Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 80

@บ้านลุงเมศ“แกโอเคจริงๆ ใช่ไหมก้อย ฉันเกรงใจอะ ไปตั้งหลายวัน”เสียงหวานของแนนเอ่ยพลางยื่นมือไปกุมมือเพื่อนเอาไว้ เธอต้องเดินทางไปสัมภาษณ์งานที่กรุงเทพ และจะแวะไปเยี่ยมแม่ด้วย แต่จู่ๆ คุณลุงซึ่งดูแลเธอมาตั้งแต่เด็กกลับมาตกบันไดขาหัก ทำให้ขยับตัวลำบาก ต้องใช้ไม้เท้าพยุงตลอด เลยวานให้เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวช่วยเตรียมอาหารสามมื้อให้ลุงระหว่างที่เธอไม่อยู่“โอ๊ย เกรงใจอะไรกัน ฉันก็นับถือลุงเมศเป็นญาติคนหนึ่ง แค่ช่วยดูแลเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้ ไม่ได้เหลือบ่ากว่าแรงเลยสักนิดเดียว”‘ก้อย’ ตอบกลับไปด้วยสีหน้าสดใส แนนได้ฟังแบบนั้นแล้วก็รู้สึกสบายใจไม่น้อย“ถ้างั้นฉันฝากแกด้วยนะ ถ้าขาดเหลืออะไรก็โทรบอกฉันได้ตลอดเลย ส่วนเรื่องเงินเดี๋ยวฉันโอนให้แก”“หนูก้อยรู้เรื่องแล้วน่า ไม่ต้องพูดมากหรอก ทำอย่างกับลุงเป็นเด็กไปได้ รีบออกเดินทางได้แล้ว”‘ลุงเมศ’ รีบไล่หลานสาวให้เร่งเดินทาง เพราะหลานตัวดียึกยักอยู่นานไม่ยอมไปเสียที กลัวจะเดินทางไปถึงที่นู่นค่ำอีกอย่างเขาก็อยากอยู่สองต่อสองกับหนูก้อยเร็วๆ แล้ว...“จ้าๆ ไปแล้วก็ได้...งั้นไว้คุยกันนะก้อย”“อื้อ เดินทางปลอดภัยนะแนน” เธอยิ้มพร้อมโบกมือลา เมื่อร่างบางของแ

1 ชั่วโมงต่อมา...“ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูกลับก่อนนะจ๊ะลุง”หลังจากเขาทานข้าวเสร็จ ก้อยก็เก็บจานไปล้างให้เรียบร้อย จากนั้นจึงเดินออกมาลากับเขาที่นั่งรออยู่โซฟาตัวเดิม“เดี๋ยวสิหนูก้อย...ลืมอะไรไปหรือเปล่า?”“หือ ลืมอะไรเหรอจ๊ะ” เธอเอียงคอถามเขาอย่างสงสัยเพราะนึกไม่ออกว่าตัวเองต้องทำอะไรอีก“ลุงยังไม่ได้อาบน้ำ...สภาพนี้อาบไม่ไหวหรอกนะ อยู่ช่วยลุงก่อนสิ”คนเจ้าเล่ห์เอ่ยเสียงพร่า ความจริงแล้วเขาก็พอช่วยเหลือตัวเองได้ แต่ก็อยากให้คนตัวเล็กเป็นคน ‘ช่วยเขา’ มากกว่า“เรื่องนั้น...” ก้อยขมวดคิ้วอย่างคิดหนัก แค่คิดว่าจะต้องเข้าไปในห้องน้ำด้วยกันกับเขาก็ทำเอาใจเต้นไม่เป็นส่ำแล้วเขาคงไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นหรอกใช่ไหมนะ?“ช่วยลุงหน่อยน่า ก่อนหน้านี้ลุงก็พยายามแล้ว แต่ถ้าไม่มีคนช่วยมันก็ลำบากมากจริงๆ” เมศเริ่มหว่านล้อมอีกรอบเมื่อเห็นสีหน้าลังเลของอีกฝ่าย“ถะ ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้สินะคะ เดี๋ยวก้อยช่วยลุงเอง”“หึ...ลุงรู้ว่าหนูเป็นคนใจดี” เขาลอบกระตุกยิ้มร้าย เมื่อคนตัวเล็กช่วยพยุงเขาไปที่ห้องน้ำ และเตรียมผ้าขนหนูให้เรียบร้อย เขาก็วางไม้ค้ำเอาไว้พิงผนังเอาไว้ เธอช่วยพยุงเขานั่งลงบนเก้าอี้ที่วางอยู่ด้านใน“แ

