All Chapters of คุณภรรยาครับโปรดมารับใบหย่า: Chapter 11 - Chapter 20

ตลอดการเดินทางเต็มไปด้วยความอึดอัด ปิ่นมุกต้องคอยชำเลืองมองตลอดเวลาว่า เขาจะเดินไปทางไหน นั่งตรงไหน จะหยิบอะไร จะทานอะไร แต่เขาเอาแต่ดื่มไวน์ไม่แตะอาหารอื่นเลย เวลาหันมาสบตากันก็ได้ยินแต่เสียงถอนหายใจ ว่าที่ภรรยาหมาด ๆ จึงเอาแต่นั่งก้มหน้าพยายามทำเหมือนไม่มีตัวตนในสายตาของเขา"นี่ เวลาใครมาเจอที่บ้านก็บอกว่าตัวเองเป็นคนรับใช้มาใหม่ ห้ามให้ใครสงสัยในความสัมพันธ์ของเราเด็ดขาด เข้าใจหรือเปล่า""เข้าใจค่ะคุณเขื่อน""ดี คุยกันง่าย ๆ และอีกหนึ่งปีสองปีที่อาธีร์บอกว่าค่อยจัดงานแต่งก็อย่าฝันมากไปถึงชุดเจ้าสาว หรือว่าธีมงานจะเอาแบบเจ้าหญิงหรืออะไร เพราะเราจะหย่ากันทันทีเมื่อถึงตอนนั้น รู้ใช่ไหม""ปิ่นเข้าใจคุณเขื่อนค่ะ"เสียงตอบรับแสนเบาหวิวดังออกมาจากปากเล็กจิ้มลิ้ม คุณเขื่อนเป็นเพียงแค่ความฝันจริง ๆ ด้วย แต่ในความฝันการได้แต่งงานและใช้ชีวิตกับเขาเพียงหนึ่งปีหรือสองปีก็เพียงพอแล้ว เธอพอใจและมีความสุขมาก ๆ แล้ว เธอจะดูแลเขาให้ดีที่สุด เขาเป็นเหมือนของขวัญล้ำค่าที่เธอมีโอกาสเอื้อมถึงเพียงครั้งเดียวในชีวิตหลังจากใช้เวลาเดินทางร่วมสองชั่วโมงสองสามีภรรยาก็เดินทางมาถึงสนามบิน ต่างยืนรอรถตู้ที่คนร

"ไอ้สิบ มึงต้องทำกับน้องขนาดนี้เลยเหรอวะ"ลูกพี่ลูกน้องที่รู้ใจกันแทบทุกอย่าง วันนี้มันคงได้กลิ่นเรื่องเขากับนิรณาแล้ว แต่เขื่อนไม่ยอมบอกเรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นจนเขาแทบสติแตกกับผู้พี่เสียที สิปปกรจึงหันมาใช้วิธีนี้แทนและมันก็ได้ผลเขามาถึงร้านประจำภายในครึ่งชั่วโมงสิปปกรนั่งอยู่ในโซน VIP โต๊ะเดิม แต่ข้าง ๆ มันเด็กเอนคนนั้น...เขื่อนรีบสาวเท้าเข้าไปหย่อนตัวลงนั่งทันที สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่แผ่นหลังเธอไม่วางตา"นิ?"เจ้าของร่างบางสวยดูเหมือนคนที่เขื่อนเฝ้าคิดถึงมาหลายวันค่อย ๆ หันมามองก่อนที่เขื่อนจะชะงักไปครู่หนึ่ง เธอแค่ดูคล้าย ๆ เท่านั้น"เข้าใจเล่นนะมึงไอ้สิบ""นี่น้องชัญญ่า กูตั้งใจหามาให้มึงเลยนะ แล้วจะยอมเล่าให้กูฟังได้ยัง มึงบอกว่าจะไปขอนิแต่งงาน แต่ไหงดันได้เมียอีกคนกลับมาวะ"เขื่อนมองหน้าเพื่อนเซ็ง ๆ และเล่าทุกอย่างให้ฟัง พอฟังจบสิปปกรถึงกับหัวเราะลั่นออกมาเพราะไม่คิดว่าคนอย่างเขื่อนจะมีวันนี้"มึงพรากผู้เยาว์เหรอวะไอ้เขื่อน โง่ฉิบหาย""เออ อีกสองวันจะสิบแปดปี""กูอยากเห็นหน้าเมียเด็กของมึงแล้วว่ะ"สิปปกรหัวเราะร่วนมาร่วมสิบนาทีแล้ว มันคงมีความสุขมากสินะเรื่องแบบนี้ถ้าไม่เ

