All Chapters of ร่านรักสาวฟรีแลนซ์: Chapter 1 - Chapter 10

ถ้ามีนาสังเกตเธอจะเห็นแววตาของธันวาที่มีบางอย่างซ่อนเอาไว้ เขาไม่ได้ต้องการแค่นักเขียนเงามาช่วยเขียนเรื่องเสียวเท่านั้น แต่ลึก ๆ แล้วเขาอยากได้คนที่เขาจะสามารถชักจูงให้ทำตามที่ตัวเองต้องการด้วย ซึ่งมีนาถูกเลือกเอาไว้แล้วตั้งแต่ต้นโดยที่เธอไม่เอะใจเลยสักนิด....“ส่วนพวกนี้เป็นตัวอย่างงานที่ผมเคยเขียนไว้บางส่วนนะครับ ผมอยากให้คุณมีนาโฟกัสที่สำนวนการเขียนและอารมณ์ของเรื่องเป็นหลัก เพราะพล็อตเรื่องผมจะเป็นคนส่งให้เองครับ”“ค่ะ งั้นรบกวนส่งมาให้มีนาทางแชตหน่อยนะคะ เดี๋ยวมีนาจะได้กลับไปทำการบ้าน”คำว่ากลับไปทำการบ้านในสถานการณ์ตอนนี้ของมีนามันแฝงความอึดอัดเอาไว้เล็ก ๆ เพราะการบ้านที่ว่าคือการอ่านนิยายอีโรติกที่เนื้อหาออกไปทางเรื่องเสียวแนว 18+“โอเค ผมส่งให้แล้วครับ ถ้ามีปัญหาหรือว่าสงสัยอะไรทักถามผมได้ตลอดนะครับ ถ้าไม่อ่าน ไม่ตอบ แสดงว่าหลับไปแล้ว”“งั้นเดี๋ยวคืนนี้มีนาส่งบทความบทแรกให้คุณธันวาก่อนก็แล้วกันนะคะ จะได้ช่วยดูว่าต้องปรับอะไร ส่วนนิยายขอเป็นหลังจบงานบทความนะคะ”“ได้เลยครับ เรื่องบทความผมไม่ห่วงเพราะคุณมีนามืออาชีพอยู่แล้ว ไม่งั้นไม่ได้อยู่ในกลุ่ม 5 ดาวแน่ ๆ ““ขอบคุณที่ไว้ใจให้

มีนาอ่านมาถึงตอนนี้อารมณ์ของเธอก็เริ่มคล้อยตามเนื้อเรื่องจนอดที่จะเสียวตามไปด้วยไม่ได้ หญิงสาวกัดริมฝีปากตัวเองเบา ๆ กลืนน้ำลายลงคอความรู้สึกวาบหวิวก่อตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ ตามจำนวนบรรทัดที่เธอได้อ่านมีนาเริ่มอ่านตอนต่อไปของเนื้อเรื่องยิ่งอ่านก็เหมือนตัวเองถูกดึงเข้าไปอยู่ในนั้นจนอดจินตนาการไม่ได้ว่าถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับตัวเองมันจะรู้สึกยังไงนะ....และด้วยความเป็นคนที่ชอบอะไรที่มันตื่นเต้นแบบนี้อยู่แล้วมีเหรอที่เมียผมจะยอมให้เขาล้วงอยู่ฝ่ายเดียว นิดบอกว่าพอโดนล้วงร่องเสียวผ่านกางเกงในเธอก็อยากเอาคืนบ้างเลยความหาเป้ากางเกงของเขาจนสัมผัสได้กับความแข็งของดุ้นเนื้อในกางเกงเมียผมล้วงมือผ่านกางเกงผ้าขาสั้นของเขาแล้วเริ่มรูดดุ้นเนื้อของผู้ชายคนนั้นบ้างตอนนี้เลยกลายเป็นว่าต่างคนต่างใช้มือช่วยบำบัดความใคร่ให้แก่กัน จังหวะนี้ผมพอจะเดาออกเพราะเห็นอาการยุกยิกของทั้งสองคนจากจุดที่ผมนั่งอยู่ แต่ไม่รู้ว่าคนอื่นจะสังเกตเห็นหรือเปล่าทั้งสองคนล้วงควักกันที่เก้าอี้โรงหนังโดยไม่สนใจดูหนังแล้วตอนนี้ หันไปดูอีกทีก็ถึงฉากที่ช่างแอร์กำลังกระแทกดุ้นเนื้อเข้าใส่แม่บ้านสาว ส่วนเมียผมกับผู้ชายคนนั้นก็อารมณ์

