جميع فصول : الفصل -الفصل 20

เมษาออกจากมหาวิทยาลัยหลังเรียนเสร็จ รีบกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่คอนโด แล้วเรียกรถเพื่อไปยังสำนักงานเขตแห่งหนึ่งเธอยืนนิ่งใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล แหงนขึ้นมองตึกสูงนับสิบชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ก่อนจะเรียกความมั่นใจให้กับตัวเอง“เอาวะ เป็นไงเป็นกัน”มือเปียกชุ่มเหงื่อคลายออกจากสายกระเป๋าที่พาดกลางลำตัว หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายไปหาเจ้าของเงิน ซึ่งในเวลานี้เขาก็ควรจะมาถึงแล้วเช่นกัน“ฉันมาถึงแล้ว”(ไปเจอกันข้างใน)หญิงสาวถอนหายใจอีกครั้ง เท้าขยับไปข้างหน้า เดินเข้าประตูเพื่อไปยังฝ่ายทะเบียน โดยที่พบกับมาเฟียหนุ่มซึ่งเดินลงจากรถหรูเข้ามาด้านในพร้อมกันพอดีหลังจากจรดปลายปากกาลงชื่อของทั้งสองคนบนกระดาษสีขาว มีตราครุฑอยู่ด้านบน รายล้อมด้วยลวดลายของดอกไม้เป็นกรอบสี่เหลี่ยม แสดงสถานะสามีภรรยากันอย่างถูกต้องตามกฎหมายคิงส์ตันหยิบเช็คเงินสดที่ระบุจำนวนเงินสองล้านบาทออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูต ยื่นให้กับอีกฝ่ายพร้อมกับทะเบียนสมรสซึ่งอยู่ในซองใส แบ่งกันเก็บไว้คนละใบ“อีกสองวันฉันจะไปรับเธอด้วยตัวเอง”เธอพยักหน้าลงอย่างคนหมดอาลัยตายอยาก ทว่าพอเห็นตัวเลขชัด ๆ ดวงตากลมโตก็เบิกโพลง ช้อนขึ้นมองคนตั

ตลอดหลายวันเมษากับคิงส์ตันนั้นดูห่างเหินยิ่งกว่าเก่า ไม่รู้ว่าทำไมอีกฝ่ายถึงได้เจ้าคิดเจ้าแค้น โกรธถึงขนาดไม่นั่งกินข้าวร่วมโต๊ะเดียวกัน แล้วยังไม่กลับบ้านมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเหมือนทุกครั้งหลังเลิกเรียนเมษาก็เดินออกไปรอยังจุดนัดหมาย เพื่อขึ้นรถที่ลูกน้องของคิงส์ตันขับมารับตามปกติ เธอเปิดประตูเข้าไปนั่งตรงเบาะหลังด้วยความคุ้นชิน“พี่นี่ดื้อเหมือนกันนะคะ หนูบอกแล้วว่าเย็นนี้ขอกลับเอง ถ้าพี่ไม่รายงานเจ้านายของพี่ก็ไม่รู้หรอกค่ะ แต่ก็อย่างว่า คนอะไรน่ากลัวมาก พูดถึงก็ขนลุกไปหมด”เธอเอ่ยไปหลายประโยคขณะดึงเข็มขัดนิรภัยมาคาดกลางลำตัวโดยไม่ได้มองคนข้างหน้า ทว่าดันมีเสียงทุ้มต่ำตอบกลับมาแทน ทำให้หน้าเธอเจื่อนไปทันที“ก่อนจะนินทาใครก็ช่วยแหกตาดูซะบ้างว่าเจ้าตัวเขาอยู่ด้วยรึเปล่า”“อุ่ย ก็นึกว่าพี่โดมซะอีก งั้นคุณก็ถือซะว่าเมื่อกี้ฉันไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน คุณมารับฉันกลับบ้านใช่ไหม งั้นก็ไปกันเลยค่ะ”ความรู้สึกหวาดหวั่นก่อตัวขึ้นเล็กน้อยที่ดันนินทาอีกฝ่ายในระยะเผาขน และเขาก็คงขุ่นเคืองใจอยู่เป็นแน่ ไม่รู้ว่ากลับไปจะถูกทำโทษอีกหรือเปล่า“ย้ายก้นมานั่งข้างหน้าด้วย ฉันไม่ใช่คนขับรถของใคร”“ซอรี น

สายตาหลายคู่เพ่งเล็งไปยังรถไม่ทราบที่มา เกือบนาทีประตูผู้โดยสารด้านหลังก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างกำยำของชายคนหนึ่งที่เดินลงมาด้วยมาดนิ่ง ๆ“วางปืนลง”มาเฟียเจ้าของท่าเรือรีบสั่งให้ลูกน้องเก็บอาวุธในมือ พลันถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ เพราะคนที่มาคือราชัน หนึ่งในเพื่อนสนิทและยังเป็นหัวหน้าแก๊ง Dragon Demon อีกคน“บอกให้คนของเราตรวจตราต่อไป จนกว่าจะถึงพรุ่งนี้เช้า”“ครับนาย”คิงส์ตันเอ่ยออกคำสั่งกับโดม ก่อนจะเดินเข้าไปหาราชันที่ยืนอยู่ข้างตัวรถคันใหม่ซึ่งไม่เคยเห็นมาก่อน ด้านหลังยังมีรถอีกคันที่ขับเข้ามาจอดไล่เลี่ยกัน“นึกยังไงถึงโผล่มาหากูที่ท่าเรือ”“กูเอาของมาฝาก”ราชันว่าพลางโยนกุญแจรถให้กับเพื่อน ก่อนจะเงยหน้าใช้ปลายคางชี้ไปยังยานพาหนะที่จอดต่อท้ายรถคันที่เขานั่งมา“คันนั้นให้มึง รถหรูนำเข้าจากยุโรป รุ่นใหม่ล่าสุด ผลิตจากวัสดุเกรดพิเศษ ป้องกันกระสุนได้รอบคัน”“ขอบใจมาก แต่มึงคงไม่ได้มาแค่นี้ใช่ไหม”“อืม เข้าไปคุยกันข้างในดีกว่า”สองหนุ่มพากันเข้าไปนั่งในห้องทำงานซึ่งเก็บเสียงได้เป็นอย่างดี เจ้าของสถานที่ก็ได้นำวิสกีขวดใหม่มาเปิดเทลงในแก้วสองใบแล้วยื่นให้กับเพื่อน“กูไปหามึงที่ผับ แต่ไอ้เพ

