บทที่ 279 ไม่หยุดไม่พัก จนเมื่อทุกอย่างสุขสมดั่งใจ ทั้งสองคนยังคงนอนกอดกันแน่นบนเตียง ธนินทร์ใช้มือลูบแผ่นหลังของพิมอย่างแผ่วเบา สูดดมกลิ่นกายของเธอที่ทำให้เขารู้สึกเหมือนได้ขึ้นสวรรค์ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ค่อยๆแผ่วลง แสงไฟข้างเตียงอาบผิวทั้งคู่ด้วยสีทองนวล ธนินทร์ยังคงโอบพิมไว้แน่นจากด้านหลัง ฝ่า
Read more