All Chapters of คนขับรถกับคุณหนูใจแตก: Chapter 1 - Chapter 10

“ชะอุ๊ย... พอก่อนชบา... ลูกสาวฉันมา”เสี่ยโชคตกใจ เหลียวหลังมองมายังประตู กระซิบบอกคู่ขาเสียงกระเส่า แต่ตัวเองก็ยังกระเด้าไม่หยุด สะโพกหนาอัดเน้นแก่นกายเข้าสู่ช่องทางแห่งความสุขของแม่หม้ายที่ร้างไร้การเติมเต็มมานาน“ไม่นะคะ... อย่าหยุดนะคะเสี่ย... ต่อค่ะต่อ... ได้โปรด อีกนิดชบาจะเสร็จแล้ว... อ๊ะ... อู้ว... ” ชบาศรีครางไม่หยุด แอ่นหนอกเนินสู้เพราะกำลังจะถึงจุดสุดยอด ไหล่ของหล่อนลู่สะท้านเข้าหากัน ทรวงอกอวบใหญ่แอ่นตั้ง หัวนมโดนดูดจนปูดพองขึ้นจากวงป้านลานหัวนม สองแขนกอดรัดรอบต้นคอบึนหนาของเสี่ยโชค โอบรั้งลงมาดูดนมหล่อนเสียงดังจ๊วบๆ ราวกับทารกหิวกระหาย แวบหนึ่งสาวใหญ่ผงกศีรษะมองข้ามปั้นไหล่ของเสี่ยไปยังคุณหนูที่หน้าประตู ประสานสายตากับลูกสาวของเสี่ยโชคอย่างไม่รู้สึกกระดากอาย แถมยังส่งเสียงซี้ดซ้าด ร้องครางเหมือนคนที่กำลังกินส้มตำสุดแซ่บแล้วเคี้ยวไปเจอพริกเผ็ดเข้าอย่างจัง “ซี้ดดดด... อ่า... ซี้ดดดด... อ่า”ชบาศรีส่งเสียงเยาะ ร้องครางเย้ยลูกสาวเจ้าของบ้าน ด้วยรู้ว่าปั้นหยาไม่ชอบหน้าหล่อน ปั้นหยามองดูภาพที่กำลังดำเนินอยู่ต่อหน้าด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ทีแรกก็โมโห

ไทเกอร์เดินเข้ามาใกล้เหตุการณ์โดยไม่ตั้งใจ เสียงปิดเร่งเครื่องมอเตอร์ไซค์เหมือนเสียงคำรามของสัตว์ร้าย พุ่งทะยานเข้าหาเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ด้วยทุกภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในนาทีนี้ ล้วนตกอยู่ในสายตาของไทเกอร์ที่ผ่านมาเห็นเข้าโดยบังเอิญ หรืออาจเป็นเพราะโชคชะตาลิขิต ให้เขาต้องกลายมาเป็นส่วนหนึ่งของเหตุการณ์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกอย่างไม่ได้ผิดไปจากสิ่งที่ไทเกอร์คาดคิดเอาไว้ มอเตอร์ไซค์คันนั้นเฉียดเข้ามาใกล้หญิงสาวเดินอยู่ใกล้บิดา ไอ้คนที่นั่งซ้อนอยู่เบาะหลังเอื้อมมือกระชากกระเป๋าสตางค์ในมือของหล่อน “ว้าย... ชะ... ช่วยด้วย” ปั้นหยาตกใจ หวีดร้องเสียงดังลั่น รถมอเตอร์ไซค์รีบตีโค้งเลี้ยววงแคบ เพื่อที่จะวิ่งย้อนศรกลับเข้าไปในซอยเปลี่ยว ไทเกอร์ที่ตอนนั้นกำลังยืนอยู่บนฟุตบาท ตัดสินใจโดดขวาง เหวี่ยงปลายเท้าเตะโครมเข้าที่กลางลำตัวคนขับ ส่งผลให้รถเสียหลักล้มคว่ำลงข้างถนน ทั้งคนขับและคนซ้อนกระเด็นกระดอนตกจากรถ “เสือกนักนะมึง... อยากตายใช่ไหมวะ” สองโจรลุกขึ้นมาจากพื้น ควักมีดปลายแหลมคมกริบออกมา เดินดุ่มๆ เข้าหาไทเกอร์โดยไม่พูดพล่ามทำเ

