All Chapters of สะดุดรัก Lady cook. Nc18+: Chapter 31 - Chapter 40

91 Chapters

Chapter 31

"พ่อรู้ว่าหนูโกรธและเกลียดพ่อมากแค่ไหน ถ้าพ่อกลับไปแก้ไขอดีตได้ พ่อจะทำวันนั้นที่ดีที่สุดพ่อจะไม่ปล่อยให้แม่ของลูกต้องเผชิญโลกนี้เพียงลำพัง ขอโอกาสให้พ่อสักครั้งนะองุ่น...ได้โปรด พ่อทนขมขื่นนอนไม่หลับแบบนี้ในทุกๆ ค่ำคืนไม่ไหวแล้ว" คราวนี้ชายอกสามศอกถึงกับน้ำตาซึมออกมา เมื่อเขาไม่สามารถบังคับความรู้สึกภายในใจเอาไว้ได้ แต่ก่อนเขามัวแต่แคร์ความรู้สึกของเกรซจนละเลยลูกอีกคน ซึ่งวันนี้ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ต้องการความรักความห่วงใยจากเขาแล้ว "คุณร่ำรวยจะตายหาผู้หญิงสักคนมาดูแลคงไม่ยากหรอกค่ะ ส่วนฉันกับแม่อยู่แบบนี้ก็สุขสบายดี แม้ไม่ร่ำรวยแต่เราก็มีความสุขในแบบของเรา อย่าพยายามร้องขอในสิ่งที่คุณไม่มีสิทธิ์ ตั้งแต่แรก โชคดีนะคะ ส่วนเรื่องทุนนั้น ฉันยังขอยืนยันคำเดิมจะหาไปคืนคุณทุกบาททุกสตางค์ เราจะได้ไม่ต้องมีอะไรติดค้างกัน""องุ่น..." น้ำเสียงของชายวัยกลางคน ตัดพ้อออกมาด้วยความแผ่วเบา จนแทบจะไม่ได้ยิน ทันใดนั้นเองเขารีบคว้าตัวลูกสาวเข้าไปสวมกอดเอาไว้ ทำให้องุ่นน้ำตาไหลออกมาอย่างไม่รู้ตัว เธอเพิ่งสัมผัสได้ถึงไออุ่นจากอ้อมกอดของบิดา ซึ่งหลายครั้งหลายคราที่เธอเคยโหยหา แต่กลับคว
Read more

Chapter 32 ลูกที่ถูกลืม

"เข้าใจผิดไปกันใหญ่แล้วครับ ผมไม่ได้หมายความอย่างนั้นสักหน่อย ต่อให้คุณทำอาชีพอะไร ผมก็รัก ผมรักองุ่นเพราะคุณคือองุ่น ต่อให้เป็นแม่ค้าหรือลูกสาวนักธุรกิจ ผมก็ยังคงรักองุ่นคนนี้อยู่เหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน และไม่คิดจะรักใคร ไม่เคยคิดจะให้ใครเข้ามาแทนที่คุณเลยนะองุ่น" ตุลาพูดพร้อมกับชะลอความเร็วลง ที่เขาพูดออกไปแบบนั้นเพียงแค่ต้องการอยากให้เธอได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบ เขาอยากให้องุ่นมีความสุขที่สุดเธอ เธอเป็นคนดีก็ควรจะได้รับการเอาใจจากบิดาบ้าง "ฉันเหนื่อยอยากกลับบ้านพักผ่อน คุณช่วยขับรถ พาฉันไปส่งที่ร้านด้วยนะคะ" "เหนื่อยก็นอนพัก ปรับเบาะเอนหลังลงเลยครับ ถึงแล้วผมจะปลุก ผมจะขับให้นิ่มที่สุด สำหรับสุดที่รักของผม" ชายหนุ่มไม่ได้พูดเอาใจเธอ แต่ตุลาพูดออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจ เมื่อเขารักองุ่นจนหมดหัวใจ ต่อให้เธออยู่ในคราบแม่ค้า หรือว่าลูกสาวของนักธุรกิจ เธอก็เป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่เขารักที่สุด เมื่อรถของตุลาแล่นเข้ามาจอดภายในคอนโดหรู ชายหนุ่มจ้องมองไปที่ใบหน้าของหญิงสาว แล้วเอามือปัดปอยผมออกจากแก้มของเธออย่างเบามือ ไม่ว่าหญ
Read more

