สะดุดรัก Lady cook. Nc18+

สะดุดรัก Lady cook. Nc18+

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-09
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
91Bab
1.5KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เมื่อนักธุรกิจหนุ่มที่มีใบหน้าเย็นชา แต่เขากลับเป็นที่หมายตาของสาวๆ ใครหลายคนต่างแปลกใจ ที่เขาไม่เคยควงผู้หญิงคนไหน ไม่เคยเปิดตัวใครเป็นแฟน ทั้งที่ชายหนุ่มมีทุกอย่างเพียบพร้อม แต่แล้ววันหนึ่ง ชายหนุ่มกลับเข้าไปพัวพันกับแม่ค้าร้านอาหารตามสั่ง หญิงสาวแสนสวย แต่ชีวิตของเธอได้ผกผันจากลูกคุณหนูกลายเป็นลูกนอกคอก องุ่นจึงเลือกทำอาชีพแม่ค้าขายอาหารตามสั่ง ซึ่งร้านของเธอไม่เล็กไม่ใหญ่มาก บรรดาลูกค้าต่างก็ชื่นชอบ ในรสชาติของอาหารที่เธอทำ ซึ่งส่วนมากลูกค้าประจำจะเป็นหนุ่มสาวโรงงาน เมื่อแม่ค้าเป็นหญิงสาวแสนสวยทำอาหารอร่อย แถมเธอยังโสด แต่ทว่ายังมีอีกเรื่องที่สำคัญ เมื่อเงินที่เธอเอามาลงทุนนั้น กำลังจะถูกชายหนุ่ม มาตามทวงคืนทบต้นทบดอก ซึ่งผลงานชุดนี้จะเป็นซีรีส์ Follow your heart. เรื่องแรกแม่ทูนหัวของพ่อเสือหนุ่ม ตามมาด้วยเล่ห์ร้ายใจปรารถนา ต่อมาเรื่องเพื่อนรัก (เผลอ) รักเพื่อน (I love my friend) และเรื่องสะดุดรัก Lady cook.

Lihat lebih banyak

Bab 1

Chapter 1 องุ่น

Calling someone a childhood sweetheart might seem like an innocent title at first, but it usually entailed more than that. If the Alpha of the Silvermoon pack failed to justify today's incident, I might as well cancel the mating ceremony.

To my surprise, Falcon Sterling's cold voice bounced back with a question. "Who's this? And who are you to say anything about Julia?"

Before I could remind him who I was—his soon-to-be mate, Sloane Luneborn, the arranged match chosen to assist him and unite two of the strongest forces—the call cut off.

Anger brewed in my chest. Wasn't that just perfect? My arranged mate didn't even have my number saved!

Julia Stone let out a booming laugh, increasingly smug by the minute. "Oh, what a pitiful thing. I don't know how you got Alpha Falcon's number, but you didn't actually think he'd help just because you called, right?"

A mocking, almost cruel smile curved her lips as her gaze swept over me, lingering on my clothes. "And come on—even the servants at his estate dress better than you. Who gave you such confidence?"

I never cared how much my clothes cost, as long as they were comfortable. I just didn't expect that one day, this would be used against me.

"Sorry, I'm not into proving my worth with designer labels. That's usually what people with low self-esteem do!" I snapped coldly. "Considering Falcon willingly grew up with you, I guess he's no better."

After all the drama she stirred, I had lost all interest in picking out a crown. I grabbed a silver-white crown off the display and turned to the clerk. "Wrap it up. I'm paying."

The clerk froze, looking uneasy. "Sorry, ma'am, we prioritize selling to high-ranking pack members…"

Julia chortled. She lifted her chin arrogantly and tapped the shiny badge on her chest. It was the symbol of a Silvermoon pack high-ranking member.

"See this? It means I'm under Alpha Falcon's protection," she hissed. "What do you have, dear? Nothing. So stop pretending you're better than me."

I wasn't usually one to argue with others, but today, Julia managed to ignite my anger. I crossed my arms and unleashed my power.

The aura from my Alpha bloodline surged out like a silent storm from within me, crushing the air inside the jewelry shop. The temperature seemed to drop. The lights flickered, and Julia's smug smile vanished.

