Hold Me Close, Mr. Perfectionist Billionaire

Samantha's POV Kung may award lang para sa pinaka-malas na empleyado ng taon, paniguradong ako na 'yon. Mabait naman ako, responsableng anak at desenteng mamamayan, wala pa akong nakaaway mula pa noong bata ako, pero bakit sa dinami-dami ng tao sa mundo, sa akin pa talaga nangyari ang kamalasang ito? Nandito ako ngayon sa conference room, naninigas na nakatayo sa harap ng lahat. Sa harap ko naman ay naka-display sa isang malaking LED screen ang project ng team namin na dapat ay ipinagmamalaki na naman namin, katulad ng nakasanayan... kaso mukhang hindi iyon ang mangyayari ngayon. I am one of the Junior Marketing Designers here at Eros Advertising Group. Hindi man ako matagal na empleyado rito, pero kayang-kaya kong sabihin at ipagmalaki na kailanman ay hindi pa ako nasita ng mga bosses, lalo na ng CEO naming si Boss Raz... ngayon lang talaga. "Miss De Miranta," malamig niyang tawag sa apelyido ko, na talaga namang nagpakabog nang matindi sa dibdib ko. "Would you like to explain wh

"Oh, e 'di ikaw na mayaman! Sa'yo pala 'to e. Bakit 'di mo agad sinabi?!"Malalalim na ang paghinga ko matapos kong isigaw 'yon sa mukha niya.Tumalsik pa ang laway ko, dahilan para mapapikit siya. Pagkatapos ay nandidiri niyang pinahid sa natalsikan niyang mukha ang isang kamay niya."F-ck. It smells like alcohol."Medyo tinamaan ako ng kaunting hiya doon, lalo na nang amuyin pa niya ang kamay niyang pinangpahid sa natalsikan kong laway."Eh, sino ba kasing may sabing ilapit mo sa'kin ang mukha mo? Natalsikan ka pa tuloy!" Nagawa kong magpakasarkastiko kahit unti-unti na talaga akong nilalamon ng hiya.Tingin ko ay nawawala na ang epekto ng alak sa katawan ko. Parang gusto ko na lang tumakbo palayo at hinding-hindi na sa kaniya magpakita.Ano ba naman kasing pumasok sa kukuti ko para gawin ang bagay na 'to?!"Now, give me..."Napatingin ako sa palad niya nang ilahad niya 'yon sa harap ko. Nang ibalik ko agad ang tingin sa mukha niya ay bahagya niya akong tinaasan ng kilay."Your phon

"Sir, I only wear glasses during work hours but I'm not ugly!" galit kong depensa. "Oh, was that you?" he asked, looking genuinely surprised. Bahagyang nakaawang ang bibig niya habang tiningnan ako mula ulo pababa hanggang sa heels ko. "Seriously, you look completely different without those thick glasses," komento pa niya. Hindi ako ma-attitude na tao pero hindi ko na naiwasang ikutan siya ng mata. "I still look the same po with or without the glasses," I shot back, irritation dripping from my voice. "Nevermind. Just give me your phone." Nilahad na naman niya ulit sa harap ko ang kaniyang palad. Mapanglait na nga, ubod pa ng kulit. Sinabi ko nang ayaw ko; heto't paulit-ulit pa ring hinihingi. "Wala na. Naglaho na!" Sa inis ko, iyan na lang ang naisagot ko. "I saw you tuck it into your pants. Baka gusto mong ako na ang dumukot d'yan? Papatulan ko 'yan," sambit niya na lalo pang nakadagdag ng inis ko sa kaniya. "Bastos!" sigaw ko at malakas siyang tinulak sa dibdib. Aga

Ramdam na ramdam ko ang pamumutla ng mukha ko habang nanginginig akong nagtitipa ng ire-reply sa chat niya. Hindi ko na alam ang dapat kong i-reply sa kaniya. Malapit nang maubos ang bigay sa aking oras dito pero paulit-ulit ko lang binubura ang nabubuo kong reply. Sh-t! Ano ba dapat kong i-reply? Paano kung nagsisinungaling lang siya? Na wala naman talaga siyang nakita? Na hinuhuli lang niya ako? Eh 'di parang binigyan ko pa siya ng rason para magkalkal pa lalo sa cellphone kong iyon kung magtatanong nga ako tungkol doon? Lord! Ano ba 'tong napasok kong gulo?! Pinagsalikop ko sandali ang mga daliri ko at saka iyon isa-isang pinatunog. I need to chill and think wisely. Dump account ang ginamit ko, malayo sa tunay kong pangalan. May kutob ako na kahit papaano ay hindi siya sigurado kung ako nga ang nag-post. Oo, malaki ang posibilidad na iniisip niyang ako nga ang nag-post, lalo na’t ako lang naman ang nakita niya doon na kumuha sa kaniya ng litrato kasama ang mga p****k na iyon.

"Ano 'yong sinasabi ng kapatid mo?" agad kong tanong kay Raz pagkaupo niya sa harap ko.Ngumiti siya, pero halatang pilit."Um... don’t mind her. Can we just order first?"Tinaasan ko siya ng kilay. Halata naman kasing sinigway lang niya ang usapan, e. "Nakapag-almusal na ako kanina sa apartment," tugon ko habang seryoso ang mukha ko.Napahawak siya sa batok niya saka hilaw na tumawa. I can really tell he’s hiding something. Noong una ko pa lang siyang makita kanina sa tapat ng apartment ko, akala ko ay sisingilin lang niya ako sa ginawa kong pag-post tungkol sa kaniya. Pero ngayong mas nagiging weird siya sa paningin ko, parang may iba pa siyang pakay bukod doon."Then watch me sip my coffee? Is that okay with you?" may pag-aalinlangan niyang tanong.Ako nama'y mas lalong lumakas ang suspetya ko sa kaniya."And why would I do that, huh?" panghahamon ko, may kasamang paniningkit ng mga mata.Hindi ko alam kung saan ako kumukuha ng tapang para bumoses ng ganito sa kaniya. Maiintindiha