Chapter 34 มาเพื่อง้อขอคืนดี

ทันใดนั้นเองชายร่างสูงใหญ่ได้ก้าวเท้าลงมาจากรถ ทำให้หญิงวัยกลางคนถึงกับเอามือขึ้นมาทาบอก เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่า จะได้เจอเขาอีกครั้ง ผู้ชายที่ทำให้เธอเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งดวงใจ ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! "มะปรางผมรู้นะว่าคุณอยู่ข้างใน เปิดประตูออกมาคุยกันก่อนได้ไหม ผมมีธุระสำคัญจะคุยด้วย" น้ำเสียงทุ้มอันทรงพลังของเขาช่างฟังดูน่าเกรงขาม แต่สำหรับมะปรางเสียงนี้เป็นดั่งน้ำเสียงของเพชฌฆาตที่พิพากษาชีวิตของเธอและลูก "ฉันต้องกรวดน้ำให้คุณอีกกี่ขัน เราถึงจะจบสิ้นกันสักที" มะปรางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา ไม่ว่าเวลาจะผ่านล่วงเลยไปสักกี่ปี เขากลับเป็นเหมือนดั่งเจ้ากรรมนายเวร ที่ตามราวีเธอกับลูกไม่หยุดหย่อน ซึ่งความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันจบสิ้นตั้งแต่วันที่เขาปัดความรับผิดชอบ "มะปราง ถ้าคุณไม่เปิดผมจะพังประตูเข้าไป อย่าคิดว่าผมไม่กล้านะ" น้ำเสียงที่ประกาศกร้าวออกมา ทำให้มะปรางถึงกับกำมือแน่น เขามีสิทธ
Read more

Chapter 35

"อื้อ..." มะปรางพยายามประท้วง แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล เมื่อลิ้นร้อนผ่าวของชายตรงหน้ากำลังดันเข้าไปในโพรงปากของเธอ มันช่างเป็นรสจูบที่ดุเดือดและเร่าร้อนเหมือนกับว่าเขาโหยหามาแสนนาน"โอ๊ย! ..." ชายตรงหน้าร้องออกมาเสียงดังลั่นเมื่อมะปรางใช้เข่าอัดลงไปที่กล่องดวงใจของเขาอย่างแรง "ไอ้ผู้ชายเฮงซวย! ผู้ชายหน้าตัวเมีย...ไอ้สาระเลว!" มะปรางใช้คำพูดก่นด่าเขาออกมาอย่างเหลืออด เมื่อชายตรงหน้ากำลังคิดที่จะใช้กำลังข่มเหงรังแกเธอ ซึ่งเขาเคยทำแบบนี้มาแล้ว แม้ว่าคราวนั้นเธอจะยอมเคลิบเคลิ้มไปกับเขา เพราะความรัก แต่วันนี้เธอจะไม่มีทางให้มันเกิดเหตุการณ์ ซ้ำรอยอีกเด็ดขาด "ด่าพอหรือยัง คุณก็รู้ว่าผมเลวได้กว่าที่คุณคิดอีก" ไม่รู้อะไรดลใจให้กริชพูดออกไปแบบนั้น ทั้งที่เขาตั้งใจมาง้อเธอ อาจจะเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ จึงทำให้เขาขาดสติ หมับ!! "ว้าย! ปล่อยนะ! " มะปรางร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อร่างของเธอถูกชายตรงหน้ายกขึ้นมาพาดบ่าเอาไว้
Read more

