The Dangerous รักร้ายของคิงส์ตัน

The Dangerous รักร้ายของคิงส์ตัน

last updateDernière mise à jour : 2025-12-02
Par:  J.JusminComplété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
33Chapitres
1.3KVues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

เขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล ทว่าคืนหนึ่งกลับถูกดึงเข้าไปพัวพันกับการเลิกรากันของใครบางคน ด้วยความที่เขาไม่เคยไว้ใจใครง่าย ๆ และเธอก็เป็นคนรักของน้องชายคู่อริ จึงคิดว่าอีกฝ่ายจงใจเข้าหาเพราะมีแผนการบางอย่าง และในเมื่อทุกอย่างมันเป็นแค่เกม ความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างมุ่งหวังเพียงผลประโยชน์จึงเริ่มต้นขึ้น เขาดึงเธอเข้ามาเพื่อแก้แค้นคู่อริ และเพื่อไม่ให้ถูกจับคู่กับคนที่แม่หามาให้ ส่วนเธอต้องการเพียงแค่เงินเพื่อประคองธุรกิจครอบครัวและจ่ายค่าเล่าเรียน นำมาสู่การตัดสินใจอยู่ร่วมบ้านกันโดยไร้งานแต่ง มีเพียงทะเบียนสมรสที่ผูกมัดกันและกันเอาไว้ ท่ามกลางส่วนลึกของความรู้สึกสับสน เร่าร้อน กลืนกินจิตใต้สำนึกแรกเริ่มของการมาอยู่ด้วยกัน "ครบหนึ่งปีแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องหย่ากัน" "ไม่ ฉันไม่หย่า นอกจากฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปมีคนอื่น"

Voir plus

Chapitre 1

บทนำ

My golden retriever, Bingo, had gone missing three years ago while on a morning run with Zachary Yandon.

I had been utterly heartbroken at the news. For a long time after that, Zachary, compelled by his guilt, would spend hours handing out flyers with me after work. We even posted missing dog notices online on every social media platform and community group chat.

Despite our efforts, we failed to find Bingo even after several months.

I had never once doubted Zachary's sincerity.

Yet now, I suddenly found Bingo in a client's home, one that looked almost identical to my own home. Besides that, there was that pair of men's shoes by the foyer…

I didn't dare let myself continue down that train of thought. After all, Zachary and I were about to get married in two months.

Nonetheless, Bingo recognized me and wagged his tail madly. Gently biting down on the edge of my pants, he tugged me further inside the house.

I slowly stepped into the house that was almost a clone of my own. Everywhere my eyes landed caused my heart to clench just a little tighter.

On the countertop of the kitchen island were a pair of porcelain coffee mugs—the exact same ones Zachary and I had.

An ash-gray cashmere cardigan was draped over the armrest of the living room couch, and when I got closer, the distinctive scent of Zachary's cologne drifted to my nose.

I was absolutely certain that cardigan was the one I had thought was lost at the dry cleaner's. I had been searching for it for ages.

At the time, Zachary had comforted me, saying that I shouldn't feel guilty and that I could always just buy him a new one.

As it turned out, it had simply been left at someone else's house.

Not only that, but a huge photo hanging smack-dab in the middle of the living room showed Zachary leaning down to passionately kiss another woman.

The most painful thing of all? The watermark in the corner of the photo showed it had been taken on Valentine's Day, supposedly the day Zachary had been busy attending an "academic conference".

Then what about today?

Zachary had left for work early in the morning and told me at noon that he had been sent to another city to assist with a surgery.

Then, in the afternoon, I received a request from this client, who said that her boyfriend had decided to take her to a hot springs resort at the last minute to celebrate Couples' Day.

In other words, Zachary wasn't off in another city to assist with some surgery; he was enjoying the hot springs with the woman in this photo!

Taking out my phone, I called the cardiac surgery ward at Selome Hospital.

"Hello, is Dr. Yandon free for the next two days? I would like to make an appointment for a follow-up."

"Dr. Yandon is away on leave and will only return to work the day after tomorrow."

