Mag-log inเขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล ทว่าคืนหนึ่งกลับถูกดึงเข้าไปพัวพันกับการเลิกรากันของใครบางคน ด้วยความที่เขาไม่เคยไว้ใจใครง่าย ๆ และเธอก็เป็นคนรักของน้องชายคู่อริ จึงคิดว่าอีกฝ่ายจงใจเข้าหาเพราะมีแผนการบางอย่าง และในเมื่อทุกอย่างมันเป็นแค่เกม ความสัมพันธ์ที่ต่างฝ่ายต่างมุ่งหวังเพียงผลประโยชน์จึงเริ่มต้นขึ้น เขาดึงเธอเข้ามาเพื่อแก้แค้นคู่อริ และเพื่อไม่ให้ถูกจับคู่กับคนที่แม่หามาให้ ส่วนเธอต้องการเพียงแค่เงินเพื่อประคองธุรกิจครอบครัวและจ่ายค่าเล่าเรียน นำมาสู่การตัดสินใจอยู่ร่วมบ้านกันโดยไร้งานแต่ง มีเพียงทะเบียนสมรสที่ผูกมัดกันและกันเอาไว้ ท่ามกลางส่วนลึกของความรู้สึกสับสน เร่าร้อน กลืนกินจิตใต้สำนึกแรกเริ่มของการมาอยู่ด้วยกัน "ครบหนึ่งปีแล้ว ถึงเวลาที่เราต้องหย่ากัน" "ไม่ ฉันไม่หย่า นอกจากฉัน เธอก็ไม่มีสิทธิ์ไปมีคนอื่น"
view moreณ ผับแห่งหนึ่งทางโซนไชนาทาวน์ของกรุงเทพฯ กลุ่มเพื่อนทั้งห้าคนได้นัดกันมาฉลองหลังสอบเสร็จ ก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านในช่วงปิดภาคเรียนที่หนึ่ง
เมษา นักศึกษาปี 2 คณะนิเทศศาสตร์ สาขาการออกแบบสื่อดิจิทัล อายุ 20 ปี เจ้าของใบหน้าสวยได้รูป พวงแก้มน่าฟัด ริมฝีปากอวบอิ่ม ดวงตากลมโตชวนมอง คืนนี้ได้ออกมาเที่ยวกับเพื่อนรักในวัยเด็กอย่างมารีนที่เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน
เพื่อนของเธอเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์ควงคู่มากับวายุที่เพิ่งขยับสถานะจากเพื่อนสนิทสู่คนรัก และเพื่อนในสาขาของมารีนอีกสองคน นั่นก็คือปอนด์กับคูเปอร์
แม้คืนนี้เมษาจะไม่มีคนมานั่งเคียงข้าง แต่ก็ใช่ว่าหัวใจของเธอจะเปล่าเปลี่ยว เธอมีแฟนที่คบกันมาหลายเดือน เขามีชื่อว่าสิงหา เป็นรุ่นพี่ต่างมหาวิทยาลัยที่เพิ่งเรียนจบไปเมื่อเทอมก่อน และตอนมาถึงผับก็ได้พิมพ์ข้อความคุยกันอยู่หลายนาทีกว่าจะวางโทรศัพท์ลง
เธอกับสิงหาไม่ได้อาศัยอยู่ด้วยกัน ทั้งสองต่างก็ไว้ใจและให้อิสระในการใช้ชีวิต และวันนี้แฟนหนุ่มก็บอกว่ารู้สึกไม่สบายเลยจะกินยาแล้วเข้านอน
“อิจฉาคนมีคู่จังเลยเว้ย” ปอนด์หันไปเอ่ยกับคูเปอร์
มารีนกับวายุกำลังนั่งกระหนุงกระหนิงกันราวกับว่าผับแห่งนี้มีพื้นที่ให้แค่สองคน ทำเอาคนไม่มีแฟนอย่างพวกเขานั่งกอดคอกันกระดกเหล้าขับไล่ความอิจฉาตาร้อน
“ถ้าอิจฉามากมึงก็รีบหาเมียสักคนดิ”
มารีนเอ่ยแซวเพื่อนชายขณะนั่งอยู่ในอ้อมแขนของแฟนหนุ่มที่โอบเอวเอาไว้ ทั้งเธอและวายุมักจะทำตัวติดกันราวกับปาท่องโก๋ คนไร้คู่จะอิจฉาในการแสดงออกถึงความรักก็ไม่แปลก
