"Bound by A Billionaire's Mistake" のすべてのチャプター: チャプター 101 - チャプター 110

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE"Kabanata 101: "Napunit sa Pagitan ng mga Anino at Liwanag" Nakaupo sa kama, muling naglaro sa isip ko ang halik namin ni Sandro. Gusto ko talaga siya; ayaw niyang bigyan ang sarili niya ng sapat na kredito para sa lahat ng mabuting nagawa niya, palagi niyang sinisisi ang sarili sa nakaraan niya. Habang mas lumalalim ako sa kanya, mas naiintindihan ko ang kadiliman na binabanggit niya, ngunit nananatili siyang isang kaban ng mga lihim, sinasabi lamang ang mga bagay na lampas sa aking pinakamalalim na imahinasyon. Naniniwala ako. Naitulak sa isang buhay ng krimen ng kanyang ama sa murang edad na kinse, hindi na siya nagkaroon ng pagkakataong mamuhay ng normal. Nakakaramdam ako ng matinding pagnanais para sa mga binatilyong taon na nawala sa kanya, at lumalagong pagnanais na tulungan siyang makita ang liwanag, upang gabayan siya palayo sa mga anino na matagal nang bumihag sa kanya. Sanay na siya sa kadiliman, sa pagtulak n

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 103: Desperadong Paghahanap sa Mexico Pagdating sa Mexico, isang pakiramdam ng pagkaapurahan ang bumalot sa akin kahit ako ay nahihilo pa dahil sa jetlag pero wala akong paki at wala akong ideya kung saan magsisimula sa paghahanap kay Wilbert, ngunit sumisigaw ang aking intuwisyon na may masamang nangyari sa kanya. Si Sandro, na sinusubukang buuin ang isang plano, ay binanggit ang isang posibilidad. “May lugar ang tatay ko na madalas niyang puntahan. Mayroon siyang network doon, kasangkot sa pagmamanupaktura ng gamot. Hindi ko alam ang eksaktong lokasyon, ngunit alam ko ang lungsod. Ilang oras lang ang biyahe mula rito. Mayroon siyang contact na maaaring mas marami ang alam. Pwede tayong duon umunang pumunta, okay?” “Okay,” sumang-ayon ako, halos hindi marinig ang boses ko dahil sa kaguluhan sa loob ko. Sa buong biyahe, hindi ko na kayang pigilan ang aking mga luha, ang aking isip ay pinahirapan ng

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE''  Kabanata 105: Ang Halaga ng Pag-ibig at Pagkakanulo Napilitan akong bumaba sa bangka, naramdaman ko ang bigat ng titig ni Sandro, kitang-kita ang pagkabigo. Giniyahan ako ng mga tauhan ni Leandrew sa malalaking pintuan patungo sa isang marangyang mansyon, ang simoy ng hangin ay manipis na nagtatago sa banta na nagtatago sa loob. Sa loob, sinalubong kami ng isang lalaki na ang aura ay sumisigaw ng kapangyarihan at panganib – si Leandrew. Ang bati ni Sandro ay may pilit na kaswalidad. “Kumusta, Leandrew. Matagal na tayong hindi nagkita.” Matatag ang kanyang boses, ngunit may higpit na nagbubunyag ng kanyang tunay na damdamin. Ang tugon ni Leandrew ay isang ngiti na nagdulot ng kilabot sa aking gulugod, ang kanyang mga mata ay nagniningning ng masamang balak. “Oh, Sandro, mayroon akong mga plano para sa iyo,” sabi niya, na ibinaling ang kanyang atensyon sa akin na may tingin ng maninila. Kinuha niya ang aking

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 107: "Ang Hangganan ng Pagbaba"Ang lagusan ay isang makipot at paikot-ikot na daanan, ang mga pader nito’y kumikislap sa mamasa-masang liwanag, may kasamang amoy ng basang lupa at mga bulong ng mga lihim na matagal nang ibinaon sa dilim. Ang aking mga yapak ay umalingawngaw sa bawat hakbang—isang hungkag at nagmamadaling tunog sa makitid na espasyo—habang ako’y patuloy na tumatakbo, pinapagana ng bigat ng sakripisyo ni Sandro at ng matinding pangangailangang makaligtas. Ang sikip ng lagusan ay wari bang sumasalamin sa panganib na aking tinatakasan at sa kawalang-katiyakang patuloy na sumusunod sa aking likuran, handang lamunin ako sa sandaling ako’y magkamali.Ngunit nang marating ko ang bukás na dulo ng lagusan, ang aking dibdib ay biglang nanikip, at ang aking puso’y kumaripas sa takot at pananabik. Natigilan ako sa aking kinatatayuan. Sa aking harapan, tatlong pigura ang nakatayo—ang kanilang mga anyo’y map

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 109: Mga Landas na Nakapulupot Nang maghanda akong umalis, isang kumplikadong damdamin ang bumalot sa akin. May ginhawa, isang kislap ng pananabik na makikita ko muli si Wilbert. Ang isiping ligtas siya ay parang isang tanglaw ng pag-asa sa dilim na bumalot sa akin kamakailan. Ngunit, kasabay ng kagalakang ito ay isang nakakakilabot na takot—ang mabigat na gawain ng paghaharap kay Wilbert at pagsasabi sa kanya ng masamang sinapit ng kanyang kapatid, si Sandro. Sa sandaling lumapag ang aming eroplano sa isa sa mga ari-arian ng aking ama sa Mexico, isang malakas na alon ng emosyon ang humampas sa akin. Ito ay isang galak na walang hanggan, isang magulong halo ng pag-asam at kagalakan. Hindi ko mapigilang balikan ang matinding kagalakan sa aking kalooban. Ang isipin na makikita ko siya, mahahawakan, mayayakap, at mahahalikan—labis na ito. Hindi na ako makapaghintay. Nan