บททั้งหมดของ ซีรีส์ผัวที่ดีคือผัวใหญ่ NC20+: บทที่ 21 - บทที่ 30

“อาณุขา จะเสร็จแล้ว อื้อ... เสียว คุณอาขา...”เสียงหวานเซ็กซี่กระตุ้นความเงี่ยนให้พุ่งสูง ภาณุตอกเอ็นคารู ยัดเข้าไปจนมิดลำ เขาหยุดนิ่งเพื่อตั้งหลักอีกที ฝ่ามือหนาฟาดลงบนแก้มก้นหนั่นแน่น แล้วบีบขยำแรง ๆ“อื้อ... อาณุอย่าหยุดสิคะ”เกวลินขยับบั้นท้ายร้อนรน เธอแอ่นก้นไปข้างหลัง ดันสุดแรง จนจุดสอดประสานไร้ช่องว่าง เธอขยับกางขาอีกนิด แล้วส่ายบั้นท้าย บดขยี้แคมแหกอ้ากับโหนกเนื้อชายและขนดกดำหยาบกระด้าง ลำดุ้นที่เสียบคาร่องก็โยกคลึงเสียดสีแอ่งอุ่น“อ๊า... เสียว xx จังเลยค่ะ อาณุขา...”ภาณุพ่นลมหายใจออกมาสุดแรง เกวลินไม่ปล่อยให้เขาได้ตั้งหลักเลย มือหนาจับเอวคอดล็อกไว้อีกครั้ง เขาขบกรามแน่น แล้วตอกดุ้นใส่รูร่านถี่ยิบเกวลินครวญครางเสียงเซ็กซี่ โดนอาณุตอกแรง ๆ อีกไม่กี่ที เธอก็น้ำแตกคาลำ น้ำเสียวพุ่งปรี๊ด ๆ ร่องรูตอดขมิบระรัวภาณุตอกเน้น ๆ หนัก ๆ แล้วกระทุ้งแรงครั้งสุดท้าย เขาอัดเอ็นคารูแนบแน่น แล้วปล่อยน้ำแตกคารู สุขเสียวจนกายกำยำสั่นยะเยือก…เมื่อพายุสวาทผ่านพ้นไป คนเมาก็หมดแรง หลับไปทันที และเกือบจะร่วงลงไปกองกับพื้น หากคนตัวสูง

เกวลินนอนซุกตัวอยู่กับออกกว้าง อาณุกอดเธอไว้เต็มอ้อมแขน เขาเทียวหอม เทียวจูบเธออย่างไม่รู้เบื่อ“อาณุขา...”“ครับ”“หนูขี้งอนขนาดนี้ สักวันอาณุจะเบื่อหนูไหมคะ”“ไม่ครับ”เกวลินเงยหน้าขึ้นมองสบตาคม“หนูนิสัยเหมือนเด็ก ไร้เหตุผล บางทีก็ไม่น่ารัก อาณุก็ยังจะรักเหมือนเดิมเหรอคะ”“ก็รักไปแล้ว และไม่คิดจะเลิกรัก”เกวลินยิ้มเต็มดวงหน้า “อาณุของหนูน่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ หนูรักอาณุมาก ๆ เลยนะคะ”“รีบ ๆ ทำโปรเจกต์งานให้เสร็จ รีบ ๆ เรียนให้จบ อาจะได้พาหนูไปเปิดตัวให้ทุกคนได้รับรู้ว่า อามีเมียแล้ว”“แสดงว่า มีคนจ้องจะงาบอาณุอยู่เหรอคะ”“คิดว่ามีไหมล่ะ” เขาถามกวน ๆ ยิ้มกรุ้มกริ่มเกวลินทำหน้าบึ้งใส่เขา “หนูอนุญาตให้เขาจ้องได้ค่ะ แต่ห้ามงาบ เพราะอาณุเป็นของหนูคนเดียวเท่านั้น”“งั้นก็ต้องรีบเรียนให้จบแล้วล่ะ จะได้ตามไปคุมอาได้ทุกที่”“เหลืออีกไม่กี่เดือนเอง อาณุเตรียมตัวโดนล้อได้เลยว่า ไปไหนมาไหนก็มีเมียมาคุม”“เต็มใจให้คุมครับ คุมได้ทุกที่ เพราะหนูคือเมียสุดที่รักของอา”เกวลินยิ้มเต็มใ