“ก็มันยังไม่เจอคนถูกใจ แม่งแต่ละคนเข้ามาก็ตัวแม่เรื่องบนเตียงกันทั้งนั้น แล้วแบบนี้จะให้คบได้ยังไง”
ปอนด์เอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ รายนี้เป็นพวกน้ำแตกแล้วแยกทาง เพราะรู้ว่าคนที่มานอนด้วยก็แค่ต้องการเงิน ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เข้าตาและอยากมอบสถานะแฟนให้สักคน
“หึ งั้นก็คบกับคูเปอร์ไปก่อนแล้วกัน” เมษาเอ่ยแซว
“หยุดเลยเมษา ขนลุกว่ะ”
คูเปอร์ที่มีลักษณะนิสัยคล้ายกับปอนด์รีบท้วงขึ้นในทันที และนั่นก็ทำให้เพื่อนในกลุ่มส่งเสียงหัวเราะชอบใจกันออกมา
ทุกคนต่างดื่มน้ำเมาและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน เพลงไหนที่ดีเจเปิดแล้วโดนใจก็จะนั่งโยกกายเปล่งเสียงร้องประสานกับท่วงทำนองที่ดังกังวานไปทั่วทั้งผับอย่างเบิกบานใจ จนกระทั่งเหล้าหมดไปหลายขวด ทั้งห้าคนก็เริ่มเมากันได้ที่
“กูไปเข้าห้องน้ำนะ”
เมษาโน้มใบหน้าเข้าไปเอ่ยที่ข้างหูของเพื่อนรักในวัยเด็ก เนื่องจากเหล้าขวดสุดท้ายใกล้จะหมดลง เลยอยากไปเข้าห้องน้ำให้เรียบร้อยก่อนจะกลับคอนโด
ทำธุระในห้องน้ำเสร็จเมษาก็เดินกลับมาทางเดิม ทว่าดวงตาของเธอดันสะดุดเข้ากับใบหน้าคุ้นตาของคนที่คุยแชทกันตอนสองทุ่มครึ่งว่ารู้สึกไม่สบายขอกินยาเข้านอน ซึ่งในขณะนี้สิงหากำลังกอดจูบกับสาวสวยหุ่นเอ็กซ์อยู่ตรงโถงทางเดินอย่างไม่ละอายแก่สายตาของผู้ใด
“ไปต่อที่โรงแรมกันเถอะ”
เสียงแฟนหนุ่มของเธอเอ่ยชวนผู้หญิงคนนั้น เมื่อคนโดนชวนตอบรับสิงหาก็โอบไหล่พากันเดินเข้ามาตรงที่เธอยืนอยู่
เมษาเริ่มทำตัวไม่ถูก เธอไม่กล้าเผชิญหน้ากับสิ่งที่เห็นตำตา ทำท่าจะหมุนตัวหันหลังให้กับสองคนนั้น ทว่าดวงตาวูบไหวพร้อมกับความรู้สึกจุกที่กลางอกปรากฏภาพของชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีรูปร่างสูงกำยำ ใบหน้าของเขานั้นหล่อเหลากร้าวใจเป็นอย่างมากกำลังเดินผ่านมาทางนี้พอดี
หญิงสาวจึงเลื่อนมือทั้งสองข้างจับเข้าที่เสื้อสูตสีดำบริเวณแผงอก ดึงรั้งให้เขามายืนเป็นโล่กำบัง เท้าของเธอขยับถอย แผ่นหลังแนบชิดกับผนังกำแพง
“ช่วยฉันหน่อย”
เธอเอ่ยพลางดึงคนตัวสูงเข้ามาใกล้กันอีกนิด เอียงใบหน้าแดงก่ำและลมหายใจที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำเมาชำเรืองมองไปยังคนนอกใจ
กระทั่งแผ่นหลังของสิงหาหายออกไปจากพิกัดของสายตาก็ผละมือออกจากเสื้อสูต เงยหน้าขึ้นมองหนุ่มหล่อดวงตาดุดันทรงอำนาจ ก็พลันทำใจเธอเต้นแรงอย่างหวาดวิตกและรู้สึกเกรงใจเป็นอย่างมาก
