Alle Kapitel von I LOVE YOU DANGEROUSLY: Kapitel 131 – Kapitel 140

SUZZETE"Bakit ka umiiyak?" tanong niya at ngumisi. "You realized something that you haven't notice before?" Bakit parang alam niya kahit hindi ko pa sabihin?Umayos siya ng upo at huminga ng malalim, sumandal sa kinauupuan at inilagay ng mga kamay sa ibabaw ng hita."You are aware that me and my brother aren't in good terms too..." he opened up, tumingin sa siya sa kawalan sa harap ng lamesa."Sinabi kong meron kayong kapiranggot na pinagkatulad, when you mentioned about your sister, kita ko ang tabang, na palagi kong nakikita sa kapatid ko sa tuwing nakikita niya ang pagmumukha ko." Napatawa pa siya at napa-iling.Natahimik ako. Pakiramdam ko this is the longest dinner I've experienced... marahil dahil ginagamit namin ang oras na ito na magkakilanlan pa ng mabuti.Hindi siya maramot pagdating sa pagsasabi patungkol sa personal niyang buhay, and he is actually willing to tell para na rin sa ikagagagaan ng loob niya."Na para bang galit siyang ipinanganak ako sa mundo, at sa tuwing na

SUZZETE Hindi na nasundan pa ang sinabi niyang iyon dahil hindi na rin naman ako sumagot pa at baka saan mapunta ang usapan hindi pa maging kaaya-aya para sa lahat. Pinanuod ko lang siya habang tinatanong ang pasyente kung anong kasalukuyan na nararamdaman, and he even checked the oxygen tank na kasalukuyan naka-off at hindi naman hinahapo ang matanda matapos nang uminom ng gamot. "Doc, pormahan mo na itong nurse na ito, sayang binata ka, dalaga ito," makulit na ipinagpipilitan ni Lolo ngunit hindi siya katulad ko na nakikipag-biruan. "Intindihin niyo pagpapagaling ninyo hindi buhay pag-ibig ng iba." Hindi naman siya galit pero may tatas at sapat na para patahimikin ito. Hindi naman na nangulit ang Lolo dahil Doctor na ang kaharap at sa istura pa ni Kairos walang balak makipag-lokohan sa mga pasyente, siya Doctor na kaiilagan mo kapag nag-seryoso. Nang matapos, tapos na rin ang paghihintay ko kung may ipaguutos na siya kaya iniwan na namin ang kwarto at panabay na halos lumabas

SUZZETEWala ako sa sariling naglalakad habang palabas na ng exit matapos ng maghapon naming duty at dahil hindi ako nakatingin sa dinadaanan ko nagulat ako nang may makabunggo ako.Nanlaki ang mga mata ako kung hindi ako nito nahawakan sa braso malamang sa malamang tumalksik ako."Sorry—"I was about to apologize but when I looked up, I saw who it was, and his manly scent hit my nostrils.Seryoso ang mukha ni Kairos at malamig pa ang mga matang nakababa ang tingin sa akin habang hawak pa rin ako."Ayos ka lang?" His voice is tough, but even he seems emotionless I can still sense his concern.Ngumiti ako ng pilit at tipid sabay tango. "Oo... ayos lang ako." Unti-unti humakbang ako palayo sa kanya para dumistansya at binitiwan rin naman niya ako."You don't look okay, gusto mo magpalamig?" anyaya niya na isang himala. I thought he wanted space?"I thought you wanted to distance yourself—""It doesn't matter now. Ang tinatanong ko gusto mo bang magpalamig? May alam ako. Kung walang susu

SUZZETE Inihatid na rin ako pauwi ni Kairos sa tapat mismo ng condominium, nahiya pa ako dahil alam kong malaking abala sa kanya ito, pero heto siya, sinamanhan ako sa kalungkutan ko... literal na unwind matapos namin sa dagat, inuwi niya rin naman ako. "Maraming salamat... hindi ko alam paano ako makakabawi sa iyo... you're such a good man... afterall." Nakatayo ako sa harap niya habang mataman siyang nakapamulsa at nakatingin sa akin. He smiled. "I'm not asking for an exchange, hindi lang talaga kita matiis." Ginulo pa niya ang nakalugay ko nang buhok. Umakyat naman ang init mula sa leeg hanggang buong mukha ko sa hiya sa sobrang... bait niya sa akin I really don't deserve this kind of treatment from him. "By the way, you look beautiful when your hair is untied like that," he even gave me a compliment. Tumikhim ako at inilagay ang dalawang kamay sa likod ko at napangiti na pero napanguso. "Ibig sabihin hindi maganda kapag nakatali? Bawal naman ang nakalugay sa trabaho '

SUZZETE"Suzzete! Ayos ka lang?"Napapitlag pa ako nang gulatin ako ni Hiraki mula sa likod ko habang natutulala akong naglalakad sa hallway na may hawak na chart.Galing ako sa pag-wa-ward pero wala rito ang isip at loob ko kundi na kay Likhaan at iniisip-isip ko pa rin ang pagiging bayolente niya kagabi.Parang ayoko muna tuloy umuwi sa condo, pero saan naman ako makikituloy? Iyon ang kanina ko pa iniisip, sigurado pupuntahan at pupuntahan ako ni Likhaan doon at baka kung ano nang maisipan niyang gawin.Nang mag-angat ako ng tingin kay Hiraki, kita ko ang pagaalala sa mukha niya, hindi ko masabing ayos ako sa pagkakataong ito dahil alam kong hindi.Umiling ako at tamlay na ngumiti. "May alam ka bang pwede ko pansamantala tuluyan?"Bumalatay sa mukha niya ang gulat at tila naguguluhan bakit ako naghahanap, may condo ako."Bakit?? May condo ka ah, imposible naman pinalayas ka ng condominium owner eh ang alam ko fully paid mo na?" tanong niya kaya huminga ako ng malalim at nagpakawala