“พรุ่งนี้วันเกิดกู มึงจะไปได้รึเปล่า” เสียงเจ้าของวันเกิดเอ่ยอย่างต้องการคำตอบเนื่องจากเป็นวันคล้ายวันเกิดของอบเชย ซึ่งปีนี้ตรงกับวันศุกร์ ได้มีการนัดกลุ่มเพื่อนในสาขาอีกสี่ห้าคนไปฉลองกันที่ร้านเหล้าแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยมาก แต่ทว่าเมษายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับสามีในนาม“ไปได้สิ เขาไม่ใช่เจ้าชีวิตกูสักหน่อย จะห้ามได้ยังไงล่ะ”พักหลังคิงส์ตันเป็นคนคอยรับส่งเธอมาเรียนและกลับบ้าน ตามที่เขาเคยลั่นวาจาเอาไว้ ทุกวันเช้าเย็นทั้งสองก็จะนั่งกินข้าวด้วยกัน เธอเลยชินกับการต้องบอกอีกฝ่ายว่าวันนี้เลิกเรียนกี่โมง ไปเที่ยวต่อกับเพื่อนที่ไหนบ้างทว่ามันไม่ใช่การขออนุญาต แต่เป็นการแจ้งให้ทราบมากกว่า เขาจะได้มารับถูก“งั้นหนึ่งทุ่มตรงเจอกันที่ร้าน” อบเชยเอ่ย“โอเค” เมษาตกปากรับคำนั่งอยู่ในรถหรูระหว่างทางกลับบ้านเมษายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับคิงส์ตัน เธอจึงเลือกคุยระหว่างนั่งกินข้าวมื้อเย็นด้วยกัน“พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของเพื่อน ฉันขอไปเที่ยวนะ”“กลับกี่โมง”“ก็น่าเที่ยงคืน ไม่ก็ตีหนึ่ง”ไปฉลองวันเกิดเพื่อนที่ร้านเหล้าตอนกลางคืน จะให้กลับเร็วมันก็ไม่สนุกน่ะสิ อย่างน้อยเธอก็ต้องอยู่เป็นเพื่อน

หญิงสาวผละริมฝีปากออก เลื่อนใบหน้าเข้าไปซุกไซ้ซอกคอที่มีกลิ่นน้ำหอมสไตล์ผู้ชายลำกายใหญ่ภายใต้กางเกงเริ่มปวดหนึบ คิงส์ตันพลิกตัวขึ้นมานอนทาบทับอยู่ด้านบน เปลี่ยนเป็นฝ่ายจู่โจมริมฝีปากของคนตัวเล็กอย่างดูดดื่มอุณหภูมิในกายของคนทั้งสองรู้สึกร้อนวูบวาบ ลมหายใจถี่กระชั้น ปลายลิ้นตวัดเกี่ยวกันพัลวันอยู่เนิ่นนานเขาผละใบหน้าออก เอ่ยเสียงพร่าแนบชิดข้างหูหญิงสาว“แน่ใจนะว่าจะไม่ถอย”เมษาพยักหน้าอย่างมั่นใจ “ฉันชอบคุณ”สิ้นเสียงของอีกฝ่าย คิงส์ตันก็ดึงรั้งเสื้อสายเดี่ยวสีขาวลายดอกไม้พร้อมกับบราไร้สายลงไปอยู่ใต้ราวนม โชว์ก้อนซาลาเปาขาวอวบน่ากินลิ้นอุ่นโลมเลียเม็ดสีหวาน มือทำหน้าที่บีบเคล้นสองเต้าอวบเต็มฝ่ามือ ละเลงก้อนกลมทั้งสองข้างสลับกันจนชุ่มไปด้วยคราบน้ำลาย“อืม…”ร่างกายของเธอกำลังตอบสนองกับความรู้สึกแปลกใหม่ ใบหน้าสวยเงยขึ้นเปล่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ มือหนาเลื่อนเข้าไปตรงด้านหลัง ปลดตะขอบราแล้วถอดออกไปพร้อมกับเสื้อสายเดี่ยวอย่างรวดเร็วคิงส์ตันหยัดกายขึ้น ถอดเสื้อเชิ้ตของตนออกโยนทิ้งลงพื้น ก่อนจะเกี่ยวกางเกงในตัวบางออกไปทางเรียวขา ปลายนิ้วใหญ่แหวกร่องกลีบสาว ลากนิ้วขึ้นลง บดขยี้ติ่งรัญจ