Alle Kapitel von I LOVE YOU DANGEROUSLY: Kapitel 141 – Kapitel 150

SUZZETESinikap kong umiwas hanggang sa makakaya ko, nakita ko si Likhaan na nagaabang sa tabing daan kagaya ng nakagawian nakahilig siya rito habang nakahulikipkip.Narinig ko rin nagtanong siya sa mga kasamahan ko kung kasabay nila ako mag-out duty, at ang bilin ko sa kanila, huwag ako ikalaglag, sabihing nauna na para makasalisi ako ng uwi sa condo ko, sa ibang daan ako dumaan, sa may fire exit na likod ng hospital na madalang daanan.Pumara na lang ako ng taxi at dali-dali ako sumakay, nasisiguro ko ganap ko na siyang nataguan ko at matagumpay na naiwasan ngayon unang beses kong hindi talaga magpakita sa kanya.Sa mga sumunod na araw, ganoon pa rin ang ginawa ko, kaya naging tampulan ako ng panunukso na todo iwas ako kay Likhaan at sinasabi nila na bakit hindi ko subukan na kausapin ulit, at patigilin na sa ginagawang pagpunta sa akin dito.Gustuhin ko man, hindi rin siya papayag lalapit at lalapit pa rin siya sa akin kahit na ilang beses kong sabhin na ayaw ko na and I remember h

SUZZETELumipas ang mga araw at ilang linggo wala nang Likhaan na nangbubulahaw sa akin at tumahimik bigla ang mundo ko, hindi na rin niya ako hinihintay tuwing uwian.Nagtaka ang mga katrabaho ko dahil madalas nilang makita ang binata na naghihintay sa akin pero hindi na ito sumusulpot.I just took a deep breath and exhaled, I should focus now on my job like before noong hindi ko pa siya kilala.Tuloy lang ang buhay, bata pa naman ako, hindi ko kailangan magmadali susunod na lang kapag talagang handa na akong pumasok sa isang relasyon.At kung tuloy ba ang panliligaw sa akin ni Kairos? Hindi ko masabi dahil wala naman kaming napag-usapan, hindi na rin namin natatalakay dahil masyado siyang abala.Pressured siya sa kanyang Papa na mataas ang expectations sa kanya, hindi ko lamang alam kung ano-ano bang mga pinagagawa nito sa kanya at bakit halos hindi na kami nagkikita...Medyo bored ako dahil sina Riri at Hiraki ang palagi kong kasama tapos ang topic pa nila parating party, pagka-clu

SUZZETEKagat-kagat ko ang hinlalaki ko habang nakatulala sa kawalan dito sa rest room, nakatayo ako sa harap ng salamin, hindi alam ang gagawin...The heck, may pa-ganoon pa? Top nurses? Ano ito board exam, eh dati naman walang ganito sa tinagal-tagal ko na rito.Ayos lang naman sana ang kaso magiging rason ito kung bakit ako ang mapipili ni Mrs Mabelle Sullivan... ano bang naiiisip nila at dito nila gustong kumuha ng tagapag-alaga?!Sa dami naman ng pwede nila kuhaan. Napahilamos na lang ako ng dalawang palad. Talagang dito pa?Ganoon sila katiwala sa mga health personnel ng hospital na ito, walang magawa ang magulang ni Kairos kundi pagbigyan... parang katulad lang noong nangyari sa mag-amang Don Gijardo at Esme... Hindi sila pumayag sa gusto ni Vihaan, kaya humantong sa hindi maganda at kinuha nito si Esme at ibinahay at alam ng pamilya ni Kairos ang tungkol doon...Alam ko rin dahil nasabi na sa akin ni Esme lahat, mula umpisa paano siya napunta sa isang Vihaan.Kaya nasabing ma

SUZZETE"Suzzete... kung nababalitaan mo na iyan ang sinasabi ng mga tao patungkol sa amin hindi na rin naman lingid sa kaalaman mo na mahirap kaming tinatanggihan?" Nginisihan niya ako kaya nanlaki ang mga ko sa pagka-windang.She's now using a trick of scaring people. Manang-mana lang talaga mga anak nila magmula magulang, isa!Oo alam ko, pero hindi ko inaasahan diretsuhan niyang sasabihin sa akin."Alam ko naman kung bakit ayaw na ayaw mo..." Kinuha niya ang baso ng juice sabay simsim dito.Napalunok ako sa nerbyos, tinaasan niya ako ng isang kilay pero nakataas ang isang sulok ng labi at ibinalik sa lamesa ang baso at ipinag-ekis ang mga binti.Nakasuot ito ng mahabang color cream na bestida na bumabagay lang sa edad niya at ang sunod niyang sinabi ang nagpanigas sa akin sa kinauupuan ko."Dahil naging kayo ng anak ko..."Halos lumuwa ang mga mata ko. Hindi ako agad nakasagot at tila naging bato ako rito.Ngayon naiintindihan ko na... isa rin iyon sa dahilan. Pero hindi ba dapat

SUZZETEIlang araw ako naghanda ng gamit na dadalhin ko sa bahay ng mga Sullivan... talaga nga bang wala nang atrasan 'to?Sa isip ko ang itsura ng Don ay isang malupit na uugod-ugod nang matanda na kapag sa iyo ay nagalit, hahampasin ka na lang bigla.Ang alam ko matanda ito ng sampung taon kay Madame Mabelle kung kaya mahina na ito kumpara sa kanya.Nag-mi-maintenance na rin ito ng mga gamot at kailangan parati paalalahanan iinumin sa tamang oras, iyon lang naman ang isa magiging trabhaho ko dahil may sariling caregiver ito na lalaki.Nakakakilos pa naman ito hindi nga nga lang katulad ng isang kabataan he's not yet a bed ridden but he needs assistance lalo kapag pupunta siyang banyo.Ngayong araw na rin ang alis ko patungong mansion, kahapon nakapagpaalam naman ako ng maayos sa hospital management at binigyan nila ako ng mabilisan briefing na 'di ko naman inintindi dahil wala naman silang alam sa papasukin ko roon kaya gagawin ko ang depende sa kailangan.Nasabi ni Kairos na meron