All Chapters of เมียเด็กจอมมาเฟีย (NC35+): Chapter 111 - Chapter 120

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 32“ถ้าเธอไม่ไป อัลบาโรกับฉันก็อดกินอาหารไทย” เขาเรียงคำพูดใหม่ ไม่ให้เหมือนกับที่เธอดักทางถูก“คุณแย่มาก พูดอย่างนี้เรื่อยเลย” ไลลาเหลืออด“แย่ตรงไหน เธอบอกว่าถ้าฉันพูดว่าถ้าเธอไม่ไป ฉันก็ไม่พาอัลบาโร พราะถ้าคุณพูด คุณจะเป็นพ่อที่แย่มาก ฉันไม่ได้พูดประโยคนี้เลยนะ ฉันพูดใหม่ว่าถ้าเธอไม่ไป อัลบาโรกับฉันก็อดกินอาหารไทย ชัดไหมล่ะ” เขายักคิ้ว ยิ้มกวนใส่ไลลาที่เวลานี้อยากจะอัดหมัดใส่หน้าฟรานเซสโก้ให้จังหนับลงไปนอนเลือดกำเดาไหลบนพื้น เกิดมาเธอไม่เคยเจอใครกวนอารมณ์เท่าเขามาก่อน กะล่อนไม่มีใครเกิน“ไลลาจะไม่ไปกินกับเราเหรฮะ” อัลบาโรถามไลลา ส่งสายตาออดอ้อนให้อีกฝ่าย “ไปนะฮะ ผมอยากกินข้าวผัดกุ้งกับไข่เจียว”อีกแล้ว... ไลลาแพ้สายตาของอัลบาโรอีกตามเคย ไลลาอยากจะปฏิเสธ แต่ไม่รู้ทำไมว่าคนอย่างเธอที่กล้าทุกอย่าง ตัดสินใจเด็ดเดี่ยว คิดว่าตนทำอะไรก็ต้องทำอย่างนั้น นิสัยของตนใช้ไมได้เลยกับสองพ่อลูก“ไปจ้ะไป เดี๋ยวฉันพาไปกินนะ” ฟรานเซสโก้ยิ้มกับชัยชนะเล็กๆ ของตนเมื่อได้ยินประโยคนี้“เย้ ๆ ไปกันเลยฮะ ผมหิวแล้ว”อัลบาโรจูงมือบิดากับไลลาด้วยมือคนละข้างของตน ก่อนจะจูงกันเดินไปยั

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 34ไลลาเปิดปากขึ้นเล็กน้อย รับลูกอมที่เขาคาบไว้หมิ่น ๆ จังหวะที่เธอกำลังดึงลูกอมเม็ดนั้นเขากลับดันปากเข้ามาหากลีบปากนุ่ม ส่งผลให้ริมฝีปากทั้งคู่สัมผัสกัน ลูกอมหล่นลงไปบนพื้นรถ ไลลาตกใจรีบถอยหน้าหนี มองเขาด้วยสายตาตื่นตะลึง เผลอยกมือจับกลีบปากตัวเองตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!เสียงหัวใจไลลาเต้นแรงกระหน่ำ ความตกใจมาพร้อมกับความเขินอาย ที่ไม่รู้ว่าความรู้สึกใดมีมากกว่ากัน นัยน์ตาตื่นตกใจมองหน้าฟรานเซสโก้ที่ยิ้มเจ้าเล่ห์ ส่งนัยน์ตาเจ้าชู้ใส่ แต่แล้วความรู้สึกก่อนหน้าเปลี่ยนเป็น ความโกรธที่ถูกเขาล่วงเกิน คนอย่างไลลาไม่ยอมให้ใครมาหมิ่นศักดิ์ศรีหญิงไทยแน่ งานนี้มีเอาคืนพลั่ก... “โอ๊ย!” ฟรานเซสโก้ร้องลั่น เอามือคลําจมูกตรงจุดที่ถูกเธอชก “พอแล้วๆ”เขารีบห้ามเสียงหลงเมื่อเห็นไลลากำลังปล่อยกำปั้นใส่อีกหนึ่งหมัด เขาถอยตัวไปจนหลังติดประตูยกมืออีกข้างหนึ่งขึ้นห้ามเธอไว้ ส่วนอีกข้างยังจับที่จมูก อัลบาโรเห็นบิดาโดนชกหน้า เด็กชายรีบชะโงกหน้ามามองคนเป็นพ่อ ก่อนจะหันมองไลลาที่ชี้ให้เด็กชายไปนั่งตามเดิม“ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีกนะ ไม่งั้นจะชกให้ฟันร่วงหมดปาก”ไลลาขู่เสียงเขียว ถ

