Semua Bab นางร้ายกลายเป็นคนใหม่แล้ว: Bab 21 - Bab 30

"เธอลืมเรื่องคืนนั้นไม่ลงเหรอ"เหมราชยกยิ้มร้ายเมื่อได้ฟังสิ่งที่เธอพูด จากอารมณ์ขุ่นมัวในตอนแรกแปรเปลี่ยนไปทันที เหมือนว่าคำพูดของเธอกำลังสะกิดต่อมบางอย่างที่เขาพยายามกลั้นเอาไว้"ใครจะลืมกันเล่า ก็นั่นมันครั้งแรก""เธอติดใจ?"เหมราชถามหยั่งเชิง ถึงแม้เธอจะเมาแต่คนเมามักพูดความจริง"..."รดาไม่ได้ตอบแต่กลับมองเขาตาปรือและมองเขาด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม เธอทำหน้าครุ่นคิดเหมือนคนที่ไร้สติที่กำลังคิดอะไรออกหมับ!ฟุ่บ!และสิ่งที่รดาทำคือการดึงเหมราชเข้ามาใกล้ตัว จากนั้นก็ดันร่างสูงนั่งฟุ่บลงกับเตียงพรึ่บ!ยิ่งไปกว่านั้นเธอยกร่างของตัวเองขึ้นคร่อมร่างสูงของเหมราชไว้"หึ"เหมราชกระแทกเสียงหึในลำคอเมื่อเห็นว่ารดากำลังแสดงความต้องการทางกายออกมาอย่างไม่ปกปิด เธอกำลังคร่อมอยู่บนตักเขาและใช้แขนคล้องคอเข้าไว้ เธอกำลังมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้ม ซึ่งเขาก็ไม่คิดขัดขืน"ติดใจหรือเปล่าไม่รู้ รู้แต่ว่าแค่ได้เห็นใบหน้านี้ ร่างกายก็ร้อนรุ่มแล้ว ตอนนี้ก็ร้อนมาก ๆ เลย อื้อ~"น้ำเสียงแหบพร่ากระซิบบอกเขา พร้อมบดเบียดสะโพกไปมา รดาเริ่มรู้สึกว่าฝันนี้มันช่างดีเหลือเกิน ถึงแม้เหมราชจะต่อว่าเธอยังไง แต่ในเมื่อเป็นคว

หลายวันต่อมา@Cafe"แกนัดเจอฉันแบบนี้สามีแกไม่ว่าเหรอ แค่คิดถึงคืนนั้นฉันยังขนลุกไม่หาย"ไคค์ยังรู้สึกเกรงกลัวเมื่อนึกถึงใบหน้าสามีสุดหล่อของเพื่อนสาว ถึงแม้ไคค์จะไม่เคยเจอตัวจริงของเหมราชมาก่อนแต่ก็จดจำใบหน้าหล่อเหลานั้นได้ดี เพราะรดามักจะเปิดรูปให้ดูประจำ"ก็บอกแล้วว่าฉันกับเขาเราต่างคนต่างอยู่ เขาไม่ได้สนใจอะไรฉันขนาดนั้น""แกรู้ได้ยังไงว่าเขาไม่สน คืนนั้นเขาดูหวงแกอย่างกับจกอางหวงไข่ แกบอกว่าเขาไม่ชอบแกแต่เท่าที่ฉันเห็นมันไม่ใช่อ่ะ อีกอย่างคำพูดที่เขาพูดในคืนนั้นยังติดหูฉันอยู่เลย"'ปล่อยเมียฉันซะ!'ไคค์ยังรู้สึกเสียวสันหลังอยู่เลย วินาทีนั้นเขานึกว่าจะถูกต่อยซะแล้ว"แกก็พูดเกินไป...เขาจะมาหวงอะไรฉันล่ะ เขามีคนที่เขาหวงอยู่แล้ว ที่เขาทำแบบนั้นเขาแค่ไม่อยากเสียหน้าเพราะฉันยังเป็นภรรยาของเขาอยู่"รดาพูดในสิ่งที่เหมราชย้ำกับเธอในเช้าวันนั้น"โอ้ยความสัมพันธ์ระหว่างแกกับสามีชวนสับสนเป็นบ้า แต่ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะมาคุยเรื่องร้านของแกต่อดีกว่า แกเอาจริงเหรอรดา ฉันไม่เคยเห็นแกจริงจังแบบนี้มาก่อน อีกอย่างไม่เคยรู้ว่าแกอยากมีร้าน"ไคค์เปลี่ยนเรื่องและเข้าสู่เรื่องที่เพื่อนอยากทำต่อ"จริง

