All Chapters of Lust For Me, Uncle Janus: Chapter 41 - Chapter 50

"B-bitawan mo ako. K-kung hindi mo ako bibitawan ay isusumbong ko kayo sa kapatid mo at papa niya na may ginagawa kayong milagro." sa sinabi nito ay naging malinaw na sa akin kung bakit nagawang makipagkuntsaba si Ivana dito sa masamang balak. "Huh, how dare you to threaten her," gigil na mas humigpit ang pagkakaipit ko sa pisngi nito bago malakas na itinulak dahilan para mitumba ito sa sahid. Naipilig ko ang ulo ko at pilit na binabalewala ang pagkahilo at init ng katawan ko. Kahit na natutukso ako na sa nakikitang hubag na katawan nito ay hindi pa ganun kabaliw para galawin ito. "B-bakit? Maganda rin naman ako, tito Janus. Anong pinagkaiba ko kay Ivana? Mas magaling ako sa kama, mas mapapaligaya kita. At pamangkin mo siya, bakit...." Niyuko ko ito at saka muling sinampal ng malakas. "Wala kang karapatang ikumpara ang sarili mo kay Ivana. Walang wala ka sa kalingkingan niya. At ang pagbabanta mo sa kanya para gawin ito? Ano ang pinagkaiba mo sa ibang mga babaeng ibinibenta ang k

"Eduardo, huminahon ka. Ivana is brave, alam kong lalaban siya. Malalagpasan niya ito," pagpapakalma ko kay Eduardo habang naghihintay pa rin kami sa paglabas ng doctor sa loob ng operating room. Kinakabahan ako at sobra ang pag aalala ko ngayon pero hindi iyon makakatulong sa kalagayan ni Ivana. Kailangan kong maging matatag para may aalalay kay Eduardo sa pag aalala niya sa anak niya. "You don't know how I feel right now, Hannah. My daughter is in danger fighting for her life. Paano ako hihinahon?" galit niyang sumbat sa akin. "Paano ako kakalma? Kung hindi dahilsa demonyo mong kapatid ay hindi ito mangyayari sa anak ko," Natahimik ako. Napaluha ako dahil ramdam ko ang bigat ng kanyang galit sa kapatid ko. Yes, I also hate Janus for what he did. But there is no turning point to bring back the past to make everything right. Humugot ako ng malalim na paghinga, pinipigilan ang mapaiyak ngayon. He can't tell that I can't feel what he feels right now. I love Ivana as my own daughter

Tila nagulat naman ito sa isinagot ko. "Anong nangyari sayo? Did you get into aksedent?" seryosong tanong pa nito. Bilang sagot ay tumango ako. "Magtatatlong taon na ng maaksidente ako, at halos lahat sa alaala ko ay nawala kaya pasensya ka na, hindi kita matandaan." "I get it," napatango pa ito. "It's me, Niel. Mmm, we are not that close back then pero palagi naman tayong nagkikita noon dahil sa galaan ng mga kaibigan natin." Tumango naman ako, pinilit kong inaalala ang sinabi nito ngunit hindi talaga sumasagi sa alaala ko ang mga iyon. "Pasensya ka na talaga, wala akong maalala sa mga sinabi mo." "Okay lang yan, babalik din ang mga alaala mo." "Mmm, I hope so," tugon ko. "Maupo ka muna, if we know each other, bakit hindi mo ikwento sa akin kung ano ang mga ginagawa natin noon baka sakaling may maalala ako." "Sure," agad naman itong naupo. "Well, nabalitaan mo na ba ang nangyari sa kaibigan mo?" "Kaibigan? May kaibigan ba ako? Simula kasi ng magising ako ay wala pang isa sa

"Mr. Gray, are you okay?" narinig kong tanong ng isang lalaki na nasa likod nito. Doon ako kumilos para bitawan ang pagkakahawak ko sa coat nito at bahagyang itinulak ang lalaki para bitawan na niya ako dahil parang ayaw niya akong bitawan. "At sino ang babaeng ito na hindi man lang tinitignan ang dinadaanan? Are new here? Hindi mo ba alam na ayaw na ayaw ni Mr. Gray na..." "Are you done?" malalim ang boses na tanong n lalaki. Hindi ko tuloy alam kung ang sinabi niyang iyon ay para sa akin o para sa lalaki dahil tumigil ito sa pagsasalita. "And you know that I hate someone who is talkative." sabi pa niya kaya malinaw na ang tinutukoy nito ay ang lalaking nasa likod nito. Muli na lang akong napatitig sa lalaki. At ang una ko talagang napansin ay ang kagwapuhan niya na pwedeng ikumpara sa mga naggwagwapuhang mga lalaking artista. ...... "Are you done staring?" tanong sa akin ng gwapong lalaki sa harap ko. Napakurap ako, binawi ang tingin ko sa kanya. Ngunit kakaiba ang naging pa

"Bitawan mo ako, bastos. Bitawan mo ako." paulit ulit na naging sigaw ko. Hindi ako tumigil sa pagpupumiglas. Pilit ko siyang itinututlak, sinunsuntok sa dibdib at hindi ako tumigil sa pagsigaw ngunit wala siyang balak bitawan ako. Pero ganun na lang ang panlalaki ng mga mata ko at tuluyang natigil sa pagsigaw ko ng bigla na lang sakupin ng labi niya ang mga labi ko. Para akong naestatwa na nakatingin sa kanya habang magkadikit ang mga labi namin. "Uhm," dahil biglaan ang paghalik niya sa akin at nakanganga ako ay natagpuan ko na lang ang sarili kong napaungol ng nasa loob na ng bibig ko ang kanyang dila. Para akong naliyo sa naging paghalik niya sa akin pero ganunpaman ay hindi ko siya maitulak. Parang nawala ang lakas ko sa naging mapangahas niyang halik sa akin. I can't remember if I already had my first kiss pero bakit pamilyar ang halik niya sa akin ngayon. Wala akong naging pagtutol. Kahit na ang utak ko ay ayaw diktahan ang katawan ko na dapat ay itulak ko siya bagkus kusa