ログインซีรีส์ทั้งสองเรื่องนี้ มีความหวาน เผ็ด และเร่าร้อนอยู่ในที เรื่องแรกคืนข้ามปีของซานตี้เยนา เธอดูเรียบร้อย แต่ได้ซ่อนความเปรี้ยวเอาไว้ด้วย ส่วนเลขาหวานแสนร่าน ถึงแม้ว่าหญิงสาวจะโชกโชนเรื่องใต้สะดือ แต่พอถึงเวลา คู่ชีวิตก็โผล่มาแบบที่เธอนั้นไม่ทันได้ตั้งตัวเลยทีเดียว ‘ซีรีย์คืนข้ามปี’ เป็นเรื่องราวของสาวๆ ในแก๊งเพื่อนรักที่หมอดูทายทักว่าจะเจอเนื้อคู่ตอนสิ้นปี ทั้งห้าสาวแสนสวยเป็นเพื่อนรักที่กินดื่มเที่ยวเล่นในกลุ่มเดียวกันมาตั้งแต่สมัยยังเอ๊าะ อ้อ... มีโรสเพิ่มมาอีกคน สาวๆ แก๊งนี้นอกจากรูปร่างหน้าตาดีกินกันไม่ลง แล้วยังดันเกิดราศีเดียวกันอีก
もっと見る“ก็เซอร์ไพรส์ไงคะ ทีพี่ยังตั้งใจให้เลขาอย่างคุณนัยนาไปซื้อกระเป๋าที่ร้านของจินเลยนี่ค่ะ” หญิงสาวแสร้งพูดระคนกำลังน้อยใจ จนทำให้มารุตคว้าเธอมาสวมกอดเอาไว้ “ก็ตอนนั้นพี่อยากช่วยจินนี่นา อย่าโกรธพี่เลยนะครับคนดี” “ใครบอกว่าจินโกรธพี่ จินต้องขอบคุณพี่ต่างหาก ที่อุตส่าห์ไปอุดหนุนร้านจิน ขอบคุณนะคะ” “แบบนี้ต้องมีรางวัลนะครับ” “รางวัลอะไรกันคะ” “ก็รางวัลของคุณพ่อดีเด่นยังไงละครับ” “จุ๊บ! จุ๊บ! อืม...” ริมฝีปากร้อนฉ่าทาบทับลงไปยังเรียวปากอิ่มน้ำ ก่อนที่ร่างอรชรจะถูกอุ้มไปวางลงบนเตียงนอน ดวงตาของเขาและเธอประสานกัน ราวกับกำลังสื่อแทนถ้อยคำนับพันนับล้าน เรื่องราวความรักของคนหลายคู่อาจเริ่มต้นจากศูนย์แล้วพุ่งไปร้อย แต่สำหรับยูจินแล้ว เธอมอบให้มารุตเกินร้อย ที่สำคัญมันไม่เคยลดลงเลยแม้แต่น้อย
“ก็เอาคืนไปสิ” “จะบ้ารึไง สินสอดพวกนี้มีมูลค่าเป็นล้าน ผู้ชายอย่างคุณคงไม่มีปัญญาหามาแต่งลูกสาวผมหรอก” บิดาของกอหญ้ายังคงพูดจาเย้ยหยันวิทยา “นี่คือสินสอดที่ทางเราจัดเตรียมมา เพื่อให้ลูกชายของดิฉันได้แต่งงานกับลูกสาวของพวกคุณ รวม ๆ แล้วน่าจะอยู่ที่ร้อยล้าน แบบนี้ลูกชายของดิฉันพอที่จะเป็นลูกเขยของพวกคุณได้หรือยังคะ” “ฮะ! ร้อยล้านเลยเหรอ!” ทุกคนในงานได้อุทานออกมาอีกครั้ง เมื่อมารดาของวิทยาให้คนขับรถขนเงินและเครื่องเพชรมาวางไว้ต่อหน้าทุกคน จนทำให้บิดามารดาของกอหญ้าพูดไม่ออก “ผมคงต้องยอมรับความจริงแล้วสินะ” ดูเหมือนว่ากำนันชานนท์จะยอมรับความพ่ายแพ้ เมื่อเขารู้ว่าตัวเองไม่มีทางสู้วิทยาได้เลย เขาปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามฟ้าดินกำหนด ก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะยังไงเขาก็ไม่มีวันได้กอหญ้ามาเป็นภรรยาอยู่ดี “ผมขอสัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชาย ผมจะรักและซ
เมื่อวางสายจากยูจิน วิทยารีบบึ่งรถไปหามารดาที่บ้านทันที เพื่อเล่าเรื่องของเขากับกอหญ้าอยู่กินกันฉันสามีภรรยา จนตอนนี้เธอยังตั้งครรภ์ลูกของเขา แต่กลับถูกกำนันชานนท์ลักพาตัวไป “ฮะ! เรื่องใหญ่ขนาดนี้ทำไมถึงเพิ่งมาบอกมา ไม่รอให้ลูกแกโตเข้าโรงเรียนก่อน ค่อยมาแนะนำให้คุณย่าของเขาได้รู้จัก” หญิงสูงวัยรู้สึกน้อยใจในตัวลูกชายของนาง “โธ่! คุณแม่ครับ ผมตั้งใจจะพากอหญ้ามากราบคุณแม่อยู่แล้วเชียว