I asked calmly, "How's that? Does that prove I'm a high-ranking werewolf?"

Julia swiftly recovered, masking the flicker of fear in her eyes with venom. "So what? I've never heard of you. You're probably still a nobody from a tiny, insignificant pack."

She turned to the clerk with a sharp gaze. "You must be new here, so let me be clear—we're in Northmere, under Alpha Falcon's rule. If you dare sell that crown to her, this place won't last till dawn!"

The clerk's hand trembled as he held the box, as if it suddenly weighed a hundred pounds.

He turned to me, his voice trembling. "Ma'am, I'm just trying to make a living. I can't afford to offend Alpha Falcon… Please don't make this any harder for me."

The customers around us began to murmur in fear. "I've seen Ms. Stone a few times. The Alpha really spoils her. No one stands a chance against her when it comes to getting what she wants."

"One time, she felt uncomfortable by a werewolf staring, so the Alpha had him kicked out of the pack the next day."

"Ma'am, you might be a high-ranking werewolf, but compared to Alpha Falcon? You're nothing. Just apologize to Ms. Stone and beg her to let you off."

Julia's smile grew brighter as the crowd's obedience fed her ego. She put her hands on her hips, her blood-red heels clicking on the floor as she stepped closer.

"That's right. Surrender to me. I want you to yell, 'I'm a useless bitch' three times so everyone can hear it," she demanded. "If you do that, I might consider letting you leave with some dignity."
Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
91 Bab
Chapter 1 องุ่น
วันเวลาที่มันล่วงเลย ทำให้ชีวิตของเธอได้ผกผัน องุ่นได้กลายเป็นแม่ค้าไปโดยปริยาย หญิงสาวในวัยยี่สิบแปดปี ขาวสวยหมวยหุ่นเซ็กซี่ นั่นคงเป็นเพราะว่าเธอเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนายกริช เจ้าของนักธุรกิจที่ปัจจุบันเขามีกิจการหลายอย่าง แต่ก็ไม่เคยกลับมาดูแลหรือเหลียวแลสองแม่ลูกเลยสักครั้ง ซึ่งองุ่นเองก็ไม่เคยได้รับความอบอุ่นจากบิดา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอกของพ่อเป็นยังไงกอดอุ่นหรือเปล่า ปัจจุบันหญิงสาวได้เปิดร้านขายอาหารตามสั่งเล็กๆ อยู่ที่ต่างจังหวัด จนกระทั่งวันหนึ่ง มีคนรู้จักที่ค่อนข้างจะสนิทกันพอสมควร