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 36ห้าวันมานี้ลูเก้ บุญฑริก และโมณิเย่อยู่แต่ในคาสิโน แทบจะกินนอนที่นั่นก็ว่าได้ หนี้สินของโมณิเย่ที่ติดบ่อนไว้ก็ถูกชำระในคืนนั้น คนที่ใช้หนี้ให้เขาไม่ใช่ใคร คือลูเก้ที่มือขึ้นได้ทุนคืนและได้กำไรมาเกือบสามแสนยูโร ลูกเก้ชักติดใจกับกำไรหลายแสนที่ได้ เพราะไปนั่งไม่ถึงสิบนาทีเขาก็มีเงินตรงหน้า ลูกเก้กับภรรยาและลูกชายจึงเข้าไปใช้บริการในคาสิโนนั้นอีกครั้ง คิดว่าจะได้กำไรเหมือนครั้งก่อน หรือถ้าไม่ได้ในช่วงแรก อย่างไรเสียก็ต้องได้คืนวันแรกได้กำไรสามแสนยูโร วันที่สองได้เก้าหมื่นยูโร แต่พอเข้าวันที่สามลูเก้กับครอบครัวเริ่มรู้จักคําว่าเล่นเสีย แล้วไม่ได้เล่นเสียธรรมดาเหมือนเอากำไรสองวันแรกมาคืนและเอาเงินส่วนตัวไปอีก รวมแล้วมีมูลค่าสูงถึงห้าแสนเจ็ดหมื่นยูโร ลูกเก้ โมณิเย่ และบุญฑริกไม่ยอมแพ้ วันที่สี่สองพ่อลูกคิดแก้มือหวังจะเอาเงินก้อนโตคืน ทว่าไม่ได้เป็นไปตามที่พวกเขาคิด นอกจากจะไม่ได้คืน ยังต้องเสียเงินไปอีกสองแสนยูโร เมื่อถลำลงไปมาก ไม่คิดจะหยุดเล่น พวกเขาเข้าไปเล่นอีกในวันที่ห้า เข้าไปตั้งแต่เช้ายันดึก ผลที่ออกมาคือเสียอีกตามเคย“วันนี้ป๊ะป๋าจะเล่นอีกไหม” โมณิเย่

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 38“ก็นั่นแหละ” เอมานเอเล่ตอบตัวเองไม่ได้ว่าเหตุใดอารมณ์สวาทหมดลงดื้อ ๆ ทั้งที่มันคุกรุ่นเกือบถึงเพดานความรู้สึก แต่เพียงเห็นเสี้ยวหน้าเมเชล แล้วหันกลับมามองหน้าคู่ขา เขาหมดอารมณ์จะทำอะไรทั้งสิ้น แต่ไม่ใช่ว่าเพลิงพิศวาสจะเหือดแห้ง เอมานเอเล่หมดความปรารถนาจากสาวคนเมื่อครู่ แต่กลับมีความใคร่กับเมเชลที่นับวันจะยิ่งเพิ่มพูน เสมือนเธอเป็นยาเสพติดที่ขาดไม่ได้ “เธอต้องรับผิดชอบ”เอมานเอเล่ ไม่ปล่อยให้เมเชลโต้แย้ง เขาปิดทับปากนุ่มอย่างรวดเร็ว ฉกลิ้นเข้าสู่ความอุ่นร้อนในช่องปากสาว ลิ้มรสชาติหอมหวานที่เขารู้ดีว่ามันมีมากแค่ไหน ทว่าความแค้นที่มากล้นบดบังความอ่อนโยนจนมิด สิ่งที่มอบให้เมเชลคือความเจ็บปวดเช่นเคยเมเชลร้าวไปทั้งปาก เจ็บจนน้ำตาริน ไม่เพียงแค่นั้น มือเขาเหมือนเหล็ก จับตรงไหนเธอเจ็บตรงนั้น เขาไม่เคยปรานีกับเธอเลย กระทำกับเมเชลไม่ต่างกับทาสที่ไร้อิสระ แต่น่าแปลกที่เธอไม่รู้สึกเกลียดเขาสักนิดเดียว ทั้งที่เธอน่าจะมอบความรู้สึกนั้นให้กับเขา เมเชลแบกรับแรงรักที่มาพร้อมกับแรงโทสะด้วยหัวใจและร่างกายที่บอบช้ำสีหน้าอิดโรยและตามแขนมีรอยฝ่ามือ รวมทั้งตรงลำคอที่มีรอยจ

เดิมพันรักจอมมาเฟีย Chapter 40“ไม่จริง ฉันไม่เชื่อ คุณให้ฉันเป็นคนเซ็นสัญญาเงินกู้เอง คุณก็ต้องเป็นเจ้าหนี้สิ” ลูเก้ไม่อยากเชื่อเรื่องที่ได้ยิน“ใช่ ฉันเป็นคนให้คุณเซ็นสัญญา แต่ในรายละเอียดในสัญญาซื้อเจ้าหนี้คือเอมานเอเล่ ก่อนเซ็นคุณไม่อ่านรายละเอียดก่อนนี่นา พอผมพูดว่าให้เงินสองหมื่นคุณก็รีบเซ็นทันที ต้องโทษความโลภของพวกคุณ จะมาโทษผมไม่ได้นะ ”คําไขข้อข้องใจของโคโนมิคทำให้ลูเก้รู้ว่าตนถูกหลอก ทั้งสองรวมหัวกันหลอกตน คำถามต่อมาคือสองหนุ่มทำเช่นนี้ทำไม หากคิดว่าเป็นเพราะเรื่องเก่าในอดีตก็ไม่น่าใช่ เมเชลใช้ตัวเองชดใช้หนี้ให้แล้ว เอมานเอเล่จะเอาอะไรกับพวกเขาอีก“มึงไม่ต้องพูดมาก ไม่ต้องทำความเข้าใจอะไรทั้งนั้น รู้แค่ว่าตอนนี้มึงกับลูกและเมียมึงเป็นหนี้กูห้าแสนเจ็ดหมื่นยูโร” เอมานเอเล่รำคาญ พูดออกมากลางปล้องให้คนเป็นหนี้เข้าใจ “กูให้เวลาถึงห้านาทีหาเงินมาใช้กูให้ครบ ไม่งั้นกูเอามึงตาย”“หา! ห้านาที” เสียงลูเก้กับโมณิเย่ดังขึ้นพร้อมกัน ใบหน้าของทั้งคู่มีความตกใจชัดเจน เวลาเพียงแค่นี้เขาจะหาเงินจากที่ใดมาใช้คืนเจ้าหนี้จอมโหดได้ ไม่มีทาง ต่อให้ใช้เวลาเป็นเดือนยังไม่รู้เลยว่าจะหามาใช้หนี้ได้ห