All Chapters of เมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+): Chapter 91 - Chapter 100

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 12“จริงเหรอ ลิซ่าจะมาหาฉันเหรอ” อัลบาโรหูผึ่ง ดีดตัวลุกขึ้นนั่ง“ฉันไม่ใช่คนโกหก ฉันพูดจริงทุกคำ” ไลลาตอบ “คราวนี้จะไปอาบน้ำได้หรือยัง”อัลบาโรติดลิซ่า คิดว่าลิซ่าเป็นเพียงคนเดียวที่รักและเอาใจใส่ตน เป็นทั้งพี่เลี้ยงและเพื่อนในยามเหงา หว้าเหว่ เด็กชายจึงอยากพบลิซ่า อัลบาโรก้าวลงจากเตียง รีบวิ่งเข้าไปในห้องน้ำ อาบน้ำเปลี่ยนชุดทันที ก่อนจะเดินลงมาในห้องทานอาหารที่ไลลาจัดเตรียมมื้อเช้าไว้ให้ หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย ไลลาทำหน้าที่พลขับขับรถพาอัลบาโรไปโรงเรียน“ดีนะที่มาทัน คราวหน้าอัลบาโรอย่าดื้ออีกนะ คนนิสัยดีต้องรักษาเวลา ห้ามมาช้ามาสายเข้าใจไหมครับ” ไลลาสั่งสอนเด็กชายที่หันมามองหน้าทำตาปริบๆ“แล้วคนไม่ดีเป็นยังไง” เด็กชายสงสัย“คนไม่ดีมีหลายรูปแบบ ฉันจะยกตัวอย่างง่ายๆ เมื่อเช้านี้อัลบาโรทำตัวไม่น่ารัก นิสัยไม่ดี ไม่ยอมลุกขึ้นจากเตียงไปอาบน้ำเพื่อไปโรงเรียน จะมาอ้างว่าลิซ่าไม่อยู่ไม่ได้ เพราะเป็นหน้าที่ที่อัลบาโรต้องทำ แต่ถ้าวันไหนไม่สบายจริงๆ ไปโรงเรียนไม่ไหวก็อีกเรื่องหนึ่ง คราวนี้เข้าใจแล้วใช่ไหมครับว่า ตัวเองทำนิสัยไม่ดี คนที่รู้ตัวว่าผิดแล้วปรับ

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 14หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จ อัลบาโรมานั่งดูทีวีในห้องรับแขก ซึ่งเป็นเรื่องปกติของเด็กชายที่จะมานั่งตรงนี้ เวลานี้ของทุกวัน เพราะหวังว่าจะได้เจอบิดา สายตาองอัลบาโรไม่ได้จับจ้องไปยังจอโทรทัศน์เครื่องใหญ่ แต่กลับมองไปยังประตูบ้านอย่างมีความหวัง ไลลาเดินถือหนังสือนิทานมานั่งข้างเด็กชาย ที่เธอสังเกตเห็นว่า อัลบาโรไม่สนใจการ์ตูนที่เปิดอยู่ สายตาจ้องมองไปที่ประตูบ้าน ราวกับว่ากำลังรอใครบางคนเดินผ่านประตูบานนั้นเข้ามาด้านใน จนในที่สุดเธอทนสงสัยไม่ไหว ลุกเดินไปหามาเรียที่กำลังกลับบ้าน “มาเรีย ฉันถามอะไรหน่อยได้ไหม”“ถามอะไรคะ”“อัลบาโรมองไปที่ประตูบ้านทำไม ฉันเห็นแกจ้องเอาจ้องเอาหรือว่ารอใครอยู่”ไลลาถามในเรื่องที่ตนคลางแคลงใจ มาเรียถอนหายใจยาว ก่อนเปิดปากตอบ“คุณหนูกำลังรอคุณเซสโก้กลับบ้านค่ะ หลังทานมื้อค่ำคุณหนูจะมานั่งตรงห้องรับแขกทุกวัน หวังจะได้เจอคุณเซสโก้ค่ะ แต่ก็ไม่เคยเจอสักวัน น่าสงสารคนรอนะคะ”มาเรียสงสารอัลบาโรไม่รู้จะสงสารยังไง แต่เธอเป็นเพียงลูกจ้างพูดอะไรมากไม่ได้ จะเตือนเจ้านายยิ่งไม่ได้ใหญ่ กลัวโดนไล่ออกหรือไม่ก็ลูกปืน “หม

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 16“แหมโว้ย! ชักสนุกซะแล้วสิ แต่ฉันว่ามันไม่สนุกพอ เพิ่มเติมอีกนิดดีกว่า”“นายจะเพิ่มอะไรโดโนแวน” คนท้าถาม“แค่จีบไม่พอ แกต้องทำให้ไลลารัก และขอไลลาแต่งงาน พอขอได้นายก็ต้องหักอกไลลา หรือถ้านายรักไลลาจริงก็แต่งงานกันไปเลย ถ้าทำได้ถือว่าชนะ ถ้าไม่ได้นายแพ้”“แค่กๆ” ฟรานเซสโก้ถึงกับสำลักไวน์ที่ตนดื่ม ลำพังแค่ให้จีบในความรู้สึกยังคิดว่ายาก นี่ให้ขอแต่งงานด้วย มากไปแล้วไอ้เพื่อนรัก “เออก็ได้ ตกลง”ในใจคิดว่าเพื่อนเยอะเกินพอดี แต่ปากกลับตกปากรับคำไปเสียนี่ ฟรานเซสโก้ไม่เข้าใจตัวเองว่า ทำไมต้องรับคำท้า ก็แค่เสียหน้านิดหน่อย ไม่รับคำท้าที่ตัวเองไม่อยากทำ เอ...หรือว่าอยากทำหว่า ฟรานเซสโก้สับสนในใจ“งั้นตกลงตามนี้ ชนแก้ว” การชนแก้วถือว่าเป็นการรับคำท้าของพวกเขา“เริ่มลงมือเลยนะเพื่อน นายมีเวลาแค่เดือนเดียว ทำไม่ได้ขายหน้าแย่” วัลดิสแหย่เพื่อนรักที่แยกเขี้ยวใส่“เออรู้แล้วน่า ระดับฟรานเซสโก้ไม่ถึงอาทิตย์ก็เห็นผล เผลอๆ สองวันด้วย” ฟรานเซสโก้โอ้อวด ทั้งที่ใจเป็นกังวลอย่างบอกไม่ถูก“แล้วพวกฉันสามคนจะคอยดู” แม็กซิมิสพูดปิดท้าย ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายกันกลับ โดยมีสาวสวยอวบอ