เวลาต่อมา"ฉันไม่รู้ว่าจะถูกปากเธอหรือเปล่า ยังไงก็ลองทานดู""งั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะคะ"รดามองอาหารที่วางอยู่ตรงหน้าด้วยสายตาเป็นประกาย เพราะตอนนี้เธอหิวมากจนไม่อยากสนใจอะไรแล้ว"ทานให้อร่อยนะ"รามเห็นเธอมองอาหารตาเป็นประกายก็เผลอยกยิ้มขึ้นมา"ค่ะ"จากนั้นรดาก็ตักอาหารกินอยากเอร็ดอร่อยจนลืมตัว"ถูกปากเธอใช่ไหม"รามยกยิ้มเมื่อเห็นคนตรงหน้าเคี้ยวตุ้ย ๆ เขาก็นึกพอใจและเผลอมองเธออย่างลืมตัว ลืมแม้กระทั่งว่าก่อนหน้าตั้งใจทำอะไรเพราะตอนนี้กลายเป็นเขาที่ไม่อาจละสายตาไปจากภรรยาของเหมราชได้เลย เธอดูเป็นธรรมชาติ กินอาหารดูเอร็ดอร่อยจนเขารู้สึกอร่อยตาม"ถูกปากมาก ๆ เลยค่ะ"ตอบกลับพร้อมเคี้ยวอาหารต่อ รดาไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าการกินของเธอจะตกอยู่ในสายตาของรามและไม่รู้ด้วยว่าเขามองเธอด้วยสายตาแบบไหน และเธอก็ไม่ได้สนใจอีกสองคนที่อยู่ร่วมร้าน เพราะเวลานี้เธอกำลังเจริญอาหารมากทางด้านเหมราชตั้งแต่มานั่งที่โต๊ะ เหมราชก็ไม่สามารถละสายตาไปจากโต๊ะนั้นได้เลย"พี่เหมคะทานนี้ไหมคะ"มินตราถามเหมราชเพื่อหวังว่าเหมราชจะกลับมาสนใจเธอ"มินทานเลย"เหมราชตอบมินตราทั้งที่สายตายังจดจ้องอยู่ที่อื่น"งั้นพี่เหมลองชิมน

วันต่อมาVIP CAR"เข้าไปข้างในก่อน ฉันขอเซ็นเอกสารให้เรียบร้อยก่อนแล้วค่อยไปกัน""ค่ะ"รดาไม่ได้ปฏิเสธเขา และนี่ก็นับว่าเป็นครั้งแรกที่เธอย่างกายเข้ามาที่นี่ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในร่างนี้ถึงแม้เจ้าของร่างจะเคยมาแต่เป็นการมาที่เหมราชไม่ต้องการ แต่ครั้งนี้ต่างออกไปเพราะนี่คงเป็นครั้งแรกที่เหมราชเป็นฝ่ายพาเธอมาเอง'ใหญ่โตสมคำร่ำลือ'รดากวาดสายตามองโดยรอบที่นี่เป็นโชว์รูมเกี่ยวกับรถซึ่งไม่ใช่แค่ขายรถแต่มีบริการหลายอย่างเกี่ยวกับรถที่ครบวงจรซึ่งแบ่งเป็นโซนไม่ว่าจะแต่งรถล้างรถหรือบริการด้านอื่น ๆ เกี่ยวกับรถแค่มาที่นี่คือครบจบที่เดียวและระหว่างทางที่เดินเข้าไปข้างในพนักงานที่พบเห็นก็ยกมือไหว้เหมราชรวมถึงเธอด้วยและรดารับรู้ได้ทันทีว่าพนักงานหลายคนต่างให้ความสนใจเธอไม่น้อย เพราะก็เป็นที่รู้กันอยู่แล้วว่าเธอเป็นภรรยาของเหมราช แต่ก็คงมีข่าวซุบซิบอยู่บ้างว่าเป็นภรรยาที่เหมราชไม่ปลื้ม แต่การที่พนักงานเห็นเหมราชพาเธอเข้ามาในครั้งนี้คงสร้างความแปลกใจอยู่ไม่น้อยและสายตาของรดาก็ปะทะเข้ากับผู้หญิงคนหนึ่งที่มองมาทางเธอและเหมราชพอดี'มินตรา'มินตรากำลังเดินเข้ามาหาเธอและเหมราชที่กำลังเดินอยู่ ซึ่งเหมราชไม

กลางดึกก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูห้องนอนทำให้เจ้าของห้องรีบหยิบเสื้อคลุมมาสวมทับชุดนอนและรีบไปเปิดประตูทันทีแกร๊กอึก"พะ พี่เหมมีอะไรหรือเปล่าคะ"รดาแทบสำลักน้ำลายเมื่อพบว่าเหมราชใส่เพียงกางเกงนอนขายาวตัวเดียว เสื้อไม่ใส่เผยให้เห็นหมัดกล้ามล่อตา"พลาสเตอร์มันหลุด ติดอันใหม่ให้หน่อยสิ"เหมราชบอกกับคนตรงหน้าพร้อมชูหลังมือให้ดู"อะ เอ่อ ได้ค่ะ เข้ามาข้างในก่อนค่ะ"แม้จะเคยหลับนอนด้วยกันมา แต่เวลานี้สถานการณ์มันต่างออกไปจนเธอประหม่าและทำตัวไม่ถูกฟุ่บคนตัวใหญ่นั่งตรงปลายเตียงด้วยท่าทางสบาย ทว่าเจ้าของห้องกลับรู้สึกลุกลี้ลุกลน"รดาติดให้ค่ะ"พยายามสงบสติแล้วยกมือเขาขึ้นมาติดพลาสเตอร์อึกรดาลอบกลืนน้ำลายอีกครั้งพยายามควบคุมจังหวะหายใจ ยิ่งนั่งใกล้กันยิ่งได้กลิ่นกายของกันและกัน และเธอก็เริ่มรู้สึกว่าลมหายใจของคนตัวใหญ่เริ่มรินรดบนใบหน้าของเธอ เพราะเขาเอาหน้าเข้ามาใกล้เธอเรื่อย ๆ จนเลือดลมในร่างกายของเธอสูบฉีด"พี่เหม...อือ~"พอเงยหน้าขึ้นพูดยังไม่ทันจบประโยค ก็ถูกริมฝีปากของเขาทับทาบลงมา แต่เธอกลับไม่ปฎิเสธกลับปล่อยตัวและจูบตอบ ราวกับว่าสิ่งที่โหยหาและต้องการมาตลอดได้ถูกปลดปล่อย และเ