พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ

พระรองแสนดีหาได้ในนิยายจริงหรือ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-12-15
โดย:  รอรีวันจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
3 การให้คะแนน. 3 ความคิดเห็น
33บท
3.6Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ใครบอกว่าพระรองนั้นแสนดี มารดาจะตบปากมันซะตรงนี้ ดีกับผีน่ะสิ แสนดีแต่เฉพาะกับพวกตัวละครหลัก ส่วนตัวประกอบอย่างนางน่ะเหรอ ไม่ได้อยู่ในสายตาเขาหรอก

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

1 ฉันตายแล้ว

Capítulo 1 — A Chegada

O portão de ferro se abriu devagar.

Devagar demais. Como se a própria casa estivesse relutante em me deixar entrar.

Apertei a alça da mochila contra o ombro.

Na minha frente, a mansão parecia ter saído de uma revista. Pedra clara, janelas enormes, um jardim perfeito demais para ser real.

Nada daquilo combinava comigo.

Nada daquilo era meu.

— Elisa, chegamos — minha mãe sussurrou ao meu lado.

Aquele sorriso nervoso de novo. O mesmo que ela usa desde que anunciou o casamento.

Não respondi. Eu tinha coisa demais pra dizer. E nada que fosse gentil.

Três meses.

Foi o tempo que Lúcia levou para conhecer Ricardo Andrade num jantar de negócios e colocar uma aliança no dedo.

Rápido demais para ser amor. Rápido demais para não doer.

E agora estávamos ali. Subindo a alameda de uma casa que não era nossa, para morar com uma família que eu não pedi.

O carro parou.

E eu os vi.

Três silhuetas no topo da escadaria. Parados como uma barreira. Não como um comitê de boas-vindas.

O do meio era o mais alto. Braços cruzados, terno impecável. Me olhava com uma frieza calculada, como se já estivesse calculando quanto trabalho eu ia dar.

Ao lado dele, o segundo. Mandíbula travada, punhos fechados. A hostilidade dele não era sutil. Era escancarada.

O terceiro sorria.

Mas era um sorriso errado. Afiado demais para ser gentil. O tipo de sorriso que promete problemas embrulhados em charme.

— Aqueles são meus filhos — a voz orgulhosa de Ricardo veio do banco da frente. — Felipe, Thiago e Noah.

Saí do carro devagar.

Três pares de olhos me despiram de qualquer ilusão de que eu seria bem-vinda.

Ninguém desceu para ajudar com as malas. Ninguém deu um passo à frente.

— Elisa — Ricardo abriu os braços. — Seja bem-vinda à nossa casa.

Nossa casa.

Soou como uma piada de mau gosto.

Subi os degraus. Um por um. Me recusei a desviar o olhar primeiro.

— Então é você — Felipe disse. A voz baixa, cortante. — A filha.

Não era uma pergunta. Era um rótulo.

— Elisa — corrigi, firme, mesmo com o coração batendo na garganta.

Ele me encarou por um segundo a mais do que seria confortável. Depois se virou.

— Vou estar no escritório.

E desapareceu porta adentro.

Thiago foi o próximo. Um passo à frente. Perto demais.

— Não sei o que você espera encontrar aqui — disse baixo, só para eu ouvir —, mas essa não é sua casa. Nunca vai ser.

— Thiago! — Ricardo repreendeu.

Mas ele já tinha ido. Passos pesados ecoando pelo corredor.

Só sobrou Noah.

O sorriso ainda estava lá. Mas os olhos me estudavam com uma atenção que não combinava com a leveza do rosto.

— Não liga pros dois — ele se aproximou, a voz suave. — Eles só não gostam de coisas novas.

Uma pausa. Calculada.

— Ainda.

Algo naquela palavra me arrepiou.

Antes que eu pudesse responder, ele também entrou.

Minha mãe apertou meu braço.

— Eles vão se acostumar.

Eu não respondi.