ญาติของเขาต้องการเซ้งร้าน เมื่อลูกสาวลูกชายของเขาเรียนจบ จึงอยากกลับมาใช้ชีวิตที่ต่างจังหวัด ทำให้องุ่นกำลังคิดหนัก เพราะตัวเธอเองก็อยากกลับไปใช้ชีวิตที่กรุงเทพฯ เนื่องจากเติบโตมาจากที่นั่นความผูกพันก็ย่อมมี แต่ถ้าถามว่าอยู่ที่นี่ดีไหม เธอก็ขอตอบกลับไปอย่างไม่ลังเลเลยว่าดีมาก "ไม่เหนื่อยหรือไงทำงานมาทั้งวัน มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่รู้จักไปหลับไปนอน จะได้พักผ่อนให้เพียงพอ พรุ่งนี้ต้องตื่นไปตลาดแต่เช้าไม่ใช่เหรอ" นางมะปรางเดินลงมา
Baca selengkapnya
Chapter 2 ตุลา
ชายหนุ่มมาดขรึม ใส่สูทผูกไท กำลังเดินเข้ามาภายในบริษัทอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ พร้อมกับบิดาของเขา ซึ่งตุลาเพิ่งเดินทางกลับจากต่างประเทศ หลายวันแล้ว หลังจากที่เขาไปเรียนต่อปริญญาโท ชายหนุ่มในมาดนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง ที่ใครต่อใครต่างก็จับตาและให้ความสนใจ เมื่อเขาได้เลื่อนตำแหน่งเป็นถึงรองประธานบริษัท แน่นอนอีกไม่นานตำแหน่งประธานย่อมตกเป็นของเขา เมื่อตุลาเป็นลูกชายคนโตของบ้าน ส่วนกันยาคงไม่ต้องพูดถึง ตอนนี้หญิงสาวไปเป็นสะใภ้ไร่กวางกมล และเธอก็คงจะตั้งรกรากอยู่ที่นั่นถาวร ส่วนธันวาลูกชายคนเล็ก เพิ่งเข้าเรียนในชั้นประถมปีที่สอง กว่าจะเข้ามาบริหารงานช่วยพี่ชายได้ ก็คงต้องใช้เวลาอีกตั้งสิบกว่าปี "ตุลาเย็นนี้พ่อมีนัดกับหุ้นส่วนรายใหญ่ แต่แม่โทรให้พ่อรีบกลับ ลูกไปพบเขาแทนพ่อได้ไหม" อีธานพูดกับลูกชายพร้อมกับฉายแววตาเจ้าเล่ห์ออกมา เมื่อเขามีความปรารถนาอยากให้ตุลา ได้ทำความรู้จักกับลูกสาวหุ้นส่วนรายใหญ่ของเขา
Baca selengkapnya
Chapter 3 ไม่ใช่สเปก
ภายในห้องทำงานของท่านรองประธานหนุ่ม ดูเหมือนว่าเวลานี้ชายหนุ่มกำลังตึงเครียด เมื่อเขาไม่ต้องการให้ที่ตรงนั้นกลายเป็นคอนโด ที่สำคัญคำบอกเล่าของเผด็จ ยิ่งทำให้ตุลารู้สึกโมโหชยา เขาใช้วิธีสกปรกหลอกล่อทุกคนให้ออกไปกับพื้นที่ แถมยังพูดให้ตัวเองดูดี ขณะที่ทุกคนมองบิดาของเขาเป็นเพียงแค่ คนบาปในคราบนักบุญ "ฮัลโหล ฉันมีเรื่องขอความช่วยเหลือจากนาย" ตุลาตัดสินใจโทรหาซันนี่ เพื่อนสนิทของเขา ซึ่งคนทั้งคู่ได้เรียนต่อปริญญาโทด้วยกันที่อังกฤษ "มีอะไรให้ผมรับใช้ครับท่านรองประธาน" เสียงทุ้มของชายหนุ่ม พูดออกมาตามสายอย่างอารมณ์ดี โดยที่ไม่รู้ว่าตุลากำลังนั่งเครียด เมื่อเขาต้องการให้โครงการนี้ยุติลง "ฉันอยากให้นายช่วย ไปปลุกระดมทุกคนที่อาศัยอยู่หน้าโรงงานเฟอร์นิเจอร์ ให้พวกเขาต่อต้านโครงการสร้างคอนโด" "เฮ้ย! นายจะทำกับคู่แข่งทางธุรกิจ ด้วยวิธีแบบนี้ไม่ไ
Baca selengkapnya
Chapter 4 การกลับมาขององุ่น
