All Chapters of เล่ห์รักไฟสวาท (NC25+): Chapter 41 - Chapter 50

Chapter 42ปิ่นปักฟังเรื่องราวทั้งหมด อย่างแรกคือความโล่งใจ ที่รู้ว่าเธอไม่ใช่ตัวต้นเหตุของอุบัติเหตุในครั้งนั้น หากมีเรื่องไม่คาดฝันเข้ามาแทนที่ อุไรคือลูกสาวของป้าเยาว์กับคุณปู่ของคิมหันต์ เรื่องราวมันซับซ้อนยิ่งนัก เรื่องในอดีตไม่สามารถแก้ไขได้ แก้ไขปัญหาปัจจุบันก่อนดีกว่า“ป้าเยาว์ปล่อยคุณท่านเถอะค่ะ พาคุณท่านไปก็เหมือนเป็นตัวถ่วงทำให้งานล่าช้าเปล่าๆ สู้ปล่อยไว้ที่นี่ ให้ท่านทนทุกข์อยู่กับความผิดพลาดของตัวเองดีกว่าค่ะ ถ้าคุณคิมกลับมาคุณคิมก็ต้องรู้ว่าทุกอย่างเป็นแผนการที่ร่วมกันทำระหว่างคุณท่านกับคุณกรองทอง คุณคิมก็จะมีแต่ความเกลียดชังคุณท่าน และอาจจะตัดขาดความเป็นย่าหลานกัน นี่แหละค่ะความทุกข์ที่จะทรมานอยู่ในใจของคุณท่าน เพราะคุณท่านรักคุณคิมมาก ปล่อยให้คุณท่านอยู่ที่นี่แหละค่ะดีแล้ว”ป้าเยาว์คิดไปพร้อมกับคำพูดของปิ่นปักที่พยายามโน้มน้าว จริงด้วยพรเพ็ญรักคิมหันต์มาก หากปล่อยให้อยู่ที่นี่ ให้คิมหันต์ได้รับรู้การกระทำของย่าของตัวเอง ใครจะเจ็บเท่าพรเพ็ญ เมื่อถูกหลานชายสุดที่รักหมางเมินไม่สนใจ ดี อย่างนี้ดีนางจะเป็นคนบอกทุกอย่างให้คิมหันต์รู้เองทางโทรศัพท์ พอคิมหันต์มาถึงที่นี่จะได้ร

Chapter 44ป้าเยาว์และพรรคพวกของนางเดินมาหยุดที่หน้าต่างเหล็กดัด ใช้ฝนังปูนเป็นที่กำบัง ยิงต่อสู้กับคนของคิมหันต์ที่กระจายออกไปหาที่กำบังเช่นกัน ฝ่ายผู้มาเยือนที่มีฝีมือมากกว่า เก็บคู่ต่อสู้ที่ฝีมืออ่อนหัดด้านนอกได้ทุกคน ที่เหลือที่เขาต้องจัดการคือคนที่อยู่ด้านใน เมื่อเสียงปืนสงบลง คิมหันต์จึงได้ยินเสียงกรีดร้องของหญิงสาวคนหนึ่ง ดังออกมาจากหน้าต่างชั้นบน เขาจำเสียงกรีดร้องนั้นได้ดี ปิ่นปัก“ปิ่น ปิ่น” เขาแทบจะทนไม่ไหวหัวใจเจ็บหนึบ ร้อนดั่งไฟลน ก้าวเท้าออกไปจากที่กำบังเพื่อเข้าไปช่วยหญิงสาวอันเป็นที่รัก“อย่าครับคุณคิม ใจเย็นๆ ก่อนครับ กำลังเสริมจะมาในอีกไม่ถึงห้านาทีนี้ อย่าใจร้อนนะครับ”อลงกตดึงลำแขนของคิมหันต์เอาไว้แน่น เขารู้ดีว่าชายร่างใหญ่คนนี้เป็นห่วงหญิงอันเป็นที่รักมากแค่ไหน เขาเองก็เป็นห่วงน้องสาวคนนี้ไม่ต่างกัน การผลีผลามใจร้อนไม่ใช่เรื่องที่ดี ไม่ใช่การแก้ปัญหา กลับยิ่งสร้างปัญหาด้วยซ้ำไป“ผมทนไม่ไหวแล้ว เสียงปิ่นเหมือนมีดกรีดที่ใจของผม ขืนรอห้านาทีถ้ามันข่มขืนปิ่นล่ะ” เขาพูดเสียงไม่สู้ดีนัก“เอาอย่างนี้คุณกับผมอ้อมไปทางด้านหลัง เราจะหาทางบุกเข้าไปที่นั่น ส่วนคนของคุณก็รอคุ

