All Chapters of ความลับของคุณหนู: Chapter 41 - Chapter 46

พรรณีร้องคราง ซ่านเสียวจนต้องส่ายก้นร่อนรับดุ้นลิ้นของคนข้างหลัง ขยับเสียบเข้ามารัวๆ ในร่องเสียว เงยหน้าลากลิ้นเสยขึ้นมาเป็นจังหวะยาวๆ ตามรูปทรงของกลีบส้มโออะร้าอร่าม “อ๊ะ... อ๊ะ... อ๊ะ... เสียวเหลือเกินพี่วุฒิจ๋า”ปากร้องคราง ก้นแอ่นส่ายตามจังหวะลิ้นของคนข้างหลัง เสียบรัวเข้ามาสร้างความซ่านเสียว ไม่นานน้ำหล่อลื่นของพรรณีก็สาดทะลักออกมาอาบร่องสวาทขมิบหมุบๆ บ่งบอกว่ากระสันหาการสอดใส่จนแทบจะทนไม่ไหว“เสียวค่ะ… ผัวจ๋าเอาเมียแรงๆ จ้ะ.... อูยยยย... ”พรรณีร้องขออย่างไร้ยางอาย หากแต่ดาริกาที่ยืนแอบดูก็เข้าใจความรู้สึกของมารดาด้วยทุกวันนี้ดาริกาโตเป็นสาวแล้ว โตพอพอที่จะรู้ว่า ‘ความอยาก’ ที่ไม่ได้รับการสนองตอบนั้นมันสร้างความทรมานให้กับผู้หญิงคนหนึ่งแค่ไหนเพราะว่าหลังจากผู้เป็นพ่อตายจากไป นางพรรณีผู้เป็นมารดาก็ถูกทิ้งให้ครองตัวเป็นม่าย ต้องนอนเหว่ว้ามานาน กระทั่งได้มาแต่งงานใหม่กับลุงวุฒิคนนี้พรรณีมารดาของหล่อนก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง ที่ยังคงมีเลือดเนื้อและความต้องการ ไม่ใช่เรื่องน่าอับอาย ถ้าผู้เป็นแม่จะตกเป็นทาสของกิเลสตัณหา ดาริการู้ว่ามารดายังมีความปรารถนาในทางโลกีย์ไม่ต่างจากค

กดแก่นกายฝังจมเข้าใส่รูเนื้อนุ่มแน่นของพรรณีอย่างถึงอกถึงใจ หน่วงหนักจนหล่อนร้องครางราวกับจะขาดใจ“อ๊า… มันส์สุดๆ พี่วุฒิจ๋า”พรรณีเม้มปากแน่น บั้นท้ายอวบขาวอัดกระแทกเข้ากับกล้ามท้องของลุงวุฒิเป็นจังหวะ‘โห… คุณพระ’ดาริกาที่แอบปีนดูอยู่หลังช่องระบายลม เห็นภาพของการสอดใช่ชัดเจนเต็มสองตา พูเนื้อหนึบแน่นของมารดาแอ่นอ้าบีบรัดความใหญ่โตของลุงวุฒิที่อัดกระแทกเข้าใส่จนสุดโคนพวงเพศบลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆเสียงอวัยวะเพศอัดกระแทกเข้าหากันสนั่น มือลุงวุฒิรวบสะโพกพรรณี กระชากเข้ามากระเด้าอย่างดุดัน“อู้ว… มันส์สุดๆ ของเมียตอดแรงเหลือเกิน”ลุงวุฒิพึมพำ ขณะสอดแขนรัดเอวหล่อน รั้งเข้ามากระเด้าบลั่บๆ มืออีกข้างสอดล้วงเข้ามาใต้ลำตัว ตะล่อมบีบสองเต้าอวบใหญ่พร้อมกับกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่อย่างบ้าคลั่งบลั่กๆ ๆ ๆ ๆ ๆ“อ๊า… อูย… พี่วุฒิเอาแรงเหลือเกิน… อ๊อย ฮึ่ก”ใบหน้าของพรรณีสะบัดส่ายไปมา ในหูได้ยินเสียงท่อนเนื้อกระแทกแทง ดังขึ้นจากทางด้านหลังไม่หยุด“ไม่ไหวแล้วพี่วุฒิจ๋า… อ๊า ฉันจะแตกแล้ว”พรรณีเร่งเร้าเสียงกระเส่า“เดี๋ยวสิ… เมียจ๋าจะรีบไปไหน ผัวกำลังมัน”ลุงวุฒิยังไม่อิ่มเอมในรสสวาท ด้วยชอบผู้หญิงขาวอวบ นมให

‘บ้าจริง... ให้ตายเถอะโรบิ้น! นี่เราทำอะไรอยู่?’สติที่คืนกลับมา ทำให้ดาริกานึกตำหนิตัวเอง รีบเดินหนีออกมาจากห้องน้ำในสภาพใบหน้าแดงเรื่อดาริการีบก้าวยาวๆ ตั้งใจจะกลับมาที่ห้องรับแขก รู้สึกอับอายตัวเองขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ที่ต้องแอบดูกิจกรรมลับของผู้ใหญ่จนน้ำเดินเพราะห้ามใจไม่ไหวระหว่างทางที่จะต้องผ่านห้องครัวเพื่อเข้ามายังห้องรับแขก จู่ๆ หญิงสาวก็เกิดอาการคอแห้งผาก รีบก้าวตรงไปยังตู้เย็นที่ตั้งชิดมุมผนังด้านหนึ่งของห้องครัวมือเรียวคว้าเอาน้ำเย็นมาดื่มอั่กๆ เพื่อดับไล่ความกระหายแปลกๆ ที่กำลังก่อตัวพลุ่งพล่านขึ้นมาจนรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า เกิดอาการหนาวๆ ร้อนๆ เหมือนจะเป็นไข้เสร็จจากดื่มน้ำ ทว่าในขณะกำลังจะปิดตู้เย็น จู่ๆ พลันสายตาก็เหลือบไปเห็นแตงกวาลูกสีเขียวในตู้ใส่ผักชั้นล่างตาจ้องมองแตงกวา… พาให้ดาริการู้สึกวาบหวิวในอารมณ์ขึ้นมาแปลกๆ ไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้มือน้อยๆ ของหล่อนเอื้อมไปคว้าแตงกวา หยิบติดมือขึ้นมาบนห้องนอนจนได้เบื้องหลังบานประตูที่ปิดสนิท หญิงสาวยืนเอนหลังพิงประตู ก่อนจะทรุดร่างรูดลงมาตามความสูงของประตูจนนั่งลงกับพื้น‘ไม่… เราต้องไม่คิดถึงเรื่องนั้น’ดาริกาพยายาม