ตอนที่ 1 แชตแรกกับการนัดเจอ

ฝนตกพรำตั้งแต่หัวค่ำ เสียงเม็ดน้ำที่กระทบหลังคาโลหะเบา ๆ ทำให้บรรยากาศในห้องเล็ก ๆ ดูเงียบลงกว่าทุกคืน

กลิ่นกาแฟข้างโต๊ะทำงานยังไม่ทันจางก่อนที่มีนาจะยกมือคลึงขมับ ร่างบอบบางในเสื้อเชิ้ตสีครีมและกางเกงผ้าบางเฉียบดูเรียบร้อยจนแทบไม่น่าเชื่อว่าเจ้าของคือหญิงสาววัยยี่สิบแปดผู้เลือกอาชีพอิสระที่ต้องต่อสู้กับเดดไลน์มากกว่ามนุษย์คนไหน

“มีนา” นักเขียนอิสระที่ใช้ชีวิตเงียบ ๆ กับแล็ปท็อป เครื่องชงกาแฟ และแมวขี้เซาชื่อ “เทมเป้”

มีนาเป็นผู้หญิงที่มีผมยาวประบ่า สีดำธรรมชาติ ไม่ต้องแต่งอะไรมากก็ยังดูเป็นระเบียบ

ผิวขาวอมชมพูจากคนที่แทบไม่ได้ออกแดด และแว่นตากรอบใสที่มักเลื่อนลงมาจากสันจมูกเวลาตั้งใจพิมพ์

เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่โดดเด่นตั้งแต่แรกเห็นแต่มีเสน่ห์ที่ค่อย ๆ ปรากฏช้า ๆ เหมือนแสงเทียนในห้องมืด อ่อนโยนแต่ดึงดูดอย่างประหลาด

“อีกแค่สามหน้า…”

เธอพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะยกถ้วยกาแฟขึ้นจิบ แต่แชตแจ้งเตือนจากแพลตฟอร์มหางานฟรีแลนซ์เด้งขึ้นมาก่อน

ข้อความจากผู้ใช้ชื่อว่า “Thanwa The Way”

Thanwa The Way: สวัสดีครับ คุณมีนาใช่ไหมครับ เห็นโปรไฟล์แล้วอยากคุยงานสักหน่อย พอจะว่างไหมครับ?

[MeenaWrites]: สวัสดีค่ะ ว่างค่ะ ไม่ทราบว่างานเกี่ยวกับอะไรคะ?

ไม่กี่วินาทีต่อมา ข้อความยาวเกือบเต็มหน้าจอก็เด้งขึ้นมา แนบด้วยไฟล์ตัวอย่างของงานที่ธันวาต้องการ

Thanwa The Way: ไม่ทราบว่างาน 18+ แบบนี้คุณมีนารับเขียนไหมครับ อาจจะไม่ตรงกับความถนัดแต่ผมชอบภาษาที่คุณมีนาใช้นะครับ อ่านลื่นดี

มีนาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเหมือนกำลังคิดคำตอบ เธอเคยรับเขียนนิยายมาบ้าง แต่สิ่งที่ลูกค้าคนนี้ต้องการเป็นงานเขียนแนว 18+ ที่มีทั้งบทความแล้วก็เรื่องวาบหวิว

[MeenaWrites]: ปกติมีนาไม่ได้รับงานแนวนี้นะคะ เคยเขียนฉากอีโรติกในนิยายมาบ้างแต่ก็ไม่ถนัดเท่าไหร่

Thanwa The Way: คุณมีนาเขียนออกมาได้เห็นภาพแล้วก็ลื่นไหลมาก ผมอ่านตัวอย่างจากพอร์ตคุณแล้วรู้เลยว่ามืออาชีพ งานผมก็ไม่ยากเกินความสามารถคุณแน่นอน ถ้าตกลงผมมีงานป้อนให้อย่างน้อยตลอดปีนี้

คำว่าตลอดปีนี้สำหรับคนที่อยู่ในวงการฟรีแลนซ์ถือเป็นคำศักดิ์สิทธิ์ที่สะกดให้ต้องคิดหนักถึงจะเป็นงานที่เธอไม่ถนัด แต่มีนาก็มั่นใจในทักษะด้านการเขียนและการถ่ายทอดอารมณ์ผ่านตัวหนังสือของตัวเอง ยิ่งช่วงนี้นักเขียนมักถูก AI มาแย่งงาน ข้อเสนอของธันวาจึงเริ่มมีน้ำหนักมากขึ้น

[MeenaWrites]: ก็ได้ค่ะ แต่ว่าตามกฎของแพลตฟอร์มต้องมีการว่าจ้างก่อนถึงจะสามารถคุยกันโดยตรงได้นะคะ

Thanwa The Way: ไม่มีปัญหาครับ คุณมีนาส่งใบเสนอราคามาได้เลย ผมขอเริ่มที่บทความ 10 บทก่อนก็แล้วกันนะครับ จะได้ปรับทิศทางการเขียนให้เข้าใจตรงกัน

[MeenaWrites]: ขอบคุณมากค่ะ งั้นเดี๋ยวมีนาส่งใบเสนอราคาไปให้ถ้าคุณธันวาโอเคก็ชำระเงินเข้ามาในระบบได้เลยนะคะ