Porque pela primeira vez, eu tive certeza de uma coisa.

Eles não queriam que eu me acostumasse.

E pelo jeito que Noah me olhou, eles também não iam me deixar ir embora tão fácil.

---

Nota da autora: O que vocês acham que o Noah quis dizer com esse "Ainda"? Comenta aqui!

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Jj Jj Ok
Jj Jj Ok
แง้....ทำไมไม่มีตอนพิเศษเลย จบแบบนี้เลยหรอคะ ? เจ็บไปไหม? ToT
2026-06-01 21:49:07
0
0
Ploy Panyapat
Ploy Panyapat
ตอนท้ายๆมีสลับตอนไปมาทำให้งงๆแต่ก็เข้าใจได้อยู่ แต่จบแบบนี้ บีบหัวใจคนอ่านสุดๆ
2026-05-26 18:30:05
0
0
watcharee
watcharee
เรื่องไม่สั้นไม่ยาวไปกำลังดีเนื้อเรื่องสนุกน่าติดตาม จะไล่อ่านเรื่องของไรท์ให้ครบทุกเรื่องนะคะ
2026-02-05 06:07:22
1
0
33
1 ฉันตายแล้ว
การจราจรยามเช้าค่อนข้างติดขัด ซึ่งเป็นเรื่องปกติของมหานครยิ่งใหญ่แห่งนี้ ปีปีหนึ่งจะมีบัณฑิตจบใหม่หลายล้านคน ทุกคนต่างแย่งชิงฝ่าฟันเพื่อให้ได้งานบริษัทระดับท็อป สำหรับถานซู่เฟินแล้ว เธอไม่จำเป็นต้องลงสนามแย่งชิงอะไรแบบนั้นจบจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติ ผลการศึกษาตอนเรียนจบก็เข้าขั้น Top อีกทั้งยังเคยเดินสายผ่านการประกวดมาหลายเวที หน้าตาจัดว่าสวยงามตอนสัมภาษณ์ อาศัยวาทศิลป์นิดหน่อยบวกกับยิ้มสวยพราวเสน่ห์ หญิงสาวก็ได้งานนั้นมาอย่างง่ายดาย ตำแหน่งเริ่มต้นในทีมพัฒนาและวิจัยของบริษัทระดับชาติจึงตกมาอยู่มือเธออย่างไม่ต้องสงสัยวันนี้เป็นวันทำงานวันแรกคนตัวเล็กเลือกที่จะไม่มาสาย หญิงสาวตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อให้ทันรถเมล์เที่ยวแรก การเริ่มต้นที่ดีจะส่งผลดีต่อเรื่องอื่น ๆ ด้วยเช่นกัน ซู่เฟินเลือกสวมเสื้อผ้าสีโทนอุ่น ให้ดูบอบบางน่าทะนุถนอม“รอด้วยค่ะ” เธอวิ่งตะโกนร้องเรียกรถเมล์ที่กำลังจะเคลื่อนตัวออกจากท่าจอดรถ โชคดีที่คนขับรถได้ยิน เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยกำลังตกอยู่ในความยากลำบากใครจะไม่ใส่ใจเมื่อขึ้นไปบนรถซู่เฟินยิ้มโปรยเสน่ห์ไปหนึ่งที คุณลุงคนขับใจดีไม่ว่าอะไร ได้แต่โบกมือให้เธอรีบเข้าไปนั่ง เพราะ
