Lahat ng Kabanata ng Vengeance of the Reborn CEO’s Wife: Kabanata 41 - Kabanata 44

“Sa Ilalim ng Anino ng Dugo”Hindi ako lumingon.Hindi dahil ayaw ko siyang makita.Kundi dahil alam kong kapag ginawa ko—baka bumigay ako.Ang bawat hakbang ko palayo kay Xavier ay parang paghila ng sugat na hindi pa naghihilom. Ramdam ko ang bigat ng mga salitang hindi na niya nabawi, ng mga lihim na itinago niya, ng mga desisyong ginawa niya para sa akin—nang wala akong kaalam-alam.“Lumakad ka lang,” mahinang sabi ni Lilith sa tabi ko, parang hindi siya ang sanhi ng pagkawasak ng lahat.“Huwag kang lilingon. Hindi ka na babalik sa dating Aurora.”At tama siya.Hindi na ako ang babaeng minsang naniwala sa pag-ibig bilang kaligtasan.Hindi na ako ang inang handang magtiwala sa mundo para protektahan ang anak niya.Ako na ngayon ang babaeng binuhay muli ng kasinungalingan—at gigisingin ng katotohanan.⸻“Aurora…”Isang hakbang lang sana.Isang tawag pa sana.Pero hindi ko na hinintay ang kasunod.Narinig ko ang tunog ng pagbagsak ng tuhod niya sa sahig.Hindi ko alam kung ak

“Ang Labanan ng Dugo at Kapangyarihan” Tumigil ako sa gitna ng silid, hawak ang kamay ni Clara, ramdam ang init at tibok ng kanyang puso. “Clara… ready ka na ba?” tanong ko, mahina ngunit puno ng determinasyon. Ngumiti siya nang mahina. “Ready, Mommy.” At doon ko nakita—hindi siya simpleng bata. May liwanag sa kanyang mata, kahit pagod at takot. May tapang na mas malakas pa kaysa sa galit ni Lilith. Si Lilith, nakatayo sa kabilang dulo ng silid, nakangiti, tila nasisiyahan sa aming tapang. “Very well, Aurora,” malamig niyang sabi, “let’s see kung gaano ka katatag.” Ang aura niya ay nagliwanag, isang halo ng dilim at apoy, na tila kumakain sa liwanag ng paligid. Ang mga hologram sa paligid namin ay nagbago, naglilipat ng imahe, nagbabago ang silid—parang mundo na kontrolado ng galit niya. Ngunit ako… ramdam ko rin ang pagbabago sa sarili ko. Ang marka sa balat ko ay kumikilos, umaapaw ng init at kapangyarihan. Hindi na ako takot. Handa na akong harapin an