All Chapters of Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire : Chapter 391 - Chapter 400

Lumalim ang paghinga ko at ang magkabila kong balikat ay nanginig na rin. Isang impit na hikbi ang lumabas sa bibig ko. Kasabay din nun ay ang pagsalida muli ng mukha nya sa utak ko.Muli akong pumikit upang iwaksi iyon ngunit mas lalo lang naging klaro ang kabuuan ng mukha nya sa utak ko.Ang sakit. Sobrang sakit. Sobrang bigat sa puso ko na nasa ganitong sitwasyon na naman ako kung saan tatalikuran ko na naman sya.Kung saan lalayo na naman ako sa kanya.Galit ako, oo, pero alam ko sa sarili ko na hindi ako makakabangon pagkatapos nito.Pikit-mata akong lumingon sa pinanggalingan. At sa pagbukas muli ng mata ko, dahan-dahan at may kaakibat na takot, takot para sa sarili, sya ang bumungad sa akin.Pasuray-suray syang naglalakad patungo sa gawi ko. Ang mata nya ay wala sa akin, kun'di nakatuon sa binti nyang natamaan ng bala kanina.Napahawak ako sa bibig nang makita ang kumalat na dugo sa kanyang slacks. Bakas sa mukha nya ang iniindang sakit na dulot ng natamong sugat. Hindi na rin

Agad kong pinalis ang luha nang maramdaman ko ang pagtayo nya sa harap ko. Tuluyan na akong bumigay nang magtama ulit ang mga mata namin."I'm tired, Riel." My voice cracked. "Tired of being betrayed. Tired of breaking down over and over again for the same damn reason. Pagod na pagod na ako. Bakit sobrang hirap para sa akin na sumaya?"Ang boses ko ay wala na sa normal nitong ayos. Lumunok ako upang maibsan ang pagbara na naman ng lalamunan ko."Bakit pati ikaw?" bumagsak ulit ang luha ko. "Ano ba'ng naging kasalanan ko sayo? May ninakaw ba ako sayo dati? May napatay ba ako sa pamilya mo para makisali ka kina Penny?"My voice broke entirely, anger and devastation bleeding into every word.Umiling-iling ako at pinalis ang mga luha."Did it make you happy? Watching me believe in all your lies? Watching me fall for every goddamn trick?"Sobrang sikip ng dibdib ko. Ang bigat bigat sa pakiramdam. Ang isiping peke lahat ng pinagsamahan namin ay para akong paulit-ulit na pinapatay at muling

Tuloy lang sya sa paghingi sa akin ng tawad habang yakap-yakap pa rin ako. His voice cracking with every word. But I just shook my head, eyes shut tight, tears streaming down my face."I'm sorry, love. I'm sorry. I'm so sorry."Hindi ko inaasahan na sa paulit-ulit nyang paghingi ng sorry sa akin ngayon, nawala nito agad ang sakit na nararamdaman ko nang malaman ko ang nagawa nya sa akin.I swallowed hard and tried again, shifting to support his weight."Come on, let's get you up-"Natigil ako sa muling pagsubok na itayo sya dahil sa paghigpit lalo ng kanyang yakap. He let out a heavy breath, and then he broke again.Mas nanginig ang kanyang balikat. Ang mahihina nyang mga hikbi ay pilit tinatago sa aking balikat. Sa bawat paghinga nya ng mabigat ay umuukit ng sakit sa aking dibdib.Sa unang pagkakataon, ngayon ko lang sya nakitang malugmok ng ganito.Dahan-dahan akong humiwalay sa kanya at saka inabot ang kanyang kamay. I squeezed it tightly so he could calm down a bit. Pero inangat n

Akala ko, ubos na ang luha ko sa araw na ito. Mali pala, dahil pagkalapit na pagkalapit ko sa aking kapatid, isa-isa na naman nahulog ang mga luha ko. Mahigpit ko syang niyakap, ganoon din sya sa akin.Her arms trembled around me, her sobs muffled against my shoulder, but I didn't care. I clung to her just as tightly, as if letting go would make her disappear again.Tatlong taon ko syang hindi nakita.Three years of silence. Tatlong taon akong walang balita sa kanila ni Mama.Naupo kami sa labas lang ng room, side by side."Akala ko, ate, wala ka ng balak magpakita. Bakit ngayon ka lang?"I swallowed the lump in my throat. "I couldn't. It was... complicated."Suminghot sya ng isang beses, pero tumango rin sa huli. Pinalis nya ang luhang kumawala ulit sa mata nya."You have no idea how much I-""Mrs. Alcantara?"Hindi na nya natuloy ang sasabihin at pareho kaming napalingon sa lumapit na nurse."Your husband refuses further treatment unless you're there," sabi ng nurse sa akin, pinagha

"So... since you're in college now, does that mean you finally stopped being a pain in the ass?" I teased back. Tinaasan nya ako ng kilay, saka humalukipkip. "Excuse me? Who said I was ever a pain in the ass?" "Ako?" I laughed. "Ang hilig mo kaya makipagtalo sa akin kahit sa maliit na bagay." "Ikaw naman ang nang-uuna. Gumaganti lang ako, 'no. At teka nga lang, 'di mo pa nasasagot 'yung tanong ko. Kamusta ka na ba?" Sumeryoso ang mukha nya, kaya ganoon din ako. "I'm okay," bumuntong-hininga ako. "Kita mo naman, lalong gumanda. Kayo ni Mama ang inaalala ko. Kamusta na sya?" "Ayon... galit," tugon nya na ikinagulat ko. "Nasabi ba sayo ni Kuya ang nangyari?" Napaayos ako ng upo. Sumiklab ang matinding kaba sa dibdib ko. "A-Anong nangyari na sinasabi mo?" Malalim syang bumuntong hininga. Nag-iwas sya ng tingin at saka sinandal ang likod sa monoblock na inuupuan nya. "No'ng gabing umalis ka, halos masiraan ng bait si Kuya kahahanap sa'yo..." Unang salita pa lang nya,