Todos os capítulos de กลางวันมีฉัน กลางคืนมีเธอ: Capítulo 11 - Capítulo 20

20 Capítulos

บทที่ 10 เดตที่ต้องออกแรง

บทที่ 10 เดตที่ต้องออกแรงวันนี้คือวันนัดเดต เมอร์สันนัดเธอเมื่อคืนว่าเช้าวันนี้จำเป็นต้องตื่นแต่เช้าเพื่อออกเดินทาง พร้อมทั้งเน้นย้ำให้สวมกางเกงและรองเท้าผ้าใบและเขาก็พูดอย่างมั่นใจว่าจะ “พาไปดูวิวที่สวยที่สุดใน”แต่แอลลี่เริ่มแน่ใจแล้วว่าคำว่า “สวยที่สุด” ของเขา แปลว่า “เหนื่อยที่สุดในชีวิต” ต่างหากตั้งแต่เช้า ทั้งคู่ขึ้นรถบัสออกจากตัวเมือง ผ่านบ้านเรือนเรียงรายสลับกับทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม ก่อนจะมาหยุดที่เชิงเขา ซึ่งเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของเมือง — ภูเขาที่สูงเด่นอยู่เหนือท้องฟ้า มีเส้นทางเดินชมธรรมชาติและจุดชมวิวกระจายอยู่ตลอดทางอากาศยามสายสดชื่นจนแอลลี่อดสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ไม่ได้ กลิ่นดินผสมกับกลิ่นหอมของไม้ป่าให้ความรู้สึกเย็นและสดใหม่ไปทั้งร่าง แต่ความรู้สึกนั้นอยู่ได้ไม่นานนัก เพราะเธอต้องเดินขึ้นบันไดชันเป็นเวลานาน แอลลี่ก็เริ่มรู้สึกเหมือนขาดอากาศหายใจ“นี่นายพาฉันมาเดตจริง ๆ ใช่ไหม”เธอบ่นพลางหอบแฮ่ก มือหนึ่งยันเข่าตัวเองไว้ อีกมือพัดหน้าอย่างอ่อนแรง ครั้นจะเดินกลับลงไปก็รู้สึกเสียดายเพราะเดินขึ้นมาแล้วรู้แบบนี้น่าจะถามเขาก่อนว่าจะพาไปที่ไหนหากต้องมาเดินเขาแบ
last updateÚltima atualização : 2025-12-09
Ler mais

บทที่ 11 เดตถึงสวรรค์ (1)

บทที่ 11 เดตถึงสวรรค์ (1)หลังอาหารมื้อใหญ่ที่แอลลี่กินอย่างเอาจริงจังจนเมอร์สันได้แต่นั่งยิ้มขำ ทั้งคู่ก็พักอยู่ที่ร้านสักครู่เพื่อรอให้แดดช่วงเที่ยงอ่อนลง ก่อนจะออกเดินเที่ยวต่อรอบ ๆ จุดชมวิวด้านบนของภูเขาสายลมเย็นพัดมาปะทะใบหน้า กลิ่นสนและดอกไม้ป่าลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ แสงแดดยามบ่ายอ่อนส่องกระทบผืนน้ำด้านล่างจนกลายเป็นประกายระยิบระยับ“งั้นไปเดินย่อยกันหน่อยดีไหม”“นายอยากให้ฉันเดินขึ้นอีกเหรอ” เธอทำเสียงขุ่น“เธอไม่ชอบเหรอ” เมอร์สันเอ่ยถาม และพยายามปรับทำความเข้าใจถึงความชอบของแอลลี่ หากคราวหน้าขอเธอเดตอีกอาจจะต้องเลือกที่ดีกว่านี้แอลลี่มองพลางถอนหายใจออกมาจะว่าไม่ชอบก็ไม่ใช่ เพราะวิวนั้นสวยจริง แต่อย่างน้อยเดตแรกเขาควรหาที่สบาย ๆ เบา ๆ กว่านี้ก่อน ถึงจะบ่นออกไปตอนนี้ก็ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว ในเมื่อเดินทางมาครึ่งภูเขาแล้ว !“คราวหน้านายต้องบอกฉันล่วงหน้านะ ฉันจะได้เตรียมใจ”พอดียินคำว่า ‘คราวหน้า’ เมอร์สันก็ยิ้มออกมาทันที เพราะนั่นคือโอกาสของเขาอีกครั้ง“ได้สิ ผมสัญญาเลย!” ชายหนุ่มตอบด้วยน้ำเสียงยินดีก่อนพูดต่อไปว่า “ถ้าเธอเดินไม่ไหวบอกนะ ผมจะให้ขี่หลังแทน”แอลลี่ไม่ได้ตอบอะไรได้แ
last updateÚltima atualização : 2025-12-09
Ler mais

