Semua Bab บ่วงสวาทซีอีโอคลั่งรัก: Bab 21 - Bab 30

ตอนที่ 21 อยากให้เป็นแค่ความฝัน“ไปกันเถอะค่ะ” เธอบอกเสียงห้วน ๆ“เชิญครับ คนขับรถผมรออยู่แล้ว” ปุณณภพเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมกล้าจับจ้องร่างบางในชุดเดรสอย่างไม่วางตาระหว่างทางไปคอนโดของปานรุ้ง ทั้งคู่ไม่ได้พูดอะไรกันอีก มธุสรนั่งเงียบมาตลอดทาง เธอกำลังจมอยู่กับความคิดของตัวเอง ส่วนปุณณภพก็พยายามรั้งร่างของเธอเข้ามากอด แต่หญิงสาวก็พยายามปัดป้องทุกครั้ง“ไปทานมื้อเช้าด้วยกันก่อนไหม” ปุณณภพเอ่ยเสียงอ่อนโยนและพยายามทำลายความเงียบที่อึดอัดนี้“ไม่ค่ะ! ฉันอยากกลับไปพักผ่อน” มธุสรตอบด้วยเสียงเย็นชา“แต่คุณยังไม่ได้ทานอะไรเลยนะ” ปุณณภพคะยั้นคะยอ“ฉันไม่หิวค่ะ” มธุสรตอบเสียงแข็งและไม่ยอมหันมามองแม้แต่ใบหน้าของเขาเมื่อรถจอดตู้คันหรูขับมาถึงที่หน้าคอนโดของปานรุ้ง มธุสรก็กำลังจะรีบเปิดประตูลงจากรถ ปุณณภพเริ่มใจหาย เขารีบรั้งร่างบางมานั่งตัก แล้วหอมแก้มของเธอ มธุสรไม่ว่าอะไร ก่อนจะหันมาเอ่ยกับเขา“ขอบคุณนะคะ ที่มาส่ง” หญิงสาวหันมาบอกเขา ก่อนจะรีบลุกจากตักของเขาแล้วเดินลงจากรถไปทันที “ผมรักคุณนะ..น้ำหวาน” ปุณณภพพูดตามหลังเธอด้วยเสียงทุ้มต่ำ ดวงตาคมมองมาที่ใบหน้าสวยด้วยแววตาที่จริงจัง“แล้วเจอกั

ตอนที่ 23 โปรเจกต์รักริมเล“ฉันไม่เชื่อคุณหรอก..คุณแค่หาข้ออ้างที่จะพาฉันไปอยู่กับคุณสองคน”“ผมพูดความจริง ๆ น้ำหวาน โปรเจคนี้สำคัญมาก และคุณพ่อผมก็ต้องการให้คุณไปช่วยงานนี้จริง ๆ” เขารีบทำเสียงปกติ เมื่อเห็นพนักงานหลายคนเดินไปมาอยู่ด้านนอก“แล้วมันสำคัญแค่ไหน” มธุสรเริ่มเชื่อที่สิ่งที่เขาพยายามพูด ก่อนจะเอ่ยถาม“สำคัญมากสิ ถ้าเราทำโปรเจคนี้สำเร็จ คอนโดของเราจะขายดีเป็นเทน้ำเทท่า”มธุสรเงียบไปครู่หนึ่ง เธอคิดถึงเรื่องที่ปุณณภพพูด เธอรู้ว่าโปรเจคนี้สำคัญ แต่เธอก็ไม่แน่ใจว่าตนเองควรจะเชื่อใจเขาดีหรือไม่“แล้วฉันต้องไปนานแค่ไหน” มธุสรถามเพิ่ม“ประมาณหนึ่งอาทิตย์” ปุณณภพตอบ“ห๊า!!! ตั้งหนึ่งอาทิตย์เชียวเหรอ!!!” มธุสรอุทาน“นานเกินไป พ่อฉันไม่อนุญาตให้ไปนอนค้างอ้างแรมแบบนั้นหรอก” เธอบอกเขาพร้อมปฏิเสธ“ผมรู้ว่ามันนาน แต่คุณไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ งั้นเดี๋ยวผมจะไปคุยเรื่องนี้กับคุณพ่อคุณเอง” ปุณณภพเอ่ยเสียงแข็ง“ไม่ต้องหรอก ฉันไปก็ได้” เธอตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะเอ่ยขึ้นกับเขาเพื่อขอหลักประกัน“แต่คุณต้องสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรบ้าๆ แบบคืนนั้นอีก”“สัญญาครับ..ที่รัก” ปุณณภพเข้ามารั้งเอวบางเธอเข้าไปหาก่อนจ

