ขอเป็นคนของใจ의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

"ฉันขอใช้เวลาอยู่คนเดียว ได้โปรดออกไป ฉันอาจจะไม่ใช่ผู้หญิงที่เหมาะกับคุณเลยก็ได้ เราห่างกันสักพักเถอะ" มารียายังคงยืนยันคำเดิม เมื่อความสัมพันธ์อันดีพึ่งจะเกิดขึ้นได้ไม่กี่วัน แต่เรื่องไม่เป็นเรื่องกำลังทำให้ทั้งคู่มีปากเสียงกัน ซึ่งเป็นเพียงแค่เรื่องเล็กน้อย ที่มารียาคิดว่ากวินนั้นอาจจะไม่ได้รักเธอ เขานั้นอาจจะไม่เคยเจอผู้หญิงที่ปฏิเสธ และต้องการเอาชนะเธอเท่านั้น เมื่อเขาได้ในสิ่งที่ต้องการดั่งที่ใจปรารถนาแล้ว เธอจึงกลายเป็นผู้หญิงไร้ค่า ที่เขานั้นอาจจะกำลังคิดได้ในวันที่ตัดสินใจจดทะเบียนสมรสกับเธอไปแล้ว "มารียา ผมไม่ได้ตั้งใจที่จะพูดแรงๆ แบบนั้นออกไป ผมขอโทษ" กวินพูดออกมาด้วยน้ำเสียง และใบหน้าที่รู้สึกผิด ที่เขานั้นกำลังดูถูกภรรยาของตัวเอง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอนั้นไม่ใช่ผู้หญิงใจง่าย เหมือนกับผู้หญิงคนไหนที่เขานั้นเคยเจอะเจอมา "คุณไม่ไปใช่ไหม ได้! ฉันไปเอง" พูดจบมารียาได้ลุกขึ้นทันที "โอ๊ย!" แต่แล้วเธอก็ร้องออกมาอย่างเจ็บปวด ก่อนจะทรุดตัวลงไปกอ

"ยัดเยียดที่ไหน เขาเรียกว่าคัดสรรสิ่งดีๆ ให้กับลูกชาย ไม่ใช่อยู่ๆ แกไปคว้าเอาผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้มาเป็นสะใภ้ของแม่หรอกนะกวิน แม่มองยังไงนาตาชาก็เป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟกต์ สมบูรณ์แบบเหมาะกับลูกที่สุดแล้ว" นางยังคงยึดมั่นในความคิดตั้งเริ่มตั้งแต่แรก ที่ตั้งใจให้นาตาชามาเป็นเลขาหน้าห้องกวิน เพื่อให้หนุ่มสาวทั้งสองได้ใกล้ชิดกัน เพราะนางมั่นใจว่าความใกล้ชิดจะทำให้คนทั้งคู่พัฒนาและสามารถเชื่อมสัมพันธ์ที่ดีต่อกันได้ "สิ่งที่ดีที่สุดของแม่ ก็อาจจะไม่ดีที่สุดสำหรับผมก็ได้นะครับ เรื่องหัวใจบังคับกันได้ที่ไหนกันเล่า คุณวีณารักคุณกิรติเพราะคัดสรรจากสิ่งที่ดีที่สุด หรือจากหัวใจที่คุณแม่มีความรู้สึกดีๆ ให้กับพ่อ ลองคิดดูนะครับถ้าผมต้องแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่ได้รัก สักวันก็ต้องเลิกรากันไป" กวินพูดออกไปด้วยเหตุผล ที่เขามั่นใจว่ามารดาควรจะรับฟัง เพราะการแต่งงานกับใครสักคนมันย่อมเกิดจากความรัก ไม่ใช่การบังคับเพราะเหตุผลบ้าบอนั่น "แม่คุยเรื่องนี้กับแกทีไร ก็จะกลายเป็นทะเลาะกันทุกที เรามาต่อ