“ขอบคุณนะคะ แล้วก็ขอโทษด้วยที่ดึงคุณเข้ามา”
เมษาออกแรงผลักแผงอกของชายคนดังกล่าวให้ขยับออกไป ก่อนจะเดินหลีกออกมาจากตรงนั้น เพียงไม่กี่ก้าวก็เลื่อนมือสั่นเทาไปเปิดกระเป๋าสะพายข้าง หยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาแฟนหนุ่ม แต่ทว่าอีกฝ่ายนั้นไม่รับสาย คงจะปิดเสียงเพื่อจะได้มีเวลาอยู่กับผู้หญิงคนนั้นให้หนำใจ เมษาจึงกดเข้าตรงแชทที่คุยกันล่าสุด แล้วส่งเป็นข้อความเสียงออกไป
(ไอ้คนเฮงซวย เราเลิกกันเถอะ)
จากนั้นก็จัดการปิดเครื่องแล้วเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋าดังเดิม
เธอยืนนิ่งสูดหายใจลึกจนหน้าอกกลมโตเคลื่อนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แล้วคลายลมหายใจออกยาว ๆ เพื่อรวบรวมสติ กระพริบตาถี่ไล่ความร้อนที่เห่อขึ้นในดวงตาไม่ให้ร้องไห้ออกมา ก่อนจะพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วเดินกลับเข้าไปหากลุ่มเพื่อนราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทางด้านคนที่ถูกดึงเข้ามาพัวพันกับการเลิกราอย่างไม่เต็มใจ เขามีชื่อว่า คิงส์ตัน หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฮ่องกง อายุ 27 ปี เจ้าของใบหน้าหล่อเหลา รูปร่างกำยำ มีรอยบากตรงคิ้วข้างขวา มาเฟียเจ้าของ K.T. Demon Pub ย่านไชน่าทาวน์กรุงเทพฯ แห่งนี้ อีกทั้งยังเป็นเจ้าของท่าเรือนำเข้าและส่งออกสินค้า และปล่อยเงินกู้นอกระบบ
และเขาก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าแก๊ง Dragon Demon แก๊งมาเฟียที่ทรงอิทธิพลมากที่สุดในเอเชีย
ดวงตาคมดุจ้องแผ่นหลังของหญิงสาวที่กำลังเดินจากไปโดยไม่รีรอให้เขาได้ตอบกลับ จากนั้นลูกน้องคนสนิทที่เดินตามหลังกันมาและชะงักไปเมื่อเกิดเหตุการณ์เมื่อครู่ก็ได้เดินเข้ามาหา
“ไปสืบมาว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใคร”
น้ำเสียงทุ้มต่ำของคิงส์ตันดังขึ้น ลูกน้องคนสนิทที่มีชื่อว่าเพลิงขานรับคำสั่งอย่างไม่อิดออด
“ครับ”
มาเฟียหนุ่มเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของผับ เข้าไปหย่อนก้นลงนั่งบนเก้าอี้หนังล้อเลื่อนหลังโต๊ะทำงาน หัวคิ้วย่นเข้าหากันเป็นปม ในหัวเกิดความสงสัยว่าผู้หญิงคนเมื่อครู่จงใจเข้าหาเขาหรือไม่ เพราะอาชีพอย่างเขาไม่ควรไว้ใจใครทั้งนั้น แม้แต่คนที่บังเอิญพบเจอกันแค่ไม่ถึงหนึ่งนาที
