All Chapters of ซีรีส์ชุด เสียว ซ่าน ร่าน รัก NC 20++++: Chapter 71 - Chapter 80

106 Chapters

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

“คุณเรน! ฉันติดตามผลงานคุณอยู่เลยค่ะ เชิญนั่งสิค่ะ” กอหญ้าเชื้อเชิญชายหนุ่มออกไปตามมารยาท พลางฉีกยิ้มต้อนรับดาราในดวงใจด้วยท่าทีดีใจออกนอกหน้า มีเพียงแค่ยูจินที่เอาแต่แสดงใบหน้าเรียบเฉย ไม่ยินดียินร้ายกับการมาของเรนสักนิด แต่ในระหว่างที่ดาราหนุ่มเข้าไปทักสองสาว ได้มีสายตาคมจ้องมองมาที่ยูจินอย่างไม่วางตา เขากำลังคิดว่าผู้หญิงทั้งโลก คงมีนิสัยไม่ต่างกัน พอเจอผู้ชายหน้าตาดีหน่อย ก็พร้อมทำความรู้จักอย่างไม่ลังเลใจ ทั้งที่ความจริงแล้วความสัมพันธ์เหล่านั้นอาจไม่ยั่งยืน “แกมองคุณยูจินด้วยสายตาแบบนี้ แสดงว่าหึงเธออยู่ใช่ไหมเนี่ย” วิทยาเอ่ยแซวเพื่อนรักขึ้น หลังจากที่มารุตเล่าเรื่องที่มารดาของเขามัดมือชก บังคับให้แต่งงานกับยูจิน ทั้งที่เขามีลาเบลเป็นแฟนอยู่แล้วทั้งคน “หึ! นายไปเอาความคิดนี้มาจากไหน ฉันก็แค่รู้สึกเกลียด และขยะแขยงเธอมากขึ้นกว่าเดิมสิไม่ว่า ผู้หญิงอะไรให้ท่าผู้ชายไปทั่ว” ไม่รู้ว่าทำไมเขาต้องแสดงความรู้สึกแบบนี้ออกมา อาจเป็นเพราะวิทยากำลังจับผิด จึงทำให้มารุตรีบชี้แจงออกไป แต่นั่นยิ่งท
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

เมื่อขึ้นรถมากับว่าที่สามี มารุตพาเธอขับรถออกนอกเส้นทาง มุ่งสู่ชานเมือง ยูจินเริ่มไม่แน่ใจในความรู้สึกที่เคยมี ความเย็นชาที่เคยได้รับจากเขา ทำให้หญิงสาวเริ่มชินชาไม่หวังให้เขาหันมามอง เธออยากมีชีวิตที่สงบสุขมากกว่าความรักจากเขา แต่มันคงเป็นไปได้ยาก เธอจะหาความสงบสุขมาจากไหน เมื่อมารดายังคงถูกผีพนันเข้าสิง ส่วนตัวเธอเองก็กำลังจะกลายเป็นภรรยาที่เขาไม่ต้องการ ภายในหัวใจดวงน้อยเต็มไปด้วยบาดแผล เวลานี้ฉันไม่สนว่าเขาจะพาไปต้มยำทำแกงที่ไหน เพราะชีวิตของฉันเริ่มมืดมนเหมือนคืนไร้ดาว ฝนที่กำลังตั้งเค้า อีกไม่นานคงตกลงมาไม่ขาดสาย ไม่ต่างจากชีวิตของฉัน เพราะพายุกำลังจะโหมกระหน่ำ ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ปราณี “ร้องไห้ทำไมกลัวเหรอ...” นั่นคือคำถามแรกจากชายหนุ่ม เมื่อเขาขับรถออกมาได้สักพัก แล้วสังเกตว่ายูจินกำลังร้องไห้ แต่เธอกลับพยายามยามอย่างหนัก เพื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอเองเข้มแข็งแค่ไหน “ใครร้องไห้ เปล่าสักหน่อยแค่ฝุ่นมันเข้าตาเฉยๆ ที่สำคัญ... จำเอาไว้นะคะคุณมารุต ฉันไม่เคยคิดกลัวคุณเลยแม้แต่น้อย” ฉันรีบทักท้วงออกไป แต่น้ำเสียงเจ้ากรรมกลับแฝง
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