"Is he really away on leave?"

"I'm sorry, but according to the duty roster, Dr. Yandon is truly away on leave. Would you like to make an appointment with one of the other doctors?"

I stood rooted to the spot as my mind went blank, not even realizing it when the call ended.

Eventually, I was snapped out of my daze by the chime of my phone, indicating that I had a message.

It was from Zachary.

"Honey, I was asked to aid in an emergency surgery at the last moment, so I won't be able to make it back tonight. Happy Couple's Day! Even though you have to spend it alone, remember to be happy, okay? I love you."

The words seemed to stab at my eyes, making them sting.

He was clearly using work as an excuse to spend the occasion with some other woman, yet here he was, still pretending to be loving.

After giving it some thought, I realized that in the past three years since Bingo had gone missing, Zachary had claimed to have last-minute surgeries, academic conferences, or been sent to other cities for assistance countless times.

It was very likely that most of those instances had been a ruse for him to go and cheat on me.

And I had believed him all those times, never once suspecting anything.

At that moment, I suddenly noticed a blinking red light in the corner of the living room—a security camera.

Realization dawned on me.

This wasn't a last-minute request from a client.

This woman had clearly been a mistress for too long and had grown impatient. This was a declaration of war on me so that she could become Zachary's official wife!
Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
33
บทนำ
ณ ผับแห่งหนึ่งทางโซนไชนาทาวน์ของกรุงเทพฯ กลุ่มเพื่อนทั้งห้าคนได้นัดกันมาฉลองหลังสอบเสร็จ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านในช่วงปิดภาคเรียนที่หนึ่งเมษา นักศึกษาปี 2 คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบสื่อดิจิทัล อายุ 20 ปี เจ้าของใบหน้าสวยได้รูป พวงแก้มน่าฟัด ริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตากลมโตชวนมอง คืนนี้ได้ออกมาเที่ยวกับเพื่อนรักในวัยเด็กอย่างมารีนที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันเพื่อนของเธอเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ควงคู่มากับวายุที่เพิ่งขยับสถานะจากเพื่อนสนิทสู่คนรัก และเพื่อนในสาขาของมารีนอีกสองคน นั่นก็คือปอนด์กับคูเปอร์แม้คืนนี้เมษาจะไม่มีคนมานั่งเคียงข้าง แต่ก็ใช่ว่าหัวใจของเธอจะเปล่าเปลี่ยว เธอมีแฟนที่คบกันมาหลายเดือน เขามีชื่อว่าสิงหา เป็นรุ่นพี่ต่างมหาวิทยาลัยที่เพิ่งเรียนจบไปเมื่อเทอมก่อน และตอนมาถึงผับก็ได้พิมพ์ข้อความคุยกันอยู่หลายนาทีกว่าจะวางโทรศัพท์ลงเธอกับสิงหาไม่ได้อาศัยอยู่ด้วยกัน ทั้งสองต่างก็ไว้ใจและให้อิสระในการใช้ชีวิต และวันนี้แฟนหนุ่มก็บอกว่ารู้สึกไม่สบายเลยจะกินยาแล้วเข้านอน“อิจฉาคนมีคู่จังเลยเว้ย” ปอนด์หันไปเอ่ยกับคูเปอร์มารีนกับวายุกำลังนั่งกระหนุงกระหนิงกันราวกับว่าผับแห่งนี้มีพื้น
Read More
ตอนที่ 1 คนทรยศ (1)
เมษาเดินทางกลับบ้านที่จังหวัดภูเก็ตตั้งแต่เช้า ใช้เวลาอยู่บนเครื่องบินหนึ่งชั่วโมงกว่า ต่อรถแท็กซีออกจากสนามบินอีกไม่ถึงยี่สิบนาทีรถก็ขับมาจอดที่หน้าบ้านหลังใหญ่ครอบครัวของเธอทำธุรกิจผลิตสื่อโฆษณา เป็นบริษัทขนาดกลางไม่เล็กไม่ใหญ่มาก สามารถรับงานโฆษณาได้ทุกรูปแบบ ฐานะทางบ้านไม่ได้ร่ำรวยแต่ก็ไม่ได้ขัดสนเรื่องเงินทอง หากมีเวลาว่างเธอมักจะติดตามพ่อกับแม่เข้าไปช่วยงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ในบริษัทหญิงสาวสูดหายใจก้าวลงจากรถ ลากกระเป๋าเดินทางเข้าไปในบ้านที่อยู่มาตั้งแต่เด็ก“แม่คะ หนูกลับมาแล้วค่ะ”เสียงใสว่าพลางวิ่งเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ที่กำลังเพลิดเพลินอยู่กับการรดน้ำต้นไม้และดอกไม้ที่สวนหลังบ้านแม่ของเธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก พ่อของเธอก็หล่อเหลามากเช่นเดียวกัน แม้อายุจะนำหน้าด้วยเลขสี่กันทั้งคู่ แต่ทว่าพวกท่านก็ยังดูดีไม่ต่างจากตอนเป็นหนุ่มสาว“กลับมาทำไมไม่บอกแม่ก่อน”น้ำเสียงของผู้เป็นแม่เต็มไปด้วยความประหลาดใจที่จู่ ๆ ลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านก็โผล่เข้ามาหาที่สวนหลังบ้านปกติพ่อกับแม่จะเป็นคนไปรอรับที่สนามบิน ทว่ากลับมาบ้านครั้งนี้เธอไม่ได้บอกกับใครล่วงหน้า อีกทั้งมารีนที่มีบ้านอยู่ไม่ไกลกัน
Read More
ตอนที่ 1 คนทรยศ (2)