เครื่องบินเคลื่อนตัวออกจากรันเวย์พุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า บินผ่านกลุ่มเมฆและแสงแดดสดใส สองชั่วโมงห้าสิบนาทีต่อมา เครื่องก็ลงจอดที่ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงทั้งสองรับกระเป๋าเสร็จก็เดินออกมาขึ้นรถที่ผู้เป็นพ่อแม่ได้ส่งคนมารับ จากนั้นก็ออกจากสนามบินมุ่งหน้าไปยังบ้านเกิดของคิงส์ตัน“สวัสดีครับม้า”“สวัสดีค่ะ”หญิงสาวอยู่ในห้องนั่งเล่นของคฤหาสน์หลังใหญ่ เธอนั่งอยู่บนโซฟาตัวเดียวกันกับสามี ส่วนมารดาของเขานั่งอีกตัวที่อยู่ด้านข้างเมษาได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี แม่ของสามีได้นำขนมขึ้นชื่อมาให้ลองชิม อีกทั้งยังชวนคุยทำให้ไม่รู้สึกเบื่อ“พาหนูเมษาไปพักเถอะ ป๊าของลูกกว่าจะกลับก็คงเย็น”“ครับ”คิงส์ตันพาภรรยานำกระเป๋าขึ้นไปเก็บบนห้อง เนื่องจากมาถึงกันในช่วงบ่าย ทั้งสองจึงรู้สึกเพลียเล็กน้อย พากันนอนพักจนกระทั่งช่วงเย็นก็ลงมาชั้นล่างแม่ของคิงส์ตันได้สั่งให้แม่ครัวจัดเตรียมอาหารหลากหลายเมนูเพื่อต้อนรับลูกสะใภ้ ทำกับข้าวเสร็จก็ยกขึ้นวางบนโต๊ะ“สวัสดีครับป๊า นี่เมษา ภรรยาของผม”“สวัสดีค่ะ”ช่วงเวลานี้หญิงสาวได้พบกับผู้เป็นพ่อของคิงส์ตันเป็นครั้งแรกจึงรู้สึกประหม่าเล็กน้อย ทั้งสี่คนพร้อมหน้ากันที่โต๊ะรับ
หญิงสาวสังเกตสีหน้าว่าอีกฝ่ายรู้สึกผิดและเสียใจกับเรื่องในอดีต หากมองย้อนกลับไปในวันที่ทั้งสองเปิดใจให้กันจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีวันไหนเลยที่ผู้ชายคนนี้จะทำไม่ดีกับเธอแล้วยิ่งมีเหตุการณ์เลวร้ายในวันนี้ ก็ทำให้เมษารู้ว่าคิงส์ตันรักเธอมากแค่ไหนแม้แต่เรื่องเสี่ยงชีวิตเพื่อไปช่วยเธอ เขาก็ยังตัดสินใจได้โดยง่ายมือเล็กเลื่อนเข้าไปจับมือของสามีเข้ามากอบกุม ช้อนดวงตาที่เปล่งประกายไปด้วยความรัก ริมฝีปากมีรอยยิ้มส่งให้อีกฝ่าย“หนูไม่เคยโกรธเฮียเลยค่ะ หนูรักเฮียนะ เราอย่าเอาเรื่องในอดีตมาทำลายความสัมพันธ์ที่มันดีอยู่แล้วในตอนนี้เลยนะคะ ชีวิตของหนูยังอยากมีเฮียอยู่ ขอโทษด้วยที่ตอนโทรมาหนูพูดทำร้ายจิตใจ”“เฮียรู้ว่าคนพวกนั้นบังคับให้หนูต้องเลือก ขอบคุณนะเมษา เฮียก็รักหนูมากเหมือนกัน รักยิ่งกว่าชีวิตของเฮียซะอีก”สองร่างโผเข้าสวมกอดกันกลม หัวใจอิ่มเอมไปด้วยความรักที่ประเมินค่าไม่ได้วินาทีที่รู้ว่าเมษาอยู่ที่ท่าเรือของศัตรู เขาก็แทบไม่เป็นอันทำอะไร ในใจคิดแต่จะช่วยเธอออกมาให้ได้ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ตาม และนั่นก็ทำให้รู้ว่าเขารักหญิงสาวคนนี้มากแค่ไหนเขาไม่อาจสูญเสียเธอไปได้ และเธอเองก็อยากให้เขาอ