ท่านรองประธานหนุ่มวางถ้วยกาแฟลงไว้ที่โต๊ะทำงาน ก่อนจะเดินตรงมาที่ภรรยาซึ่งในเวลานี้มารียามีใบหน้าที่บอกบุญไม่รับเลยทีเดียว "ทำไมทำหน้าแบบนั้น ไปนั่งรอก่อนนะครับคนดี เดี๋ยวผมขอทำงานแป๊บหนึ่ง" กวินพูดพร้อมกับโอบไหล่ภรรยาไปที่โซฟาตัวยาว ในขณะที่ดาราสาวพยายามขัดขืน แต่ด้วยกวินมีร่างกายกำยำสูงใหญ่ ต่อให้เธอขัดขืนยังไงก็สู้แรงเขาไม่ได้อยู่ดี "ปล่อย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ นอกจากคุณจะใช้คำพูดทิ่มแทงใจ แล้วยังชอบใช้กำลังข่มเหงกันอีกเหรอ" มารียายังคงพูดจาออกมาในทำนองที่น้อยใจสามีหนุ่ม เพราะเธอยังคงจำฝังใจในคำพูด ที่เขาทำให้ใจดวงน้อยปวดร้าวมาแล้ว จุ๊บ! จร๊วบ! ริมฝีปากหนาทาบทับลงไปที่เรียวปากได้รูป เสียงที่เคยพูดจาประชดประชันสามี ถูกกลืนกินหายไปจนสิ้น รองประธานหนุ่มกดดาราสาวราบลงไปกับโซฟาตัวยาว เขาบดจูบราวกับว่าหื่นกระหายมาเป็นแรมปีปลายลิ้นอุ่นแตะกระหวัดวนเวียนพัวพันกับเรียวลิ้นเล็ก เพื่อฉกชิมรสหอมหวานของกันและกัน จนทำให้ร่างกายของมารียารู้สึกวูบวาบไปทั้งร่างกับรสสวาทจากสามีหนุ่ม ที่เวลานี้เธอเองได้ปล่อยให้เขาทำตามอำเภ

กวินเดินนำหน้ามารียาเข้ามาในบ้าน ที่ดูเหมือนว่ามันจะกว้างใหญ่ จนดาราสาวนั้นคิดว่าเธอไม่มีอะไรคู่ควรกับกวินเลยแม้แต่น้อย ในขณะที่หญิงสาวกำลังเดินเหม่อ เพราะคิดอะไรเรื่อยเปื่อย "อุ้ย! ขอโทษค่ะ" มารียาเดินชนแผ่นหลังของผู้เป็นสามีเต็มแรง จนเธอนั้นตกใจรีบกล่าวขอโทษเขาในทันที โดยมีสายตาของบิดามารดากวิน มองมาที่ลูกชายและดาราสาวเป็นตาเดียว "อ้าว! กวิน... ลมอะไรหอบพัดพาแกกลับบ้านมาได้ในวันนี้ แล้วนั่นใครกัน พ่อรู้สึกคุ้นหน้าเธอจัง" น้ำเสียงของผู้เป็นบิดาเอ่ยถามลูกชายออกไป ในขณะที่เขากับภรรยานั่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่น "สวัสดีครับคุณกีรติคุณวีณา นี่คือคุณมารียาดารานางแบบ ที่จะมาเดินแบบโปรโมตสินค้าให้เรา ในงานเปิดตัวคอลเลกชันใหม่อีกไม่กี่วันนี้ครับคุณพ่อคุณแม่" "อุ้ย! มารียาตัวจริงมองใกล้ๆ สวยกว่าในทีวีและบนเวทีเสียอีก" มารดาของกวินเอ่ยชมมารียาออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม และท่าทางที่ตื่นเต้น

"อ๊ะ โอ้ววว! เมียผมสุดยอดมาก ใจร้อนจัง พร้อมนะครับ อ๊า" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แหบพร่า เมื่อเขานั้นพยายามเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น ห้องนอนที่เย็นฉ่ำจากเครื่องปรับอากาศ แต่ร่างกายของคนทั้งสองกลับร้อนดั่งไฟเผา เมื่อแรงปะทะที่ดุเดือดทำให้ไฟสวาทในกายของคนทั้งคู่นั้นลุกโชนขึ้น "อ๊ะ...อืม อ๊า" เสียงทุ้มกับเสียงหวานร้องประสานออกมาพร้อมกัน เมื่อกวินกระแทกสะโพกลงไปอย่างหนักหน่วง แต่ทว่าความอ่อนโยนต่อร่างเล็กของภรรยาก็ยังคงมีอยู่ในที เสียงครางหวานหูดังออกมาจากสัมผัสที่สามีหนุ่มปรนเปรอ มอบให้กับภรรยาคนสวยไม่หยุดหย่อน "อืม อ๊า! ซี้ดดด!" คราวนี้กวินร้องออกมาพร้อมกับจังหวะกระแทกที่ถี่ๆ และหนักหน่วงขึ้น เมื่อภรรยาโก่งคอจนตัวงอ พร้อมกับหลับตาพริ้ม ในขณะที่ร่างเล็กนั้นกระตุกเบาๆ "รอผมด้วยที่รัก" กวินรู้สึกชอบใจ ที่ช่องแคบของเธอตอดรัดมังกรยักษ์ของเขา เมื่อภรรยาสาวได้โบยบินออกไปแตะขอบฟ้าเรียบร้อยแล้ว "อืม" เสียงหวานครางออกมาด้วยความพึงพอใจ ในขณะที่กวินเองก็กำลังจะไปถึงฝั่งฝันเช่นกัน "อืม อ