ตอนที่ 25 แผนกู้ชีพรักลูก“พรุ่งนี้เราต้องไปถ่ายทำโฆษณาที่ชายหาด” ปุณณภพเอ่ยขึ้นเมื่อหญิงสาวหายเศร้าแล้ว“ค่ะ” มธุสรตอบ ปุณณภพยิ้มก่อนจะเอ่ยขึ้น เพราะเขามั่นใจว่าบิดาของเขาจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย เพราะเพิ่งสารภาพกับคุณพ่อไปเมื่อเช้านี้แต่ยังไม่ได้บอกมธุสร“ผมมั่นใจว่าโปรเจคนี้ของเราจะต้องประสบความสำเร็จ”“น้ำหวานก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นค่ะ” เธอตอบพร้อมกับมอบรอยยิ้มเพื่อเป็นกำลังใจให้แฟนหนุ่มทั้งคู่เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ปุณณภพจะเอื้อมมือไปจับมือของมธุสร“น้ำหวาน เรื่องของเราคุณไม่ต้องกังวลนะครับ คุณพ่อผมกำลังจัดการเรื่องนี้ให้อยู่” ปุณณภพรีบบอกให้เธอมั่นใจในตัวเขา มธุสรยิ้ม ก่อนจะเอื้อมมือไปสัมผัสแก้มสากของเขาอย่างรักใคร่“ขอบคุณนะคะ” มธุสรตอบ สิ้นเสียงหวานทั้งสองก็จูบกันอย่างดูดดื่มคืนนั้น ชลธีร์ปรึกษาเรื่องของบุตรสาวกับคุณพริ้มเพราภรรยาของเขาภายในห้องนอน“นี่คุณ!! ผมไม่รู้จะทำยังไงแล้ว เรื่องลูก” ชลธีร์พูดเสียงเครียด ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล เขาไม่ได้ห่วงเรื่องความรับผิดชอบของอีกฝ่าย แต่กังวลกลัวว่านายมิกซ์จะเที่ยวไปบอกใคร ๆ ถึงลูกสาวของตัวเองในทางที่ไม่ดี“มีอะไรเหรอคะคุณ

ตอนที่ 27 ไม่ใช่คนแรก แต่ก็รัก NCมธุสรรู้สึกเย็นวาบเมื่อร่างเปลือยเปล่าล่อนจ้อนของเธออวดต่อสายตาของเขา สองขาเรียวงามถูกยกตั้งฉากขึ้นเป็นรูปตัวเอ็มเพื่อให้แฟนหนุ่มได้สำรวจภายในอย่างถี่ถ้วนราวกับขึ้นขาหยั่งให้หมอสูติตรวจเลยทีเดียว ก่อนจะเผยให้เห็นเนินเนื้อขาวผ่องอันโหนกนูนกลางหว่างขาที่มีรอยแยกตรงกลางสีแดงสดสองกลีบงามของเธอประดับไปด้วยไรขนละเอียดอ่อนที่ขึ้นประปรายก่อนมันจะยุ่งเหยิงเพราะฝ่ามือหนาของเขาที่สัมผัสลูบไล้เมื่อสักครู่ ปากทางเข้าของเธอปิดสนิทเรียบร้อย ถึงแม้จะผ่านการใช้งานมาบ้างแล้ว แต่มันก็ยังคงปิดสนิท เธอไม่อายที่จะพูดความจริงว่าเขาไม่ใช่คนแรกของเธอ ซึ่งปุณณภพก็ไม่ได้ถือสาอะไร เพราะเขารักทุกอย่างที่เป็นเธออยู่แล้วปุณณภพจ้องมองมันด้วยใจที่เต้นระส่ำจนเขาต้องกลืนน้ำลายที่แห้งผากลงคออย่างยากเย็น แล้วคืบคลานร่างไปคร่อมทับเรือนร่างงามของเธอจนแนบสนิทริมฝีปากร้อนรุ่มแนบประกบริมฝีปากอวบอิ่มอีกครั้ง ยอดอกสีชมพูระเรื่อถูกถูไถจากแผงอกของชายหนุ่มที่เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะทอดร่างกายให้เขาเชยชมมากมายถึงขนาดนี้ แก่นกายกลางลำตัวของเขาดันเข้าหาเนินเนื้อเนียนงามส่งไอร้อนผะผ่าวจากตัวเขาสู่ต

ตอนที่ 29 ขอขมาหลังจากนั้นทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบงันไปชั่วขณะ ทุกสายตาจับจ้องไปที่คุณชลธีร์และคุณพริ้มเพรา ราวกับรอฟังคำพิพากษาคุณชลธีร์นั่งนิ่ง สีหน้าของเขาเรียบเฉยจนยากจะอ่านออกได้ มีเพียงรอยย่นลึกที่หน้าผากและแววตาที่ยังคงฉายความขุ่นเคืองให้เห็นเท่านั้นที่บ่งบอกถึงความรู้สึกที่ซับซ้อนภายในใจ เขาหันไปสบตากับคุณพริ้มเพรา ภรรยาคู่ชีวิตที่นั่งอยู่ข้างกาย แววตาของทั้งคู่สื่อสารกันโดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำพูดออกมาคุณพริ้มเพราเป็นฝ่ายทำลายความเงียบลงก่อน น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่หนักแน่น“ป้าเข้าใจที่คุณภพพยายามอธิบาย และก็ยอมรับว่าคุณภพเป็นคนกล้าหาญ ยอมรับในสิ่งที่ตัวเองทำผิดพลาด ป้าไม่ถือโทษโกรธคุณภพหรอก” คุณพริ้มเพรากล่าว“ลุงเข้าใจว่าคุณภพรักลูกสาวของลุง และคุณภพก็ได้แสดงความจริงใจให้ลุงเห็นแล้ว...แต่สิ่งที่คุณภพทำลงไป มันไม่ใช่เรื่องเล็ก ๆ เลยนะ ลุงอยากบอกแค่นี้แหละ” คุณพริ้มเพราพยักหน้าเห็นด้วยกับสามี ก่อนจะพูดเสริมขึ้นด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม“คุณภพทำผิดต่อลูกสาวป้า ทำผิดต่อความไว้ใจที่ป้ามีให้คุณ และที่สำคัญที่สุด...คุณภพทำผิดต่อหัวใจของน้ำหวาน” คุณพริ้มเพราเน้นย้ำทุกคำพูด ราวก