Todos los capítulos de Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Capítulo 271 - Capítulo 280

Nakakunot ang noo ni Kaizan. "Totoo ba 'yan?" Nanginginig sa takot ang katulong at agad na dumapa sa sahig. "Pasensya na po, pasensya na po, Young Master! Kasalanan ko po." Humarang si Inara sa harap ng babae at diretso siyang tumingin kay Kaizan. "Wala siyang kinalaman diyan. Hindi ko lang nagustuhan ang lasa ng lugaw, kaya pinaghanda ko siya ng meryenda." "Inara, if you don't like something, just tell me. Bakit kailangan mo pang magsinungaling?" "Ang dami kong hindi gusto. Ilan ba sa mga gusto ko ang ginawa mo para sa akin? Sayang lang ang oras kung magsasalita pa ako." Natahimik si Kaizan sa sinabi niya. Saglit na sumingit ang doktor sa gilid at maingat na nagsalita. "Kahit hindi nagustuhan ng Young Madame ang paghahanda mo, patunay lang iyon na hindi niya ininom ang lugaw. Paano natin masasabing ang lugaw ang dahilan kung bakit siya sumama ang pakiramdam?" "Hindi ko ininom noon, pero ininom ko nitong nakaraang dalawang araw. And I felt sick right after." "Kung uminom

"Inara, sinabi ko na sa'yo na huwag kang lumaban, pero ayaw mong makinig. Look at what happened now. Nawala na ang anak mo. Tingnan mo ang sarili mo. Hindi ka na mukhang tao, parang multo ka na. Nakakadiring tingnan." "Lumayas ka." Iyon ang unang salitang binitiwan ni Inara matapos ang ilang araw. Magaspang at paos ang kanyang boses, halos hindi na makilala dahil sa tagal nitong hindi nagsalita. "Ayoko ring manatili sa mabahong lugar na 'to, pero naaawa ako sa'yo dahil wala kang alam. Kaya mabuti pang sabihin ko na sa'yo ang totoo. Do you know how your child died? Naglalagay ako ng lason sa pagkain mo, paunti-unti, hanggang sa mamatay ang bata sa loob mo." Lumapit si Zandrae at masamang bumulong sa tainga ni Inara, patuloy na ibinubulong ang mga salitang alam niyang makakapunit sa natitira nitong lakas. "You kept walking around here while your child was slowly dying in the dark. Hindi ba't napakawalang kwenta mong ina? Bukod pa roon, napakaliit pa ng bata. I'm sure he was all alon

Natigilan si Brent sa sinabi ni Kaizan. Matagal bago siya tuluyang gumapang papalapit sa paanan nito at nakiusap, "Hindi pa ako handang mamatay. Ayokong makulong dito habambuhay. Pakiusap, maawa ka sa'kin!." Akala ni Brent ay sapat nang nakakatakot ang pisikal na pagpapahirap, pero ngayon ay naintindihan niyang mas masakit pala ang pagdurusa ng isipan. Ito ang unti-unting gumagawang parang bangkay sa isang tao, naghihintay sa bawat sandali nang walang patutunguhan at walang ideya kung kailan matatapos ang lahat. Pero wala namang pakialam si Kaizan sa kinatatakutan ni Brent. Itinulak niya ito palayo nang may pagkasuklam bago malamig na nagsalita, "You don't have to tell me the truth if you're not ready." "A-anong katotohanan?" Tinitigan siya ni Kaizan nang malamig. "Are you still going to pretend in front of me? The people behind you are already planning to silence you. If it weren't for me, you'd have been dead a long time ago." Lumingon-lingon si Brent, hindi alam kung nagsi

Umiling lang si Kaizan nang mariin, ayaw na niyang pakinggan pa ang ideyang iyon. "She is not sick. She has just been going through a lot of emotions lately." Hindi na nakapagpigil si Zandrae at tinaasan siya ng boses. "You saw how erratic she was that day! Kahit gaano man ka-emotional ang isang tao, hindi naman siya gagawa ng paraan para manakit ng iba, 'di ba?" "People get irritable when they are pushed to their limits. I don't see why that makes her a problem." Ang katiyakan sa tono nito ay nagpadala ng kaba sa dibdib ni Zandrae. Halos hindi niya mapigilan ang sarili nang bumulong siya, "Kaizan… you didn't say that before…" "I was blinded by anger back then," mahinahon niyang paliwanag. "But now that I've thought things through, Inara didn't do anything unforgivable. Besides, everything was about our child. Now that... the baby is gone… I'm still hoping that we can fix what's broken between us." "She turned your whole world upside down! And you still want to give her another c

Sa tuwing nababanggit ang tungkol sa nangyari, bumabalik ang hapdi ng sakit na hindi madaling mawala. Kaya pinili na lang ni Inara na manahimik, hayaang maghilom ang sugat nang tahimik, at ingatan ang mga alaala nang hindi na kailangang magpaliwanag pa sa iba.Napatingin si Liora sa kanya at nakaramdam ng kirot sa puso. "Just thinking about what you went through… sobrang nalulungkot ako."Ngumiti nang mahina si Inara at pinunasan ang luhang dumaloy sa pisngi ng kaibigan. "O siya, tama na ang pag-iyak baka isipin pa ng iba na pinapahiya kita. Pero tingnan mo nga naman, mabilis ang paggaling mo. You can walk on your own now."Totoo naman iyon. Kayang-kaya nang maglakad ni Liora gamit ang saklay. Hindi na siya nauutal o nahihirapan basta hindi siya nagmamadali.Umupo siya sa tabi ni Inara, namumula pa rin ang mga mata. "I was so worried when I heard everything. Agad akong pumunta dito. Maybe it’s because I was so eager to see you that I got better this quickly. Parang alam ng katawan ko