All Chapters of เล่ห์รักไฟสวาท (NC25+): Chapter 31 - Chapter 40

Chapter 31บานประตูห้องนอนของคิมหันต์ถูกเปิดออกอย่างเบามือ ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องสายตาคมมองร่างสาวที่นอนหลับอยู่ที่เตียงอย่างฉงน ทุกครั้งที่เขากลับบ้านดึก ปิ่นปักจะนั่งคอยเขาที่ห้องโถงเสมอ แต่วันนี้พอเขาก้าวเข้ามาในบ้าน หาได้เห็นร่างของเธอไม่ คิดในใจคงมารอที่ห้องนอน แต่กลายเป็นว่าเธอหลับสนิทไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินเข้ามาใกล้ และไม่รู้ตัวเลยว่าเขาเดินทางกลับมาบ้านเขาทรุดกายลงนั่งที่ริมเตียง เพ่งมองดวงหน้าหวานที่หลับพริ้มเหมือนเด็ก รอยยิ้มแสนรักผุดขึ้นที่ใบหน้าคม เขาเอื้อมมือมาจับมือนุ่มหมายจะยกขึ้นสูงเพื่อจุมพิต ทว่ามือที่ซีดและเหี่ยวคล้ายกับว่ามือบางคู่นี้แช่อยู่ในน้ำนาน อีกทั้งมือของเธอนั้นค่อนข้างบวมจนเขารู้สึกได้“ปิ่น ปิ่น ปิ่น ” เขาตัดสินใจเรียกหญิงสาวให้ตื่นจากนิทรา ทว่าร่างเล็กหาได้ตื่นไม่ราวกับว่ากำลังจมดิ่งอยู่ในห้วงนิทราที่ลึกที่สุด สภาพแบบนี้คล้ายกับคนที่กรำงานหนักมาทั้งวัน พอศีรษะถึงหมอนก็หลับเป็นตาย หรือว่ามีบางอย่างที่เขาไม่รู้ หรือว่าอีกนัยหนึ่งไม่มีคนบอกเขา แต่ไม่เป็นไรเรื่องแค่นี้เขาหาคำตอบได้ไม่ยาก คิมหันต์วางมือบางลงบนที่นอนอย่างเบามือ ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องน้ำเพื่อ

Chapter 33“นังปิ่น ไปหาเครื่องดื่มมารับแขกทีสิ ไม่รู้จักหน้าที่ของตัวเองเอาเสียเลย”พรเพ็ญพูดเสียงห้วน ชื่อที่พรเพ็ญเรียกลูกเลี้ยงของเธอนั้น หาใช่นิสากรไม่แต่เป็นปิ่น หรือว่าจะไม่ใช่ลูกเลี้ยงของเธอ แต่เป็นไปไม่ได้เธอไม่เคยลืมใบหน้า ลืมกิริยาท่าทางโดยเฉพาะแววตาคู่นั้นที่เธอมองเห็นและได้สบตา กรองทองรู้ทันทีเลยว่าไม่ผิดคนแน่นอน ปิ่น แสดงว่านิสากรเปลี่ยนชื่อเสียงเรียงนาม ปกปิดฐานะของตัวเองไม่ให้ใครรู้เรื่องราวในอดีต มิน่าล่ะนักสืบที่เธอจ้างวานจึงหาตัวลูกเลี้ยงสาวไม่เจอ ฉลาดจริงๆ“ไร่นี้สวยจริงๆ นะคะคุณป้าเพ็ญ ใหญ่ด้วยค่ะ” กรองทองเอ่ยชมจากใจจริง“ไร่เทียมฟ้าของหลานคิมใหญ่ที่สุดในภาคเหนือค่ะ ไม่มีใครสู้ได้เลย ทานน้ำทานท่าก่อนนะคะ แล้วค่อยขึ้นไปพักผ่อน ส่วนเรื่องกระเป๋าเดี๋ยวจะให้เด็กรับใช้เอาขึ้นไปให้นะคะ นังปิ่นเอากระเป๋าเสื้อผ้าของคุณกรองทองกับหนูกานต์ขึ้นไปเก็บที่ห้องรับรอง จัดใส่ตู้เสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะ แกทำคนเดียวนะ”พรเพ็ญเอ่ยบอกให้แขกทั้งสองคนดื่มน้ำที่ปิ่นปักนำมาเสิร์ฟให้ ก่อนจะออกคำสั่งปิ่นปักให้ทำตามที่นางพูด หญิงสาวร่างเล็กหิ้วกระเป๋าสองใบใหญ่ขึ้นไปชั้นบนอย่างยากลำบาก จึงต้องเอ

