Halos buong gabi silang magkahawak ang kamay, nakahiga sa kama at tila oras ay tumigil para sa kanilang dalawa. After all the time they lost, all the days and nights they spent apart worrying if they’d ever be together again, ayaw na nilang sayangin kahit isang segundong lumipas. Every touch, every kiss, every whisper felt like making up for everything that was taken away from them. Sa sandaling ito, they felt safe, they felt loved, and for a moment, they actually believed nothing could ever hurt them or tear them apart again. "Baby, thank you for accepting me. Pangako, ngayong nandito ka na, ngayong okay na tayo, unti-unti kong ibabalik ang dating David. Ang David na minahal mo," "Baby, sabi ko sa 'yo, kahit ano ka pa ngayon, tanggap kita. Ang ayoko lang ay yung nambababae ka," "Baby, hindi na. Hindi na kailangan dahil nandito ka na." "Dapat lang! Nandito na talaga ako at wala nang makakapaghiwalay sa atin. Magsasama na tayo habang buhay!" "At sisiguraduhin kong magiging
Read more