คำเตือน : เนื้อหาในตอนนี้มีฉากความรุนแรง เลือดสาด“ผะ ผมขอโทษครับนาย ผมผิดไปแล้ว ไอ้สิงหามันยัดเงินให้ผม”ผู้จัดการผับน้ำตาคลอเบ้า ยกมือไหว้เรียกร้องการให้อภัย ที่ผ่านมาเขาตั้งใจทำงานอย่างระมัดระวัง อีกทั้งก่อนปล่อยบัตรวีไอพีให้ใครจะต้องเช็กประวัติให้ดี แต่ทว่าความหน้ามืดตามัวเห็นแก่เงินก็ได้ทำให้เขาละเลยหน้าที่ ปล่อยให้ศัตรูเข้ามาเหยียบที่นี่ได้โดยไร้การป้องกัน“อยากได้เงินของมัน แต่ไม่กลัวว่าจะโดนกูจับได้อย่างนั้นเหรอ มึงคิดว่ากูโง่มากหรือไง”คิงส์ตันถลึงตาใส่ มือหนาจับด้ามมีดแหลมคมปักลงบนพื้น อีกแค่นิดเดียวก็จะแทงลงบนหน้าขาของผู้จัดการผับอีกฝ่ายพรั่นพรึงจนหายใจไม่ทั่วท้อง เลื่อนแขนทั้งสองข้างเข้าไปกอดขาของผู้เป็นนายที่ชักมีดกลับไปถือไว้ แล้วหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง“ผะ ผมขอโทษครับนาย ผมไม่ได้คิดกับนายแบบนั้น ตะ ตอนนั้นผมมีปัญหาเรื่องเงิน ผมจำเป็นต้องใช้เงินจริง ๆ นายให้โอกาสผมสักครั้งเถอะนะครับ”“หึ ร้อนเงินอย่างนั้นเหรอ งั้นก็แปลว่าถ้าใครยัดเงินให้มึง มึงก็จะปล่อยบัตรให้ใช่ไหม”“ผมผิดไปแล้ว วะ ไว้ชีวิตผมด้วยนะครับ ผมมีลูกเมียที่ต้องดูแล”ผู้จัดการผับส่ายหน้าระรัว เขากลัวมากจร
Read More
ตอนที่ 2 สามหนุ่มมาเฟีย
คิงส์ตันนั่งอยู่บนเก้าอี้หนังดำขลับหลังโต๊ะทำงาน ไล่สายตาตรวจดูเอกสารของธุรกิจท่าเรือนำเข้าและส่งออก มือถือที่วางอยู่ใกล้กันก็ปรากฏแสงบนหน้าจอพร้อมกับอาการสั่น โชว์หราชื่อของคนที่โทรเข้ามามาเฟียหนุ่มวางแฟ้มในมือลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสาย เลื่อนขึ้นไปทาบข้างหู“ครับม้า”“อาเฉิง นี่งานของลูกยุ่งมากเลยเหรอ หรือลืมไปแล้วว่ายังมีป๊ากับม้าอยู่ที่ฮ่องกง”น้ำเสียงตัดพ้อของผู้เป็นแม่ดังขึ้น หากลูกชายเพียงคนเดียวของบ้านขาดการไปนานกว่าสองสัปดาห์ ก็จะเป็นฝ่ายโทรมาเองเหมือนอย่างครั้งนี้ และเฉิงก็เป็นชื่อเล่นที่มีเฉพาะคนในครอบครัวเท่านั้นที่เรียกแบบนี้ได้“ช่วงนี้งานผมยุ่งมากครับ ท่าเรือกำลังจะมีสินค้าส่งออกล็อตใหญ่ ผมเลยต้องตรวจเช็กให้ละเอียด ม้าอย่าน้อยใจไปเลยนะครับ”“ยุ่งยังไงก็ควรจะหาเวลาโทรมาบ้าง”“ขอโทษครับ ต่อไปผมจะโทรไปหาบ่อย ๆ ม้าไม่ได้แค่จะโทรมาบ่นที่ผมไม่มีเวลาให้ใช่ไหมครับ”คิงส์ตันเอ่ยเข้าเรื่องทันที เขารู้ดีว่าการที่ผู้เป็นแม่โทรมาหาก่อนนั้น ไม่ได้มีเพียงแค่คิดถึงลูกชาย แต่มีอีกหนึ่งเรื่อง นั่นก็คือการดูตัว“สิ้นเดือนนี้ม้าได้นัดคนเอาไว้ที่ภัตตาคารเซียงหยง”“ใครอีกครับม้า”“ชื่อลี
Read More
ตอนที่ 3 บังเอิญเจออดีตแฟน