ในเวลาสองแม่ลูกกำลังช่วยกันเก็บข้าวของเข้าที่ หลังจากที่เหมารถหกล้อ เอาของมาส่งให้ หลังจากที่ใช้เงินเป็นแสนเซ็งร้านนี้มา โดยที่เจ้าของเดิมเขาได้เซ็นกรรมสิทธิ์ให้กับองุ่นเป็นผู้เช่าต่อ ซึ่งในสัญญาได้ระบุเอาไว้ เธอจะจ่ายเป็นรายปีหรือรายเดือนก็ได้ หญิงสาวมองว่าค่าเช่าที่นี่ถูกมากเดือนละแค่ห้าพันบาท เจ้าของที่เขาต้องเป็นคนที่มีจิตใจดีมาก เพราะเธอคิดว่าต้องทำรายได้ต่อเดือนไม่ต่ำกว่าสองสามหมื่นอย่างแน่นอน หรืออาจจะมากกว่านั้นด้วยซ้ำ และที่เธอบอกว่าสองสามหมื่นนั้นมันคือกำไร หลังจากที่หักต้นทุนออกแล้ว ซึ่งสำหรับองุ่นมันโอเคมากๆ เพราะดูจากทำเล ที่นี่น่าจะขายอาหารตามสั่งดีเป็นเทน้ำเทท่า และเธอก็กำลังคิดว่าจะตั้งราคาไม่แพง เพราะค่าเช่าที่ก็ไม่สูง ถือว่าเกื้อกูลกันและกัน "องุ่นเก็บกวาดห้องหลังร้านเสร็จแล้ว แม่ไปนอนพักเถอะจ้ะมาเหนื่อยๆ เดี๋ยวข้างนอกองุ่นจัดการเอง"เมื่อหญิงสาวเห็นมารดามีใบหน้าที่อิดโรย เธอก็เกิดความรู้สึกห่วงใยขึ้นมาในทันที เพราะนั่งรถมาทั้งคืนนางก็คงจะเมื่อยเป็นธรรมดา "แม่ยังไหวไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง
Baca selengkapnya
Chapter 5 สวยสะดุดตา
หญิงสาวเดินตามหลังป้าใจไปถึงบริเวณที่ทุกคนรวมตัวกัน ซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นเพิงหมาแหงน แต่ทุกคนเลือกที่นี่ว่าศาลาประชาคม เพราะเวลามีปัญหาอะไรก็จะมารวมตัวกัน เพื่อปรึกษาหารือหาทางออกร่วมกันที่นี่ "ใครวะ มากับป้าใจสวยจัง จะว่าหลานก็ไม่ใช่เพราะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย" ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น ในขณะที่ชายอีกคนก็หันไปมององุ่นด้วยความสนใจ ดวงตาของเขาหวานหยาดเยิ้มเป็นประกาย ราวกับว่าเจ้าชายได้พบกับเจ้าหญิงก็ไม่ปาน ผลัวะ! "เฮ้ย! มึงตบหัวกูทำไมเนี่ย" "แม่ง! หน้าตามึงโคตรหื่น มองน้องเขายังเขาโรคจิต เดี๋ยวเขาก็กลัวจะหวงหมดมึงมองผู้หญิงหัดมีมารยาทหน่อยสิวะ" ชายหนุ่มเอ็ดเพื่อนขึ้นมา ด้วยน้ำเสียงที่ไม่หนักไม่เบามาก แต่ก็ทำให้คนฟังนั้นไม่ชอบใจได้ "ห
Baca selengkapnya
Chapter 6 องุ่นชื่อคุ้นๆ
ภายในห้องทำงานของท่านรองประธานหนุ่ม ในเวลานี้ตุลากำลังรวบรวมเอกสารทั้งหมด เพื่อที่จะให้บิดาได้รู้ถึงความเป็นอยู่ของทุกคนที่นั่น ถ้าหากพวกเขาย้ายออกไป แน่นอนผลกระทบที่จะตามมานั่นก็คือ พวกเขาจะกลายเป็นคนไร้บ้านทันที ซึ่งเงินแค่ห้าพันไม่ได้ช่วยทำให้ชีวิตพวกเขาดีขึ้นเลยแม้แต่น้อย จากคำบอกเล่าของนายชยา ไม่เป็นความจริงเลยสักนิด เขาไม่ได้คิดที่จะจัดสรรที่ทางให้กับทุกคน ตามที่ได้ชี้แจงกับบิดาของเขาเอาไว้ตั้งแต่แรก