อ่านเพิ่มเติม
2 ผีสาวลามก
แม้ถานซู่เฟินจะตะโกนดังแค่ไหนก็ไม่มีใครได้ยินในสิ่งที่เธอบอก ฆาตกรที่ฆ่าเธอยังลอยหน้าลอยตาอยู่ในที่ทำงานได้อย่างหน้าตาเฉยเธอเคยได้ยินว่า พวกผีนี่สามารถไปที่ไหนก็ได้ จะตามหลอกหลอนใครก็ได้ เธอจึงตั้งจิตติดตามไปถึงบ้านของคนที่ฆ่าเธอ อย่างน้อยก็ต้องทำอะไรสักอย่าง เช่น เข้าฝัน ทำของตก เป่าลมแรง ๆ หรือไม่ก็แลบลิ้นปริ้นตาให้แม่คนนั้น ที่มารู้ทีหลังว่าชื่อหนิงเยว่ซี ตกใจตายกันไปข้างหนึ่งแต่ไม่ว่าจะใช้อิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แค่ไหน แม่นั่นก็ไม่ได้สะทกสะท้านกับการกระทำของเธอเลยสักนิด ชีหนิงเยว่ซีใช้ชีวิตดี๊ดี ส่วนเธอต้องกลายเป็นผีเร่ร่อนแค่คิดก็เจ็บแค้นเกินไปแล้ว“คนสวย ทำแบบนั้นไม่ช่วยอะไรหรอก” ผีหญิงชราตนหนึ่งพูดกับเธอ“ก็แม่คนนั้นเป็นคนฆ่าหนู หนูอยากจับชีหักคอจริง ๆ” ซู่เฟินพยายามกำมือรอบคอหนิงเยว่ซี“แต่ไหนแต่ไรมา คนเป็นกับคนตายก็เป็นเส้นขนานกัน พวกที่เธอเห็นในละครน่ะ เป็นเรื่องหลอกลวงทั้งนั้น แล้วเพิ่งเป็นผีไม่นานแบบนี้เลเวลผีต่ำต้อยจะไปทำอะไรใครเขาได้” ผียายแก่พูดกับเธอ“งั้นแสดงว่าหนูทำอะไรชีไม่ได้เลยเหรอคะ” ซู่เฟินพองแก้มอย่างเหนื่อยหน่าย“อื้อ ไปชดใช้กันในยมโลกเถอะจะหญิง เดี๋ยวนางก็ไปตกก
อ่านเพิ่มเติม
3 ผีสาวทะลุมิติ
กรี๊ดดดด!!ผีสาวหวีดร้องด้วยความกลัว ตอนตายหรือเล่นรถไฟเหาะยังไม่กลัวเท่านี้เลย ความรู้สึกตอนโดนดูดเข้าไปด้านใน มันวูบวาบเสียวท้องแปลก ๆครั้นพอลืมตาตื่นขึ้นมาดันได้สบตากับผู้ชายคนหนึ่ง ในหัวสมองของผีสาวพร่าเบลอไปหมด ไม่รับไม่รู้อะไรทั้งนั้นรู้อย่างเดียว มันทั้งเสียวและพลุ่งพล่านไปหมดดะ เดี๋ยวนะ!!“คุณเป็นใคร” ซู่เฟินถาม แต่มือก็ยังโอบล้อมรอบคอของเขาผู้ชายคนนั้นถอนจูบจากเธอ ในใจผีสาวมีความรู้สึกเสียดายนิดหน่อย“เจ้าอย่ามาไขสือ เป็นคนหลอกข้ามาเองไม่ใช่หรือ” เขาสบตากับสตรีที่อยู่ในการควบคุมของเขา“ใครหลอกคุณมากัน” ถานซู่เฟินเปลี่ยนจากคล้องคอผลักเขาออกห่างร่างกายของทั้งคู่ที่เคยนัวเนียไร้เสื้อผ้าผละออกจากหัน เฉิงเว่ยฉี จ้องมองสตรีตัวเล็ก ๆ คนนั้นด้วยสายตาเหยียดหยามระคนไม่เข้าใจเมื่อได้ยืนห่างจากกัน