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 18ไลลานั่งฟังครูใหญ่บอกเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นยังไม่ทันจบ ผู้ปกครองของเด็กชายทั้งสองที่ถูกอัลบาโรทำร้ายก็แย่งกันพูด กล่าวหาด้วยถ้อยคำไม่น่าฟังประมาณว่า อัลบาโรติดนิสัยนักเลง อันธพาลมาจากผู้เป็นพ่อ ขาดการอบรมสั่งสอน จึงมีนิสัยเช่นนี้ แล้วยังบอกอีกว่า ฟรานเซสโก้จะต้องจ่ายค่าทำขวัญและค่ารักษาพยาบาลให้ด้วย ไลลาไม่พูดโต้ตอบ นั่งฟังด้วยอาการใจเย็น รอจนกระทั่งอีกฝ่ายพูดจบ เธอจึงเริ่มพูดบ้าง“ฉันขอพูดทีละเรื่องนะคะ เริ่มจากเรื่องที่อัลบาโรชกหน้าลูกชายของคุณทั้งสอง เรื่องนี้ฉันยอมรับว่า อัลบาโรผิด และขอโทษคุณทั้งสองคนด้วยค่ะ”ไลลาได้รับโทรศัพท์มาเรียว่า ครูใหญ่โทรศัพท์หาลิซ่า เพราะคิดว่าลิซ่ายังทำหน้าที่พี่เลี้ยงอัลบาโรอยู่ แต่เมื่อลิซ่าทราบเรื่องจึงติดต่อมาเรียให้ส่งข่าวเรื่องนี้ให้ไลลารับรู้ เพราะคิดว่าหากโทรศัพท์ไปบอกฟรานเซสโก้ ผลที่ออกมาคือ ความไม่ใส่ใจ บอกไปก็เท่านั้นเมื่อไลลารู้ข่าว เธอรีบมาโรงเรียนทันที มาถึงเธอตรงดิ่งไปหาอัลบาโรเพื่อสอบถามเรื่องราวจากอัลบาโรก่อน พอได้รับคำตอบและเรื่องที่ตนต้องรู้ ไลลาจึงเดินเข้าห้องครูใหญ่ที่มีบิดามารดาของร็อกโก้และโอเว่นนั่

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 20“เข้าใจฮะ ผมจะไม่ล้อใครฮะ”เด็กชายเข้าใจคำสอนที่เข้าใจง่าย ไม่ซับซ้อนเกินกว่าเด็กห้าขวบจะเข้าใจ“ดีมากจ้ะ คืนนี้ฉันจะให้รางวัลคนเก่งด้วยการเล่านิทานเบิ้ลให้สองเรื่องเลยดีไหมครับ”“ดีฮะ ผมอยากฟังเรื่องเจ้าชายอสูรอีกฮะ สนุกดี”“แล้วอีกเรื่องล่ะครับ อยากฟังเรื่องอะไร” อัลบาโรทำท่านึก ก่อนตอบ“พินอคคิโอฮะ”“ได้เลยจ้ะ แต่ว่าตอนนี้มาหัดอ่านหนังสือสักครึ่งชั่วโมงก่อนนะ แล้วฉันจะให้ดูการ์ตูน”ไลลาจัดระเบียบการฝึการเรียนให้อัลบาโรทั้งในวันธรรมดาและสุดสัปดาห์ รวมทั้งมีกิจกรรมให้เด็กชายได้ฝึกฝนด้วยฟรานเซสโก้ยังคงยืนอยู่ที่เดิม เขายืนนิ่งราวกับหุ่น มองภาพไลลานั่งสอนหนังสือลูกชายไม่วางตา คำสั่งสอนทุกคำของไลลายังคงก้องในหูเขา แล้วยังจะสะท้อนความรู้สึกในใจด้วยว่า เขาเป็นพ่อแต่ไม่เคยสั่งสอนลูก ไม่เคยอ่านนิทานให้ลูกฟังก่อนนอน เป็นเรื่องที่ไม่อยู่ในสมองฟรานเซสโก้ด้วยซ้ำไปแต่เดี๋ยวก่อน...ฟรานเซสโก้ฉุกใจกับประโยคหนึ่งของไลลา คำพูดที่ว่า อัลบาโรเข้าใจความรู้สึกตอนถูกล้อใช่ไหมครับ แล้วยังมีคำพูดก่อนหน้าที่ว่า การใช้กำลังไม่ใช่การแก้ปัญหา สมองอันชาญฉลาดกำลังประมวลเรื่องราว แ