เพราะจำนวนเงินห้าพันบาท ที่เขาจ่ายให้กับทุกครอบครัวนั้น ก็แล้วแต่ใครจะมีปัญญาไปหาที่อยู่อาศัยเช่าเอาเอง ซึ่งแน่นอนที่สุดก็คือบ้านเช่าถูกๆ มันไม่มีหรอก ราคาห้าพันและถ้าหากจะเช่าห้องพักรายเดือน ก็ต้องจ่ายเงินค่ามัดจำไว้ล่วงหน้าตั้งสามเดือน คนหาเช้ากินค่ำอย่างพวกเขา คงไม่มีปัญญาไปจ่าย เพราะเงินจำนวนแค่นั้นไม่พออย่างแน่นอน ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงคนเคาะประตูดังขึ้นจากนั้นไม่นานชายร่างสูงใหญ่ ที่มีใบหน้าหล่อเหลาคมคาย ไม่แพ้ชายใดได้เดินเข้ามาภายในห้องของท่านรองประธาน พร้อมกับรอยยิ้มที่ผุดขึ้นบนใบหน้า และท่าทาง
Baca selengkapnya
Chapter 7
"ถ้าบุษไม่มีธุระ จะมาหาคุณไม่ได้เลยเหรอคะ น่าน้อยใจจัง" หล่อนแกล้งทำหน้าเศร้า พร้อมกับแกล้งพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา เพื่อให้ตุลารู้สึกเห็นใจ "ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย ผมแค่แปลกใจคิดว่าคุณมีเรื่องด่วนอะไรหรือเปล่าถึงได้มาหาผมถึงห้องทำงานแบบนี้" ตุลาพยายามสรรหาคำพูด ที่ทำให้คนฟังรู้สึกดี ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วเขาไม่จำเป็นต้องหาเหตุผลมาอธิบาย ในเมื่อหล่อนไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย "พอดีว่า เย็นนี้คุณลุงกับคุณป้า โทรบอกให้บุษไปทานข้าวเย็นที่บ้าน บุษก็เลยแวะมาหาคุณตุลาก่อน เราจะได้เข้าไปพร้อมกันยังดีไหมคะ" บุษบาพูดออกมา พร้อมกับแอบชำเลืองมองไปที่ซันนี่ เมื่อเขาเป็นหนุ่มหน้าตาดีไม่แพ้ตุลาเลยสักนิด และถ้าเธอจำไม่ผิดเขาน่าจะอยู่ในวงการนักธุรกิจ ที่มีกิจการหลายอย่าง ร่ำรวยไม่แพ้บ้านตุลาอย่างแน่นอน"อะไรนะครับ พ่อกับแม่ผมเป็นคนโทรไปชวนคุณ มาทานมื้อเย็นที่บ้านอย่างนั้นเหรอครับ" ตุลาถามออกมาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เมื่อชายหนุ่มกำลังคิดว่
Baca selengkapnya
Chapter 8 คิดจะมัดมือชก
~โรงเรียนของธันวา~ รถสปอร์ตคันหรูแล่นเข้ามาจอด ซึ่งเบาะข้างคนขับมีหญิงสาวหุ่นเซ็กซี่นั่งเคียงคู่มากับเขาด้วย เพราะเธอได้บอกกับตุลาว่าคนขับรถที่บ้านแวะมาส่งแล้วกลับไป เธอจึงจำเป็นต้องอาศัยนั่งรถมากับเขาด้วย เมื่อรถจอดสนิท ชายหนุ่มเปิดประตูรถแล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปภายในโรงเรียน ปล่อยให้บุษบานั่งทำหน้างออย่างไม่ค่อยพอใจ เมื่อเธอถูกชายหนุ่มสั่งให้นั่งรอ "พี่ตุลา!..." น้ำเสียงใสก้องกังวานของธันวาเรียกพี่ชายออกมาด้วยความดีใจ พร้อมกับวิ่งเข้าไปกอดชายร่างสูงใหญ่เอาไว้แน่น ซึ่งตุลาเองก็ย่อตัวลงมาอ้าแขนรับน้องชายมาไว้ในอ้อมกอดของเขาเช่นกัน "ทำไมวันนี้พี่มารับผมได้ พ่อกับแม่ไปไหนเหรอครับ" "พ่อกับแม่อยู่บ้าน ทำไมฉันมารับนายไม่ชอบเหรอ...หืม" ตุลาแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาพร้อมกับทำหน้างอนๆ ออกมา จนธันวารีบเอามือทั้งสองข้างโอบจับประคองลงไปที่แก้มของพี่ชายเอาไว้
