Lahat ng Kabanata ng Lust For Me, Uncle Janus: Kabanata 61 - Kabanata 70

"Pasesnya ka na, hijo. Mukhang hindi ka maalala ng anak ko. Nasangkot kasi siya sa isang aksedente tatlong taon na ang nakakaraan kaya wala siyang maalala sa mga kakilala niya noon." paliwanag naman ni papa ng mapansin na naging blanko na ang ekspresyon kong nakatingin ngayon sa kanya. "Naibalita na nga sa amin iyan, tito Eduardo." maayos na sagot nito bago bumaling sa akin. "Hello, Ivana. It's been a long time since the last time I saw you." hindi man nakangiti ito ay may pagkagiliw naman ang tinig at kislap ng mga mata nitong nakatingin sa akin. "It's me Cedric." pakilala na nito saka inilahad ang kamay niya sa akin. Tumingin lang ako sa palad niya pero hindi ko iyon tinanggap. Muli akong tumingin sa kanya at bahagya lang tumango na siyang naging tugon ko sa pagpapakilala niya sa akin. Hindi naman siguro niya siguro mahahalata na nagpapanggap lamang ako. "Hindi ka pa rin nagbabago, tahimik ka pa rin tulad ng dati." sabi niya na hindi naman nakahalata. "Maupo na tayo, at ng mapag

"Mr. Gray, it's really you." Narining naming sabi ni Mr. Miller na nasa labas. Napansin ko naman na pagkakasalubong ng kilay ni papa na napatingin pa sa akin. Pero hindi ako nagpahalata na kinabahan ako sa pagkarinig sa pangalan ni Tito Janus. Hindi ko pwedeng ipakita kay papa na nakakaalala na ako. "Bakit papa?" tanong ko sa nagtatakang tono. "Sino si Mr. Gray?" Sa naging tanong ko ay nawala ang pagkakasalubong ng kilay nitong nakatingin sa akin. Halatang naginhawaan dahil sa pag aakalang hindi ko maalala si tito Janus. "Nothing," sagot ni papa na tumayo. "Stay here with Cedric, susundan ko lang si Mr. Miller." sabi ni papa na agad lumabas. "Naalala mo ang tiyuhin mo?" kuway tanong ni Cedric sa akin. Napatitig ako sa kanya saka ako umiling. "Wala akong matandaan, kaya hindi ko siya nakikilala." sagot ko at naging natural na lang ang tuno ng boses ko sa pagsisinungaling ko. Kailangan kong galingan ang pagpapanggap para hindi ako tuluyang ilayo ni papa kay tito Janus. "Kumusta

"T-tito Janus..." "Ivana, it was a mistake. Pero sa pagkakamali kong iyon ay hindi ako nagsisisi." "Hayop ka talaga," akma akong susuntukin ni Kuya Eduardo ng mabilis na pinigilan ito ni Ate Hannah. "Eduardo, huminahon ka na muna." pagpapakalma ni Ate Hannah kay Kuya Eduardo. "Susan, kunin si Vladimir at iakyat siya sa taas." utos ni Ate Hannah sa katulong. "Ang naging pagkakamali ko lang ay ang hinayaan kita ng tatlong taon bago ako nagpakita." pagpapatuloy ko. "Tumahimik ka, umalis ka na." muli ay sigaw ni Kuya Eduardo. "Kuya Eduardo, mali na kung mali sa mata ng ibang tao ang ginawa ko kay Ivana. But we are not blood related. I will take the full responsibility for her. Kung nag aalala kayo sa sasabihin ng iba, ilalayo ko siya dito sa lugar na walang nakakaalam kung ano man ang relasyong pinagbabawal na siyang kinatatakutan mong malaman ng iba." mahaba kong sabi kau Kuya Eduardo. Hindi maipagkakailang nanginginig na sa galit si kuya Eduardo sa mga sinasabi ko. "Eduardo, may

"Be responsible, Ivana." narinig kong sabi ni mama sa akin ng dalawa na lang kami ang nasa loob ng kwarto ni papa sa pagbabantay sa kanya. "Ma," "Be reserve. Matalino ka at huwag puro puso ang pinapagana mo. Kaya kung nasa pampubliko kayong lugar ay lumayo ka sa kanya. Nagkakaintindihan ba tayo?" Napayuko ako. "Opo, ma." mahina kong sagot na sinabayan ng pagtango. "Mabuti na iyong naiintindihan mo. Alam mo kung gaano kakumplikado ang relasyon niyo ni Janus kaya hanggat kayang itago sa mga taong nakakakilala sa atin ay itatago natin." "Opo," muli ko na namang sagot. Narinig ko ang malalim na pagpapakawala ng hininga ni mama at ang pagtaas baba ng balikat nito. Kahit papanu ay gumaan na ang tungkol sa amin ni tito Janus at hindi na kailangang itago kay mama. Ang problema na lang ay kay papa. Kung kailan ito magigising, at kung magising ito ay baka maitake na naman siya kung malalaman pa na pinayagan na ni mama ang relasyon namin ni tito Janus. "Kung sakaling magising ang iyong p

"Tito Janus, aalis na ba tayo?" tanong ni Enid sa akin ng pagbuksan ako ng pinto matapos akong kumatok. "Yes, sweetie. Where is Vladimir?" tanong ko dito saka ko iginala ang mata ko sa loob ng kwarto ni Enid. Napangiti ako ng makitang nakadapa ang anak ko sa gitna ng kama ni Enid habang may hawak na lapis at nagsusulat sa papel. "Hello, little one." humakbang na ako palapit sa anak ko at naupo sa gilid ng kama. "Anong ginagawa ng little one ko? Hmm?" masuyong tanong ko dito kahit na gusting gusto ko na itong kargahin agad ngunit nagpigil ako dahil baka matakot pa sa akin tulad ng ginawa kong pagyakap dito kahapon. Umangat naman ng mukha nito mula sa sinusulat. Naipilig pa ang ulo nito na tumingin sa akin. "Ate Ivana where?" tanong nito na hindi pa mapagsunod ng maayos ang tanong. Napangiti ako. He really calls his mother Ate Ivana. But soon, Vladimir can call her mama Ivana. "Ate Ivana are busy, baby." sagot ko naman dito na masuyo pang pumatong ang kamay ko sa ulo nito. "Enid,