All Chapters of ซีรีส์ผัวที่ดีคือผัวใหญ่ NC20+: Chapter 41 - Chapter 50

“เธอจะโก่งค่าตัวเหรอ เธอนี่มันผู้หญิงหน้าเงิน เห็นแก่เงินที่สุด คบกับลูกชายฉัน ก็หวังเงินเท่านั้นสินะ” “บุ้งไม่ได้เห็นแก่เงิน บุ้งรักเฮียยะด้วยใจจริง ตอนนี้ก็ยังรัก แต่ที่บุ้งยอมเลิกกับเฮียยะ ก็เพราะอยากให้เฮียเจอคนที่เหมาะสม ไม่ใช่ผู้หญิงที่ไม่มีอะไรคู่ควรกับเฮียเลยสักอย่างแบบบุ้ง” “งั้นก็ไปสิ ออกไปจากชีวิตของลูกชายฉัน หนี้ที่เธอติดค้างเฮียยะ ฉันจะจ่ายให้เอง” “ผมไม่ต้องการเงินของม้า!” “เฮีย!”“ยะ!” หม่าม้าน้อยกับผักบุ้งหันไปมองคนที่เดินเข้ามาในบ้านพร้อมกัน “ถ้าหม่าม้ายังอยากให้ผมกลับไปหาที่บ้านใหญ่ ได้โปรดอย่ามายุ่งกับผมอีก ไม่อย่างนั้น ผมจะไม่กลับไปหาหม่าม้าอีกเลย และไม่ต้องหาผู้หญิงคนอื่นมาให้ผม ผมไม่แต่งกับใครทั้งนั้น ชาตินี้ ผมจะอยู่ตัวคนเดียว เพราะผู้หญิงที่ผมรักได้ตายไปจากใจผมแล้ว” หม่าม้าน้อยรักลูกชายมาก อยากให้ลูกแต่งงานกับคนที่ท่านหาให้ จนเข้ามาก้าวก่ายชีวิตของลูก สองปีที่ผ่านมา ท่านพยายามจะหาผู้หญิงมาให้ลูกชายดูตัว แต่เฮียยะก็ไม่สนใจ เขาไม่เอาใครทั้งนั้น เมื่อลูกรู้ความจริงแล้วว่าท่านเ

สองสาวตะลุมบอนกันอยู่หน้าห้อง ไม่มีใครยอมใคร ผักบุ้งสู้สุดใจ เธอจะสู้เพื่อเอาเฮียยะคืนมา เธอจะไม่ให้ใครมาแตะต้องผัวของเธอเด็ดขาดผักบุ้งอาศัยจังหวะที่น้องนางขยุ้มผมของเธอเต็มมือ เธอจี้เอวน้องนาง คนบ้าจี้จึงปล่อยมือจากผมของผักบุ้ง พอโดนจี้เอวไม่หยุด น้องนางก็นั่งลงกับพื้น ผักบุ้งตามไปนั่งคร่อม จี้เอวซ้ำ น้องนางหัวเราะจนเหนื่อย ตัวอ่อนไปหมด ผักบุ้งจึงใช้จังหวะนี้ลุกขึ้น วิ่งไปที่ประตูห้อง เปิดประตูเข้าไปหาเฮียยะ แล้วปิดล็อกอย่างแน่นหนาเธอกับเฮียยะจะต้องเคลียร์ใจกันตอนที่ 12 เคลียร์ใจ ผักบุ้งพิงหลังกับประตู เธอหอบหายใจแรง ผมเผ้ายุ่งเหยิงไปหมด เฮียยะนั่งกอดอกอยู่ปลายเตียง เขามองผักบุ้งด้วยสายตาเรียบเฉย ผักบุ้งถอนหายใจ เธอลูบหัวลูบผมให้เข้าที่ แล้วเดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเฮียยะ พอมาอยู่ต่อหน้าเขาสองต่อสอง ผักบุ้งก็เริ่มประหม่า เพราะเธอเป็นคนผิด เธอทำให้เขาเสียใจ คนผิดก็เลยไม่ค่อยมั่นใจในตัวเองเลย “เฮีย บุ้งขอโทษ” “......” “บุ้งขอโทษที่ไม่หนักแน่น ขอโทษที่ทำให้เฮียเสียใจ ขอโทษที่ไม่บอกความจริงกับเฮีย” “......”

“ครับยาย” เฮียยะรับคำหนักแน่น เขาไม่สนว่าใครจะว่าอย่างไร แม้หม่าม้าจะไม่เห็นด้วย และไม่ยอมรับผักบุ้งในตอนนี้ แต่เขาเชื่อว่า หากหม่าม้าได้รู้จักตัวตนที่แท้จริงของผักบุ้งแล้ว หม่าม้าจะต้องหลงรักและเอ็นดูเมียเขาแน่นอน งานแต่งงานถูกจัดขึ้นในเดือนต่อมา เป็นงานเล็ก ๆ แต่มีคนสำคัญมาร่วมงานกันครบทุกคน หม่าม้าน้อยก็มา แม้จะไม่ชอบใจลูกสะใภ้ แต่ก็ต้องยอมรับ เพราะลูกชายเลือกแล้ว และที่หม่าม้าน้อยยอมมาร่วมงานแต่งก็เพราะป๊าเพ้งบอกว่า “เลี้ยงลูกน่ะ เลี้ยงได้แต่ตัว อย่าไปบังคับกะเกณฑ์อะไรเขาเลย ปล่อยให้เขาจัดการชีวิตของเขาเองเถอะ ลูกมีความสุข เราก็ควรมีความสุขไปกับลูก อย่าทำให้ลูกไม่สบายใจเพราะเราเลย รักเขาก็ควรดีใจที่เขามีความสุข” หม่าม้าน้อยยอมให้เฮียยะแต่งงานกับผักบุ้ง แต่ก็ยังขัดตาขัดใจ ไม่ค่อยอยากมองหน้าลูกสะใภ้เท่าไร แต่พอเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิด หม่าม้าน้อยต้องเข้าโรงพยาบาล ผักบุ้งจึงอาสาดูแลอย่างใกล้ชิด ทั้งอาบน้ำ เช็ดเยี่ยวเช็ดอึ จนหม่าม้าน้อยอาการดีขึ้น และกลับมาช่วยเหลือตัวเองได้ ระหว่างนี้ผักบุ้งก็เทียวไปเทียวมา

