Semua Bab พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ: Bab 11 - Bab 20

 “ถานซู่เฟิน” เขาเรียกชื่อนาง ด้วยน้ำเสียงหื่นกระหาย อยู่ไม่ได้แล้วมารดาเอ๊ย ซู่เฟินวิ่งไปที่หน้าประตู แต่ยังไม่ทันจะได้จับประตู เฉิงเว่ยฉีก็อุ้มนางกลับมา“เด็กดี กินอิ่มหรือยัง” เขาถามนางดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำของนาง ดวงตาของนาสุกสกาวเหมือนกับดวงดาวบนท้องนภายามราตรี“.....” ซู่เฟินทั้งทุบทั้งตีคนผู้นั้นไปหลายหมัด แต่เขาดูไม่ระคายสักนิด“ข้ากินเจ้าต่อเลยหรือไม่” มือแข็งแกร่งของเฉิงเว่ยฉีปลดสายรัดเอวของนางออก ปมเสื้อที่ผูกไว้หลวม ๆ ก็ถูกเขาดึงออกได้อย่างง่ายดายซู่เฟินละล่ำละลักพูดแทบไม่เป็นภาษา ทุกครั้งที่เขาใกล้ชิดนาง ซู่เฟินจะรู้สึกร้อน ๆ หนาวเช่นนี้ตลอดยามนี้ใบหน้าของนางและเขาอยู่ห่างกันเพียงแค่คืบเดียว เฉิงเว่ยฉีกดจมูกฝังลงไปที่กระดูกไหปลาร้า สูดดมความหอมหวาน มือหนึ่งก็เอื้อมไปกระตุกเอี๊ยมสีแดง มันร่วงหล่นลงพื้นอย่างง่ายดาย เสื้อผ้าของสตรียุคนี้ช่างถอดง่ายนัก ซู่เฟินได้แต่คิดในใจ ส่วนเจ้าพระรองนั

 อากาศหนาวทั้งที่เป็นฤดูร้อน ซู่เฟินเริ่มรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ ชายชราแปลก ๆ กับพวกคนแปลก ๆ ในตลาด นางรู้สึกได้ถึงการคุกคาม รอบกายของพวกเขาเหมือนจะเห็นว่ามันปกคลุมไปด้วยความโศกเศร้า แม้นมองเห็นหน้าไม่ชัดเจนแต่นางรู้สึกได้“คุณหนู หนาวหรือเจ้าคะ” เสี่ยวเหรินถามเจ้านายของตน“เอาเสื้อคลุมมาที” นางยื่นมือไปรับเสื้อคลุม“ถ้าท่านไม่สบายเรากลับบ้านดีหรือไม่เจ้าคะ” พวกนางเสนอแม้จะเห็นด้วยว่าควรกลับ แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้ออกมา ขอเสพบรรยากาศให้นานกว่านี้ได้หรือไม่เล่า ไม่รู้ด้วยว่าจะมีครั้งหน้าสำหรับนางหรือเปล่า เกิดเจ้าพี่ชายรู้ว่านางแอบออกมาแล้วสั่งห้ามนางเล่า“ไม่กลับ พวกเจ้าก็นั่งลงทานด้วยกันเถอะ อาหารเยอะแยะ ข้ากินคนเดียวไม่หมดหรอก”“แต่...” พวกนางมองหน้ากันอย่างลังเล“เอาเถอะ ข้าไม่บอกพ่อบ้าถานหรอกว่าให้พวกเจ้านั่งกินร่วมโต๊ะกับข้า” ซู่เฟินใจกว้างพอและไม่คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องเช่นนี้ คงเพราะความชิน ซู่เฟินจึงปรับตัวกับอากาศ

