวบอิ่ม และใช้ลิ้นร้อนดูดดึงยอดปทุมถันของนางอย่างแรง"อะ..อ่า ซี๊ด อ่า..อ่า" ซือซือครางเสียงหวานเมื่อถูกลิ้นร้อนของชงหยวนเลีย และดูดยอดปทุมถัน นางจึงบิดกายไปมาอย่างเสียวซ่านบนฝ่ามือหนาสองข้างของชงหยวนที่ประคองแผ่นหลังของนางอยู่แก่นกลางกายของชงหยวนที่ยังคงแช่ค้างคาอยู่ในกายของนาง บัดนี้กลับขยายใหญ่จนชงหยวนรู้สึกร้อนรุ่มกายขึ้นมาอีกครั้งเขาจึงอุ้มนางแล้วยืนขึ้น ทำให้ซือซือตกใจรีบโอบรอบคอของเขาไว้ แล้วเอาขาขาวนวลเกี่ยวเอวเขาแน่น ชงหยวนเริ่มกระแทกแก่นกายที่อยู่ในผนังนุ่ม"อ่า แม่นาง..ซี๊ด เรือนท่าน อ่า..อยู่ที่ใด อ่า" ชงหยวนถามซือซือที่กอดคอและเกี่ยวขาเขาแน่นนางเสียวซ่านจนพูดไม่ออก ได้แต่ชี้มือไปตามแสงไฟสลัวๆ เมื่อชงหยวนเห็นคล้ายแสงจากโคมไฟเขาจึงอุ้มนางเดินไปตามเส้นทางที่นางชี้ ทุกย่างก้าวที่ชงหยวนเดินเหมือนยิ่งย้ำกระแทกลงไปในกายของซือซือ"อะ...อ่า อ่า ซี๊ด..อ่า อ่า อ่า ซี๊ด" ซือซือครางอย่างกระสันเสียวทุกก้าวของชงหยวนนั้นหนั

ตอนที่ 15 รางวัล 2 (จบ)ซือซือบัดนี้รับรู้แค่ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอของนาง เอวบางถูกซือจงจับไว้แน่น ก่อนจะสวนแก่นกายเข้าไปในผนังอ่อนนุ่มของนาง และโยกขยับนางอย่างเร็ว แรงกระแทกกระทั้นแต่ละครั้งนั้น ทำให้แก่นกายของเขาเข้าสุด และออกสุด นางเสียวซ่านทุกครั้งที่ถูกซือจงกระแทกย้ำๆ"อ่า..อ่า ซี๊ด อาจง อ่า..อ่า..อ่า ซี๊ด อ่า..อ่า อาจง..ของข้า อ่า..อ่า" ซือซือครางไม่เป็นภาษาได้แต่เรียกชื่อของเขาอย่างเสียวซ่าน"ซี๊ด อ่า..อ่า..อ่า ซี๊ด อ่า..อ่า เจ้า..อ่า..อ่า เป็นของข้า อ่า..อ่า ซี๊ด " ซือจงได้แต่ตอกย้ำแก่นกายของเขาเพื่อสลักความเป็นเจ้าของนาง เขาจะปรนเปรอให้นางมีความสุขที่สุดซือซือบิดกายไปมาด้วยความเสียว สองมือที่ถูกมัดอยู่นั้น นางขยับไปคล้องคอของซือจงที่กำลังกระแทกนางอยู่ด้านหลัง ทำให้ใบหน้าคมสันของซือจงแนบชิดกับลำคอระหงของนาง ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดคอของนาง ซือจงเมื่อถูกนางคล้องคอจนใบหน้าแนบชิดลำคอขาวผ่องของนาง เขาก็ฉวยโอกาสดอมดม และขบเม้มจนเกิดรอยช้ำสีกุหลาบ ทำให้ซือซือยิ่งเสียวซ่านจนขนลุกขนชัน นางจึงแอ่นทรวงอกเพื่อระบายความเสียว ซือจงเลยเลื่อนมือที่จับเอวนางไว้มานวดเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มแทน"อ่า..อ