“เอ่อ...จริง ๆ ก็มีนะคะ งั้นมีนาถามพี่วาเลยก็แล้วกันค่ะว่า พี่วาเคยมีประสบการณ์จริงเกี่ยวกับเรื่องที่เขียนหรือเปล่า”คำถามของมีนาทำให้เธอกลายเป็นเหมือนปลาที่หลงว่ายเข้าไปในกับดักที่ถูกวางไว้ เพราะที่ธันวาชวนคุยเรื่องนี้ก็เพราะอยากให้เธอถาม เพื่อที่เขาจะได้มีช่องทางในการชักจูงเธอได้ง่ายขึ้น ส่วนมีนานั้นไม่เอะใจเลยว่าตัวเองกำลังเดินเข้าสู่กับดักทางกามารมณ์ที่ธันวาวางเอาไว้อย่างแนบเนียน โดยที่เรื่องงานนั้นเป็นเพียงแค่ข้ออ้างเท่านั้น!!“จะให้พี่ตอบแบบเลี่ยง ๆ หรือตอบแบบตรง ๆ แบบเห็นภาพดีล่ะครับมีนา”“มีนาอายุเกิน 18 มานานแล้ว พี่วาตอบมาตรง ๆ ได้เลยค่ะ มีนาจะได้เอาไว้เป็นข้อมูลในการเขียนนิยาย”“งั้นพี่ไม่อ้อมค้อมนะครับ ถ้ามีนาอ่านงานของพี่จะเห็นว่าบางตอนในบางเรื่องมีการแทรกความคิดเห็นเข้าไปด้วย ซึ่งส่วนนี้ก็มาจากประสบการณ์ตรงของพี่กับแฟนเก่าที่เลิกกันมาได้สองปีแล้วครับ”“อ่าว ถ้ารสนิยมแบบที่เราพูดถึงกันมันดีทำไมพี่กับแฟนถึงเลิกกันล่ะคะ”“เราเลิกกันด้วยเหตุผลอื่นครับ แล้วก็ไม่มีมือที่สามหรือว่ารสนิยมที่ทำให้เราเลิกกัน พี่กับแฟนคบกันมานานตั้งแต่สมัยเรียน วันหนึ่งเรารู้สึกว่าระหว่างพี่กับเขาม

ใครจะรู้ว่าหลังจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น เพราะมีนาเองก็ห่างหายจากเรื่องบนเตียงมานานนับตั้งแต่เลิกกับแฟน แถมลึก ๆ เธอยังเป็นสาวไฟแรงสูงขัดกับบุคลิกภายนอกที่คนอื่นเห็น ส่วนธันวานั้นวางแผนเอาไว้อย่างแยบยลและดูเหมือนมันจะง่ายกว่าที่เขาคิดเอาไว้อีกด้วยล่ะ!!ขับต่อมาอีกไม่นานทั้งคู่ก็มาถึงโรงแรมแบบม่านรูดที่ภายนอกตกแต่งเอาไว้ได้อย่างสวยงาม มีโคมไฟติดอยู่ที่หัวเสาตรงทางเข้าแต่ละห้อง พนักงานวิ่งมารับพร้อมกับถามคำถามประจำที่คนเคยใช้บริการต้องเคยได้ยิน“ชั่วคราวหรือค้างคืนดีครับพี่”“ชั่วคราวครับ เดี๋ยวพี่โทรสั่งอาหารกับเครื่องดื่มด้วย รบกวนเอามาส่งให้หน่อยนะครับ”ธันวาพูดก่อนจะยื่นแบงก์ 500 ให้กับพนักงานของโรงแรมแล้วหันมาถามมีนาเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง“ไม่เปลี่ยนใจแน่นะครับมีนา”“มาถึงที่แบบนี้แล้วคงกลับตัวไม่ทันแล้วมั้งคะ มีนาบอกแล้วว่าอะไรที่จะทำให้งานเขียนของมีนาออกมาดีขึ้นมีนาพร้อมจะเรียนรู้”คำตอบของมีนาทำเอาธันวาแอบยิ้มในใจ ผู้หญิงคนนี้นอกจากความสามารถเรื่องการเขียนแล้วยังเป็นคนใจถึงกล้าชนแม้กับสิ่งที่ยังไม่รู้ว่าคืออะไรเช่นในเวลาและสถานที่แบบนี้“งั้นเราเข้าไปข้างในกันดีกว่าครับ”แล้วทั้งคู่ก