“เอาไว้คุณใจเย็นลงกว่านี้เราค่อยคุยกัน ผมไม่อยากให้คุณใช้อารมณ์มากกว่าเหตุผลเลยนะเบล”“อ๋อ... คิดจะวางสายเบล เพื่อไปเอาอกเอาใจนางนั่นสินะ ก็ได้ถ้าวันไหนเบลทำบ้าง คุณอย่าหาว่าเบลใจร้ายก็แล้วกัน” พูดจบหล่อนก็กดตัดสายทิ้งทันที ปล่อยให้มารุตยืนถอนหายใจ ด้วยความรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก คนหนึ่งก็แฟนที่คบกันมาเนิ่นนานหลายปี ซึ่งเขาพร้อมอภัยให้เธอได้เสมอ ส่วนอีกคนก็มารดาที่เขารักเคารพสุดหัวใจ “อ้าวเฮ้ย! ยัยบ้าเอ๊ย! หายไปไหนเนี่ย” มารุตถึงกับยกมือขึ้นมากุมขมับ เมื่อพบว่ายูจินได้หายออกไปจากรถ เขาพยายามกวาดสายตามองไปรอบๆจากนั้นจึงนำไฟฉายออกมาส่อง พลางตะโกนเรียกเธอไปหลายที แต่ก็ไม่ได้รับการตอบกลับ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีรถจักรยานยนต์ ขับผ่านไปได้สักพักแล้ว ซึ่งล้วนมีแต่ผู้ชายขับแล่นตามกันไปสองคัน ถ้าเกิดว่ายูจินเดินล่วงหน้าไปก่อนแล้ว มีหวังถูกลากเข้าป่าแน่ ฉันเดินแกมวิ่งมาได้สักพัก รู้สึกเหนื่อยจึงยืนมองดาวบนท้องฟ้า แต่ทว่าค่ำคืนนี้กลับมีดาวทอแสงไม่กี่ดวง เพราะพระจันทร์ที่มีแสงสว่างมากกว่าแย่งซีนไปหมด ถ้าเปรียบกับฉันก็คงเหมือนดาวดวงหน
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

เมื่อฉันกำลังตกอยู่ภายใต้พันธนาการของชายข้างกาย ทางเดียวที่จะทำให้ฉันรอดพ้นจากเงื้อมมือของอสุรกายร้าย คือทำยังไงก็ได้ให้คุณมารุตรู้ว่าฉันอยู่ตรงนี้ หมับ!! งับ! “โอ๊ย.... เชี้ยเอ๊ย!” ชายคนหนึ่งร้องออกมาเสียงดัง เพราะถูกยูจินกัดมืออย่างแรง “ช่วยด้วย! ช่วยด้วยค่ะ!” ฉันร้องออกมาสุดเสียง เพื่อให้คุณมารุตได้ยิน เพี๊ยะ!! จังหวะเดียวกันนั้น ฝ่ามือแกร่งได้ตบลงมาที่มุมปากของฉันเข้าอย่างจัง ก่อนที่เขาจะปิดทับเอาไว้ เพื่อไม่ให้ฉันส่งเสียงออกไปได้อีก “ยูจิน!” เพียงแค่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ มารุตไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปทางต้นเสียงทันที ตุ้บ! เท้าของลูกพี่ที่ออกคำสั่งจับยูจิน พุ่งเข้าใส่ลำตัวของมารุตซึ่งทำให้เขาถึงกับเซถลาเกือบล้มลงไป แต่ก็ยังคงทรงตัวเอาไว้ได้ เตรียมรับมือชายแปลกหน้า
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

//กอหญ้า// ในเวลานี้หญิงสาวอยากจะอ้วกออกมาให้รู้แล้วรู้รอดไป แต่ก็พยายามอดกลั้นเอาไว้ เพราะใกล้ถึงห้องของเธอแล้ว “เอาการ์ดมาสิคุณ” น้ำเสียงเข้มของวิทยาดังอยู่ข้างใบหูเล็ก ซึ่งหญิงสาวกำลังพยายามล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพาย เธอพยายามยืนให้ตรง แต่ก็ไม้พ้นที่ชายหนุ่มจะต้องโอบประคองเอาไว้ “อยู่หนาย...หาม่ายเจอ” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงยาน ซึ่งเป็นอาการของคนเมา “คุณอ่อยผมอยู่หรือเปล่าเนี่ย” วิทยาพูดออกมาด้วยแววตาหมั่นไส้กอหญ้า พลางคว้ากระเป๋าสบายของหญิงสาวมาค้นหาการ์ด ก่อนที่เขาจะหยิบออกมาแตะหน้าประตู แล้วลากคนตัวเล็กเข้าไปในห้องของเธอ ซึ่งกอหญ้าเองก็ไม่ได้ขัดขืน ลำพังแรงจะเดินให้ทรงตัวได้ตรงก็ยากพออยู่แล้ว เพล้ง!!! “นี่คุณเดินยังไงให้ชนโต๊ะเครื่องแป้ง เดี๋ยว! อย่าเพิ่งถอดสิ” วิทยาถึงกับส่ายศีรษะให้กับความซุ่มซ่ามของกอหญ้า ก่อนจ
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

