Semua Bab BAD PRISON ขังรัก: Bab 221 - Bab 230

สนามบินในลอนดอน " เป็นไงมึง? " เสียงของแอลตัลที่ขับรถมารอรับผมที่สนามบินเอ่ยถามขึ้น "กูไปดักรอทุกที่ ที่นักสืบบอกว่าเธอชอบไป " ผมส่ายหน้าอย่างท้อใจ ก่อนจะโยนกระเป๋าใส่ท้ายรถ และขึ้นไปนั่งข้างๆมัน " ไปหาทุกที่แล้วจริงๆ แต่ก็หาไม่เจอ ไปรอทั้งวันก็ไม่เจอ บางทีเธออาจจะรู้ตัวว่าผู้ชายเลวๆอย่างกู อยากจ

ฉันได้แต่เหม่อมองไปทางอื่น และปล่อยให้จิตใจมันลอยไป วันเวลาผ่านไป ไม่รู้นานเท่าไหร่ ไม่รู้กลางวัน ไม่รู้กลางคืน ไม่รู้วันที่ ไม่รู้เดือนหรือปี แต่แล้ววันหนึ่ง โชคชะตาเหมือนจะเข้าข้างฉัน เชือกที่มัดข้อมือของฉันมันดันหลวมจนหลุดออกมาง่ายๆ ฉันรีบแกะเชือกที่มือที่เท้า และรวมไปถึงจำทางเดินที่เหล่าหมอ

ฉันมองสำรวจไปรอบๆ คอนโดหรูสุดกว้าง ที่ยังมีกลิ่นเฟอร์นิเจอร์ใหม่ๆ และวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ของแม่น้ำเจ้าพระยา ตัวมอร์ฟินเองก็กำลังจัดเตรียมอาหารที่สั่งมา ใส่จานและวางบนโต๊ะอาหาร อย่างละเมียดละไม ฉันเผลอยืนมองไปที่เขาอย่างไม่อาจจะละสายตาไปที่ไหนไม่ได้อีกเลย “ มานั่งสิ” เขาเงยหน้ามองกลับมา ราวกับรู

แอ๊ดดด... เสียงประตูห้องน้ำก็ดังขึ้น ทำให้ฉันแอบชะงักไปบ้าง ฉันมองผ่านประตูตู้กระจกที่เลื่อนลาง เป็นแบบฝ้าๆ กระจกเบลอๆ ฉันมองเห็นเงาของมอร์ฟินที่เอาน้ำ พร้อมกับเสียงถ้วยชาที่กระทบกับพื้นหินอ่อนของอ่างล้างหน้าสุดหรูนั้น ปลายนิ้วกลางยังคงสอดลึกอยู่ในร่องสวาทของตัวเอง และแน่นอนว่า ฉันกำลังรู้สึกต้อง

MOM : หลานของแม่น่ารักขนาดนี้ ฉันมองดูรูปของลูกชายตัวเองที่ยิ้มแย้มแต่อยู่ในชุดของคนป่วย เพราะเขาคงกำลังตรวจร่างกายเพื่อรอการผ่าตัด ฉันลูบใบหน้านั้นอย่างคิดถึง เพราะฉันไม่ได้เจอเขามาเนิ่นนานแล้ว แต่ฉันดีใจที่เขาไม่ได้เห็นฉันในสภาพที่แย่ไปกว่าตอนนั้น " พริบพราว " ฉันพูดชื่อนั้นอีกครั้ง อย่างนึกย