Semua Bab นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว: Bab 11 - Bab 20

ทางด้านเหมราชเมื่อเหมราชรับรู้ว่ารดาไม่ได้ยืนอยู่ข้าง ๆ และรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่ารดาขอตัวไปห้องน้ำ ในขณะนั้นเขาก็มีความรู้สึกว่าอยากหันมองรดา แต่ก็ไม่รู้ทำไมเขาถึงไม่สามารถละสายตาออกจากมินตราได้เลยรู้ตัวอีกทีรดาก็ไม่ได้อยู่ข้าง ๆ แล้วเขาไม่ได้เป็นห่วงเธอแต่เพราะเธอมากับเขาในนามภรรยาทำให้เหมราชออกมาจากตรงนั้นและตามหารดาเพราะเธอไปนานกว่าที่คิด และที่เขาต้องตามหาเธอเป็นเพราะว่าเขาและเธอไม่มีช่องทางติดต่อกัน ทั้งที่แต่งงานกันมาสามเดือนแล้วกึก"พี่เหม"แต่ในระหว่างนั้นเสียงหวานที่คุ้นเคยก็ดังมาจากด้านหลัง"มินตรา...มีอะไรกับพี่หรือเปล่า""ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหมคะ""อืม...ได้สิ"ยอมรับว่าเขารู้สึกลังเล ถ้าเป็นอย่างที่ผ่านมาเขาจะไม่ลังเลเลยและจะดีใจซะอีกที่มินตราอยากคุยกับเขา"เราไม่ค่อยได้คุยกันเลยนะคะ""เพราะมินไม่ใช่เหรอที่ตีตัวออกห่างพี่...มินคงมีความสุขและสบายดีที่ได้ทำงานกับไอ้ราม"พอเหมราชได้มาคุยกับมินตรา ก็ทำให้เขาเผลอลืมว่าก่อนหน้าตัวเองกำลังจะทำอะไร ทำให้ตอนนี้ในสายตาของเขามีแค่ผู้หญิงตรงหน้า"มินไม่มีความสุขเลยค่ะ...มินพยายามแล้ว พยายามตีตัวออกห่าง เพราะหวังว่าจะทำให้ลืมพี

"หึ"เหมราชแค่นหัวเราะออกมาใช้ลิ้นดุนกับกระพุ้งแก้มพลั่ก!"อ๊ะ"พร้อมผลักเธอออก มือไม้ของเขารู้สึกสั่น ๆ ในใจรู้สึกหงุดหงิดจนแทบทนไม่ไหว"โครตไม่อยากเชื่อว่าเธอจะขอหย่ากับฉัน ที่ผ่านมาฉันทำทุกวิถีทางเธอก็ไม่มีทีท่าว่าจะหย่า แต่พอเธอได้เจอกับไอ้รามที่เป็นศัตรูของฉัน เธอก็ยอมหย่ากับฉันง่ายดาย!""...!""หรือเป็นเพราะที่ผ่านมาฉันไม่เคยสนองความต้องการของเธอ เธอถึงได้ยอมหย่าเพราะฉันไม่ยอมสนองให้ ถึงว่าหนึ่งเดือนที่ผ่านมานี้เธอไม่โผล่หัวไปวอแวฉันเลย สงสัยตลอดหนึ่งเดือนมานี้มัวแต่หาผู้ชายใหม่สินะ พอวันนี้เจอกับไอ้ราม เธอเลยหย่ากับฉันเพราะจะไปเอากับมันใช่ไหม!"เหมราชคิดอย่างที่พูด ยิ่งคิดว่าเหตุผลที่เธอหย่าเป็นเพราะเขาไม่สนองความต้องการให้ และเป็นเพราะเธอได้เจอกับไอ้ราม เขายิ่งรู้สึกร้อนกลางอก แม้การหย่าจะเป็นสิ่งที่เขาต้องการมาตลอดและยังต้องการอยู่ แต่การที่เธอมาขอหย่าในวันที่เขาเห็นเธออยู่กับมัน เหมราชแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่"พี่เหมจะเอายังไงกันแน่คะ อยากหย่ารดาก็หย่าให้พี่แล้วไง อีกอย่างเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับใครค่ะ แต่ถ้ามันจะเกี่ยวก็ไม่เห็นเป็นไรนี่คะเพราะพี่ไม่ได้อะไรกับรดาอยู่แล้ว อีกอย่า

พลั่กแรงอันน้อยนิดผลักร่างสูงออกพร้อมมองเขาตาปรือ"พี่เหม...""เอาเสร็จก่อนค่อยมาพูดกัน"เหมราชพูดอย่างไม่ใส่ใจพร้อมโน้มใบหน้าลงตั้งใจจะกดจูบคนใต้ร่างอีกครั้ง"เดี๋ยวค่ะ...""เลิกเล่นตัวสักที ตอนนี้เธอยังอยู่ในสถานะเมียของฉัน ฉันมีสิทธิ์ที่จะทำ ฉันปวดจนพร้อมจะเข้าไปในตัวเธอได้อยู่แล้ว"เหมราชพูดตามอารมณ์ของตนและเขาก็เริ่มรู้สึกหัวเสียเมื่อคนใต้ร่างทำเหมือนจะขัดขืนไม่หยุด และตอนนี้เขาแทบทนไม่ไหวแล้ว"พะ พูดอะไรออกมาคะ พี่ลองถามใจตัวเองว่าต้องการแบบนี้จริงหรือเปล่าหรือแค่เมาจนไม่มีสติหรือพี่เป็นอะไรกันแน่"รดาตัดสินใจถามเขาออกไปอีกครั้ง แม้เขาจะบอกว่าอยากสนองเธอส่งท้าย ทว่าอาการของเขาดูรีบร้อนและตัวสั่นเทาเหมือนอยากปลดปล่อยใจจะขาด เขาดูรีบร้อนและดูอยากมีอะไรกับเธอมากอย่างที่เขาไม่เคยเป็นมาก่อน ยิ่งเห็นเม็ดเหงื่อและอาการที่เขาเป็นตอนนี้ มันยิ่งดูไม่ปกติ"ฉันอยากเอา""...!""ฉันรู้ว่าตัวเองต้องการอะไร ฉันรู้ว่าตัวเองอยากเอาจนไม่ไหวแล้ว เพราะฉันถูกวางยา"ลำกายของเขาปวดตึงไปหมดเพราะเขาโดนยาปลุกเซ็กซ์ก่อนหน้านั้นหลังจากที่เขาปะทะอารมณ์กับคู่แค้น อารมณ์ของเขาก็คุกรุ่นหงุดหงิดจนไม่สามารถอยู