สมรสกามพิธุสมรสกามอีบุ๊กวางขาย : ตุลาคม 2567สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ติดต่อได้ที่ : matanana.writer@gmail.comตอนที่ 1เจ้าสาวของนาย “ปล่อยสิวะ...กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ได้เมา กูเดินเองได้” เสียงเอะอะโวยวายหน้าห้องนอนทำให้เจ้าสาววัย 18 ปีที่นอนหลับอยู่บนเตียงสะดุ้งตื่น เธอหันไปมองประตูด้วยสายตาตื่นตระหนก พอเห็นประตูเปิดออก เธอก็รีบหลับตาลง สองมือกำผ้าห่มที่คลุมถึงอกไว้แน่น นอนนิ่งไม่ไหวติงเสียงปิดประตูดังโครม ! ยิ่งทำให้ใจดวงน้อยเต้นแรง เธอหวาดหวั่นจนตัวสั่น ทั้งที่คืนนี้เป็นคืนเข้าหอคืนแรก มันน่าจะเป็นคืนแสนชื่นมื่นมีความสุข แต่สำหรับเธอแล้ว มันเหมือนคืนวิปโยคมากกว่า“ใครสั่งใครสอนให้นอนก่อนเจ้าบ่าว ลุกขึ้นมาทำหน้าที่ของเธอเดี๋ยวนี้”เสียงเกรี้ยวกราดของคนตัวสูงทำให้ ใบข้าว ลืมตาขึ้นมามองหน้าเขา เธอลุกขึ้นนั่งพับเพียบ ประสานมือบนตัก และก้มหน้าหลบตาคมดุทิว เจ้าบ่าววัย 32 ปี เดินไปหยุดอยู่ข้างเตียง ร่างสูง 190เซนติเมตรยืนโงนเงนน่าหวาดเสียวจะล้ม ตาคู่คมดุวาววับแดงก่ำเพราะฤทธิ์เหล้า เขาจ้องมองคนตัวเล็กราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเธอคือเจ้าสาวที่เขาไม่ได้เลือก และไม่อยากแต่

เธอเป็นแค่ลูกสาวคนงานในไร่ ที่ได้แต่งงานกับหลานของป้าทับทิม ก็เพราะแม่เธอเป็นคนจัดฉาก ขนาดสามีของเธอยังไม่ยอมรับเธอเลย ดังนั้น เธอไม่คู่ควรตีตนเสมอท่าน“อย่าขัดใจผู้ใหญ่สิ บอกให้มานั่ง ก็ต้องมา”ป้าทับทิมว่าพลางตบเก้าอี้ว่างข้าง ๆ ตัวเองใบข้าวยังลังเล แต่พอป้าทับทิมมองเธอด้วยสายตาดุ หญิงสาวก็ก้มหน้าเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ถึงแม้ป้าทับทิมใจดีมาก ๆ ท่านไม่ถือตัว และให้ทุกคนในไร่เรียกว่า ป้าทับทิม แต่ใบข้าวก็เกรงใจท่านมาก ๆ“กินข้าวซะ เดี๋ยวพ่อทิวกลับมาจากทำงานในไร่ จะพาไปซื้อของในเมือง”“นายเข้าไปในไร่เหรอคะ”ป้าทับทิมยิ้มแล้วพยักหน้า“ในไร่มีปัญหานิดหน่อย ทิวเลยต้องเข้าไร่แต่เช้า จริง ๆ แล้ว วันนี้ ป้าบอกทิวเอาไว้แล้วว่า ให้พาใบข้าวไปซื้อเสื้อผ้าและของใช้ในเมือง เป็นเมียนายก็ควรมีเสื้อผ้าสวย ๆ ใส่บ้าง เผื่อจะได้ออกงานกับเขา”“แต่...นายคงไม่อยากให้หนูไปไหนมาไหนด้วยหรอกค่ะ”ป้าทับทิมจับมือของหลานสะใภ้บีบเบา ๆ แม้ใบข้าวจะเป็นหลานสะใภ้ที่ได้มาโดยหลานชายของท่านไม่ได้ตั้งใจ และไม่ถูกใจ แต่สำหรับป้าทับทิมแล้ว ทั้งเอ็นดูและสงสารใบข้าว เพราะใบข้าวเป็นเด็กดีป้าทับทิมรู้ว่าแม่ของใบข้าวเป็นคนวางแ