อีกไม่กี่วันมหาวิทยาลัยก็ใกล้จะเปิดภาคเรียนที่สอง เมษาเดินทางกลับมาถึงคอนโดที่กรุงเทพฯ ก็โทรนัดเพื่อนสนิทอีกคนที่เรียนสาขาการออกแบบสื่อดิจิทัลด้วยกันไปเที่ยวคืนนี้สองสาวชวนกันแต่งตัวด้วยชุดเดรสทรงสั้นแนบเรือนร่าง โชว์ส่วนเว้าส่วนโค้งและหน้าอกกลมเด่นเย้ายวนแก่สายตาของชายหนุ่มในคราบนักดื่ม และทั้งคู่ก็มาถึง K.T. Demon Pub ในช่วงสองทุ่มกว่า“เลิกกันแล้วมึงก็อย่าเศร้านักเลย ผ่อนคลายเข้าไว้ แล้วก็ยก”อบเชยว่าพลางจับแก้วเหล้าผสมน้ำแข็งและโซดายัดใส่มือของเมษา ช่วงก่อนเพื่อนได้โทรมาระบายความช้ำใจทั้งหมดให้ฟัง เธอจึงกร่นด่าอดีตแฟนหนุ่มของเมษาไปหลายยกด้วยความเดือดดาลที่กล้าทำเรื่องต่ำทรามอย่างการนอกใจ และทำให้เพื่อนของเธอเสียใจไปหลายอาทิตย์อบเชยเชื่อว่าเรื่องเหล่านี้ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้ เธอเองก็เช่นกัน แต่จะปล่อยให้เพื่อนจมอยู่กับความทุกข์มันก็ไม่มีประโยชน์ ไม่สู้ใช้น้ำเมาและเสียงเพลงสร้างความสุขในคืนนี้ไม่ดีกว่าหรือในตอนที่เมษากลับบ้านและใช้โอกาสนี้ตัดใจจากผู้ชายไร้ยางอายที่คบกันได้เพียงเก้าเดือน สิงหาเป็นแฟนคนแรกที่เธอมี ด้วยความไร้ประสบการณ์เธอจึงเชื่อใจและไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะกล้าโกหก ทั
Read More
ตอนที่ 4 เสียจูบให้คนแปลกหน้า
เมษาออกแรงต่อต้าน มืออีกข้างที่ถูกปล่อยให้เป็นอิสระทั้งทุบและผลักแผงอกของคนในชุดสูตด้วยความไม่พอใจ เพราะนี่มันเป็นจูบแรกของเธอ เขากล้าขโมยมันไปได้ยังไงเพียะ!ทันทีที่ริมฝีปากของอีกฝ่ายผละออกจากเธอพร้อมขยับตัวถอยหลังไปเล็กน้อย ใบหน้าข้างซ้ายของเขาก็ถูกฟาดด้วยฝ่ามือเล็กเสียงดังฟังชัดมาเฟียหนุ่มใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้ม กระตุกยิ้มมุมปากราวกับไม่รู้สึกระแคะระคายผิวหนังเลยแม้แต่น้อย แววตาคมดุเปล่งประกายราวกับชื่นชอบความเจ็บปวดที่ได้รับ ก่อนจะเปลี่ยนอารมณ์กระทันหันคว้าข้อมือของเธอแล้วออกแรงกระชาก ร่างเล็กถลาเข้ามากระแทกกับแผงอกล่ำ“ตบได้ดีนี่ นี่คือวิธีตอบแทนคนที่ช่วยเหลือเธออย่างนั้นเหรอ”“ปล่อยฉันนะ”คิ้วเรียวขมวดชนกัน หญิงสาวพยายามแกะข้อมือออกจากฝ่ามือใหญ่แต่ก็ไม่เป็นผล เปลี่ยนไปช้อนดวงตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจขึ้นมองอีกฝ่าย“ใครขอให้คุณช่วยไม่ทราบ แล้วไอ้การที่คุณมาทำบ้า ๆ แบบนี้กับฉัน มันเรียกว่าเสียมารยาท ไอ้คนโรคจิต โอ๊ย…”ข้อมือของเมษาถูกบีบแรงขึ้นอีกระดับ แววตาของคนแปลกหน้านั้นเยือกเย็น มุมปากที่กระตุกขึ้นก็ได้สร้างความรู้สึกหวาดหวั่นให้กับคนถูกกระทำ ทว่าเธอก็ยังทำใจกล้ายกมืออีกข้าง
Read More
ตอนที่ 5 ตั้งใจมาหาเรื่อง