Chapter 36

เวลานี้มะปรางถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูก เมื่อกริชกำลังถอดสูทออก เขาทำเหมือนกับว่าไม่ได้ยินในประโยคที่เธอพูด คำก่นด่าที่พยายามไล่เขาไปให้พ้นหน้า เป็นดังถ้อยคำเชิญชวนให้กริชอยากอยู่ต่อ เขาวางเสื้อสูทลงไป ก่อนจะค่อยๆ ปลดเนกไทออก ก่อนจะแกะกระดุมแล้วพับแขนเสื้อขึ้นมา "นี่...คุณคิดจะทำอะไร" มะปรางรีบเอ่ยถามออกไป เพราะดูจากท่าทีของเขาแล้ว คงจะอยู่อีกยาวนาน"คุณช่วยทำแผลให้ผมหน่อยสิ...นะครับมะปราง คุณไม่เป็นห่วงผมเลยเหรอ...หืม" น้ำเสียงทุ้มที่ฟังดูนุ่มนวล พร้อมกับดวงตาคมกริบฉายแววออดอ้อน กำลังส่งผลให้มะปรางหัวใจเต้นแรง เธอไม่ได้ยินถ้อยคำแบบนี้มาเนิ่นนาน มากแล้ว ความรู้สึกเจ็บปวดที่เกาะกินภายในใจกำลังคลายออกอย่างง่ายดาย เพียงแค่เขาป้อนคำหวานไม่กี่คำ "ฉันจะทำแผลให้ หวังว่าทำเสร็จคุณคงรีบกลับนะคะ อ้อ...อีกอย่าง ฉันไม่ได้เป็นห่วงคุณ แค่รู้สึกรำคาญ ถ้าทำแผลเสร็จแล้วหวังว่าคุณคงไม่มีข้ออ้างใด ๆ มาถ่วงเวลาเพื่ออยู่ต่อ เพราะฉันต้องการพักผ่อน พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้า ฉันไม่ได้มีเงินมีทองมากองตรงหน้าเหมือนกับคุณ ที่จะได้มีเ
Read more

Chapter 37 รักหมดใจ

"อ๊ะอาย...อ๊า เจ็บ ๆ เปลี่ยนจากนิ้วเป็นไอ้นั่นแทนได้ไหมคะ...อ๊า..." แม้จะรู้สึกเจ็บแต่เธอก็ยอมรับว่ามันมีความรู้สึกสุขเสพสมเสียวซ่านอยู่ในคราวเดียวกัน เมื่อน้ำหวานได้ไหลเยิ้มออกมาเปื้อนนิ้วของกริช "คุณแตกไปหนึ่งน้ำแล้วนะเมียจ๋า คราวนี้ของจริงแล้วนะครับ" พรึบ!!! "อื้ม...อ๊า ยังแน่เหมือนเดิม" กริชพูดออกมาด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจเมื่อเขารู้ดีว่ามะปรางไม่เคยผ่านชายใดมา นอกจากเขาเพียงคนเดียว "อ๊า...คุณกริชมันคับมาก อื้ม" คราวนี้เสียงครางของคนทั้งคู่ดังจนลั่นห้อง เมื่อเจ้ามังกรยักษ์ทะลวงเข้าไปในร่องกลีบกุหลาบงามบานเบ่ง จนคับแน่นเต็มรู แถมยังจ้วงลึกจนมะปรางรู้สึกร้อนวูบวาบไปถึงท้องน้อยเมื่อคนตัวโตสอบสะโพกเข้าออกอย่างไม่ยั้ง "อูยยย...คุณกริช อ๊า..."คราวนี้มะปรางร้องเสียงหลงอ้าปากครางออกมาดังลั่น เมื
Read more

Chapter 38 รักหมดใจยังไงก็ยอม

"คุณตุลาไม่เอาค่ะ" จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ! เสียงห้ามขององุ่น ไม่ได้มีผลต่อตุลาเลยแม้แต่น้อย ชายหนุ่มก้มลงไปกดจูบเธออย่างดูดดื่มและเร่าร้อน ในขณะที่มือของเขานั้นได้พยายามทำการเปลื้องชุดของเขาและเธอออกทีละชิ้น จนในที่สุดมันก็ร่วงลงไปกองกับพื้น รวมกันกับชุดของชายหนุ่มในสภาพที่ไม่เป็นระเบียบเลยสักนิด "ทำไมเมียผมถึงน่ากินไปทั้งตัวแบบนี้" ชายหนุ่มพลิกกายขึ้นมาทับอยู่บนตัวของหญิงสาวร่างเล็ก เขากระซิบลงไปที่ข้างใบหูของเธอเบา ๆ จนทำให้องุ่นรู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว ต่อให้เธอพยายามคิดที่จะขัดขืนมันก็ไม่เป็นผลเมื่อหัวใจของเธอนั้นมันยังคงเรียกร้อง โหยหาความรักความอบอุ่นจากชายตัวโต ยอดอกสีหวานทั้งสองข้างถูกชายหนุ่มสะกิดเบา ๆ จนแข็งเป็นไต เมื่อความเป็นชายของเขามันกำลังถูไถอยู่ที่ช่วงล่าง จนกลีบกุหลาบงามบานเบ่ง อยากจะอ้ารับเปิดงับเอาเจ้าดุ้นยักษ์จากเขาเต็มที "อื้อ...อื้ม" คนใต้ร่างเริ่มบิดตัวเกร็งไปมา เมื่อเรียวลิ้นของเขาแตะลงไปที่เม็ดบัว ชายหนุ่มดูดดึงพร้อมกับใช้ฟ
Read more