บ้าน"เธอไหวหรือเปล่าหน้าเธอดู..."ถ้าไม่ใช่เพราะเขารู้สาเหตุที่เธอเป็นแบบนี้ เขาคงไม่ถามเธอหรอก แต่เพราะเขาก็พอรู้ตัวว่าเขาเป็นสาเหตุ แต่ที่ก่อนหน้าไม่ได้เอ่ยถามก็เพราะมัวแต่ร้อนใจเรื่องคุณย่า พอมาเห็นสีหน้าเธอตอนนี้ก็อดที่จะถามไถ่ไม่ได้"รดาไม่เป็นอะไรค่ะ เรามานั่งคุยเรื่องที่ค้างคาให้จบดีกว่าค่ะ"เธอไม่ได้สนใจเรื่องที่เขาถาม แต่สิ่งที่เธอต้องการคือคุยเรื่องที่ค้างคาให้มันจบเกิดความเงียบขึ้นชั่วขณะ"ก่อนหน้าเธอรีบร้อนลงจากรถไปทำอะไร"เป็นเหมราชที่เปิดปากพูด แต่สิ่งที่เขาพูดกลับไม่ใช่เรื่องหย่า เพราะระหว่างทางที่นั่งรถกลับ อยู่ ๆ รดาก็บอกให้เขาจอดรถจากนั้นเธอก็รีบไปไหนสักที่ไม่นานก็กลับมาพร้อมถุงบางอย่าง เลยทำให้เหมราชนึกสงสัย"ซื้อยาค่ะ"ตอบออกไปตามตรง"ยา? ไหนบอกว่าไม่เป็นอะไร แล้วทำไมไม่หาหมอตั้งแต่อยู่โรงพยาบาล""ยาคุมฉุกเฉินค่ะ..."รดาตอบเสียงอ้อมแอ้ม เพราะเผลอนึกไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ทุกอย่างยังคงชัดเจนอยู่ในหัวตอกย้ำว่าเธอกับเขาผ่านเรื่องเร่าร้อนกันมาจนแทบสลัดทิ้งไม่ได้ แค่คิดร่างกายก็ร้อนผ่าวหน้าแดงอย่างควบคุมไม่ได้"..."ส่วนเหมราชเองก็อึกอักเมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิด ยอมรับว่

"ทำมายตาลายแบบนี้""อึก! มึนปายหมดแล้ว ทำมายมันเอียง ๆ ทำไมหมุน ๆ"รดาแทบพูดไม่เป็นภาษาหูตาก็พร่ามัวไปหมด เห็นทุกอย่างเป็นภาพทับซ้อน ตาก็จะปิดอยู่รอมร่อ หูก็อื้ออึงแทบจับใจความเสียงรอบข้างไม่ได้"รดา! แกได้ยินที่ฉันพูดไหมเนี่ย!"ตอนนี้รดาแทบไม่ได้ยินเสียงของไคค์ เพราะเสียงรบกวนต่าง ๆ มันตีกันไปหมด คงเป็นเพราะเธอดื่มเยอะเกินไปด้วย พอฤทธิ์เครื่องดื่มออกอาการเธอถึงได้หนักหน่วงแบบนี้"อื้อออ ม่ายไหวแล้ว""โอ้ย ทำไมแกถึงได้เมาขนาดนี้ ฉันเตือนแกแล้วว่าเบา ๆ แต่แกก็ไม่เชื่อ ฉันต้องแบกแกกลับเหรอเนี่ย โอ้ยฉันจะบ้า"ไคค์บ่นเพื่อนสาว แต่ดูเหมือนว่ารดาจะไม่ได้ยินสิ่งที่ไคค์พูดเลย เพราะเจ้าตัวเอาแต่พร่ำเพ้อไม่หยุด อีกทั้งยังยิ้มหัวเราะทั้งที่ตานั้นปิดไปแล้ว"ฉันจะพาแกกลับ""อื้มดี กลับ ๆ"รดาที่ได้ยินเสียงของไคค์แว่ว ๆ ได้ยินว่ากลับอะไรสักอย่าง เธอก็ขานรับพร้อมยิ้มทั้งที่ตายังปิดหมับแม้รดาจะไม่มีสติแต่ก็พอรับรู้อยู่บ้างว่าถูกไคค์ประคองตัวอยู่หมับ!พรึ่บ!"อ๊ะ!"แต่ระหว่างนั้นรดาก็รู้สึกว่าตัวของเธอถูกกระชาก และหลังจากนั้นเธอก็ไม่รับรู้อะไรอีกเวลาต่อมาฟุ่บ!พลั่ก!"หึ เธอมีชู้สินะ!"เหมราชจ้อง