ในคืนต่อมามีกลุ่มวัยรุ่นต่างถิ่นเข้ามาเที่ยวที่ผับ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้ไม่ได้มาหาความสุขในยามค่ำคืน แต่ตั้งใจมาหาเรื่องลูกค้ารายอื่นที่นั่งโต๊ะใกล้กัน หวังก่อความวุ่นวายเพื่อสร้างความเสียหายให้แก่ผับดังในย่านไชนาทาวน์ผู้จัดการผับคนใหม่ที่คิงส์ตันรับเข้ามาทำงาน ได้นำชายหุ่นล่ำในชุดดำสี่ห้าคนซึ่งเป็นลูกน้องที่เขาจ้างมาดูแลความสงบเรียบร้อยเข้าไปเคลียร์ปัญหาที่เกิดขึ้น ในขณะที่กลุ่มวัยรุ่นและลูกค้าโต๊ะอื่นเริ่มมีปากเสียงตะโกนด่ากันไปมา“เพลิง”“ครับนาย”“มึงลงไปจัดการไอ้เด็กเวรพวกนั้น แล้วอย่าลืมฝากไปบอกลูกพี่ของมันด้วยว่าอย่าส่งคนมาในถิ่นของกูอีก”น้ำเสียงทุ้มต่ำแฝงด้วยความรำคาญใจดังขึ้น ครั้งนี้เขาจะให้โอกาสกลับตัวเพราะเห็นว่าเป็นเด็กที่ยังเรียนไม่จบ อยู่ในวัยคึกคะนอง คงเห็นแก่เงินค่าจ้างไม่กี่บาท เลยทำตามที่ได้รับคำสั่งมา แต่หากยังมีครั้งหน้าคงไม่เหลือแม้แต่ชีวิตรอดออกไปจากที่นี่แน่เพลิงออกจากห้องทำงานของผู้เป็นนาย ก็ได้พาคนลงไปลากตัวกลุ่มวัยรุ่นชายทั้งห้าคนออกไปกระทืบบริเวณด้านหลังผับซึ่งเป็นที่ลับตาคน ก่อนปล่อยตัวก็ฝากถ้อยคำไปบอกลูกพี่ของพวกมันตามที่เจ้านายของตนสั่งการเด็กวัยรุ่น
Read More
ตอนที่ 6 หนีแฟนเก่าแต่กลับเจอ...
“มีอะไรก็รีบพูดมา”เมษากระแทกเสียงใส่ด้วยความไม่พอใจ ใบหน้าของเธอง้ำงอบ่งบอกถึงความอึดอัดที่ต้องอยู่กับอดีตคนรักสองต่อสอง ทั้งที่ตอนนี้ความรู้สึกของเธอที่มีให้กับอีกฝ่ายนั้นไม่เหมือนเดิม“ไปถึงร้านอาหารก่อน แล้วค่อยคุยกัน เราไม่ได้กินข้าวด้วยกันนานแล้วนะ พี่จำได้ว่าเธอชอบกิน…”สิงหาเอ่ยไม่ทันจบประโยค เมษาก็โพล่งขึ้น“ก็พาผู้หญิงของพี่ไปสิ อย่าลืมว่าฉันบอกเลิกพี่แล้ว เราไม่ได้เป็นอะไรกันอีก”“ได้ถามพี่รึยังว่าพี่ยอมเลิกกับเธอไหม ในเมื่อพี่ยังไม่ได้ตอบตกลงก็แปลว่าเรายังเหมือนเดิม”“น่าด้าน”เมษาถอนหายใจ ไม่คิดว่าเขาจะไร้ยางอายเช่นนี้ เธอเบี่ยงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความรำคาญใจหันไปมองนอกกระจก วิวข้างทางยังน่ามองกว่าใบหน้าของสิงหาเสียอีก อากาศในรถก็เต็มไปด้วยมลพิษ แค่เธอยอมนั่งรถมาฟังเขาพูดพร่ำเรื่องไร้สาระ มันก็มากเกินทนแล้ว“หึ เราก็สมกันดีนี่ เจอกันครั้งก่อนเธอก็ไปยืนจูบกับใครก็ไม่รู้ พี่ยังไม่ถือสาเลย เธอก็อย่าเก็บเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องมาใส่ใจเลยนะ แกล้งลืม ๆ มันไป แล้วเราก็มาเริ่มต้นกันใหม่”เมษาหันไปเผชิญหน้ากับแฟนเก่า เธอเอ่ยเสียงเข้มอย่างหมดความอดทน“เชิญคิดเองเออเองฝ่ายเดียวเถอะ ถ้า
Read More
ตอนที่ 7 ยื่นข้อเสนอ