“อื้ออ ใหญ่จัง...” ก้อยครางเสียงหวาน พยายามอ้าอมลำใหญ่เข้าไปจนลึกสุดคอ ทว่าเหมือนจะไม่ทันใจเขา เพราะอีกฝ่ายจับต้นคอเธอโน้มเข้าหา แล้วกระแทกเสยลำเนื้อร้อนเข้ามาอย่างบ้าคลั่งจนเธอเบิกตาโพลงอย่างตกใจอ่อก! อ่อก! อ่อก!“อึก! อื้ออ”“ซี้ดด...โคตรดี อึ้! อึ้! อึ้!” เมศครางเสียงต่ำอย่างเสียวสะท้านสุดใจ ตอกอัดลำใหญ่เข้าไปในโพรงปากนุ่มของเด็กสาวอย่างเอาเป็นเอาตายจนเธอแทบหลั่งน้ำตา“อ่าาส์ เสียวฉิบหายเลย!”ใบหน้าคมเข้มเหยเกอย่างหนัก เร่งแทงลำยาวเข้าออกถี่ยิบจนในที่สุดก็ใกล้จะแตกซ่านเต็มทีอ่อก! อ่อก! อ่อก!“อื้อออ”“ทนอีกนิด ซี้ดด...ใกล้จะแตกแล้ว!”ใช้เวลาไม่นานเขาก็กระตุกหงึก อัดน้ำกามพ่นเข้าไปเต็มปากเด็กสาวจนมันไหลล้นออกมาด้านนอกพรวดดด!“อื้อออ...ละ ลุงเมศบ้า มันเจ็บนะจ๊ะ”เมื่อมือหนาปล่อยให้ต้นคอเธอเป็นอิสระ ก้อยก็หันไปค้อนใส่เขาทีหนึ่ง เพราะเมื่อครู่มันรุนแรงและป่าเถื่อนมากจริงๆเขากระแทกเข้ามาจนลึกแทบจะถึงคอหอยของเธออยู่แล้ว!“ลุงขอโทษ...เมื่อกี้หนูกลืนลงไปเหรอ?”เสียงทุ้มเอ่ยถามอย่างประหลาดใจ ทั้งยังรู้สึกเอ็นดูในเวลาเดียวกันกับการกระทำเมื่อครู่ของเธอ“กะ ก็หนูไม่รู้นี่คะว่าห้ามกลืน....”