Baca selengkapnya
Chapter 9 อยากเจอ
"เย้!! ขอบคุณครับ" ธันวาร้องออกมาสุดเสียง เพราะความดีใจ จนบุษบาต้องเอามือขึ้นมาปิดหูเอาไว้ ในขณะที่ตุลาแอบยกยิ้มที่มุมปากด้วยความรู้สึกชอบใจ ที่น้องชายตัวแสบของเขาทำให้บุษบารู้สึกหงุดหงิดได้ ดูท่าทางของหล่อนคงอยากจะลงไปจากรถคันนี้เต็มที "คราวหน้าคราวหลัง ถ้าน้องจะร้องเสียงดังก็บอกพี่ด้วยนะจ๊ะ จะได้เป็นหูไว้ทัน" บุษบาพยายามกัดฟันพูดออกมาเสียงหวานให้ดูน่าฟัง ในขณะที่ภายในใจของเธอนั้น คิดอยากจะหยิกธันวาให้เนื้อเขียวเลยทีเดียว แต่เมื่อหล่อนอยากได้พี่ชายของเขา ก็ควรจะอดทนเอาไว้ เมื่อไหร่ที่ได้เข้ามาเป็นสะใภ้ของบ้าน ค่อยจัดการเด็กอย่างธันวาทีหลังก็ยังไม่สาย นั่นคือความคิดของบุษบาที่เกิดขึ้นในเวลานี้ภายในบ้านหลังโตอันโอ่อ่า ขณะที่ทุกคนกำลังลงมือรับประทานอาหาร ซันนี่ก็เข้ามาได้จังหวะพอดี ซึ่งดูเหมือนว่าอีธานจะไม่ค่อยพอใจ เมื่อนายชยาคอยใส่ไฟ พูดให้บิดาของตุลาเข้าใจเบี่ยงเบนไปจากความเป็นจริง เพราะเขามักจะพูดในทำนองที่ว่า คาสโนว่าตัวพ่ออย่างซันนี่ชอบไม้ป่าเดียวกัน ทั้งที่ความเป็นจริงเขาเป็นผู้ชายทั้งแท่ง ที่สำคัญเขานั้นยังมาดแมน ซุ่มกินเงียบฟาดเรียบไม่รู้ผู้หญิงกี
Baca selengkapnya
Chapter10 อยากเจอ2
"ธันวาทำไมเสียมารยาทกับพี่เขาแบบนั้นล่ะลูก เราเป็นเด็กเป็นเล็กยกมือขึ้นไหว้ ขอโทษพี่บุษเดี๋ยวนี้เลยนะ" อีธานดุลูกชายออกมาเสียงเข้ม เมื่อเห็นธันวาพูดจาก้าวร้าวกับบุษบา "ไม่เป็นไรหรอกค่ะน้องยังเด็ก บุษไม่ถือสาเด็กอยู่แล้ว" หล่อนพูดพร้อมกับยิ้มบางๆ ออกมา แต่แววตากลับแอบซ่อนความร้ายกาจเอาไว้ เมื่อเห็นอีธานดุลูกชายคนเล็ก "เด็กต้องรู้จักผู้ใหญ่ไม่ใช่ทำตัวก้าวร้าวแบบนี้พ่อไม่ชอบเลยนะธันวา" "ธันวาครับขอโทษพี่เขาไปสิลูก ทำการบ้านเสร็จแล้วก็รีบเอาไปเก็บ" ฮันน่าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล เมื่อเธอกำลังรู้สึกเกลียดความเอาแต่ใจของสามี ถ้าเขาเปิดใจจริงๆ จะรู้ว่า ซันนี่เป็นผู้ชายทั้งแท่ง เขาไม่ได้เป็นเกย์อย่างที่นายชยาใส่ร้ายเลยสักนิด "ขอโทษครับ" ธันวายอมยกมือขึ้นไหว้บุษบาตามที่มารดาบอก"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ พี่ไม่ถือน้องน่ารักจะตาย" บุษบายังคงพูดจาออกมาได้อย่างนุ่มนวลน่าฟัง ฟังเหม
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status