  เรื่องผ้าแผลสีขาว ถานเฉินเหลียนตั้งใจปล่อยผ่าน แต่ดูเหมือนเฉิงเว่ยฉีจะไม่ยอมล้มเลิกง่าย ๆ หากเขามีความตั้งใจดี ก็ดีไป แต่นี่ดูเหมือนองค์ชายรัชทายาทผู้สูงส่งจะมีเหตุผลบางอย่างในการเข้าหาน้องสาวของตนหากวันนั้นคนของเขาไม่ทำงานพลาด นางก็ไม่ตกไปอยู่ในมือของเฉิงเว่ยฉี แค่คิดก็โมโห ความโมโหของเขาเปรียบประดุจเพลิงกองใหญ่ที่พร้อมจะเผาผลาญ หากเขาไม่ได้เป็นเชื้อพระวงศ์เป็นเพียงบุรุษธรรมดาทั่วไป คงได้ไปนอนอยู่ใต้ต้นหลิวไปแล้ว“ท่านตั้งใจจะทำสิ่งใดกันแน่”ถานเฉินเหลียนตัดสินใจถาม เฉิงเว่ยฉีอุ้มสตรีตัวเล็กกลับไปนอนที่เตียงของนาง เจ้าของร่างนุ่มนิ่มนี่ยังคงนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง นางนอนนิ่งจนชายหนุ่มที่พึ่งอุ้มมาหวั่นใจ“อย่าพึ่งถามอะไรให้มากความ เจ้าดูนางเสียก่อนเถอะ” เฉิงเว่ยฉีที่นั่งอยู่ข้างเตียงกล่าวกับพี่ชายของนาง และเริ่มการตรวจชีพจรเขาจับสำรวจข้อมือเล็ก ลมหายใจนางแผ่วเบาลงไปเรื่อย ๆ ทุกอย่างในร่างกายนางดูปกติดี แต่นางก็ยังไม่ฟื้นตื่นขึ้นมา ถานเฉินเหลียนเห็นเช่นนั้นจึงรีบเข้าไปตรวจอาการน

             เพราะนางเป็นเพียงบุตรที่เกิดจากอนุภรรยา ทำให้เขาไม่สามารถรับนางและแต่งตั้งให้เป็นชายาเอกได้ ผู้ที่ดำรงตำแหน่งนั้นจะต้องเป็นสตรีที่มีชาติกำเนิดที่ดีและมาจากตระกูลใหญ่ที่สามารถส่งเสริมค้ำจุนราชบัลลังก์ได้เท่านั้น และมันเป็นเช่นนี้มาตลอดทุกรัชกาล            แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่เขากังวลใจ ยิ่งเป็นชายารองสิยิ่งดี ความสะใจต่างหากที่เขาต้องการ ตอนนี้ถานเฉินเหลียนคงโกรธจนแทบบ้า ส่วนนางจะคิดเห็นเช่นไรเขาย่อมไม่สน            คืนนี้จึงตั้งใจไปดูหน้าของว่าที่ภรรยาเสียหน่อย เพราะงานราชกิจยุ่งเหยิงตลอดทั้งสัปดาห์ เขาจึงไม่ว่างไปเยี่ยมนาง วันที่เจอนางล่าสุดก็ตั้งแต่วันที่นางไปวิ่งเล่นในตลาดมันไม่ใช่ความคิดถึงแค่อยากรู้ว่านางตอนนี้นางเป็นเช่นไรก็เพียงแค่นั้น...             ห้องของนางเปิดไฟสว่างเอาไว้ นี่ก็ดึกแล

  เขาไม่ปล่อยให้ซู่เฟินได้เล่นซุกซนไปมากกว่านั้น เฉิงเว่ยฉีพลิกตัวขึ้นไปเป็นฝ่ายควบคุม คนตัวเล็กทำเสียงงอแงไม่พอใจ“เห็นแก่ตัว” นางทุบอกเขาไปหนึ่งทีเฉิงเว่ยฉียิ้มกรุ้มกริ่มยอมให้นางทุบแต่โดยดี แรงนางตอนนี้มีเท่าลูกแมวข่วนแค่นั้นเขาโน้มกายดูดกลืนร่างกายนางอีกรอบ คนตัวสูงค่อย ๆ ขยับกายลงเบื้องล่าง จูบพรมลงบนหน้าท้องที่เคยแบนเรียบ จูบลงบนพุงเล็ก ๆ ของนาง“เจ้ามีพุง” คนตัวสูงหยอกเอินนางเล็กน้อย“เฉิงเว่ยฉี” นางเรียกชื่อเขาโดยเน้นทีละตัวอักษรกลิ่นกายหอมหวานของนางยังคงวนเวียนรอบกาย สิ่งนี้เป็นอย่างที่เขาหลงใหล นางมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ครั้งก่อนตอนที่นางวิ่งเตลิดในตลาด เขาหาตัวนางเจออย่างรวดเร็วก็เพราะกลิ่นนี้ ครั้งนี้ก็เช่นกันลมหายใจอุ่นร้อนของเฉิงเว่ยฉี ร้อนดุจเปลวเพลิง เขากดปลายจมูกอยู่ตรงส่วนนั้นของนาง ใช้เรียวลิ้นกวาดไปรอบ ๆ พร้อมกับละเลียดชิมน้ำหวานอย่างตะกละตะกลามความรู้สึกของนางตอนนี้เหมือนจะถึงฝั่งฝันอีกรอบ ลิ้นของคนผู้นั้นสอดลึกเข้าไปในช่องทางรัก คว้านลึกเกี่ยวก