ซู่เฟินถึงได้เห็นหน้าตาเขาชัดเจนขึ้น อื้ม!!! หล่อเหลือเกินพ่อ เธอลอบเลียริมฝีปากที่แห้งผาก รสจูบเมื่อครู่เธอรู้สึกถึงมันได้นิดหนึ่ง คนผู้นั้นใส่แค่ชุดผ้าสีขาวบาง ๆ ร่างกายกล้ามเนื้อสัดส่วนทุกอย่างดูแข็งแกร่งไปหมด เมื่อมองต่ำลงมาเรื่อย ๆ ซู่เฟินก็ยิ้มปริ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก“คุณหนูถาน หลอกให้ข
อ่านเพิ่มเติม
4 ผีสาวเสียซิง
ความรู้สึกรุ่มร้อนแล่นไปทั่วร่างของเธอผู้ชายคนนั้นที่บอกว่าตัวเองชื่อเฉิงเว่ยฉี เดินดุ่ม ๆ มาอุ้มเธอพาดบ่า ในหัวเธอประมวลผลเรื่องราวใด ๆ ไม่ได้แล้วมันร้อน ร้อนไปทั่วทั้งร่างซู่เฟินอยากจะแก้ผ้ากระโดดน้ำเสียเดี๋ยวนี้“ให้ข้าช่วย” เขาบอกกับเธอ“ช่วยอะไร ช่วยอะไรกัน” ซู่เฟินพยายาดีดตัวให้เหมือนกุ้ง ดิ้นรนอยู่บนบ่าของเขา มือใหญ่ของเฉิงเว่ยฉีตบตูดเธอไปหนึ่งทีถานซู่เฟิน แทบอยากจะฆ่าตัวตาย ไอ้คนมารยาทแย่เอ้ยเฉิงเว่ยฉีแบกนางขึ้นบ่าก้าวดุ่ม ๆ เข้าไปในห้องนอนรัชทายาท เสื้อผ้าที่ห่อหุ้มตัวนางเอาไว้ก็ถูกเขากำจัดทิ้งไปหมดแล้วกว่านางจะรู้ตัวก็พบว่าตัวเองเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ห่มร่างเขาต้องมองสตรีตัวเล็ก ๆ นั่นด้วยความปรารถนาที่ยากจะคาดเดา และยืนรอดูสถานการณ์เผื่อว่านางจะไม่ต้องการให้เขาช่วยสายตาของผู้ชายคนนั้นจ้องเธอราวกับจะกลืนกิน ที่บอกว่ามารดาจะกินผู้ชายสามเดือนครั้งเมื่อก่อนหน้านี้ เธอพูดเล่นต่างหาก ต่อให้อยากทำจริง ไม่ว่าจะในสถานะผีหรือสถานะคนเธอก็ไม่เอาหรอก มันทำไม่เป็นว้อยยยยย!!!คน!! ตอนนี้เธอเป็นคนงั้นเหรอเพี๊ยะ!!! ถานซู่เฟินตบแก้มขวาของตัวเองแรง ๆ หนึ่งที ความรู้สึกเจ็บชาวาบบนใบหน้า
อ่านเพิ่มเติม
5 ไม่เป็นแล้วมัมหมีพระรอง
คนผู้นั้นสอดขาเข้ามาระหว่างขานาง บังคับให้ซู่เฟินแยกเรียวขาออกอย่างเป็นธรรมชาติ เอาเถอะพ่อเอ๊ย มารดาจะทนไม่ไหวแล้ว อยากทำอะไรก็ทำ ในเมื่อมันเลยเถิดมาถึงจุดนี้เข้าไปแล้วใบหน้าหล่อของเฉิงเว่ยฉี ก้มมองส่วนนั้นของเขาและนาง มันจดจ่ออยู่ตรงหน้าท้องเนียนเรียบ เขากลืนน้ำลายอึกใหญ่ ช่างเป็นสตรีที่สามารถทำให้สติของเขากระเจิดกระเจิงได้ถึงเพียงนี้คนตัวใหญ่ที่เป็นฝ่ายควบคุม