เขื่อนขับรถออกไปก่อนจะเลี้ยวไปยังถนนอีกเส้นเหลือบตามองกระจกหลังก็เห็นร่างเล็กยืนนิ่งมองตามรถเขาไม่ขยับไปไหน จึงตัดสินใจกดหาไอ้ชั่วสิบพี่ชายแสนรักเพราะคอนโดของมันอยู่ไม่ไกลจากที่นี่"ว่าไงมึง เมียหนีออกจากบ้านเหรอโทรมาหากูตอนนี้" เสียงงัวเงียรับโทรศัพท์ด้วยความรำคาญ เพราะเวลามันโทรหาดึก ๆ ทีไรก็มีแต่เรื่องน่าปวดหัวทั้งนั้น"มึงไปรับเมียกูแล้วพาไปส่งบ้านกูหน่อย มึงอยากรู้จักไม่ใช่เหรอ""เมียเด็กของมึงน่ะเหรอ ไอ้ฉิบหายเอ๊ย ตอนเกือบเที่ยงคืนเนี่ยนะ""กูมีเรื่องด่วนเลยปล่อยลงป้ายรถเมล์แถว ๆ ซูเปอร์มาร์เก็ตแถวคอนโดมึงอะ เมียกูใส่ชุดนอนสีขาวเสื้อคลุมสีเขียวไม่มีโทรศัพท์ แต่มึงไปถึงเดี๋ยวก็เจอเอง""ธุระอะไรของมึงถึงปล่อยเมียไว้สภาพนั้น อ๋อ ๆ ๆ ๆ โง่ ๆ อย่างมึงมีเรื่องเดียว""พูดมากฉิบหาย""มึงติดกูหนึ่งเรื่องไอ้เขื่อน""เอออออ!"ติ๊ดดดด! หลังจากเขื่อนตัดสายด้วยความรำคาญเจ้าของคอนโดหรูก็ลุกขึ้นแต่งตัวเตรียมออกไปตามหาเมียเด็กของน้องชาย ยิ่งเห็นเวลาใกล้จะเที่ยงคืนแล้วยิ่งต้องรีบไปเพราะหลังเที่ยงคืนบริเวณนั้นจะเปลี่ยวมากแสงสว่างบริเวณป้ายรถเมล์ทำให้ปิ่นมุกพอที่จะใจชื้นขึ้นมาได้บ้าง ถึงแม้คนจะไม่