มีนาใช้เวลาประมาณ 15 นาทีก็ทำใบเสนอราคาส่งให้กับธันวา เขาตรวจดูแล้วก็โอนเงินเข้าไปให้ในระบบทันที โดยเงื่อนไขคือผู้รับจ้างต้องส่งงานครบและแก้ไขตามที่ลูกค้าต้องการก่อนถึงจะสามารถเบิกเงินได้ ซึ่งก็เป็นเงื่อนไขของแพลตฟอร์มประเภทนี้อยู่แล้ว

Thanwa The Way: เรียบร้อยครับ ผมโอนเงินเข้าไปในระบบแล้ว แบบนี้ผมสามารถขอข้อมูลติดต่อส่วนตัวคุณมีนาได้แล้วใช่ไหมครับ

[MeenaWrites]: ได้ค่ะ แอดไลน์มีนามาได้ตามชื่อที่ใช้ในแชตนี้เลยค่ะ หน้าโปรไฟล์จะเป็นรูปแมวนะคะ

เพียงครู่เดียวก็มีไลน์แจ้งเตือนการเพิ่มเพื่อนเข้ามาที่มือถือของมีนา มีนากดรับพร้อมกับทักทายไปในช่องแชต

[MeenaWrites]: สวัสดีค่ะคุณธันวา มีนาเองนะคะคุณธันวาบรีฟงานมาได้เลยว่าต้องการบทความประมาณไหน

Thanwa The Way: คุณมีนาจะสะดวกไหมครับ ถ้าเราจะนัดเจอกันเพื่อคุยงาน คือรายละเอียดมันค่อนข้างเยอะถ้าเจอหน้ากันผมจะได้เอาตัวอย่างงานกับตัวงานจริง ๆ ไปให้ดูแล้วก็อยากได้ความคิดเห็นของคุณด้วย

มีนาเลื่อนสายตาอ่านซ้ำ โดยปกติเธอมักจะปฏิเสธการนัดเจอในชีวิตจริงกับลูกค้าทางออนไลน์เสมอแต่ไม่รู้ทำไมครั้งนี้กลับลังเล บางทีอาจเพราะวิธีการพิมพ์ของเขา น้ำเสียงที่ไม่รีบร้อน แต่อ่านแล้วเหมือนมีแรงดึงดูดบางอย่างซ่อนอยู่

[MeenaWrites]: ได้ค่ะ งั้นคุณธันวาสะดวกวันไหนคะ?

Thanwa The Way: พรุ่งนี้บ่ายสอง ที่ร้าน “Common Ground Café” ได้ไหมครับ?

[MeenaWrites]: ได้ค่ะ เจอกันพรุ่งนี้นะคะ

มีนาตอบตกลงไปแต่กลับมานั่งคิดหนักว่าทำไมเธอถึงยอมรับนัดเขาง่าย ๆ แบบนี้ ทั้งที่เพิ่งคุยกันเป็นครั้งแรก แต่ในเมื่อรับปากไปแล้วก็คงต้องไปพบเขาตามสัญญา คืนนั้นเธอรวบรวมพอร์ตงานของตัวเองที่คิดว่าใกล้เคียงกับเนื้อหาที่ธันวาต้องการมากที่สุด หญิงสาวไม่ปฏิเสธว่าแอบคาดหวังว่าจะได้งานต่อเนื่องจากลูกค้ารายนี้

วันต่อมา...ที่ร้าน Common Ground Café

เวลา 13:45 น.

มีนาเดินเข้ามาในร้านก่อนเวลานัดเล็กน้อย กลิ่นกาแฟคั่วหอมลอยอบอวล ผสมกับเสียงเพลงแจ๊สเบา ๆ ที่เปิดคลอ เธอเลือกมุมติดกระจก นั่งลง พลางจัดแฟ้มงานในมือให้เรียบร้อย ทุกอย่างเป็นไปตามปกติ จนเสียงฝีเท้าชายคนหนึ่งดังใกล้เข้ามา

เธอเงยหน้าขึ้น ชายหนุ่มในเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาด กางเกงสแลคเข้ารูป ยืนอยู่ตรงหน้า

ดวงตาเข้มลึกกับรอยยิ้มบาง ๆ และใบหน้าที่คมสันแบบหนุ่มไทยแท้ทำให้เธอเผลอจ้องหน้าเขาโดยไม่รู้ตัว  

“คุณมีนาใช่ไหมครับ”

“ค่ะ…คุณธันวา?”

“ใช่ครับ ตัวจริงเสียงจริงเลยล่ะ”

เสียงนั้นนุ่ม ทุ้ม และมั่นใจ พอให้หัวใจของหญิงสาวคนหนึ่งสั่นสะเทือนโดยไม่รู้ตัว และนี่คือจุดเริ่มต้นของทุกอย่าง ระหว่างหญิงสาวผู้ใช้คำสร้างโลก กับชายหนุ่มผู้ใช้โลกสร้างกับดัก ผู้ชายที่จะพามีนาก้าวข้ามเส้นไปยังอีกโลกที่คนไร้เดียงสาอย่างเธอไม่แม้แต่จะคิดว่าจะได้เจอกับตัวเอง!!!