จุดเริ่มต้นของคนทั้งคู่อาจดูรวบรัดตัดตอนเร็วเกินไป เพราะเขาและเธอกำลังเผลอตัวเผลอใจ สานสัมพันธ์ลึกซึ้งตรึงใจต่อกัน ทั้งที่ยังไม่ได้ศึกษาดูใจอีกฝ่าย แต่นั่นไม่ใช่เหตุผลหลักของความรัก บางทีนี่อาจจะเป็นความประสงค์ของเบื้องบน ที่เหวี่ยงวิทยาเข้ามาในชีวิตของกอหญ้า อ้อมกอดนี้รอยจูบนี้ มันคือสิ่งยืนยัน ทำให้เขาและเธอพร้อมฝ่าฝันปัญหา นำพาให้เข้าใจกันในทุกเรื่อง เรือนร่างอรชรกำลังถูกฝ่ามือหนาลูบไล้ไปตามส่วนเว้าส่วนโค้ง มือของเขาเลื่อนลงต่ำ ก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงเอวคอดของหญิงสาว ขณะที่ริมฝีปากร้อนฉ่ายังคงกดจูบเธออย่างตรึงใจ เขาปล่อยโอกาสให้คนใต้ร่างได้หายใจเพียงแค่ชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น วิทยาอยากเป็นดวงอาทิตย์ของใครสักคน คนนั้นคงเป็นเธอ เขาอยากให้กอหญ้าเป็นสีสันในชีวิต หลังจากที่ชายหนุ่มอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความมืดมนมานานหลายปี อดีตของวิทยาก็เหมือนกับผู้ชายทั่วไป ใช่ว่าเขาไม่เคยมีใคร แต่เป็นเพราะว่าถูกอดีตคนรักทรยศหักหลัง จึงทำให้เขาเกลียดผู้หญิงทั้งโลก ไม่อย
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

มารุตไม่ได้พายูจินกลับบ้านตามที่เธอร้องขอ แต่เขากลับพาหญิงสาวมาที่คอนโดมิเนียมหรู มิหนำซ้ำชายหนุ่มยังอุ้มเธอขึ้นห้องเป็นครั้งที่สอง คราวนี้ทำเอาโลกโซเชียลร้อนระอุไปตามๆ กัน หน้าฟีดเต็มไปด้วยข่าวคาวของเขาและเธอ ซึ่งคนทั้งสองยังไม่ทราบ พอมาถึงห้องเขารีบหาชุดให้เธอ เพื่อหญิงสาวจะได้อาบน้ำ เขาอยากให้เธอรู้สึกสบายตัวจะได้ผ่อนคลายขึ้น แต่ทว่าที่แย่ไปกว่านั้นก็คือ เวลานี้ยูจินได้ตกเป็นจำเลยสังคมไปโดยปริยาย หลังจากเธอกลายเป็นมือที่สาม ระหว่างมารุตกับลาเบล จนขึ้นแฮชแท็กอันดับหนึ่งเซฟลาเบล เพียงแค่ระยะเวลาไม่กี่นาที แต่คนทั้งคู่กลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพราะต่างฝ่ายต่างก็กำลังหมกมุ่นอยู่กับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น หลังจากอาบน้ำเสร็จ ฉันรู้สึกเจ็บแผลที่มุมปาก ภาพจากกระจกเงาสะท้อนให้เห็นถึงความระบมที่กำลังเกิดขึ้น โชคดีแค่ไหนที่ฉันไม่ถูกพวกมันลากเข้าป่า “ทำไมคุณต้องพาฉันมาที่นี่ด้วยนะ พ่อค่ะ จินต้องเจอกับอะไรอีก มีอะไรที่หนักไปกว่านี้ไหมคะ”
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบฉัน แต่ก็ไม่ควรไว้ใจ ให้คุณมารุตเข้าใกล้ เพราะฉันเองเนี่ยแหละจะอดใจไม่ไหว เกิดเป็นบ้าปล้ำเขาขึ้นมาจะทำยังไง ในเวลานี้ยูจินได้เผลอหลับไป เธอไม่รู้ว่าตัวเองกำลังตกเป็นเป้าสายตาคม เมื่อมารุตเดินออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มทอดมองไปที่คนตัวเล็ก พลางนึกถึงช่วงวัยเด็ก ที่เขาและเธอนั้น เจอกันอยู่บ่อยครั้ง แต่ทว่าทุกครั้งที่เจอยูจินมักจะเมินใส่เขาเสมอ “ยัยจอมหยิ่ง คุณรู้หรือเปล่าว่าผมต้องพยายามแค่ไหน แต่ช่างเถอะ... ในเมื่อแม่อยากให้ผมพาคุณเข้าบ้านนัก พรุ่งนี้เตรียมตัวไว้เลย ชีวิตของคุณไม่มีวันสงบสุขแน่” ชายหนุ่มพูดพลางเดินเข้าไปนั่งที่เตียงนุ่ม ก่อนที่เขาจะเอนตัวลงนอน แต่ก็ไม่ลืมที่จะดูรอยฟกช้ำบนใบหน้าของยูจิน “อืม... คนจา... นอน” เธอเอามือปัดมือของมารุตออก ก่อนจะพลิกกายนอนหงาย ซึ่งทำให้ชายหนุ่มมองเห็นใบหน้าสวยถนัดขึ้น“ผมจะพยายามอยู่ห่างจากคุณให
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