แต่เธอดันถูกลากกลับบ้านเสียก่อน ไม่รู้ว่าป่านนี้เป็นยังไงบ้าง” วิทยาถึงกับน้ำตาคลอ เมื่อหัวใจของเขากำลังเจ็บปวด ถ้าหากไม่มีกอหญ้า ชีวิตของเขาก็ไม่มีค่าไม่มีความหมายอะไร “แม่ก็อยากรู้เหมือนกัน กอหญ้ามีดีอะไร ทำไมลูกชายของฉันถึงได้ทั้งรักทั้งหลงได้มากถึงเพียงนี้”“เธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา แต่ไม่มีมารยาแน่นอนครับ” “ฉันต้องเตรียมสินสอดไปเท่าไหร่” “แล้วแต่คุณแม่สุดที่รักเลยครับ”
ยูจินเองก็ตกใจไม่แพ้ทุกคน เธอไม่รู้ว่ามารุตกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ดูท่าทางของลาเบลแล้ว เหมือนกับหล่อนกำลังระริกระรี้ดีใจ ทั้งที่ปัจจุบันความสัมพันธ์ระหว่างดาราสาวกับมารุตได้สิ้นสุดลงแล้ว “มีใครกล้าสู้ราคานี้อยู่ไหมครับ” พิธีกรเริ่มจับเวลาแล้วนับหนึ่งถึงสาม สรุปแล้วเครื่องเพชรชุดนี้ได้กลายเป็นของมารุตไปโดยปริยาย ก่อนที่เขาจะเดินขึ้นไปบนเวที “ไม่ทราบว่าคุณมารุตเล็งเครื่องเพชรชุดนี้ไว้ให้สาวคนไหนหรือเปล่าครับ” คำถามแรก ทำให้มารุตมองไปด้านหน้า ซึ่งใครหลายคนต่างคิดว่าเขากำลังส่งสายตาหวานไปให้กับลาเบล “ผมตั้งใจที่จะประมูลเครื่องเพชรชุดนี้ให้กับคนพิเศษ นั่นคือคนรักของผม ซึ่งเธอก็อยู่ในงานนี้ด้วยคับ” เพียงแค่มารุตเอ่ยถึงคนรัก พิธีกรก็ประจักษ์ว่าเป็นดาราสาว “คุณมารุตประมูลให้กับคนรักแสดงว่าเครื่องเพชรมูลค่าพันล้านชุดนี้ ต้อตกเป็นของคุณลาเบลสิครับ" พิธีกรประกาศอยู่บนเวทีท่ามกลางความยินดีของบรรดาแฟนคลับ ซึ่งทำให้ลาเบลเผยร
แต่คู่ของเหมราชและพิ้งค์พลอยนั้นกลับตรงกันข้ามกับทุกคน เพราะการแต่งงานไม่ได้เกิดจากความรักหรือความผูกพัน แต่ทว่าฝ่ายหญิงนั้นเกิดจากการประชดประชันชายอันเป็นที่รัก เพื่อหวังให้เขานั้นกลับมาสนใจ ส่วนเหมราชเองเขาหวังเพียงให้ธุรกิจไปได้สวย แต่ภายในลึกๆ ของก้นบึ้งหัวใจชายหนุ่มนั้นกลับเริ่มหลงรักพิงค์พลอ
"อย่าดื้อสิ คิดว่าตัวเองอายุสิบแปดหรือไง...หืม ลุกได้แล้วครับ ผมบอกแล้วไงว่าจะรับไว้พิจารณา" เหมราชพูดพร้อมกับเดินอ้อมไปทางด้านหลังพิ้งค์พลอย มือหนาของเขาโอบลงไปที่ไหล่มนของหญิงสาวให้ลุกขึ้น"ไม่ต้องมายุ่งฉันลุกเองได้ และก็อย่าคิดมาทำรุ่มร่ามกับฉัน นายแค่สามีในนาม ฉันขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะ นายอย่าคิดแ
"กินข้าวต้มก่อนจะได้กินยา" เสียงทุ้มที่ฟังดูธรรมดา แต่หัวใจของพิ้งค์พลอยกลับเต้นแรง เมื่อเขานั้นบรรจงเป่าลงไปที่ช้อนข้าวต้ม ก่อนจะป้อนเธอ การกระทำของชายหนุ่ม ช่างอ่อนโยนและมีผลต่อจิตใจของเธอเหลือเกิน เพราะตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยมีใครทำแบบนี้ให้เธอนอกจากบิดา แม้แต่มาร์คชายอันเป็นที่รัก เขาก็ไม่เคยเอาอ
เมื่อรถแท็กซี่จอดเทียบที่หน้าบ้านหลังใหญ่หญิงสาวยื่นธนบัตรแบงก์พันให้พร้อมกับบอกว่าไม่ต้องทอน จากนั้นเธอได้เดินเข้ามาในบ้านแล้วก็ต้องหยุดชะงัก เมื่อผู้บิดาได้เอ่ยทักขึ้น "อ้าว! พลอยกลับมาแล้วเหรอ ใครมาส่งลูก เหมราชหรือเปล่าเรียกเขามาพบพ่อหน่อยสิ" เสี่ยเพชร