ค่อย ๆ สอดส่วนนั้นเข้าสู่ช่องทางคับแคบใบหน้าของนางเหยเก หยาดน้ำตาร่วงหล่นลงข้างแก้ม เขาหยุดไว้ก่อนดูเหมือนว่านางจะรับไม่ไหว เขาก้มลงพรมจูบซับน้ำตาให้แก่นาง ตัวเขาเองก็พึ่งรู้ว่านางเป็นสตรีที่ยังไม่ผ่านมือชายใด“เด็กดี อย่าเกร็งแค่นิดเดียวเท่านั้น” น้ำเสียงของเขาทุ้มต่ำอ่อนโยน นางเป็นสตรีคนที่สองที่เขาพูดด้วยน้ำเสียงเช่นนี้ แต่ถ้าเป็นเวลาเช่นนี้ก็นับว่าเป็นสตรีเพียงคนเดียวคนอื่นนั้น เพียงทำให้จบ ๆ กันไปเท่านั้น“ฉันเจ็บ” เธอบอกออกไปตรง ๆ ความรู้สึกเหมือนกับร่างจะฉีกขาดอย่างไรก็อย่างนั้น ทำไมพวกนางเอกหนังผู้ใหญ่ที่เธอเคยดู อะไร ๆ มันก็ง่ายดายไปหมดสองมือเนียนนุ่มของซู่เฟิน กอดรัดร่างสูงใหญ่ ไว้แนบแน่นหญิงสาวฝังกรงเล็บลงไปบนแผ่
อ่านเพิ่มเติม
6 ตัวละครอะไร?
  ผู้ชายที่นั่งอยู่บนเตียงมองนางด้วยสายตาเชิงเหยียดหยาม ที่บาดเจ็บก็เพราะนางดื้อเองไม่เกี่ยวกับเขาเลยสักนิดสายตาเขาเย็นชายิ่งกว่าใครคนไหนที่นางเคยเจอมาตลอดทั้งชีวิต พวกเพื่อนผีเพื่อนมนุษย์ของเธอหลายยังไม่เคยมีใครมองนางด้วยสายตาเช่นนั้นมาก่อน เรียกได้ว่าตลอดชีวิตที่ผ่านมาได้ใช้ชีวิตบนพริวิเลจความงามมาโดยตลอด“เช้าแล้ว จะกลับบ้านเองหรือจะให้ข้าไปส่ง” เฉิงเว่ยฉีถามสตรีตัวเล็กที่นั่งกองอยู่กับพื้นโห!!! แบบนี้มันเข้าว่าฟันแล้วทิ้งชัด ๆซู่เฟินรู้สึกหมั่นไส้คนผู้นั้น จากเอฟซีมารดาจะกลายเป็นซาแซงแล้วนะ“ข้ากลับเอง” หญิงสาวกัดฟันพูด“งั้นไม่ส่ง” พูดจบเขาก็ลุกเดินออกไปทันที หญิงสาวกำหมัดแน่น ตกลงแล้วนางทะลุมิติเข้ามาเป็นใครกันแน่ นางรอง นางร้าย หรือนางบำเรอ เมื่อคิดได้เช่นนั้น นางก็ลุกขึ้นยืนอย่างเด็ดเดี่ยวร่างแบบบางเหยียดหลังตรง ตอนสมัยเรียนเห็นเช่นนี้เคยโยนเบสบอลเปิดงานมาก่อนนะเฟ้ย!!ซู่เฟิน จับผ้าขี้ริ้วม้วนเป็นก้อนกลม คนตัวเล็กเดาะผ้าในมือสองสามครั
อ่านเพิ่มเติม
7 สกุลถานเหมือนกัน
