ขอเป็นคนของใจ의 모든 챕터: 챕터 41 - 챕터 50

"เรียกทำไม หรือกลัวว่าจะจำไม่ได้ แกไม่กลับบ้านมาเป็นแรมเดือน เพราะเหตุผลอะไรฉันเข้าใจดีแล้ว ไม่คิดว่าแกจะหน้ามืดตามัว คว้าเอาดาราที่กินไม่เลือกมีข่าวฉาวโฉ่ ไม่เว้นวันมาเป็นแฟนได้" มารดาของกวินพูดพร้อมกับมองไปที่ดาราสาวอย่างเหยียดๆ เธอก้มลงไหว้แม่สามี แต่นางกลับเชิดหน้าใส่มารียาอย่างไม่ไยดี"เชิญนั่งก่อนครับแม่" กวินพูดพร้อมกับรีบลุกขึ้นไปโอบไหล่มารดา พร้อมกับทำท่าทางที่ออดอ้อน จนนางใจอ่อนยอมนั่งลงที่โซฟา "มะลิต้องรีบไปทำงาน เชิญคุณแม่กับคุณกวินคุยกันไปก่อนนะคะ เพราะมะลิต้องรีบไปก่อนแปดโมงเช้า แล้วค่อยคุยกันนะคะ" มารียาพูดพร้อมกับยกมือขึ้นไหว้นางวีณาอีกครั้ง "ขับรถไหวใช่ไหม" กวินเอ่ยถามออกมา พร้อมกับทำสีหน้าที่ห่วงใย จนมารดาของเขานั้นเบ้ปากใส่ด้วยความหมั่นไส้ ทั้งตัวลูกชายและดาราสาว "ไม่เป็นไรหรอกค่ะ มะลิไม่แพ้เหมือนคุณหรอก สายแล้วไปก่อนนะคะ" ดาราสาวพูดจบก็เดินออกไป กวินต้องลุกมายืนมองตามหลังภรรยาสาวด้วยความห่วงใย

"อืม... โอเค เราจะไปกันกี่โมงคะ" เสียงหวานเอ่ยถามออกมา ในขณะที่ชายหนุ่มยิ้มหน้าบาน เมื่อนึกถึงบ้านแสนจะอบอุ่น บิดามารดาของเขาจะต้องหลงรักมารียาได้ไม่ยาก และบุพการีทั้งสองคงจะยอมรับเธอในฐานะภรรยาของเขาได้อย่างง่ายดายเช่นกัน "ตอนนี้ผมมาคุยงานกับคุณซินดี้ ลูกค้ารายใหญ่ของบริษัทเรา อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงผมน่าจะถึงบ้าน บี๋เก็บกระเป๋ารอเลยครับ" "โอเคแล้วเจอกัน ขับรถดีๆ นะคะ แค่นี้นะบ๊าย บาย" "โอเคครับ...รักบี๋นะแล้วเจอกันครับ จุ๊บ! " คำบอกรักและเสียงจุ๊บที่ดังผ่านสมาร์ทโฟนเครื่องแพงนั้น คงทำให้ดาราสาวฉีกยิ้มกว้างอย่างสุขใจแล้วป่านนี้ นั่นคือสิ่งที่กวินกำลังคิดภรรยาของเขาจะต้องรู้สึกดีไม่น้อย จากคำบอกรักทุกวัน ที่เขานั้นมีให้เธอเพียงคนเดียว พอกวินวางสายจากภรรยา เขารีบเดินเข้ามาด้านใน ก่อนจะตรงไปที่โต๊ะอาหาร พร้อมกับยกแก้วไวน์ขึ้นมากระดกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว "ว้าว

