เข้าสู่ระบบซีรีส์ทั้งสองเรื่องนี้ มีความหวาน เผ็ด และเร่าร้อนอยู่ในที เรื่องแรกคืนข้ามปีของซานตี้เยนา เธอดูเรียบร้อย แต่ได้ซ่อนความเปรี้ยวเอาไว้ด้วย ส่วนเลขาหวานแสนร่าน ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะโชกโชนเรื่องใต้สะดือ แต่พอถึงเวลา คู่ชีวิตก็โผล่มาแบบที่เธอนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวเลยทีเดียว ‘ซีรีย์คืนข้ามปี’ เป็นเรื่องราวของสาวๆ ในแก๊งเพื่อนรักที่หมอดูทายทักว่าจะเจอเนื้อคู่ตอนสิ้นปี ทั้งห้าสาวแสนสวยเป็นเพื่อนรักที่กินดื่มเที่ยวเล่นในกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่สมัยยังเอ๊าะ อ้อ... มีโรสเพิ่มมาอีกคน สาวๆ แก๊งนี้นอกจากรูปร่างหน้าตาดีกินกันไม่ลง แล้วยังดันเกิดราศีเดียวกันอีก
ดูเพิ่มเติม“ก็เซอร์ไพรส์ไงคะ ทีพี่ยังตั้งใจให้เลขาอย่างคุณนัยนาไปซื้อกระเป๋าที่ร้านของจินเลยนี่ค่ะ” หญิงสาวแสร้งพูดระคนกำลังน้อยใจ จนทำให้มารุตคว้าเธอมาสวมกอดเอาไว้ “ก็ตอนนั้นพี่อยากช่วยจินนี่นา อย่าโกรธพี่เลยนะครับคนดี” “ใครบอกว่าจินโกรธพี่ จินต้องขอบคุณพี่ต่างหาก ที่อุตส่าห์ไปอุดหนุนร้านจิน ขอบคุณนะคะ” “แบบนี้ต้องมีรางวัลนะครับ” “รางวัลอะไรกันคะ” “ก็รางวัลของคุณพ่อดีเด่นยังไงละครับ” “จุ๊บ! จุ๊บ! อืม...” ริมฝีปากร้อนฉ่าทาบทับลงไปยังเรียวปากอิ่มน้ำ ก่อนที่ร่างอรชรจะถูกอุ้มไปวางลงบนเตียงนอน ดวงตาของเขาและเธอประสานกัน ราวกับกำลังสื่อแทนถ้อยคำนับพันนับล้าน เรื่องราวความรักของคนหลายคู่อาจเริ่มต้นจากศูนย์แล้วพุ่งไปร้อย แต่สำหรับยูจินแล้ว เธอมอบให้มารุตเกินร้อย ที่สำคัญมันไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย
“ก็เอาคืนไปสิ” “จะบ้ารึไง สินสอดพวกนี้มีมูลค่าเป็นล้าน ผู้ชายอย่างคุณคงไม่มีปัญญาหามาแต่งลูกสาวผมหรอก” บิดาของกอหญ้ายังคงพูดจาเย้ยหยันวิทยา “นี่คือสินสอดที่ทางเราจัดเตรียมมา เพื่อให้ลูกชายของดิฉันได้แต่งงานกับลูกสาวของพวกคุณ รวม ๆ แล้วน่าจะอยู่ที่ร้อยล้าน แบบนี้ลูกชายของดิฉันพอที่จะเป็นลูกเขยของพวกคุณได้หรือยังคะ” “ฮะ! ร้อยล้านเลยเหรอ!” ทุกคนในงานได้อุทานออกมาอีกครั้ง เมื่อมารดาของวิทยาให้คนขับรถขนเงินและเครื่องเพชรมาวางไว้ต่อหน้าทุกคน จนทำให้บิดามารดาของกอหญ้าพูดไม่ออก “ผมคงต้องยอมรับความจริงแล้วสินะ” ดูเหมือนว่ากำนันชานนท์จะยอมรับความพ่ายแพ้ เมื่อเขารู้ว่าตัวเองไม่มีทางสู้วิทยาได้เลย เขาปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามฟ้าดินกำหนด ก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันได้กอหญ้ามาเป็นภรรยาอยู่ดี “ผมขอสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย ผมจะรักและซ