  รถม้าจอดนิ่งสนิท นางรู้สึกตัวตื่นเพราะการหยุดนิ่งของรถม้า ก่อนที่จะได้ลุกขึ้นร่างแบบบางของซู่เฟินก็ถูกใครบางคนกระชากลงมาแบบไม่ให้ทันได้ตั้งตัวคนตัวเล็กหันหน้าจะตะโกนด่า กลายเป็นว่าบุรุษผู้นั้น ยืนใช้มือไขว้หลังมองเธอด้วยสายตาไร้อารมณ์ซู่เฟินพิจารณารูปร่างลักษณะของบุรุษคนนั้น พลางนึกถึงบทบรรยายตัวละครของไรท์เตอร์มักใส่ชุดสีดำสนิท!รูปร่างสูงโปร่ง!ใบหน้าหล่อเหลาคมคายหรือจะเป็นถานเฉินเหลียน เออ!! ดีจังเลย ตัวนางเองก็พึ่งนึกได้ว่าตัวละครพระเอกมีนามสกุลเดียวกับนาง หรือว่านางจะเป็น..... คนของถานเฉินเหลียนเข้านำตัวนางกลับเข้าไปในบ้านโบราณหลังใหญ่ เรือนหลังนี้แม้จะไม่โดดเด่นสง่างามเท่ากับจวนรัชทายาทของอีตาพระรองนั่น แต่ก็ถือว่าใหญ่โตสง่างามปูมหลังของถานเฉินเหลียนคือแม่ทัพใหญ่ ครอบครัวตระกูลถานส่งต่อความภักดีจากรุ่นสู่รุ่น แน่นอนว่าปัจจุบัน คนตระกูลถานถือว่ามีอำนาจพอสมควร โดยเฉพาะถานเฉินเหลียน เป็นเช่นนั้นเขาจึงกล้างัดข้อเฉิงเว่ยฉีพ่อพระรองแสนดีของออลพี้เพิ๊ล“คุณชายจัดการกับน
อ่านเพิ่มเติม
8 สลับบทบาท
  ครั้งสุดท้ายที่ได้พูดคุยกับบิดาก่อนจะหมดลมหายใจ คนที่เขาเรียกว่าพ่อจู่ ๆ ก็บอกความลับที่ไม่เคยกล่าวกับใครมาก่อนอดีตนักรบผู้ยิ่งใหญ่ ในบั้นปลายสุดท้ายต้องตายอย่างทรมาน อยู่อย่างรู้สึกผิด ร่างกายซูบซีดนอนรอความตายไปเรื่อย ๆ เขาจำวันนั้นได้ดี วันที่บิดาบอกเรื่องน้องสาว“เฉินเหลียนเจ้ามีน้องสาว” แม่ทัพถานพูดพร้อมกับหยิบของสิ่งหนึ่งออกมาจากใต้หมอน เขารู้สึกผิดที่ทอดทิ้งนางไว้เช่นนั้นบิดายื่นป้ายหยกที่มีเพียงครึ่งชิ้น ให้ใช้สิ่งนี้เป็นเครื่องยืนยันเพื่อรับตัวนางกลับมายังเมืองหลวง เขาสืบทราบปูมหลังอีกที นางเป็นเพียงเด็กที่ใช้ชีวิตอยู่ในหอคณิกา เป็นโชคดีของนางที่หน้าตาธรรมดาไม่โดดเด่นจึงเป็นแค่เพียงหญิงรับใช้ มารดาของนางหรืออนุภรรยาของแม่ทัพถานอดีตแสนงดงามเป็นนางโลมเลื่องชื่อ เวลานี้เสียชีวิตไปนานแล้ว มามาในนั้นสงสารที่นางไม่มีที่ไปจึงให้พักอาศัยอยู่ที่นั่น ตอนไปรับตัวมารถม้าของนางดันถูกสลับกับป๋ายหลูอิงสตรีจากหอคณิกา มีคนตั้งใจส่งตัวนางโลมชื่อดังผู้นั้นไปสำหรับรับรองรัชทายาท แต่กลายเป็น
อ่านเพิ่มเติม
9 น้องสาว