Chapter 35เจ้าของไร่มองหน้าแขกผู้มาเยือนเขม็ง ถ้าไม่ติดว่าเป็นผู้หญิงเขาจะชกที่ใบหน้าสักหมัดสองหมัด จากนั้นก็จะทุ่มลงที่พื้นดิน กระหน่ำไปตามร่างกายด้วยฝ่าเท้าให้หายแค้น กรองทองผวาเฮือกกับสายตาของคิมหันต์ เกิดมาเธอไม่เคยเห็นใครมีหน้าตาดุร้ายอย่างนี้มาก่อนเลย กรองกานต์นั้นแม้ว่าสายตาของเขาจะร้อนแรงเพียงใด แต่สำหรับเธอเขาคือสิ่งที่ท้าทาย น่าลิ้มลอง และต้องแย่งชิงมาให้ได้“ผมอนุญาตให้แขกของคุณย่าอยู่ที่นี่ได้ แต่ถ้าหากทำร้ายปิ่นแม้แต่ปลายเล็บอีกครั้งเดียว ผมไม่รับรองความปลอดภัยนะครับ”เขาหยิบหมวกปีกกว้างใบเก่งมาสวมใส่ ปรายตามองอีกฝ่ายอย่างคาดโทษอีกครั้ง ก่อนจะเดินไปขึ้นอาชาสีนิลที่ยืนอยู่หน้าบ้าน ควบเข้าไปในไร่ ชาติชายควบม้าอีกตัวหนึ่งตามเขาไปติดๆ คิมหันต์ไปทำงานด้วยความเบาใจ จิตใจที่กระวนกระวายห่วงปิ่นปักลดน้อยลง เพราะมารดารับปากว่าจะดูแลให้ และตอนนี้มารดาดูแลคนรักของเขาที่ห้องนอน“คุณป้าเพ็ญขา จริงๆ นะคะ ดิฉันดูดวงตาของคุณคิมออกค่ะ ดวงตาของเขาน่ากลัวก็จริง แต่เหม่อลอยคล้ายกับว่าไม่เป็นตัวของตัวเอง ดวงตาแบบนี้เหมือนกับดวงตาของญาติผู้พี่ของดิฉันเลยค่ะ โดนคุณไสยเข้าใส่แน่นอนค่ะคุณป้าเพ็ญ”

Chapter 37“นี่คือบัตรประจำตัวราชการของผมครับ ผมเป็นตำรวจอยู่ที่นี่ครับ ที่ผมใส่ชุดนี้ก็เพราะหน้าที่แต่ว่าเรื่องของผมไม่สำคัญเท่ากับเรื่องนี้” เขาพูดก่อนจะยื่นเอกสารหลายแผ่นส่งให้คิมหันต์“เอกสารพวกนี้คือประวัติของปิ่นปักครับ”คิมหันต์เงยหน้าจากเอกสารมองนิ่งที่อลงกต ลดมือที่ถือเอกสารลงวางบนโต๊ะ“ประวัติของปิ่น คุณมีอะไรพูดมาเลยดีกว่า”“ผมบอกก่อนนะครับว่าคำพูดต่อไปนี้ล้วนแต่เป็นความจริงทั้งสิ้น ที่จริงแล้วปิ่นไม่ได้ชื่อปิ่นปักหรอกครับ เธอชื่อจริงว่าหม่อมหลวงนิสากร ดิเรกพัฒน์ เป็นลูกสาวของหม่อมราชวงศ์จักรกฤษณ์ ดิเรกพัฒน์กับคุณนิภาครับ ครอบครัวนี้อบอุ่นและรักใคร่กันอย่างดี ต่อมาคุณนิภาเสียชีวิตลง ท่านพ่อของคุณจักรกฤษณ์บังคับให้แต่งงานใหม่ ซึ่งคุณพ่อของปิ่นก็ยินยอม จนกระทั่งคุณจักรกฤษณ์เสียชีวิตไปเมื่อเกือบห้าปีก่อนปิ่นถูกแม่เลี้ยงทำร้ายสารพัดทั้งกายและใจ ไม่ให้เธอได้เรียนมหาวิทยาลัยต่อ ไม่ให้คบเพื่อน ไม่ให้ออกไปไหน ชีวิตของปิ่นจึงอยู่แต่ในบ้านเสียส่วนใหญ่ จนกระทั่งเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น น้องชายของแม่เลี้ยง เข้ามาในห้องใช้กำลังปลุกปล้ำปิ่น แต่ปิ่นสู้ด้วยการเอาปิ่นปักผมกระหน่ำแทงนายรั

Chapter 39“ไม่มีค่ะ ปิ่นไม่มีแผนอะไรเลยค่ะ ปิ่นอยากดูแลคุณท่านแทนคุณป้าธิดา แทนคุณคิมค่ะ คุณท่านไม่สบายอายุก็เยอะแล้ว จำเป็นต้องมีคนดูแลอย่างใกล้ชิด ปิ่นรับอาสาทำหน้าที่นี้ ปิ่นคิดอย่างนี้จริงๆ นะคะ ไม่มีเจตนาอื่นใดเลยค่ะ”พรเพ็ญใจสั่นเล็กน้อย ดูแลนางแทนลูกสะใภ้และหลานชายอย่างนั้นหรือ เพราะนางชราภาพต้องมีคนดูแลอย่างใกล้ชิด ปิ่นปักมีเจตนาดีต่อนาง แล้วนางเล่ามีเจตนาดีกับหญิงสาวคนนี้หรือไม่ นางจะทำตามแผนของกรองทองดีหรือไม่หนอ “แต่ฉันแกล้งเธอนะ แกล้งเธอต่างๆ นานา แล้วทำไมถึงต้องทำดีกับฉัน หรือว่าทำเพื่อที่จะให้ฉันไปบอกหลานฉันว่า เธอเป็นคนดีอย่างโน้นอย่างนี้ ฝันไปเถอะ ทำดีให้ตายฉันก็ไม่สนใจ”“ที่คุณท่านกลั่นแกล้งปิ่น ปิ่นถือว่าปิ่นชดใช้ความผิดของตัวเองไปในตัว ความผิดของปิ่นนั้นมากมายนัก ปิ่นคงชดใช้ให้คุณท่านไม่หมดแน่ ปิ่นไม่หวังที่จะให้คุณท่านนำความดีที่ปิ่นทำไปบอกกับคุณคิม คุณพ่อคุณแม่สอนปิ่นเสมอว่า การทำความดีไม่จำเป็นต้องบอกใคร เพียงแค่เรารู้เท่านั้นว่าเราทำความดี ทำโดยไม่หวังผลตอบแทน แค่นี้ปิ่นก็มีความสุขกับความดีเล็กๆ น้อยๆ ที่ปิ่นได้ทำให้กับใครๆ แล้วค่ะ โดยเฉพาะกับครอบครัวของคุณคิ