เมื่อวางสายจากยูจิน วิทยารีบบึ่งรถไปหามารดาที่บ้านทันที เพื่อเล่าเรื่องของเขากับกอหญ้าอยู่กินกันฉันสามีภรรยา จนตอนนี้เธอยังตั้งครรภ์ลูกของเขา แต่กลับถูกกำนันชานนท์ลักพาตัวไป “ฮะ! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมถึงเพิ่งมาบอกมา ไม่รอให้ลูกแกโตเข้าโรงเรียนก่อน ค่อยมาแนะนำให้คุณย่าของเขาได้รู้จัก” หญิงสูงวัยรู้สึกน้อยใจในตัวลูกชายของนาง “โธ่! คุณแม่ครับ ผมตั้งใจจะพากอหญ้ามากราบคุณแม่อยู่แล้วเชียว แต่เธอดันถูกลากกลับบ้านเสียก่อน ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นยังไงบ้าง” วิทยาถึงกับน้ำตาคลอ เมื่อหัวใจของเขากำลังเจ็บปวด ถ้าหากไม่มีกอหญ้า ชีวิตของเขาก็ไม่มีค่าไม่มีความหมายอะไร “แม่ก็อยากรู้เหมือนกัน กอหญ้ามีดีอะไร ทำไมลูกชายของฉันถึงได้ทั้งรักทั้งหลงได้มากถึงเพียงนี้”“เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา แต่ไม่มีมารยาแน่นอนครับ” “ฉันต้องเตรียมสินสอดไปเท่าไหร่” “แล้วแต่คุณแม่สุดที่รักเลยครับ”
ยูจินเองก็ตกใจไม่แพ้ทุกคน เธอไม่รู้ว่ามารุตกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ดูท่าทางของลาเบลแล้ว เหมือนกับหล่อนกำลังระริกระรี้ดีใจ ทั้งที่ปัจจุบันความสัมพันธ์ระหว่างดาราสาวกับมารุตได้สิ้นสุดลงแล้ว “มีใครกล้าสู้ราคานี้อยู่ไหมครับ” พิธีกรเริ่มจับเวลาแล้วนับหนึ่งถึงสาม สรุปแล้วเครื่องเพชรชุดนี้ได้กลายเป็นของมารุตไปโดยปริยาย ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปบนเวที “ไม่ทราบว่าคุณมารุตเล็งเครื่องเพชรชุดนี้ไว้ให้สาวคนไหนหรือเปล่าครับ” คำถามแรก ทำให้มารุตมองไปด้านหน้า ซึ่งใครหลายคนต่างคิดว่าเขากำลังส่งสายตาหวานไปให้กับลาเบล “ผมตั้งใจที่จะประมูลเครื่องเพชรชุดนี้ให้กับคนพิเศษ นั่นคือคนรักของผม ซึ่งเธอก็อยู่ในงานนี้ด้วยคับ” เพียงแค่มารุตเอ่ยถึงคนรัก พิธีกรก็ประจักษ์ว่าเป็นดาราสาว “คุณมารุตประมูลให้กับคนรักแสดงว่าเครื่องเพชรมูลค่าพันล้านชุดนี้ ต้อตกเป็นของคุณลาเบลสิครับ" พิธีกรประกาศอยู่บนเวทีท่ามกลางความยินดีของบรรดาแฟนคลับ ซึ่งทำให้ลาเบลเผยร
เหมราชเอื้อมมือไปกดปุ่มได้สักพักน้ำก็เต็มอ่างพร้อมกับฟองฟู่ของสบู่ที่น่าลงอาบ จากนั้นเขาได้วางสาวร่างอรชรลงไปในอ่าง ทำให้พิ้งค์พลอยเริ่มหายใจโล่งขึ้นมา "ทำไมหน้าแดงแบบนี้ มานี่เดี๋ยวผมถูหลังให้" ชายหนุ่มพูดพร้อ
"อื้ม...นายเหม" เมื่อการเสียดสีของท่อนเอ็นร้อนระหว่างร่องขาของคนทั้งสองที่บดเบียดกันเอาไว้ทำให้หญิงสาวรับรู้ว่า เช้าวันนี้เธออาจจะไม่มีแรงเดิน เมื่อเจ้าท่อนเอ็นลำเขื่องรุกล้ำเข้ามาภายในร่องเสียวของเธออีกครั้ง
"อืม..." เสียงครางจากลำคอของชายหนุ่มดังขึ้น เมื่อช่องแคบนั้นตอดรัดกับช่วงจังหวะที่เขาสอดเข้าออก "อ๊า นายเหมมันเข้ามาลึกจัง...อ๊า" พิ้งค์พลอยพูดออกมา ขณะที่ร่างกายของเธอเริ่มบิดเร้า เมื่อชายร่างกำยำได้ทำการโยกสะโพกสอบเข้าออก พร้อมกับขบกัดไปที่เม็ดบัวเบาๆ ทำให้ฝ่ามือเล็กบ
"มาร์คก็รู้ว่าพลอยไม่ชอบดื่มอะไรที่มีแอลกอฮอล์ผสม ขอเป็นน้ำส้มได้ไหมมาร์ค" หญิงสาวพยายามพูดเลี่ยงออกมา เพราะไม่อยากจะดื่มมัน เธอยังจำวันนั้นได้ดี วันที่เหมราชลากเธอกลับคอนโด แต่ก็ยังโชคดีที่เขานั้นเป็นลูกผู้ชายพอไม่ล่วงเกินเธอ แต่ในเวลานี้แม้เธอจะรู้สึกดีกับมาร์คแค่ไหน พิ้งค์พลอยก็ได้กลายเป็นผู้หญิ