“พร้อมจะให้ฉันขึ้นขย่มหรือยังคะ... หืม” ลาเบลเงยหน้าขึ้น พลางเอื้อมมือไปหยิบถุงยางมาสวมเจ้าท่อนเอ็น ที่มันตั้งลำแข็งขึงด้วยท่าทีช่ำชอง ไร้ซึ่งความเอียงอายอย่างสิ้นเชิง เมื่อหล่อนกำลังหลงระเริงกับความใคร่ ซึ่งต่างคนต่างก็มีความปรารถนา อยากให้อีกฝ่ายมีความรู้สึกได้โลดแล่น ในห้วงพิศวาส เพื่อเพิ่มสีสันให้กับชีวิต “เดี๋ยวนี้หัดสวมถุงเองก็เป็นด้วย” เรนพูดออกมาด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ เขาชอบมองลาเบลเวลาที่หล่อนไม่ใส่อะไรเป็นที่สุด เพราะรูปร่างของหญิงสาวช่างสวยสะดุดตา มองส่วนไหนก็เร้าอารมณ์ไปเสียหมด ทำให้เขาอยากจะจดจำ ทุกอณูรูขุมขนของหล่อนไว้ในความทรงจำ พรึ่บ! “อ๊าย! แน่นจัง” หล่อนเข้าไปนั่งทับร่างของเรนเอาไว้ พลางดันเจ้าด้นยักษ์เข้ามาในร่อแคบ ซึ่งมันคับแน่นเสียจนกลีบเนื้อแทบปลิ้น แต่ถึงกระนั้นหล่อนก็ไม่กลัวที่จะขยับตัวขึ้นลง ยิ่งลาเบลเพิ่มระดับความเร็วมากขึ้นเท่าไหร่ ก็ยิ่งทำให้เรนเริ่มมีความต้องการมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งคราวนี้มันแตกต่างจากการใช้ปาก
Read more

เพียงแค่สายลมเปลี่ยนทิศ (ยูจิน@มารุต)

“จอดตรงนี้ค่ะ เก็บของเสร็จแล้วจะขับรถตามไปนะคะ ขอบคุณมากค่ะที่อุตส่าห์มาส่ง” “ก็แน่นอนสิครับ มาส่งเมียเก็บของย้ายบ้านทั้งที ผมก็ต้องมาส่งด้วยตัวเองอยู่แล้ว” “ใครเมียคุณ รู้ทั้งรู้ว่าฉันจดทะเบียนเพราะสาเหตุใด ยังจะมาพูดเล่นอีก กลับไปได้แล้วค่ะ” ฉันพูดพลางลงมาจากรถแล้วเดินไปเปิดประตูเล็กเข้าไปในบ้าน ซึ่งความรู้สึกอ้างว้างได้แทรกเข้ามากลางใจฉันอีกจนได้ ไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหนถึงจะได้กลับมาอยู่บ้านหลังนี้ บ้านที่เป็นดั่งสวรรค์ของฉัน แต่ทว่าในเวลานี้เหลือเพียงแค่ภาพความทรงจำที่เคยงดงามเท่านั้น “มาแล้วเหรอ” น้ำเสียงคุณนายศจีทักทายลูกสาวดังขึ้น ซึ่งยูจินรู้ทันทีว่ามารดากำลังจ้องจะหาเรื่องเธอ“มีอะไรคะแม่” ฉันพยายามเก็บความรู้สึกที่มันกำลังจะระเบิดออกมา เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายอย่างนายภูริ ที่กำลังนั่งขาไขว่ห้างเล่นเกม ราวกับว่าเขาเป็นเจ้าของบ้านหลังนี้ “แกไปนอนกับผู้ชายมาใช่ไหม” คำถามของแม่เป็นดั่งสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ส่งผลให้ฉันน้ำตาคลอ นอกจากแม่จะไม่ห่วงใยฉันแล้
Read more
PREV
1
...
67891011
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status