Lahat ng Kabanata ng ฟ้าจรดฟาร์ม NC24+: Kabanata 31 - Kabanata 40

บทที่ 22 Deep talkคำขอของธนินทร์ที่ว่า "อยู่เป็นเพื่อนผมดื่มกาแฟอีกสักแก้วได้ไหม" ทำให้พิมถึงกับสตั๊นไปเลยดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ไม่คิดไม่ฝันว่าจะได้ยินคำพูดเช่นนี้จากเขา‘อยู่เป็นเพื่อนดื่มกาแฟเหรอ... เขาพูดจริงหรือนี่’ พิมทวนคำในใจอย่างไม่เชื่อหู มันเป็นคำขอที่เรียบง่าย แต่กลับมีคว

"ในขณะที่พิมพ์มีความเชื่อว่าคนเรานั้นเกิดมาได้อีกหลายครั้ง พิมพ์เชื่อใน many life, many master ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างมีเหตุผลและเจตจำนงของมันเสมอ ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นอย่างบังเอิญ แม้แต่เหตุการณ์ที่เรานั่งอยู่ตรงนี้ " พิมอธิบายถึงแก่นแท้ในปรัชญาชีวิตของเธอ"พิมพ์ก็เลยรู้สึกว่าถ้าสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้ม

‘ทำไมต้องเป็นตอนนี้’ เขานึกถึงสัมผัสที่เพิ่งผละออก มันเป็นช่วงเวลาที่เขากำลังจะก้าวข้ามกำแพงบางอย่างในใจตัวเองออกไป ในใจของเขามีแต่ความรู้สึกค้างคาและเสียดายอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เขากำมือแน่นใต้โต๊ะ พยายามระงับความรู้สึกที่ถาโถมเข้ามาธนินทร์กังวลว่าการผละมืออย่างรวดเร็วเมื่อครู่ อาจจะทำให้พิมตีค

"โอ้ย!" พิมร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มืออีกข้างยกขึ้นกุมมือที่ถูกลวกไว้แน่น ใบหน้าเหยเกด้วยความแสบร้อนที่แล่นไปทั่วฝ่ามือธนินทร์ที่เดินเข้ามาหาพิมแบบเงียบๆ เมื่อเห็นเธอหันมาเจอเขาแล้วสะดุ้งตกใจสุดตัว จนเผลอจับทัพพีร้อนๆ และร้องโอ้ยออกมา หัวใจของเขาก็กระตุกวูบด้วยความตกใจและเป็นห่วงอย่างรุนแรง ใบหน้า

ธนินทร์ยอมรับในใจว่าไม่ว่าผู้หญิงตรงหน้าจะอยู่ในชุดไหน เธอต่างก็มีเสน่ห์ในแบบของตัวเองเสมอ และความซุ่มซ่ามเล็กๆ น้อยๆ ของเธอก็กลับยิ่งทำให้เธอดูน่าเอ็นดูในสายตาเขาธนินทร์ยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงหน้าพิม ดวงตาคมกริบของเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ เขานิ่งไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังใช้ความคิด ก่อนจะเอ่ยปากออกไป