บทที่ 12 เดตถึงสวรรค์ (2)

บทที่ 12 เดตถึงสวรรค์ (2)เมืองทั้งเมืองทอดยาวอยู่เบื้องล่างราวกับภาพวาดหลังคาบ้านลดหลั่นเป็นชั้นตามพื้นดินลาดเอียง ถนนคดเคี้ยวราวเส้นหมึกที่ถูกวาดด้วยพู่กันผืนทะเลส่องประกายสะท้อนแดดยามบ่ายเป็นสีเงินละมุนภูเขาสีเขียวเข้มซ้อนทับกันไปไกลสุดสายตาเมฆสีขาวลอยเอื่อยเหนือยอดไม้ ราวกับทุกสิ่งถูกกลั่นรวมเป็นภาพเดียวที่สมบูรณ์แบบที่สุดแอลลี่มองตะลึง ก่อนกระซิบเสียงเบา “…สวยมาก”เมอร์สันยืนอยู่ข้างเธอ ไม่พูดอะไรสักคำเพราะดวงตาเขากำลังจดจ้องแค่เธอเท่านั้นหญิงสาวรู้สึกได้ว่าสายตาเขากำลังจับจ้องมองอยู่ แม้จะไม่หันไปก็ตาม ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่“สวยเนอะ” แม้เมอร์สันจะเอ่ยปากชม ทว่าสายตาไม่ได้มองวิวธรรมชาติแต่อย่างใด “ขอบคุณที่แอลลี่ไม่เกลียดผมไปซะก่อน”แอลลี่หันมามองชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยสีหน้าไม่มั่นใจ ก็แน่ล่ะ หากเป็นผู้หญิงคนอื่นเขาคงโดนหล่อนตบหน้าและหนีกลับไปแล้ว !แอลลี่เม้มปากแน่น พยายามไม่ยิ้มออกมา แต่ริมฝีปากกลับยกขึ้นนิด ๆ โดยไม่รู้ตัว“ยังไม่ถึงขั้นเกลียด…” เธอพูดเสียงเบา ก่อนเสริมอย่างถากถางนิด ๆ “แต่ถ้ามันสูงกว่านี้อีกก็ไม่แน่”เมอร์สันหัวเราะในลำคอ “งั้นถือว่า
last updateÚltima atualização : 2025-12-09
Ler mais

บทที่ 13 ข้างห้องที่ไม่มีอยู่จริง (1)

