All Chapters of Most Whipped Husband after Divorce: Chapter 11 - Chapter 20

“Are you sure about this, Sir?” Nag-angat ng tingin si Dylan sa assistant. “Yes. Sa dalawang insidente na nangyari, imposible na nagkamali lang ang kambal ng tingin. Namimiss nila ang Mommy nila but I don’t think na pareho pa silang makikita si Juliette sa magkaibang lugar.” “And why sa StoryBank?” tanong pa ni Meynard. “Dahil nakita ko rin si Juliette doon.” Tinignan ni Meynard ng mabuti ang kanyang amo. Naisip niyang mukhang nahahawa na ito sa kambal. “I saw her sa 10th floor kung saan nagkaroon ng executive meeting si Camila.” “Hindi kaya–” “I know what I saw, Meynard.” Medyo mataas ang boses ni Dylan kaya wala ng nagawa ang kanyang assistant kung hindi ang sumunod sa pinag-uutos nito. “I’ll look into every executive of StoryBank, Sir.” “Thank you,” tugon ni Dylan. Pagkatapos ay lumabas na ng kanyang opisina ang lalaki. ‘I have a feeling na si Juliette talaga ang nakita ko. Si Joaquim, ni minsan man ay hindi siya umakto ng kagaya ni Joaquin na akala mo lahat ng babaeng may m

“Juliette…” sabi ni Dylan. Nag-alangan siyang lumapit sa pag-aalala na baka biglang mawala sa paningin niya ang asawa.“Oh–” Sabay na napatingin ang dalawa sa biglang nagsalita at nakita nila doon si Camila na nakatayo at salitan ang tingin na binibigay sa kanila. “Eherm, magkakilala kayo?” patay malisyang tanong pa nito.Si Juliette naman ay makahulugan na tinignan ang kaibigan na sinikap maging kaswal ang mukha. Alam ni Camila na hindi niya gustong masiwalat ang tungkol sa koneksyon niya sa StoryBank kaya kailangan niya itong bigyan ng warning dahil baka kung ano pa ang masabi ng kaibigan sa harap ng dating asawa.“She’s my wife,” walang gatol na tugon ni Dylan.Nagulat ang dalawang babae. Lalo na si Juliette. Hindi siya makapaniwala na magsisinungaling ng ganon ang dating asawa.“Common law. We live together pero may limang taon na rin kaming hiwalay at may kanya-kanya ng buhay,” tugon ni Juliette.“We’re not!” gulat na sabi ni Dylan. “We’re married, Juliette.”Natawa ng pagak ang b

Unang araw ng kasunod na linggo.Maagang nagising si Juliette, dala ang sabik at kaunting kaba. Inasikaso ang mga bata para sa pagpasok sa paaralan. Hinatid niya ang kanyang mga anak para sa unang araw ng klase nila. Sobrang excited ang mga paslit, kaya kahit na may bahid ng lungkot sa kanyang dibdib, naisip niyang magiging maayos ang lahat kahit na iwanan pa niya ang mga ito lalo at gusong-gusto rin nila ang paaralan.Sa silid-aralan ng kambal ang una nilang pinuntahan. “Bye, La! Bye, Kuya! Bye Mom!” sabay na sabi ng dalawang batang babae habang kumakaway, halos tumatalon pa sa tuwa. Napangiti si Juliette at hinayaan silang pumasok, sabay ang mahinang buntong-hininga.“Ang bilis nilang lumaki…” bulong niya sa sarili bago tumalikod kasama si Gener at Mama Beth.Sumunod ay si Gener naman ang hinatid niya papunta sa kanyang silid-aralan. Habang naglalakad, napagmasdan nila ang building ng mga Grade 5. Excited pang nagkukwentuhan ang mag-ina tungkol sa bagong guro, sa baon, at sa mga kakl

Hindi gusto ni Juliette na masaksihan ng kambal ang gulo kaya nakiusap siya kay Mama Beth na puntahan ang mga ito sa classroom at maghintay na lang sa sasakyan pagkatapos. Agad na sumang-ayon ang matanda dahil alam niya na iyon din ang makabubuti. Kasama si Andrew, nagtungo na silang mag-ina sa pre-school department. Gayon na lamang ang gulat ni Juliette ng makita sina Joaquim at Joaquin sa principal's office pagpasok niya. Malinaw na sa kanya na ang mga ito ang nakaaway ni Gener.Parang biniyak ang puso niya ng marinig muli ang pagtawag sa kanya ng mga ito ng “Mommy”, ngunit tinigasan niya ang kanyang kalooban. Naroon siya para kay Gener at hindi para sa kanila.“Hindi po talaga ako ang nagsimula, Mommy…” sabi ni Gener. Nakaupo na silang lahat habang naghihintay sa pagdating ng staff ng school na siyang kumuha ng CCTV footage at ganon din ang pagdating ng ama ng kambal.“I know and I believe you.” Ngumiti si Gener dahil sa tinuran ni Juliette. Mahal na mahal niya ang kanyang Mommy ka

“Are you okay?” Nag-angat ng tingin si Juliette ng marinig ang boses ni Andrew kasunod ang pagtaas niya ng kilay. “Don't deny it. Kanina pa kita tinitignan at kita kong wala ka sa sarili mo. May nangyari ba sa principal's office na hindi mo sinasabi?”“Nothing. Naisip ko lang na first day of school pa lang ay may nang-away na sa anak ko.” Sinikap ni Juliette na gawing kaswal ang paglabas ng mga salita.“Two days had passed. May nangyari ba ulit?” Halata ang curiousity sa mukha ng lalaki na hindi na gusto pang patulan ni Juliette.“Wala naman. Kaya lang, bilang ina ay hindi maaalis sa akin ang mag-alala.” Ngumiti si Andrew sa sinabi ni Juliette. Nauunawaan niya ang worry ng babae. “Maganda ang school nila at base narin sa kwento mo, mukhang nagsisisi naman ang nakaaway nila.” Tumango na lang si Juliette. Hindi naman niya kasi sinabi sa mga ito na ang kambal niyang anak kay Dylan ang nakaaway ni Gener.“Sabagay… ang mabuti pa siguro ay tapusin ko na itong ginagawa ko dahil kailangan pa