"แกก็ทำตัวแย่เหมือนเดิมนะกวิน ไหนบอกมีลูกมีเมียแล้วจะหยุด ทำไมถึงปล่อยให้เมียที่กำลังตั้งท้องลูกของแก รออยู่ที่บ้านเป็นชั่วโมงแบบนั้นได้" บิดาของเขาที่นั่งอยู่ที่โซฟาก่อนหน้าแล้ว ชายสูงวัยพูดออกมาเหมือนรู้ว่ามารียาหายไปไหน ที่สำคัญบิดาของเขารู้ได้ยังไงว่ามารียานั้นรอเขาเป็นชั่วโมงหรือมากกว่านั้น ซึ่งเขาเองก็ไม่แน่ใจ เพราะมัวแต่หลงใหลในน้ำเมา "ผมผิดเองครับพ่อที่ไม่พยายามหักห้ามใจ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ตั้งแต่มารียาตั้งท้อง ผมก็ชอบดื่มไวน์เป็นชีวิตจิตใจ รสชาติและกลิ่นของมันทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลาย จนผมนั้นเกือบพลั้งเผลอทำเรื่องไม่ดี" ชายหนุ่มพูดออกมาด้วยใบหน้าที่รู้สึกผิด เพราะเขาเพิ่งรู้ว่าฤทธิ์อ่อนๆ ของมัน เกือบจะทำให้เขานั้นกลายเป็นผู้ชายที่เห็นแก่ตัว "ขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวจะได้ลงมาทานข้าว แม่มีเรื่องจะคุยด้วยหลายเรื่อง" คราวนี้มารดาของเขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกระด้าง พร้อมกับแสดงสีหน้าออกมาด้วยความหมั่นไส้

"แล้วคุณตอบไปว่ายังไง ไม่เลิกใช่ไหม แม่ผมถึงยอมรับคุณง่ายๆ แบบนี้" กวินรีบถามแทรกขึ้นมา เพราะคิดว่ายังไงมารียาก็ไม่มีทางเลิกกับเขาเพราะเงิน ไม่ว่าเขาจะจนลง ทุกข์หรือสุขผู้หญิงคนนี้ก็ไม่มีทางปล่อยมือเขาแน่นอน กวินมั่นใจ "เปล่า... มะลิถามแม่คุณไปว่าเป็นหนี้เท่าไร และต้องใช้เงินมากไหม ที่จะทำให้บริษัทอยู่รอดได้ ท่านตอบกลับมาว่าร้อยล้าน มะลิไม่ลังเลเลยที่จะเขียนเช็คให้ พอท่านรับไปกลับฉีกมันทิ้งต่อหน้าต่อตา แล้วเข้ามาโอบกอดมะลิแทน แล้วท่านยังขอโทษที่มองมะลิผิดไป นาตาชาผู้หญิงที่ท่านเคยบอกว่าคู่ควรกับคุณ กลับรีบหนีเอาตัวรอด แค่ท่านบอกว่าการเงินที่บริษัทมีปัญหา" ทุกถ้อยคำที่มารียาเล่ามา ยิ่งทำให้กวินรักภรรยาของเขามากขึ้นเป็นทวีคูณ แน่นอนการลองใจของมารดา คงได้คำตอบเรียบร้อยแล้ว ท่านถึงทำท่าทางกระฟัดกระเฟียดแทนมารียา เมื่อเห็นรอยลิปสติกที่ปกคอเสื้อของเขา "อย่างนี้ต้องให้รางวัลคนดี ไหนขอดูหน้าบี๋... ชัดๆ หน่อยซิ ภรรยาของผมทำไมน่ารักแบบนี้" ก

"คุณเห็นผมเป็นตัวอะไร เรื่องสำคัญขนาดนี้ทำไมไม่บอกกันบ้างเลย หรือคุณคิดว่าผมเป็นแค่ส่วนเกินในชีวิต ถึงได้ตัดสินใจอะไรโดยที่ไม่บอกกล่าวกันเลย" คราวนี้กวินพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว ปนตัดพ้อออกมา จนบิดามารดารวมทั้งมารียาทำหน้าแปลกใจ ไม่คิดว่าเขาจะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ก็แค่เธอจะลาออกจากวงการแล้วเขาจะโกรธทำไม "คุณเป็นอะไร มะลิแค่จะลาออกจากวงการมันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย วงการมายาบางครั้งมะลิเองก็เบื่อที่จะปั้นหน้า แถมข่าวที่แพร่ออกไปทำให้ทุกคนมองมะลิในมุมที่แย่ หากลาออกทุกอย่างก็จบ จะได้สิ้นเรื่องสิ้นราวสักที" "ทำไมล่ะมะลิ คุณใช้เวลากี่ปี คุณอยู่กับมันมากี่ปีถึงจะสร้างชื่อเสียงพวกนั้นมาได้ แล้วตอนนี้จะมายอมแพ้อะไรง่ายๆ เพียงแค่ข่าวพวกนั้นเหรอ" "คุณไม่เข้าใจหรอก รีบไปทำงานเถอะเดี๋ยวสาย" "ใช่สิ! ผมไม่ใช่นักแสดงเหมือนคุณนี่! คงต้องเป็นนายมาร์ติน