บทที่ 13ข้างห้องที่ไม่มีอยู่จริง (1)อากาศเริ่มอุ่นขึ้นเป็นสัญญาณบอกว่าฤดูใบไม้ผลิได้สิ้นสุดลงและก้าวเข้าสู่ฤดูร้อนเป็นที่เรียบร้อย ได้เวลาที่แอลลี่ต้องตัดสินใจต่อในเรื่องของอนาคตแล้วว่า จะเรียนภาษาต่ออีกดี หรือหางานทำหญิงสาวยอมรับว่าเธอชอบเมืองนี้ที่ค่อนข้างสงบเป็นระเบียนและผู้คนก็อัธยาศัยดี ท้ายที่สุดแอลลี่ตัดสินใจที่จะเรียนภาษาระยะสั้นต่ออีกเทอม เพื่อให้เข้าใจมากขึ้นเวลาทำงานบ่ายของวันนี้หลังเก็บของในหอพักเรียบร้อย แอลลี่ออกมาที่สำนักงานผ่านทะเบียนของมหาวิทยาลัยเพื่อติดต่อลงทะเบียนเรียนอีกเทอมหลังลงทะเบียนและชำระเงินเสร็จ แอลลี่เดินกลับไปที่อาคารเรียนเพื่อยื่นเอกสารอีกครั้งหนึ่ง ระหว่างทางเดินกลับเสียงข้อความโทรศัพท์ในมือแจ้งเตือนขึ้น หญิงสาวจึงรีบเปิดอ่านทันทีลงทะเบียนเสร็จแล้วหรือยัง ผมเพิ่งเสร็จธุระ เดี๋ยวไปหาแอลลี่ยิ้มขณะที่อ่านข้อความธรรมดาจากเมอร์สันก่อนจะรีบพิมพ์ตอบกลับไปเสร็จแล้ว แต่ฉันต้องไปยื่นเอกสารที่อาคารอีกรอบ นายไปรอที่ร้านกาแฟก่อนได้เลย เดี๋ยวค่อยเจอกันเมื่อพิมพ์ตอบกลับเรียบร้อยหญิงสาวก็สาวเท้าเดินอย่างไวเพื่อไปยังอาคารติดต่ออาจารย์อีกครั้งทางไประหว่างตึกค
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทที่ 14 ข้างห้องที่ไม่มีอยู่จริง (2)

บทที่ 14ข้างห้องที่ไม่มีอยู่จริง (2)สองวันต่อมา...ในช่วงสายของวันผู้ดูแลได้เดินมาที่ห้องของเธอเพื่อตรวจสอบสภาพห้อง แอลลี่ลากกระเป๋าทั้งหมดออกมาไว้ข้างนอก ก่อนจะรอตรวจเช็กห้องหลังจากทำการตรวจเช็กห้องเรียบร้อยแล้ว เธอยื่นกุญแจห้องคืนให้พร้อมลงชื่อในเอกสารตรวจสภาพห้องเมื่อผู้ดูแลยืนยันว่าเรียบร้อยดีและดำเนินการโอนเงินประกันคืนให้ทันที แอลลี่ก็โค้งขอบคุณแล้วหันหลังเดินออกมาหญิงสาวขนของเข้าในลิฟต์แล้วลงมาชั้นล่าง ทันทีที่ออกมาถึงหน้าตึก เธอก็เห็นเมอร์สันยืนรออยู่แล้วครั้นเห็นแอลลี่เดินออกมาเขาก็รีบก้าวเข้ามาหารวดเร็วกว่าเดิม สายตาที่กวาดมองกระเป๋ากองเล็กของเธอดูจะทั้งโล่งใจและตื่นเต้นปนกัน“เสร็จแล้วเหรอ” เขาถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“ใช่แล้ว วันนี้ไม่มีคนย้ายออกเลยเร็วน่ะ”แอลลี่พูดพลางขยับกระเป๋าที่อยู่ในมือเพราะเริ่มหนัก เมอร์สันจึงเดินเข้ามาหาและช่วยเธอขนในทันที“ผมช่วยนะ เพราะเราต้องเดินไปอีกนิดหน่อย ผมจอดรถไว้ค่อนข้างไกล”หญิงสาวไม่ปฏิเสธน้ำใจของอีกฝ่ายเพราะเธอไม่สามารถเดินถือไปเองคนเดียวหมดจริง ๆ ขนาดแค่ขนของลงมายังชั้นล่างใช้แรงแทบจะหมดแอลลี่ไม่คิดเลยว่าจะมีสัมภาระเพิ่มขึ้นขนาด
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทที่ 15 ฤดูหนาวอันแสนอบอุ่น