ตอนที่ 17 หอมหวน 2 (จบ)เมื่อซือจง ถอนริมฝีปากหนาออกมาเพื่อให้นางพักหายใจครู่หนึ่ง เขาก็จับคางของนางให้เงยหน้าขึ้นมาบดจูบอีกครั้ง"อ่า...แฮ่ก...แฮ่ก" นางหอบหายใจอย่างแรงเมื่อซือจงยอมถอนริมฝีปากหนาออกมาซือจงก้มหน้าลงซุกไซ้ลำคอขาวนวลเนียน ก่อนจะใช้ลิ้นร้อนเลีย และขบเม้ม เขาเลื่อนมือข้างที่จับคางของนางมายังทรวงอกอวบอิ่มที่กำลังบดเบียดแผงอกแกร่งของเขา เขานวดเฟ้นเต้างามผ่านเนื้อผ้า จนนางครางเบาๆ "อ่า..อืม...ซี๊ด อ่า"เขาจึงล้วงมือเข้าไปในสาบเสื้อ เพื่อกอบกุมทรวงอกอวบอิ่ม แล้วนวดเฟ้นจนปทุมถันของนางชูช่อและแข็งเป็นไต เขาจึงเลื่อนใบหน้าลงมายังทรวงอกอวบอิ่ม ก่อนจะงับเอายอดปทุมถันเข้าปาก และดูดดึง"อ่า อาจง อ่า..ซี๊ด อ่า..อาจง" นางบิดกายไปมาด้วยความเสียวซ่าน และบดเบียดทรวงอกอวบอิ่มเข้าหาริมฝีปากหนา ก่อนจะบดเบียดสะโพกกลมกลึงไปมาบนตักแกร่งซือจงเลื่อนมือไปปลดสายคาดเอวของนาง ก่อนจะแหวกสาบเสื้อให้หลุดออกไปจากไหล่ข้างหนึ่ง เขาบดจูบ และดูดดึงเต้างามจนทำให้เกิดเสียงดัง จ๊วบ..จ๊าบ จ๊วบ..จ๊าบ เขาเลื่อนมือหนาลูบไล้ต่ำลงไปเรื่อยๆ จนเจอกับเนินอวบอูม เขาจึงใช้นิ้วมือแข็งแรง ถูไถไปตามกลีบบุปผาที่เริ่มมีน้

ตอนที่ 19 พิสูจน์ 2 (จบ)ทางด้านซือซือ หลังจากเกิดเรื่องเมื่อคืน นางก็นั่งคิดมาทั้งคืนกับเรื่องที่เกิดขึ้น นางควรจะไปปรึกษามารดาดีกว่าจะมาพิสูจน์กลิ่นให้เสียเวลาเวลานี้ซือจงจะทำอะไรอยู่นะ นี่นางจากซือจงมาแค่วันเดียวกลับคิดถึงแต่ซือจงแล้วหรือนี่รุ่งเช้าซือซือรีบออกจากโรงเตี๊ยม แล้วควบม้ากลับหุบเขาหยางจีทันที นางขี่ม้าเกือบสองชั่วยามก็มาถึงโรงเตี๊ยม เมื่อมาถึงนางก็มองสำรวจโรงเตี๊ยมที่เงียบสงบ อาจงหายไปไหนกันนะ นางออกเดินตามหาซือจงไปทั่ว สุดท้ายนางจึงผิวปากเรียกซือจง แต่กลับไร้วี่แววเหตุใดซือจงหายตัวไป เกิดอะไรขึ้นกับซือจงกันแน่ นางจึงออกตามหาซือจงจนทั่วหุบเขาหยางจี ด้วยความเป็นห่วง แต่ก็หาไม่พบ นางจึงกลับโรงเตี๊ยม และนั่งรออยู่ที่ห้องโถงของโรงเตี๊ยม จนกระทั่งฟ้ามืด แต่ก็ยังไร้วี่แววของซือจง หรือว่าซือจงจะทิ้งนางไปเสียแล้ว นางเพิ่งไปเมืองหยางปินเมื่อวานเอง วันนี้กลับมาก็ไม่พบ เขาไปที่ใดกันนะซือซือเดินกลับเรือนอย่างเซื่องซึม ตั้งแต่ซือจงมาอยู่กับนางปีกว่า ซือจงไม่เคยห่างกายของนางแม้แต่ก้าวเดียว คอยเฝ้าปรนนิบัติพัดวีโดยที่นางไม่ต้องร้องขอ มาบัดนี้เมื่อไม่มีซือจง นางก็เฝ้าคิดถวิลหา หร