Chapter 46กรองทองจุกเสียดในหัวใจยิ่งนัก ใช่ นางไม่สนใจว่าใครจะรู้สึกอย่างไร ไม่สนใจว่าใครจะอยู่หรือจะตาย ขอเพียงให้ตัวเองได้ทุกอย่างที่ต้องการเท่านั้น ทรัพย์สมบัติเพียงประโยคเดียวที่ทำให้นางต้องตกอยู่ในสภาพนี้ ทว่าตอนนี้คนที่รับเคราะห์แทนคือกรองกานต์ หญิงสาวที่ถูกพันธนาการด้วยเชือกเบิกตากว้างกับคำพูดที่ได้ยิน มารดาฆ่าสามีของตัวเอง นั่นหมายความว่าการเสียชีวิตของบิดาของเธอนั้น หาใช่หัวใจวายตายไม่ แล้วมีเหตุผลอะไรที่กรองทองต้องทำแบบนี้ หรือว่าบิดาของเธอจะจับได้ว่ามารดาคบชู้กับอนันต์ แต่ก็ไม่น่าจะถึงฆ่าแกงกันนี่“แกเป็นใคร ทำไมถึงรู้เรื่องนี้ แสดงว่าที่แกเข้ามาสมัครเป็นคนสวนของบ้านฉัน มีจุดประสงค์ร้ายใช่มั้ย” กรองทองถามทันที ถามด้วยความสงสัยและอยากรู้“ผมชื่ออลงกตเป็นพี่ชายของกชกรหรือว่าต่าย เพื่อนสนิทของหนูนิไงครับ ผมเข้ามาทำงานในบ้านของคุณเพราะต้องการสืบหาความจริง และความจริงที่ผมได้มันมากพอที่จะเอาคุณกับชู้และลูกสาวเข้าไปนอนเล่นในคุกสบายๆ ตลอดชีวิตเลย”สามพ่อแม่ลูกเบิกตากว้างตกใจเป็นที่สุด ไม่คิดเลยว่าอลงกตจะเข้ามาล้วงความลับที่ปกปิดมานาน แถมรู้ละเอียดถึงขนาดมั่นใจว่า หลักฐานที่มีอยู่

Chapter 48ระหว่างที่เจ้าหน้าที่กำลังขุดศพแม้นศรีขึ้นมา ด้วยความคิดถึงแม่นมคนนี้ เธอจึงไปที่ห้องของแม้นศรีที่ถูกปิดตายสนิทไม่มีใครเข้าไปภายในห้องนานกว่าสี่ปีแล้ว สภาพห้องจึงเต็มไปด้วยฝุ่นหนาเตอะ แมงมุมชักใยอยู่ตามมุมห้อง ทุกอย่างในห้องยังอยู่ในสภาพเดิม เหมือนกับที่เธอเคยเห็นเมื่อวันวานปิ่นปักเดินไปรอบๆ ห้อง มีร่างของคิมหันต์เดินตามเข้ามาด้วย ภาพถ่ายของแม้นศรีที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ข้างหัวเตียง ทำให้หญิงสาวเดินเข้าใกล้ ราวกับว่ามีแรงดึงดูด มือบางหยิบกรอบรูปที่มีฝุ่นเขรอะขึ้นมา มองบุคคลในภาพนิ่ง น้ำตารินไหลออกมาอย่างอดกลั้นไม่อยู่ ในระหว่างที่เธอกำลังมองภาพนั้น พร้อมกับระลึกถึงความรักที่นางมีให้กับตนเอง จู่ๆ ภาพถ่ายของจักรกฤษณ์ภาพใหญ่ที่ติดอยู่ตรงฝาผนังก็ร่วงหล่นลงมา เธอสะดุ้งโหยงกรีดร้องออกมาไม่ดังมากคล้ายกับตกใจ คิมหันต์กอดร่างเล็กไว้แน่นอย่างปกป้องทั้งสองมองไปที่ภาพของจักรกฤษณ์ พลันสายตาของคิมหันมองเห็นอะไรบางอย่างสีขาวๆ โผล่ออกมาจากด้านหลังกรอบรูป เขาจึงเดินไปที่รูปนั้น ดึงซองสีขาวที่สอดไว้ด้านหลังของรูปออกมา ตัวอักษรที่เขียนด้วยปากกาสีดำ ทำให้เขารู้ว่าซองฉบับนี้คือพินัยกรรมตัวจริง ท

บำเรอพิศวาสจอมมาร Chapter 1ณัฐกานต์ยืนอยู่หน้าประตูห้องนอนของแอรอน ชาล์ลวาเกีย ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของประธานาธิบดีมอร์แกน ชาล์ลวาเกียแห่งประเทศเมอริกันด้า ประเทศเล็กๆ ทางตอนเหนือของประเทศสเปน ชายหนุ่มที่มอบความรักให้กับตนจนหมดใจ เอาใจใส่และดูแลเธอมาตลอดสองปี เฝ้ารอให้เธอมอบความรักตอบกลับไปแล้ววันนี้ณัฐกานต์ก็พร้อมมอบความรู้สึกนั้นให้กับเขา หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วผ่อนออกมา ราวกับเรียกกำลังใจให้ตนเอง ก่อนจะตัดสินใจครั้งสุดท้ายว่า จะต้องทำในสิ่งที่ตัวเองตั้งใจเอาไว้ก่อนที่ตนจะไม่มีโอกาสก๊อก ก๊อก ก๊อกมือเล็กยกขึ้นเคาะประตูไม้ขัดเงา ไม่นานนักเสียงของเจ้าของห้องก็ดังผ่านเทเลคอมที่ติดอยู่ด้านข้างของประตู“ใคร” คนในห้องถาม“ณัฐเองค่ะแอรอน” เสียงของคนที่อยู่ด้านนอกตอบกลับไป“เข้ามาสิครับ” เขาเอ่ยตอบกลับ ก่อนที่ผู้พูดจะเอื้อมมือไปกดปุ่มเปิดล็อคประตูบนโต๊ะหัวเตียง และเมื่อคนด้านนอกได้ยินเสียงปลดล็อค มือเล็กค่อนข้างสั่นก็เปิดประตูบานนั้นแล้วผลักเข้าไป ณัฐกานต์เดินเข้ามาในห้องนอนของแอรอนชายหนุ่มที่ตนรักด้วยรอยยิ้ม แต่คงไม่มีใครรู้หรอกว่ารอยยิ้มของหญิงสาวนั้นขมขื่นเพียงใด เป็นเพราะว