Epilogo Habang nakatayo ako sa balkonahe ng aming tahanan, malumanay na hinaplos ng hanging panggabi ang aking buhok. Ang aking mga mata ay naglakbay sa tahimik na tanawin ng aming ari-arian, isang malayong panaginip noon, ngayon ay isang matingkad na patunay sa isang paglalakbay na nagpabago sa aking buhay. Ang mga bituin sa itaas ay kumikinang, bawat isa ay tahimik na saksi sa aking magulong nakaraan at sa aking bagong nahanap na kapayapaan. "Nawala sa isip ang nakaraan?" Ang boses ni Wilbert, mayaman sa init at pagiging pamilyar, ang pumutol sa katahimikan ng gabi. Humarap ako, nakahanap ng aliw sa kanyang malalim, maunawaing titig. "Medyo," sagot ko, ang aking boses ay malambot na echo ng emosyonal na odyssey na aking nilakbay. "Sa pagmuni-muni kay Sandro at ky Adriana na magkakaanak na sila, ang aming magandang paglalakbay, ang paglalakbay kasama ang aking mga magulang... naging isang hindi kapani-paniwalang paglalakbay, hindi ba?"
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
