All Chapters of "Bound by A Billionaire's Mistake": Chapter 71 - Chapter 80

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 71: Mga Pagnanasang Lumabas at Mga Ugnayang Nabibigat“Sinabihan na kita, Sandro! Sinabi ko sa’yo na layuan mo siya!” umalingawngaw ang boses ni Wilbert. Banta ang bawat salitang lumalabas sa kanyang bibig. Nakakuyom ang kanyang mga kamao, bahagyang nanginginig sa pigil na galit.“Titiyakin kong matatapos ka,” mariin niyang sabi, habang lalong dumidilim ang kanyang mga mata.Agad na inalis ni Sandro ang sarili mula sa posibleng suntok at buong tapang na humakbang palapit kay Wilbert, ang sariling galit ay nagbabaga rin.“Subukan mo,” hamon niya. “Kapatid.”Kinilabutan ako sa maaaring mangyari, kaya mabilis akong pumagitna sa kanilang dalawa, nanginginig ang boses sa takot at pagmamakaawa.“Wilbert, please! Wala siyang ginawang masama!”Ngunit bingi sa galit si Wilbert. Mahigpit niyang hinawakan ang kurbata ni Sandro, halos sakalin ito.“Hindi ka makakat

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 73: “Sakripisyo sa Kadiliman”Parang biglang bumagal ang takbo ng mundo sa paligid ko, tila lumalawak nang walang katapusan ang sandaling iyon habang isang pigura mula sa kadiliman ang lumitaw sa gilid ng aking paningin. Ilang talampakan lamang ang layo sa likuran nina Wilbert at Sandro, doon siya tumayo na may mapanganib na aura, ang baril ay nakatutok kay Sandro na may nakamamatay na layunin. Tumigil ang tibok ng aking puso; pumighati ang aking lalamunan sa takot, at tuluyan akong nawalan ng boses. Sumisigaw ang aking isip upang balaan sila, ngunit hindi ako makapagsalita. Gayunpaman, ang aking katawan ay tumugon sa isang likas na pagkilos.Sa biglaang daloy ng adrenalina, tumakbo ako patungo sa kanila—ang tanging laman ng aking isipan ay iligtas si Sandro mula sa paparating na kapahamakan. Parang bumagal ang oras habang hinahamon ko ang isang bagay na hindi maaaring pigilan, pilit na tinatakpan si Sandro. Sa

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 75: Mga Echo ng Isang Nakalimutang Buhay Ang mga gabi ay naging isang liwanagang telang para sa aking mga lihim na iniisip, puno ng mga pira-pirasong alaala ng buhay na nawala sa akin. Sa mga gabing pag-iisip na ito, si Wilbert ay lumitaw bilang isang makapangyarihang tauhan, ang kanyang ugali ay lubhang naiiba sa mabait niyang pagkatao na nakilala ko sa araw na ating ginagalawan. Ang mga panaginip na ito, maliwanag at nakakagambala, ay nagpasimulang magtanong tungkol sa aming pag-aasawa, na nag-iiwan ng mga hindi nasasagot na tanong pagkatapos ng liwanag ng araw. Isang gabi, habang si Wilbert ay abala sa kanyang trabaho at ako naman ay nalulugmok sa sarili kong pag-iisip, nakaya kong harapin ang katanungang ito. "Wilbert," simula ko, ang boses ko ay puno ng kawalan ng katiyakan, "Ako ay nahihirapan dahil sa mga panaginip na ito... tungkol sa atin. Sa mga panaginip na iyon, ikaw ay naiiba, mas... mapang-akit

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 77: "Mga Di Binibitawang Huni" Mas lalong parang walang laman ang apartment nang umalis si Wilbert para magtrabaho, na iniwan akong magkasama ni Sandro sa isang kapaligiran na puno ng hindi maiparating na tensyon at pagkamausisa. Para putulin ang katahimikan, pumayag kaming mag-jogging sa Central Park. Suot ko ang leggings at sports bra, at nang lumabas ako sa sala, nahuli ko ang tingin ni Sandro na sinusunod ang hugis ng aking katawan. Mabilis siyang umiwas ng tingin, ngunit ang sandaling iyon ay nagdulot ng kakaibang kahihiyan sa akin. Ang Central Park ay buhay na buhay, isang malaking kaibahan sa pigil na damdamin namin ni Sandro at ako. Habang tumatakbo kami, naramdaman ko ang isang pakiramdam ng kalayaan, na parang muling nabuhay ang bahagi ng akin na matagal nang natulog. Sa gym ng aming penthouse, madalas akong mas nakatuon sa pagmamasid kay Wilbert kaysa sa sarili kong ehersisyo. Ang tiyaga niya haban

"BOUND BY A BILLIONAIRE'S MISTAKE'' Kabanata 79: Mga Atingaw sa Baso Pagdating namin sa penthouse, biglang bumuhos sa akin ang hindi maipaliwanag na pagnanasa para sa alak. Napadako ako sa kusina, kung saan walang alinlangan kong kumuha ng dalawang bote ng alak. Sinundan ako nina Wilbert at Sandro, ang kanilang mga mukha ay puno ng pagkalito at pag-aalala. Lalo na si Wilbert makikita sa mga mukha niya ang pag-aalala, isang malinaw na tanda ng kanyang lumalalim na pag-aalala. Nang hawakan ko na ang bote ng alak, nakita kong sasabihin na sana si Wilbert. Pinutol ko siya ng mariin. "Wag kang magsasalita tungkol dito, Wilbert," sabi ko, at naglakad ako para lampasan siya, diretso sa aming pribadong pool para uminom mag-isa. Mula sa aking kinalalagyan mag-isa sa tabi ng pool, narinig ko ang mga hinaing at mainit na usapan nina Wilbert at Sandro. Nararamdaman ko ang galit ni Wilbert sa kanyang mga salita malinaw ang kanyang pagkabigo tungk