“ผมมาจากต่างจังหวัดครับ... เข้ามาหางานทำในกรุงเทพฯ ได้สองวันแล้วครับ”ไทเกอร์โกหก จู่ๆ แผนการบางอย่างก็ผุดวาบขึ้นมาในหัว“นายเป็นลูกครึ่งใช่ไหม... หน้าตาเหมือนฝรั่ง”ปั้นหยาสงสัย ได้โอกาสไทเกอร์รีบปั้นเรื่อง เล่าถึงความเป็นมาของตัวเอง บางเรื่องจริง และบางเรื่องก็แต่งขึ้นเท่าที่จะนึกได้“ใช่ครับ... ผมเป็นลูกครึ่ง”“ลูกครึ่งอะไร”ปั้นหยาอยากรู้“ไม่รู้ครับ... เพราะว่าผมเองก็เคยสงสัยในความเป็นมาของตัวเองเช่นกัน เดาเอาว่าพ่อหรือไม่ก็แม่ของผมคนใดคนหนึ่งจะต้องเป็นชาวต่างชาติอย่างแน่นอน”ไทเกอร์ปั้นน้ำเป็นตัว แต่ก็เพื่อเรียกคะแนนสงสาร“ผมเป็นเด็กกำพร้าที่ถูกนำมาทิ้งครับ ลุงกับป้าที่เลี้ยงดูผมมาตั้งแต่ตีนเท่าฝาหอยเดาว่าคงเป็นฝ่ายพ่อของผมที่เป็นชาวต่างชาติ แม่ผมน่าจะเป็นคนเอเชีย ผมเลยกลายเป็นลูกครึ่งอย่างที่เห็นนี่แหละครับ”ปั้นหยานิ่งฟังด้วยความรู้สึกสงสารลูกกำพร้า เรื่องโกหกของไทเกอร์ได้ผล “นายเรียนจบอะไร” หญิงสาวอยากรู้ “ผมเรียนจบแค่ชั้นมอหกครับ” ชายหนุ่มตอบ ก่อนฉุกคิดได้ว่าวุฒิแค่มัธยมปลายนั้นน้อยไป แต่ก็พลั้งปากตอบเร็วไปหน่อย ช่างเถอะ... บอกไปแล้วนี่นา คงต้

“โถ... บ้าน่ะลุง ผมไม่กล้าหรอกครับลุง เดี๋ยวโดนเสี่ยโชคยิงกระบาล” ชายหนุ่มตอบทั้งหัวเราะ แล้วความคิดบางอย่างก็ผุดวาบขึ้นในหัว เมื่อเหลือบมองไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นสองของบ้านอีกครั้งแล้วเห็นคุณหนูปั้นหยาชะโบกใบหน้าวับๆ แวมๆ อยู่ตรงนั้นพอดี “ผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะลุง” บอกแล้วร่างสูงก็เดินตรงไปยังห้องน้ำที่อยู่หลังสวนดอกไม้ “ตามสบาย เสร็จแล้วมากินข้าวนะ” ลุงยอดบอกพลางลากสายยางรดน้ำต้นไม้เข้าไปเก็บไว้ในเพิงข้างกำแพงรั้ว ขณะไทเกอร์พาร่างสูงใหญ่เดินลับเข้าไปยังด้านหลังพุ่มไม้ซึ่งมีห้องน้ำอยู่ด้านหลัง ไทเกอร์เหลือบมองมายังบานหน้าต่างห้องนอนของคุณหนูปั้นหยาอีกครั้ง หล่อนยังอยู่ตรงนั้น ในมือถือกล้องสำหรับส่องดูนก ส่ายส่องไปมาที่จามจุรีต้นใหญ่ แผ่กิ่งก้านร่มครึ้มอยู่ท่ามกลางสนามหญ้าหลังบ้าน ‘อยากเห็นนกใช่ไหมครับคุณหนู... ’ ไทเกอร์แอบกระตุกยิ้ม จู่ๆ ความคิดพิเรนทร์ก็วาบแล่นขึ้นในหัวพร้อมกับแผนอ่อย นึกอยากแกล้งให้คุณหนูใจเต้น... ใจแตก ชายหนุ่มเหลียวซ้ายแลขวากระทั่งมั่นใจว่าที่ตรงนี้ปลอด

คนเป็นพ่อกล่าวเหมือนรู้ทันความเจ้าชู้ของลูกชาย ไทเกอร์นึกอยากจะตอบบิดาว่าติดสาวถึงขั้นวางแผนการเพื่อจะได้ใกล้ชิดหล่อน โกหกปั้นหยาว่ากำลังหางานทำ จนได้มาเป็นคนขับรถในที่สุด “เรื่องงานไม่ต้องห่วงนะครับ... ผมสั่งเลขาไว้แล้วว่าให้โทรติดต่อได้ตลอดเวลา คุณพ่อไม่ต้องกลัวเสียงานนะครับ” สิงห์รีบบอกให้บิดาวางใจ “พ่อไม่ได้ห่วงเรื่องนั้น... ดูแลตัวเองด้วยล่ะ” ลีโอกล่าว ทุกวันนี้เขามีพนักงานเก่งๆ อยู่ในองค์กรหลายคน ที่จ้างไว้ด้วยอัตราเงินเดือนสูงลิบลิ่ว เพราะทุกวันนี้ลีโอมีธุรกิจหลายอย่าง ไม่เพียงแค่โรงแรมกับบ้านจัดสรรหลายสิบโครงการ แต่ยังมีรีสอร์ตกระจายอยู่ในเมืองท่องเที่ยวสำคัญหลายประเทศ ผู้เป็นบิดาของไทเกอร์วางสายได้เพียงอึดใจ ต่อมาก็มีโทรศัพท์เข้ามาอีกสายไทเกอร์กดรับ พูดคุยเป็นภาษาอังกฤษกับคนที่อยู่ปลายสายนานเป็นครู่ หารู้ไม่ว่าตอนนั้นลุงยอดเดินผ่านมาพอดี แกชะงัก... ยืนหลบอยู่หลังประดู่ต้นใหญ่ นิ่งฟังด้วยความสงสัยลุงยอดนึกแปลกใจ ที่เห็นไทเกอร์พูดภาษาอังกฤษปร๋อ สำเนียงยังกับเจ้าของภาษา ถ้าพูดภาษาต่างประเทศได้คล่องขนาดนี้... เหตุใดชายหนุ่มหน้าต