บทที่ 15ฤดูหนาวอันแสนอบอุ่นลมหนาวกลางฤดูมาเยือน พัดผ่านระเบียงอพาร์ตเมนต์ เสียงลมเสียดผ่านกระจกดังแผ่วที่รายล้อมไปด้วยความเงียบสงบแอลลี่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานในห้องนั่งเล่น กำลังจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่เปิดไฟล์เรซูเม่ค้างอยู่ ด้านข้างคือแก้วชาร้อนที่เริ่มมีไอน้ำเกาะผิวแก้ว พลางยกมือขึ้นนวดขมับเบา ๆ ความคิดวนเวียนเรื่องงานที่กำลังจะยื่นสมัครเธอใกล้เรียนจบคลาสภาษาแล้ว ถึงเวลาต้องหางานให้ได้ ไม่ว่าจะเมืองไหน ไม่ว่าจะบริษัทอะไร ขอเพียงเป็นงานที่เริ่มต้นที่ประเทศนี้ได้ก็พอแต่ช่วงนี้…ผู้หางานมากขึ้นกว่าปีก่อนเป็นเท่าตัว ทำให้เธอต้องเตรียมใจไว้ล่วงหน้าเพราะอาจจะว่างงานไปอีกสักพักเสียงประตูเปิดดังขึ้น เมอร์สันเดินเข้ามาในชุดเสื้อโค้ทสีเข้ม ผมที่โดนลมหนาวพัดจนฟูเล็กน้อย เขาถอดผ้าพันคอออกแขวนไว้แล้วเดินเข้ามาหาหญิงสาว“กำลังยื่นสมัครงานอยู่เหรอ” เมอร์สันเดินเข้ามาหาแอลลี่ที่ทำหน้าเครียดอยู่“ใช่ ฉันยื่นไปแล้วหลายที่แต่ยังไม่มีที่ไหนตอบกลับมาเลย”แอลลี่รู้สึกเป็นกังวลเพราะเธอยังต้องใช้เงินเก็บดำรงชีวิตอยู่ ถึงค่าเช่าห้องจะไม่แพงตามที่เมอร์สันเคยบอกแต่ทว่าเงินค่ากิน และค่าใช้จ่ายจิปาถะคงจะอยู
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทที่ 16 ค่ำคืนคริสต์มาสอันแสนหวาน (1)

บทที่ 16ค่ำคืนคริสต์มาสอันแสนหวาน (1)คืนวันคริสต์มาส…อากาศหนาวจัดลงกว่าเดิมจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว แอลลี่ก้าวลงจากรถเมล์ก่อนจะเดินมุ่งหน้าไปตามพิกัดที่เมอร์สันส่งมาให้สถานที่ท่องเที่ยวภายในเมืองถูกแต่งแต้มด้วยแสงไฟของเทศกาลคริสต์มาสระยิบระยับ ริมทางเต็มไปด้วยต้นสนประดับโบว์สีแดงและไฟกะพริบสลับจังหวะ ผู้คนพากันสวมโค้ทหนาเดินจับมือ ถ่ายรูป หรือยืนซดโกโก้อุ่นจากร้านค้าข้างทาง เสียงเพลงคริสต์มาสคลอเบา ๆ ตามถนนตลอดทาง ทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขในยามค่ำคืนบริเวณลานกลางเมืองหน้าห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนที่ออกมาเฉลิมฉลอง บางกลุ่มยืนถ่ายรูปกับต้นคริสต์มาสสูงตระหง่านที่ตั้งโดดเด่นอยู่กลางลาน ตกแต่งด้วยโคมไฟสีส้มอ่อนและริบบิ้นสีแดงใหญ่ เสียงหัวเราะและการพูดคุยดังปะปนกันจนอบอุ่นกว่าลมหนาวแอลลี่หยุดยืนมองภาพบรรยากาศตรงหน้า และในตอนนั้นเอง…เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“แอลลี่!”เธอหันกลับไป เห็นเมอร์สันเดินเร็วเข้ามาหาในชุดโค้ทสีดำ ตามด้วยผ้าพันคอสีเข้มที่เข้ากันจนดูสุภาพกว่าทุกวัน แก้มของเขาขึ้นสีจาง ๆ จากลมหนาว“ขอโทษที่ให้รอ เธอมาถึงนานหรือยัง”แอลลี่ส่ายหน้าพลางส่งสา
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทที่ 17 ค่ำคืนคริสต์มาสอันแสนหวาน (2)