หลายวันต่อมา...“อื้ออ...พอแล้วจ้ะลุง หนูต้องรีบไปเตรียมกับข้าวแล้วนะจ๊ะ” ก้อยเอ่ยเสียงสั่น เธอตื่นขึ้นมาได้สักพักแล้ว แต่คนหื่นอย่างลุงเมศก็เอาแต่บีบตรงนั้น ล้วงตรงนี้ของเธอไม่หยุดจนน้ำแฉะเต็มกางเกงใน“ค่อยไปน่า...ขึ้นให้ลุงก่อน”“มะ เมื่อคืนก็เพิ่งจะทำไปนี่นา...”“เมื่อคืนก็ส่วนเมื่อคืนสิ...อ่าส์ เร็วเข้าอีหนู เห็นใจคนป่วยขยับตัวไม่ได้หน่อย”คนเจ้าเล่ห์หว่านล้อมเสียงพร่า สวมกอดเธอในท่าหันข้างพลางขยับเอวเสียดสีท่อนเนื้อร้อนเข้ากับก้นนุ่มของเธอไม่หยุด“ป่วยแล้วยังจะหื่นไม่เลิกอีก...”“เมื่อกี้พูดอะไรน่ะหื้ม อยากโดนลงโทษเหรอ?”“ปะ เปล่าสักหน่อย”แก้มใสแดงก่ำอย่างหนัก โดนเขาหว่านล้อมต่ออีกนิดหน่อยก็เริ่มใจอ่อน ขยับตัวออกจากอ้อมแขนของเขา แล้วพลิกตัวขึ้นมาคร่อมร่างหนาในท่านั่นหันหลังให้เขา“ฮืมม...ลุงรู้ว่าหนูจะไม่ปฏิเสธ หึๆ” เขาหัวเราะในลำคอน้อยๆ เลื่อนมือหนาหยาบกร้านขึ้นไปลูบไล้ตามสะโพกอวบและแผ่นหลังนวลเนียนของเด็กสาวคราวหลานอย่างลุ่มหลง“คนเจ้าเล่ห์...” ก้อยบ่นอุบ แต่ก็ยอมขยับขึ้นไปโยกบนตัวเขาอย่างเร่าร้อนจนเสร็จสมไปพร้อมๆ กัน...“อ่าส์...อีกรอบได้ไหม”“ไม่เอาแล้วจ้ะ หนูเหนื่อยแล้ว...”

“จะหนีไปไหนหื้ม?”ร่างกำยำเดินตามคนตัวเล็ก รัดเอวเธอไว้แน่น พร้อมหอมแก้ม ซุกไซร้ต้นคอขาวของเด็กสาวไม่หยุด“พะ พอเลยนะลุงเมศ...วันหยุดก็ให้หนูพักบ้างเถอะ” ก้อยเอียงคอหนี เธอทำงานแค่วันจันทร์ถึงศุกร์ พอหยุดเสาร์อาทิตย์ก็ตั้งใจจะพักผ่อนให้เต็มที่ แต่คนหื่นก็ไม่ปล่อยให้เธอได้พักผ่อนเต็มอิ่มดีๆ เลยสักครั้ง“ไม่เอาน่า...ลุงรู้ว่าหนูก็อยากเหมือนกัน”เสียงทุ้มเอ่ยกระซิบข้างใบหู บดเบียดท่อเนื้อร้อนที่เริ่มขยายใหญ่ขึ้นมาเสียดสีกับก้นนุ่มของเด็กสาวอย่างมีอารมณ์“หนูเปล่าสักหน่อย หนูหิวข้าวต่างหาก”แก้มใสแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ เก็บใบกะเพราเสร็จเธอก็ขยับตัวหนีจากอ้อมแขนแกร่ง แล้วเดินกลับเข้าไปในครัวเพื่อเตรียมทำกับข้าว“ลุงก็หิว...”มุมปากหยักกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ก่อนที่คนเจ้าเล่ห์จะเดินตามเด็กสาวเข้ามาด้านในครัวในบ้านของก้อยเป็นครัวเปิดโล่งหลังบ้าน มองเห็นวิวทุ่งนาที่อยู่ด้านหลัง บริเวณรอบๆ บ้านก็มีรั้วกั้นสูง อยู่ห่างจากบ้านหลังอื่นๆ พอสมควร เขาจึงไม่กลัวว่าจะมีใครมาขัดจังหวะ พอถอดเฝือกก็ตรงดิ่งมาหาเธอที่บ้านแล้วจัดหนักเธออยู่หลายครั้งจนหนำใจให้สมกับที่อัดอั้นมานาน เพราะที่ผ่านมาเธอแอ