หลังจากขึ้นรถมาแล้วปิ่นมุกก็เอาแต่นั่งก้มหน้า เพราะหันไปสบตาทีไรก็เจอแต่ความดุในแววตาคู่นั้น "แล้วเจ็บหรือเปล่าแผล""ไม่เจ็บค่ะ""ถึงบ้านแล้วค่อยทายา""ได้ค่ะ"แล้วความเงียบก็เข้าครอบคลุมบรรยากาศภายในรถจนถึงบ้านหรูสีขาวตัวแอลหลังใหญ่ ปิ่นมุกก้าวลงจากรถช้า ๆ รอให้เขื่อนเดินนำไปก่อน เธอจึงเดินตามหลังก่อนจะแยกไปห้องของตัวเอง"อาบน้ำเสร็จแล้วขึ้นไปหาพี่ข้างบน""คะ?""ก็ได้ยินแล้วนี่ จะคะ ๆ ๆ ๆ ไปเพื่ออะไร!""ได้ค่ะ"ปิ่นมุกรีบจัดการตัวเองจนเสร็จแล้วเดินขึ้นไปชั้นสองทันที ในใจก็ตุ๊ม ๆ ต่อม ๆ เพราะเดาใจคุณเขื่อนไม่เคยถูกเลยว่าต้องการอะไรก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!"เข้ามาสิ จะเคาะปลุกผีหรือยังไง!""พี่เขื่อนมีอะไรหรือเปล่าคะ นี่ก็จะตีสามแล้วนะคะ""นั่งลงสิ"เขาชี้นิ้วไปที่โซฟาปลายเตียงแล้วเดินไปหยิบของที่โต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะเดินกลับมาแล้วยังพบปิ่นมุกยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิม"บื้อหรือยังไง ก็บอกให้ไปนั่งลงหรือจะให้อุ้ม"ปิ่นมุกจำใจเดินไปนั่งลงพลางเหลือบตามองว่าเขาจะทำอะไร ร่างใหญ่เดินเข้ามาหาก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งข้าง ๆ"ตรงไหนที่เจ็บ? ถอดเสื้อออกดู""ไม่มีค่ะ ปิ่นไม่ได้เจ็บตรงไหน""จะให้ถอดให้ไหม""

"เขื่อนนี่มันอะไรกันคะ เด็กคนนั้นตั้งใจขัดจังหวะเราชัด ๆ นิไม่ยอมล่มเป็นรอบที่สองหรอกนะคะ"เขื่อนลุกขึ้นนั่งนวดขมับเบา ๆ พร้อมก้มมองลูกชายที่ห่อเหี่ยวลงภายในพริบตา หลังจากเมื่อครู่ยังปึ๋งปั๋งพร้อมโดนขย่ม แต่ตอนนี้ความคึกคักหดหายไปหมด พร้อมกับสายตาของเด็กคนนั้น "ไม่เคยเห็นโจ้ยยยยผู้ชายหรือไง ทำไมต้องกรี๊ดขนาดนั้น หงุดหงิดโว้ย!"นิรณาไม่ยอมค้างอีกแล้ว เธอรีบผลักเขื่อนให้เอนหลังติดโซฟาแล้วขึ้นนั่งคร่อมทันที สองมือเรียวสวยเตรียมปลุกลูกชายของเขาที่ห่อเหี่ยวให้กลับมาผงาดอีกครั้ง"อย่าเลยนิ มันไม่มีประโยชน์หรอก ผมหมดอารมณ์แล้ว""เขื่อนไม่เคยใช้คำนี้กับนินะคะ""วันนี้แหละ เดี๋ยวผมไปส่งคุณที่คอนโดเอง ต่อไปเรานัดเจอกันข้างนอกดีกว่า ไม่ต้องมาบ้านผมแล้ว""อ๊ายยยย! นิไม่ยอม นิเปลือยล่อนจ้อนต่อหน้าคุณ แต่คุณบอกไม่มีอารมณ์"นิรณาประคองใบหน้าหล่อเหลาเอาไว้ในมือสองข้าง ก่อนจะก้มลงประกบจูบเขาเพื่อปลุกอารมณ์ ลิ้นของเธอแทรกสอดเข้าไปตวัดรัดไล่ต้อนไม่ยอมปล่อย ทั้งดูดทั้งเลียใต้ลิ้นก่อนจะเลื่อนมือข้างหนึ่งลงไปลูบคลำกลางกายของเขา เขื่อนไม่ได้ต่อต้าน แต่ปล่อยให้เธอทำตามใจตัวเอง และไม่ได้ตอบรับเพราะเขาหมดอารม