คำเตือน : เนื้อหาในตอนนี้มีฉากความรุนแรง คร่าชีวิตผู้อื่น เป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม ห้ามลอกเลียนแบบเด็ดขาด มาเฟียหนุ่มสั่งให้คนจับไอ้สิงหาไปมัดติดกับเก้าอี้ แบบที่มันทำกับเมียของเขา รอเวลาให้พี่ชายของมันมาเจอตัว จากนั้นค่อยจัดการพวกมันสองพี่น้องให้ตายไปพร้อมกันระหว่างนั้นลูกน้องของคิงส์ตันก็ลั่นไกปืน กระสุนเฉียดไปมาบังคับให้ตุลย์หนีตายไปทางอู่เรือปัง!มือข้างขวาถูกยิงเข้าอย่างจังจนปืนล่วงลงพื้น เจ้าของท่าเรือบีบข้อมือแน่นเจ็บปวดทรมาน ร่างเต็มไปด้วยคราบเหงื่อชะงักในทันที เมื่อภาพตรงหน้าคือน้องชายที่ถูกทำร้ายจนสะบักสะบอม หมดสติถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ บนพื้นมีถังน้ำมันวางอยู่ไม่ไกล“มาได้สักทีนะไอ้ตุลย์”เสียงทุ้มต่ำดังพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยไอสังหาร ลูกน้องของคิงส์ตันรีบวิ่งเข้ามาล้อมเจ้าของท่าเรือ ยกปืนจ่อไปยังเป้าหมายอย่างพร้อมเพรียงตุลย์ไร้หนทางหลบหนี ทำได้แค่เผชิญหน้า ก่อนจะเอ่ยความต้องการ“ปล่อยน้องกูเดี๋ยวนี้”“หึ สภาพอย่างมึงยังคิดจะต่อรองกับกูอีกเหรอ”“แล้วมึงต้องการอะไร อยากได้ท่าเรือใช่ไหม ถ้าอยากได้กูจะยกให้ กูจะไม่ทำธุรกิจแข่งกับมึงอีกแล้ว แต่ปล่อยกูกับน้องไปเถอะนะ ก
มุมปากหยักยกยิ้มพร้อมกับเสียงปรบมือของสิงหาดังขึ้นอย่างพึงพอใจ เมื่อครู่เขาได้กระซิบข้างหูว่าให้เธอเลือกระหว่างขอความช่วยเหลือ แล้วให้ไอ้คิงส์ตันมาตายที่นี่ กับบอกเลิกเพื่อให้มันปลอดภัยไม่คิดเลยว่าเมษาจะเลือกปกป้องไอ้มาเฟียที่เคยทำร้ายเขาหลายครั้ง“คงจะรักมันมากสินะ ถึงได้เลือกทางนี้”“ใช่ ฉันรักเขามาก”แม้จะโกรธกับสิ่งที่สามีเคยทำ แต่เรื่องนี้มันควรจะสะสางกันแค่สองคน ไม่ใช่ให้คนนอกอย่างสิงหามาคอยบงการตามใจชอบ อีกทั้งคำขู่ของอดีตคนรักก็ทำให้มองสถานการณ์ได้แจ่มแจ้ง ว่าสิงหาต้องการใช้เธอเป็นเหยื่อล่อเพื่อให้คิงส์ตันมาติดกับมือหนาเลื่อนขึ้นบีบปลายคางของหญิงสาว บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของเขา“มันทำกับครอบครัวเธอขนาดนี้ ยังจะบอกว่ารักมันอีกเหรอ งั้นเธอก็รอดูมันตายต่อหน้าต่อตาเลยแล้วกัน”“อย่าทำอะไรเขานะ”“หึ ก็ขึ้นอยู่กับว่ามันจะรักเธอมากแค่ไหน แต่ถ้ามันกล้าโผล่หน้ามาที่นี่เมื่อไหร่ พี่ไม่เอามันไว้แน่”เอ่ยจบเขาก็สะบัดมือออกจากปลายคาง แล้วแย่งโทรศัพท์ในมือของเธอ หันหลังเดินออกจากห้องทันทีเมษารีบวิ่งตามหลัง หวังจะใช้โอกาสนี้หนีออกไป ทว่าอีกฝ่ายกลับปิดประตูไปเสียก่อน และดูเหมือนว่