“เอาเหล้ามา เร็ว ๆ” พิริยะบอกโดยไม่มองหน้าสาวเสิร์ฟ เขาไม่มีอารมณ์สนใจอะไรทั้งนั้น ตอนนี้เขาอยากแดกเหล้า “นอกจากเหล้าแล้ว เฮียอยากได้บริการพิเศษเพิ่มไหมคะ” น้องนางขยับเข้าไปใกล้เฮียยะ เอาด้านข้างสะโพกเสียดสีกับต้นแขนแกร่งอย่างยั่วยวน ไอ้เด่นรีบลุกขึ้นไปดึงน้องนางออกมา เพราะมันรู้ใจลูกพี่ว่า ไม่ชอบบริการพิเศษจากสาว ๆ ของร้าน เฮียยะของมันแค่จะมาแดกเหล้าเท่านั้น “เฮียเขาไม่เอาหรอกจ้ะ น้องนางไปเอาของที่พวกพี่สั่งมาเสิร์ฟเถอะ” น้องนางสะบัดสะบิ้ง ไม่พอใจที่โดนลากออกมาจากเฮียยะ เธอมองค้อนไอ้เด่น แล้วก้าวฉับ ๆ เข้าไปหลังร้าน เหล้า โซดา น้ำแข็ง และอาหารถูกยกมาเสิร์ฟ น้องนางมายืนประจำโต๊ะ ชงเหล้าเสิร์ฟอย่างมืออาชีพ เวลาวางแก้วเหล้าลงบนโต๊ะ เธอจะก้มโชว์ร่องเต้านมอวบด้วย ไอ้เด่น ไอ้โจ ไอ้พล มองกันตาเป็นมัน แต่เฮียยะไม่สนใจ เขาแดกเหล้าอย่างเดียว นั่งดื่มกันครู่เดียว เหล้ายังไม่ทันพร่องก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายมาจากลูกค้าโต๊ะที่นั่งอยู่ก่อน“อะไรวะ จับนิดจับหน่อยไม่ได้หรือไง กูจ่ายเงินนะโว้ย! ไม่ได้ขอจับฟรี ๆ”“แต่ฉันเป็

ผักบุ้งจับบ่ากว้างสองข้างไว้ เธอหลับตา แหงนเงยหน้า ให้เขาทำทุกอย่างตามแต่ใจ เพราะเจ็บจนไม่อยากขยับเลย พิริยะดูดเต้านมอวบเต็มปาก เขาใช้ลิ้นขยี้หัวนมระรัว หัวแม่มือก็ขยี้ติ่งเสียว ปลุกเร้าจนผักบุ้งมีอารมร์ร่วม น้ำเมือกลื่นใสเอ่อเต็มร่อง “เฮีย...”ผักบุ้งเริ่มขยับบั้นเอวเข้าหา ความรู้สึกเดิม ๆ ที่คุ้นเคยเริ่มกลับมา ความคิดถึง ความโหยหา ที่ถูกเก็บซ่อนไว้ในใจ เริ่มเผยออกมาด้วยการแสดงออกว่าต้องการเขา พิริยะดูดเต้านมสองข้างสลับไปมา เขาเอามือออกจากซอกสาว จับเอวบางด้วยมือสองข้าง กดบั้นท้ายเธอไว้กับตักแกร่ง แล้วส่ายโยก บดขยี้เนินเนื้อสาวกับโหนกเนื้อชาย เสียงเนื้อน้ำเสียดสีดังเปียกชื้นหยาบโลน เร่งเร้าให้อารมณ์ใคร่ลุกโชน พิริยะคายเต้านมออกจากปาก เขาเงยหน้าขึ้นมาจับจ้องดวงหน้าแดงซ่านของผักบุ้ง เธออยาก เธอร่าน เธอมีอารมณ์ และเขาก็จะสนองให้ถึงใจ “ขย่มเฮียสิ ทำเหมือนที่เธอเคยทำ” เพราะถูกเขาเล้าโลมจนร่องแฉะ ถูกกระตุ้นจนอยากเต็มที่ ผักบุ้งจึงทำตามที่เขาบอก หญิงสาวจับบ่ากว้างไว้เต็มสองมือ เธอขยับตัวนั่งยอง แล้วเด้งเด้าเอากับตอเนื้อยา

เธอรู้จักกับเฮียยะตอนที่เอารถมอเตอร์ไซค์มาซ่อมที่นี่ เขาจีบเธอ ดูแลและเอาใจใส่เธออย่างดี เขาแสนดีจนเธอไม่อาจหักห้ามใจไม่รักได้ เธอรักเขาและเขาก็รักเธอ ตอนนั้นเธอกำลังจะเรียน ปวส. พอดี เธอจึงบอกตากับยายว่า เธอจะมาอยู่บ้านพักใกล้ที่เรียน แต่จริง ๆ แล้วเธอย้ายมาอยู่กับเขา เขาดูแลเธออย่างดี รับผิดชอบเธอทุกอย่าง ส่งเสียเธอเรียน เธอแทบไม่ได้รบกวนเงินจากตากับยายเลย จนตากับยายสงสัย ท่านเค้นเอาความจริงว่าเธอไปอยู่ไหน อยู่กับใครกันแน่ เธอจึงบอกความจริงกับพวกท่านว่าเธอมาอยู่กับเฮียยะ ตอนนั้นเฮียยะก็อยู่ด้วย เขาบอกตากับยายว่า หากเธอเรียนจบเมื่อไร เขาจะให้ป๊ากับม้าของเขาไปสู่ขอเธอ และเราสองคนจะแต่งงานกัน ตากับยายตามใจเธอ พวกท่านเข้าใจความรักของหนุ่มสาว แต่ก็เตือนเธอว่า ให้เธอเผื่อใจไว้บ้าง เพราะบ้านเฮียยะรวย แต่บ้านเราจน ป๊ากับม้าของเขาอาจจะไม่ยอมรับเธอ แต่เฮียยะบอกว่า ไม่ว่าใครจะว่าอย่างไร เขาก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเธอมันคือโลกแห่งความฝัน เป็นฝันที่เธอไม่เคยลืม ตลอดเวลาที่อยู่กับเฮียยะ เธอมีความสุขมาก แต่ความสุขของเธอก็มีเวลาแค่สองปีเท่านั้น แล้วเธอก็ต้องตื่นจากความฝันมายอมรับความจริงว่า เธอไม่