คิงส์ตันถอนหายใจพลางโยนเสื้อลงบนตักของคนตัวเล็กที่ใส่กระโปรงสั้นจนร่นขึ้นมาครึ่งหน้าขา เขาไม่ได้มีความคิดอกุศลอย่างที่เธอกำลังแอบคิดอยู่ในใจ เพียงแค่เห็นอีกฝ่ายลูบแขนไปมาจนรำคาญลูกตา คิดว่าคงหนาวเลยจะถอดเสื้อออกมาให้ใช้คลุมตัว“เอาไปใส่ซะ ฉันไม่อยากให้มีคนตายบนรถ”“ขะ ขอบคุณ ฉันก็แค่หนาว ไม่ถึงกับแข็งตายบนรถคุณหรอกน่า”หญิงสาวเอ่ยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ไม่คิดว่าเจ้าของแววตาดุ ใบหน้าไร้รอยยิ้ม จะเป็นคนมีน้ำใจเหมือนกัน แม้ว่าปากของเขาจะเสียอยู่หน่อย ๆ แต่เธอก็ไม่กล้านำเสื้ออีกฝ่ายมาสวมใส่ จึงหยิบมาคลุมตัวทางด้านหน้าแทน“เคลียร์ปัญหากันไม่ลงตัวเหรอถึงได้ถูกไล่ลงจากรถ”คิงส์ตันลองถามหยั่งเชิง ทว่าหญิงสาวได้ฟังประโยคนี้ก็ถึงกับของขึ้น“ใครถูกไล่ ฉันลงมาเองต่างหาก คนแบบนั้นไม่มีอะไรให้ต้องเคลียร์หรอก อีกอย่างถ้าฉันกลับไปคืนดีก็โง่เต็มทีแล้ว”แค่คิดถึงเหตุการณ์วันนั้นกับที่เกิดขึ้นในวันนี้ เธอก็โมโหจนอยากจะชกหน้าสิงหาไปสักทีสองที คนอะไรหน้าด้านที่สุด“หึ”“ทำเสียงแบบนี้หมายความว่ายังไง”เมษาหันไปจ้องคนที่ชื่อว่าคิงส์ตัน ขณะที่อีกฝ่ายกระตุกยิ้มมุมปากส่งเสียงแค่นหัวเราะในลำคอ คล้ายกับเยาะเย้ยเธออย
Read More
ตอนที่ 8 เจอปัญหาใหญ่
เมษานั่งอยู่โรงอาหารของคณะนิเทศศาสตร์ เข้าเรียนครึ่งวันมานี้เธอแทบไม่มีสมาธิจดจ่อกับสิ่งที่อาจารย์สอน เอาแต่นึกถึงคำพูดของผู้เป็นแม่ที่โทรมาหาเมื่อคืน น้ำเสียงของท่านเต็มไปด้วยความกังวลใจบริษัทของครอบครัวกำลังเจอปัญหาใหญ่ พ่อกับแม่ต้องใช้เงินจำนวนมากเพื่อเพิ่มสภาพคล่องและจ่ายเงินเดือนพนักงาน รวมถึงค่าเสียหายจากการส่งงานให้ไม่ทันตามกำหนดสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้เมษาตกใจเป็นอย่างมาก จู่ ๆ เครื่องพิมพ์ขนาดใหญ่ก็เสียพร้อมกันทั้งห้าเครื่อง ทำให้ผลิตนิตยาสารฉบับเดือนนี้ออกวางขายไม่ทันตามกำหนดอีกทั้งลูกค้าที่สั่งจองผลิตวิดีโอโฆษณาก็ได้ขอยกเลิกงานทันทีที่รู้ข่าว สร้างความเสียหายให้กับบริษัทหลายล้านบาทเรื่องเหล่านี้ได้เกิดขึ้นก่อนที่พวกท่านจะโทรมาหาเธอประมาณสิบวัน ในฐานะเจ้าของบริษัทจำต้องทำทุกวิถีทางเพื่อประคองธุรกิจให้อยู่รอด รวมถึงพนักงานที่ให้ความเชื่อใจเพราะทำงานด้วยกันมานาน พวกท่านจะปล่อยให้เกิดผลกระทบต่อคนเหล่านี้ได้อย่างไรพ่อกับแม่จึงตัดสินใจร่วมกันว่าจะนำเงินเก็บของครอบครัวออกมา ทำให้สถานะทางการเงินเริ่มติดขัด ท่านจึงเป็นห่วงลูกสาวเพียงคนเดียว กลัวว่าจะได้รับผลกระทบไปด้วยจึงโทรมา
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status