All Chapters of My Brother’s Bestfriend is My Baby’s Father: Chapter 31 - Chapter 40

Napatingin si Lexie sa kanya at makikita ang inis sa mukha nito. “Eh bakit nanghihingi ka pa sa akin dati?”Natigilan si Kier Vy ng isang segundo, pagkatapos ay mabilis na umubo at nagpalit ng tono. “Iba ‘yun. Complex financial arrangement.”“…”Hindi na siya pinansin ni Lexie.“Ako na maghahatid sa’yo sa school,” dagdag ni Kier Vy.“Hindi na Kuya may maghahatid sa akin, ayokong maabala kapa at….”“Walang debate.” putol nito.Bago pa siya makatanggi, napasakay na siya sa sports car. Wala na siyang nagawa dahil hawak na siya ng kuya niya sa ideya nitong sobrang proud.Habang nasa biyahe, maingay si Kier Vy, puro pagpapasikat at reklamo sa traffic, habang si Lexie ay nakatingin na lang sa labas dahil ramdam niya ang tingin ng ibang tao sa mamahaling sasakyan.Pagdating sa school, mabilis siyang bumaba.“Kuya, bye na!”“Susunduin kita mamaya!”“Hindi na, susunduin ako ni Manong Ben!”Pero hindi siya pinakinggan. Biglang may sumingit na boses sa gilid nila.“Wow.” mula sa boses ng babae.

  “Apo Lexie… bagay talaga kayong dalawa ng asawa mo.” ani nito na tila kinikilig.  Nasamid si Lexie at napatingin sa kanyang Lola Felisa. Napatigil naman sa pagkuha ng pagkain sina Leanna at Kier Vy. Ngunit si Kaizer ay nanatiling kalmado lang, parang hindi man lang tinamaan ng sinabi.  “Lola…” ani ni Lexie.    “Let’s just eat po muna, mamaya na yan,” mahinahong dugtong nito.  Tahimik na muli ang mesa, pero hindi na awkward.  Parang unti-unting nasasanay ang lahat sa presensya ng isa’t isa.  Pagkatapos ng family dinner, si Kaizer at Kier Vy ay lumabas upang mag-usap. Samantalang naiwan si Lexie kasama ang kanyang Mama Leanna at Lola Felisa sa sala.  Maya-maya, may inilabas si Leanna mula sa kanyang bag at iniabot sa kanya.  Isang bank card.  “Lexie,” mahinang tawag ni Leanna habang bahagyang ngumiti. “Hindi ko alam kung ano ang gusto mong regalo, kaya pera na lang. Bilhin mo kung anong gusto mo.”  Napatingin si Lexie sa card, saka umiling. “Mama, okay lang po ako. May pera

  Hindi niya alam kung ano ang pinag-uusapan ni Kaizer at ng Lola niya, pero ramdam niya ang bigat ng hangin sa paligid.  Mataas na ang buwan sa kalangitan, at ang malamig nitong liwanag ay bumabalot sa buong hardin. Hindi napigilan ni Lexie ang mamitas ng ilang bulaklak ng rose at sunflower mula sa namumulaklak na bakuran. Napakabango ng mga ito, at gusto niyang dalhin pauwi upang patuyuin. Maaari itong isipit sa libro o di kaya ay ilagay sa frame bilang display. Maganda ito para sa kanyang silid.  Habang abala siya sa pagpitas, isang maliit na sanga ang nalaglag sa lupa kaya agad siyang yumuko upang pulutin ito. Ngunit kasabay noon, dumaan ang malamig na hangin ng gabi. Kumaluskos ang mga dahon at biglang nagkalat sa ere ang maliliit na bulaklak, para bang ginintuang niyebe na dahan-dahang bumabagsak sa ilalim ng buwan.  Napatingala si Lexie at hindi niya napigilang ngumiti. Napakaganda ng tanawin, parang eksena mula sa isang panaginip na ayaw niyang matapos pa.  Hindi niya nama

Simple lang ang suot niya ngayon, isang puting dress na abot hanggang tuhod, bagay na bagay sa kanyang maamong mukha.“Happy birthday, princess,” malambing na bati ng kanyang ina sabay abot sa kanya ng isang maliit ngunit magandang backpack. Simple lang ang disenyo nito ngunit halatang pinag-isipan at pinili nang maingat.“Thank you, Mama,” nakangiting ani ni Lexie habang yakap ang regalo. Ramdam niya ang init ng pagmamahal mula sa pamilya.“Medyo sinumpong ng sipon ang Lola Felisa mo kagabi,” dagdag ng kanyang ina habang naghahanda ng meryenda. “Kaya hindi siya nakauwi rito sa bahay. Baka mamayang hapon, pumunta tayo sa kanya para mabisita mo rin.”Natigilan si Lexie, bahagyang napakunot ang noo sa pag-aalala. “Si Lola… okay lang po ba talaga siya?”Tumango ang kanyang ina upang pakalmahin siya. “Medyo nanghihina lang dahil sa panahon, pero gustong-gusto ka niyang makita ngayon dahil birthday mo.”Naging tahimik si Lexie. Sa kanyang isip, unti-unting sumulpot ang mga alaala nitong mg

"Tinatanggap ko ang pagbati mo dahil kaarawan ko, pero hindi ko pwedeng tanggapin ang regalo na 'yan." aniya sa malamig na tono.Bahagyang natigilan ang ngiti sa mukha ni Zyrus dahil sa malamig na pagtanggi, ngunit pinanatili niya ang kanyang imahe bilang isang ginoo, malumanay pa ring nagsasalita sa dalaga."Lexie, galit ka pa ba sa akin hanggang ngayon? Kasalanan ko ang nangyari noong nakaraan, inaamin ko 'yon. Humihingi ako ng tawad sa iyo, pakiusap huwag ka nang magalit sa akin, okay? Let's start over."Kung sa nakaraan, tiyak na mabilis na sasabihin ni Lexie na ayos lang upang maiwasan ang gulo dahil palagi niyang pinagpapasensyahan ang lalaki at itinatago ang sariling sakit.Ngunit ngayon ay ayaw na niyang gawin iyon dahil natuto na siyang magpahalaga sa kanyang sariling dignidad."Zyrus, hindi mo na kailangang humingi ng tawad sa akin. Tinanggap ko na ang paumanhin mo noong nakaraan, at tapos na ang kasunduan natin. Patas na tayo ngayon at wala ka nang dapat ipaliwanag," walang