Chapter 39 ความลับ

หมับ!! "ว้าย! นี่คุณปล่อยฉันนะ... ถ้าคุณตื่นแล้วก็รีบออกไปจากร้านซะ ก่อนที่องุ่นจะกลับมา ฉันไม่อยากให้ลูกรู้ถึงความสัมพันธ์ของเรา" มะปรางพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา เธอทำเหมือนกับว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในช่วงค่ำคืนที่ผ่านมานั้น มันไม่มีค่าอะไรสำหรับเธอเลย "ขอกอดหน่อย ผมเหนื่อยจัง อยากกลับบ้านแล้วเจอหน้าคุณกับลูก อีกนานไหมมะปราง ผมถึงจะได้สัมผัสกับความรู้สึกแบบนั้นสักที" ใครจะรู้ว่านักธุรกิจรุ่นใหญ่ที่มีความสามารถ เพียบพร้อมไปด้วยเกียรติยศชื่อเสียงและเงินทองอย่างเขา จะโหยหาและรอคอยความรักจากมะปรางเพียงคนเดียว เขาอาจจะเคยเที่ยวเตร่ตามตามประสาผู้ชายบ้าง แต่ไม่ใช่ตอนนี้ นั่นมันเป็นเมื่อก่อนสมัยที่เขายังหนุ่มยังแน่น ถึงแม้เวลานี้เขาจะยังดูหล่อเท่สมาร์ต แต่ก็รู้สึกเบื่อแสงศิวิไลซ์พวกนั้นเต็มที เขาอยากจะใช้ชีวิตในบั้นปลาย มีพ่อแม่ลูกมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบกับคนอื่นเขาสักที
Read more

Chapter 40

"เป็นอะไรไป ท่าทางของคุณดูหมางเมินผม ตั้งแต่ตื่นแล้วนะองุ่น" เมื่อชายหนุ่มช่วยหญิงสาวขนของมาเก็บในครัวเรียบร้อย เขาจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะตุลาไม่สบายใจ ที่เห็นองุ่นทำหน้าเย็นชาแบบนั้นตลอดเวลา เหมือนกับเธอมีเรื่องอะไรที่ค้างคาใจ แต่หญิงสาวกลับไม่ยอมพูดออกมา ทำไมเธอถึงต้องการเก็บมันเอาไว้คนเดียวในใจ "หน้าองุ่นเหมือนกับคนอมทุกข์ขนาดนั้นเชียวเหรอคะ คุณตุลารีบกลับไปอาบน้ำเตรียมตัวมาทำงานเถอะค่ะ เดี๋ยวองุ่นจะเตรียมมื้อเช้าเข้าไปให้" หญิงสาวไม่ตอบคำถามเขา แต่เธอกลับหันไปถามและสั่งเขาแทน ก่อนจะหยิบผักออกมาจัดใส่ตะกร้าเพื่อเตรียมไปล้าง "เหนื่อยไหม เหนื่อยก็พักบ้างหน้าตาคุณดูโรย ๆ นะ ไม่สบายหรือเปล่าไหนมาดูซิ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้ เขาเอาหลังมือขึ้นมาอังที่หน้าผากขององุ่นเอาไว้ พร้อมกับใบหน้าที่แสดงออกถึงความห่วงใย จนองุ่นไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่บอกความจริงกับเธอ หรือเขาตั้งใจจะเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ หลอกให้เธอรักเขาแบบนี้ตลอดไป "องุ่นบอกแล้วไงว่าไม่เป็นอะไร คุณกลับไปเถอะค่ะ" "เมียผมท
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status