 หญิงสาวคิดถึงเตียงนอนนุ่มนิ่มที่บ้านของตน ตอนเป็นผีก็ไม่ได้รู้สึกถึงรสสัมผัสเหล่านั้น เพราะร่างวิญญาณของเธอไม่มีความรู้สึกร้อนหนาว แต่พอได้กลับมาเป็นคนความรู้สึกประสาทสัมผัสทั้ง 5 ก็กลับคืนมาอีกครั้งซู่เฟินรู้สึกได้ถึงก้อน ๆ อุ่น ๆ นุ่ม ๆ อะไรสักอย่าง นางจึงขยับร่างกายเข้าไปหาของสิ่งนั้น คนตัวเล็กซุกร่างกายเข้าไปแนบชิดยิ่งขึ้น เฉิงเว่ยฉีที่นอนอยู่บนเตียงเดียวกันไม่ปฏิเสธร่างกายของนาง ค่ำคืนก่อนหน้าเขาและนางมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันยิ่งกว่านี้อีกสตรีตัวเล็กคนนี้ร่างกายนุ่มนิ่ม แถมยังมีกลิ่นประหลาดที่ทำให้เขารู้สึกรัญจวนใจอยู่ตลอดเวลา เมื่อได้กลืนกินนางครั้งแรก ก็อยากมีครั้งต่อไปเรื่อย ๆ เป็นความสับสนวุ่นวายที่ตีกันอยู่ในสมองของเขาร่างกายนั้นปรารถนาเพียงนาง ย่ำรุ่ง คนตัวเล็กยังคงนอนหลับสนิท ใบหน้าหมดจดไร้ริ้วรอยนอนหลับตาพริ้มอยู่ในอ้อมกอด นางดิ้นไปดิ้นมาอยู่ในอ้อมกอด การกระทำไร้เดียงสาของนางกระตุ้นปลุกความรู้สึกบางอย่างเสียแล้ว เขาขยับตัวเลื่อนลงจุมพิตหน้าผากกลมมนของนาง สูดกลิ่นกายหอมหว
อ่านเพิ่มเติม
10 จริตหญิงสาว
 จนตอนนี้นางก็ยังไม่เข้าใจว่าเหตุใดตัวละครน้องสาวของถานเฉินเหลียนถึงโผล่มาเช่นนี้ ซู่เฟินชักสงสัยทฤษฎี dark side ของไรท์เตอร์เสียแล้วสิ และหวังว่าตนจะคิดผิด เฉิงเว่ยฉีรู้อยู่แล้วว่านางเป็นน้องสาวของถานเฉินเหลียน เขาสืบทุกอย่างที่เกี่ยวกับสกุลถานเอาไว้หมดแล้ว ตกใจอยู่ไม่น้อยที่ได้ยินว่าแม่ทัพถานแอบไปมีอนุภรรยาแถมยังเป็นนางคณิกาในหอนางโลม และเขาไม่คิดว่าจะได้เจอกับสตรีตัวเล็กนางนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ เหมือนสวรรค์จะเป็นใจให้เขาได้เอาคืนคนผู้นั้นบ้างแปลกใจอีกเรื่อง ที่นางดูเหมือนจะไม่รู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของนางเป็นใคร เขาเดาได้จากท่าทีเช่นนั้นของนาง‘ถานเฉินเหลียนเอ๊ย ถานเฉินเหลียน’ ก่อนหน้าเขามอบสตรีที่ตนเองรักและหวงแหนให้ไปแล้ว คนตัวสูงดีดลูกคิดในใจ การค้าครั้งนี้เขาจะเสียเปรียบไม่ได้ ผู้เป็นพี่ชายดูสีหน้าของน้องสาว นางดูเหมือนไม่เชื่อว่าตนนั้นเป็นคุณหนูสกุลถาน ใบหน้าหมดจดของนางเต็มไปด้วยความสับสนระคนตกใจเขาได้ยินว่าความเป็นอยู่ของนางในหอนางโลมไม่ค่อยดีนัก ถ้าเขาตัดส
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status