บทที่ 17ค่ำคืนคริสต์มาสอันแสนหวาน (2)เมอร์สันพาแอลลี่เดินต่อไปจนกระทั่งเสียงความครึกครื้นของงานเทศกาลเริ่มเลือนหาย เหลือเพียงเสียงลมพัดและกลิ่นแม่น้ำลอยมาตามลมซุ้มไฟเหนือหัวค่อย ๆ ลดจำนวนลง แต่แสงจากอีกฟากหนึ่งกลับชัดขึ้นทุกทีแอลลี่หยุดกะพริบตาเมื่อเห็นวิวเบื้องหน้าแม่น้ำขนาดใหญ่ทอดยาว มีสะพานโค้งประดับไฟสีทองทอประกายอยู่ไกล ๆเรือขนาดกลางลำหนึ่งจอดอยู่ริมท่า ประดับด้วยไฟสีทองตลอดขอบเรือ แสงสะท้อนบนผิวน้ำวิบวับราวกับหิ่งห้อยนับพันมีเพียงเรือแค่ลำเดียว—และไร้ผู้โดยสารคนอื่นแอลลี่เผลออ้าปากเล็กน้อย“สวยจัง…”เมอร์สันมองสีหน้าตื่นตาของเธอแล้วหัวใจก็อ่อนลงทันที“ดีใจที่เธอชอบ” เมอร์สันยื่นมือออกมา “ไปกันเถอะ”แอลลี่รู้ดีว่าไม่ควรปฏิเสธช่วงเวลานี้ เธอตอบรับและยื่นมือไปจับมือเขาเมื่อขึ้นเรือมา ลมเย็นพัดผ่านผิวน้ำส่งเสียงกระทบตัวเรือเบา ๆ เบื้องหน้าเป็นแม่น้ำส่องแสงสะท้อนจากเมืองทั้งเมือง ตึกสูงเรียงรายเป็นแถบ ราวกับกำแพงกระจกที่ส่องประกายอยู่ในค่ำคืนคริสต์มาสเรือลอยไปอย่างช้า ๆ ผ่านแสงไฟที่พร่างพราวเหมือนกลิตเตอร์บนผิวน้ำ เมื่อพ้นโค้งแม่น้ำ ลมพัดทุกรายละเอียดบนผิวน้ำให้ระยิบระยับ ไฟ
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทที่ 18 เมือง S ที่แสนอบอุ่น

