บททั้งหมดของ รักจำเป็น: บทที่ 31 - บทที่ 39

“ไปนั่งนะ...” ผมพยุงตัวเธอมานอนที่โซฟา ก่อนจะนั่งข้างเธอและใช้ผ้าเย็นเช็ดหน้าเช็ดตาเธอ“พี่ขอโทษนะ...ที่ทำให้หยาเป็นแบบนี้” เธอยิ้มตอบ“หยารักพี่พัดค่ะ” ผมก้มลงไปจูบเธอ“พี่พัดก็รักมาหยา” เธอเอื้อมมือมาหาผม ๆ ขยับตัวให้เธอกอดไว้“หยาชอบกลิ่นตัวพี่พัด...” เธอจูบลงมาที่ซอกคอและสูดลมเข้าไปแรง ๆ“ขอเสื้

สรุปมาถึงแม่งเรียกเด็กมาเอนเทอร์เทน 5 คน ผู้ชาย 7 คน ก็กินกันยับ! มือถือผมแบตจะหมดเลยเสียบชาร์จไว้ ใจก็พะวงไม่กล้าโทรบอกเมียกลัวเธอหลับอยู่สะดุ้งตกใจมารับสาย ไม่ดี ๆก็เลยตามน้ำกะว่าตี 4 จะขอตัวเพราะตอนนี้ตี 3.30 แล้ว เด็กที่มามันก็ทำหน้าที่มันแหละแต่คือผมไม่ได้ยุ่งเลย! มาเกาะมาจับผมก็ออกห่าง ระวังต

#รักจำเป็น_EP.24มาหยาฉันกอดเขาไว้แน่น...ฉันจำทุกความรู้สึกของการจะสูญเสียได้ การที่ต้องรอคอยอย่างมีความหวัง ฉันไม่อยากพบเจออะไรแบบนั้นอีกแล้ว เมื่อคืนฉันนอนคิดทั้งคืน...ถ้าเพื่อความสุขของเขาฉันหย่อนบ้าง ตึงบ้างจะดีไหม? แข็งบ้างอ่อนบ้างชีวิตคู่จะไปรอดนะ เพราะที่ผ่านมาเขาก็เป็นสามีที่ดีมาตลอดหากการ

#รักจำเป็น_EP.25พัดพระอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้า...ผมยืนอุ้มลูกดูพระอาทิตย์ตกที่ริมหาดทราย อันดายกมือขึ้นเหมือนกำลังไล่คว้าแสงสีส้มที่สาดส่องลงมา เธอกำลังอ้อแอ้น่ารักน่าชัง...หน้าตาเธอเหมือนทั้งผมและหยา ผิวขาวตาโตดำขลับ เธอน่ารักเหมือนแม่เธอ...ย้อนนึกถึงวันแรกที่ผมเจอแม่ของเขา...ก็น่ารักเหมือนเขาในว