บทที่ 18 เมือง S ที่แสนอบอุ่นหลายเดือนต่อมาฤดูการเปลี่ยนฝันไป เป็นเวลาหนึ่งปีกว่าแล้วที่เธอได้มาใช้ชีวิตอยู่ที่เมือง S หลังจากยื่นสมัครงานอยู่หลายบริษัท ไม่นานนักบริษัทแห่งหนึ่งก็เรียกสัมภาษณ์ทันทีสัมภาษณ์ที่ควรจะลุ้นกลับผ่านไปง่ายดายอย่างไม่น่าเชื่อ คำถามไม่กี่ข้อ เวลาไม่นานเกินห้านาที ราวกับว่าจัดทำทุกอย่างเป็นพิธีการที่จัดขึ้นพอให้ครบขั้นตอนความตั้งใจที่จะกลับบ้านในตอนแรกต้องเปลี่ยนไป แอลลี่โทรกลับไปคุยกับครอบครัว เล่าให้ฟังถึงความเป็นอยู่ รวมทั้งความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเมอร์สันอย่างตรงไปตรงมาเธอบอกพวกเขาว่าตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงทดลองงานที่บริษัทแห่งหนึ่งในเมือง S และหากผ่าน เธอคิดจะทำงานที่นี่ต่อไปก่อน โดยยังไม่มีแผนจะย้ายกลับไปทำงานใกล้บ้านในเร็ววันในช่วงทดลองงานเธอทำงานอย่างตั้งใจจนเกินร้อย ทั้งเรียนรู้ ทั้งปรับตัว เธอได้เพื่อนร่วมงานดี ๆ หลายคน และได้รับคำชมมากกว่าที่คาดหวังไว้ จนกระทั่งครบกำหนดเธอก็ได้เซ็นสัญญาเป็นพนักงานประจำเย็นวันหนึ่ง ใกล้เวลาเลิกงาน แอลลี่ที่ทำงานเสร็จเรียบร้อยเตรียมตัวปิดคอมพิวเตอร์ จัดเรียงเอกสารบนโต๊ะให้เข้าที ก่อนจะเดินนำเอกสารที่ต้องให้เจ้านา
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais

บทส่งท้าย

บทส่งท้ายเสียงระฆังวิวาห์ยังคงดังก้องในความทรงจำ งานแต่งที่อบอวลด้วยสีมงคล เสียงหัวเราะ และคำอวยพรจากผู้คน รอบตัวเต็มไปด้วยโคมแดงและริบบิ้นผูกปมคู่ที่สื่อถึงความผูกพันนิรันดร์ฤดูกาลได้เปลี่ยนฝันไปจนตอนนี้ผ่านมาแล้วสามปีเมื่อสองปีก่อนแอลลี่ได้ลาออกจากงานประจำหลังจากที่รู้ว่าตัวเองนั้นกำลังตั้งครรภ์เธอได้ใช้เวลากับการดูแลเจ้าตัวเล็กที่กำลังเกิดมาพร้อมกับเริ่มเข้ามาเรียนรู้เพื่อช่วยธุรกิจของเมอร์สันอย่างเต็มตัวแสงอาทิตย์ยามเช้าสีทองในวันนี้ส่องลอดผ้าม่านเข้ามาอาบบนผ้าปูที่นอน แอลลี่ค่อย ๆ ลืมตา รู้สึกถึงอ้อมแขนอุ่นที่โอบรัดเธอจากด้านหลัง เมอร์สันขยับเล็กน้อย เขาซุกหน้าเข้ากับซอกคอเธออย่างเคยแอลลี่ขยับตัวพลิกหันไปมองเมอร์สัน ปลายจมูกของทั้งคู่เฉียดใกล้จนลมหายใจอุ่นปะทะกัน เขาจะโน้มหน้าลงมาใกล้รอยยิ้มเริ่มผุดขึ้นบนริมฝีปาก แต่ยังไม่ทันได้จุมพิต เสียงเล็ก ๆ ใสแหลมก็ดังขึ้นมาราวกับลูกศรพุ่งปักกลางใจทั้งคู่“หม่าม้าาาาา! ปะป๊าาา!”แอลลี่สะดุ้งผละออกแทบจะทันที ใบหน้าแดงจัดราวกับถูกจับได้ว่าทำความผิด เมื่อลูกสาวตัวน้อยวัยขวบกว่าในชุดนอนลายหมีน้อยกำลังก้าวเตาะแตะเข้ามาแก้มกลมสีชมพู ดวงตาก
last updateÚltima atualização : 2026-01-03
Ler mais
ANTERIOR
12
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status